Wyszukaj produkt

Magnezu siarczan

Magnesium sulphate

prosz.
1 op. 100 g
Doustnie
OTC
100%
14,51
Magnezu siarczan
prosz.
1 op. 25 g
Doustnie
OTC
100%
4,67
Magnezu siarczan
prosz.
1 op. 50 g
Doustnie
OTC
100%
9,59

Magnezu siarczan - charakterystyka leku dla lekarza

Wskazania do stosowania

Magnezu siarczan jest stosowany doustnie w postaci roztworu jako osmotyczny środek przeczyszczający w leczeniu zaparć. Jego działanie opiera się na zdolności do zatrzymywania wody w świetle jelita, co prowadzi do zmiękczenia stolca i ułatwienia wypróżnienia.

Dawkowanie i sposób podawania

DawkaCzęstotliwośćSposób podania
1 łyżeczkaRaz dziennieRozpuścić w szklance wody

Tabela 1. Schemat dawkowania magnezu siarczanu

Ważne jest, aby pacjent dokładnie rozpuścił lek w wodzie przed spożyciem, co zapewni odpowiednią dystrybucję substancji czynnej i zminimalizuje ryzyko podrażnienia błony śluzowej przewodu pokarmowego.

Przeciwwskazania

Stosowanie magnezu siarczanu jest przeciwwskazane w następujących przypadkach:

  • Hipermagnezemia
  • Nadwrażliwość na magnez
  • Niedrożność jelit
  • Niewydolność nerek
  • Blok przedsionkowo-komorowy
  • Znaczne niedociśnienie tętnicze
  • Miastenia (myasthenia gravis)

Szczególną uwagę należy zwrócić na pacjentów z zaburzeniami czynności nerek, gdyż mogą być oni narażeni na zwiększone ryzyko hipermagnezemii.

Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności

Pacjenci z niewydolnością nerek nie powinni stosować magnezu siarczanu ze względu na ryzyko rozwoju hipermagnezemii. Lek nie jest przeznaczony do długotrwałego stosowania, co ma na celu uniknięcie zaburzeń elektrolitowych i rozwoju zależności od środków przeczyszczających.

Należy monitorować stan pacjentów stosujących lek, szczególnie pod kątem równowagi elektrolitowej i funkcji nerek, zwłaszcza w przypadku osób starszych lub z chorobami współistniejącymi.

Warto zapamiętać
  • Magnezu siarczan jest skutecznym osmotycznym środkiem przeczyszczającym.
  • Lek nie powinien być stosowany długotrwale ze względu na ryzyko zaburzeń elektrolitowych.

Interakcje z innymi produktami leczniczymi

Magnezu siarczan wchodzi w istotne interakcje z wieloma lekami, co wymaga szczególnej uwagi przy jego przepisywaniu:

  • Tetracykliny: zmniejszone wchłanianie
  • Produkty żelaza: zmniejszone wchłanianie
  • Związki fluoru: zmniejszone wchłanianie
  • Wapń: zmniejszone wchłanianie
  • Fosforany: zmniejszone wchłanianie

Aby zminimalizować ryzyko interakcji, należy zachować 3-4 godzinną przerwę między przyjmowaniem magnezu siarczanu a wyżej wymienionymi lekami. Nie zaleca się jednoczesnego stosowania z lekami zawierającymi glin (np. środki zobojętniające kwas żołądkowy) ze względu na potencjalne zwiększenie wchłaniania glinu.

Działania niepożądane

Podczas stosowania magnezu siarczanu mogą wystąpić następujące działania niepożądane:

  • Dolegliwości żołądkowo-jelitowe
  • Biegunka, która może prowadzić do utraty elektrolitów

Należy poinformować pacjenta o możliwości wystąpienia tych objawów i zalecić odpowiednie nawodnienie organizmu podczas terapii.

Przedawkowanie

W przypadku przedawkowania magnezu siarczanu mogą wystąpić następujące objawy:

  • Spadek ciśnienia krwi
  • Osłabienie mięśniowe
  • Trudności w oddychaniu
  • Zaburzenia rytmu pracy serca
  • Biegunka

W przypadku podejrzenia przedawkowania należy niezwłocznie przerwać podawanie leku i wdrożyć odpowiednie leczenie objawowe oraz monitorować poziom elektrolitów i funkcje życiowe pacjenta.

Mechanizm działania

Magnezu siarczan działa jako osmotyczny środek przeczyszczający. Po podaniu doustnym, słabo wchłania się z przewodu pokarmowego, zwiększając ciśnienie osmotyczne w świetle jelita. Prowadzi to do zatrzymania wody w jelicie, zmiękczenia mas kałowych i przyspieszenia pasażu jelitowego.

Skład

Substancją czynną leku jest magnezu siarczan siedmiowodny w stężeniu 100 g/100 g.

Wnioski kliniczne

Magnezu siarczan jest skutecznym środkiem przeczyszczającym, szczególnie przydatnym w doraźnym leczeniu zaparć. Jednakże, ze względu na potencjalne interakcje lekowe i ryzyko zaburzeń elektrolitowych, jego stosowanie powinno być ograniczone czasowo i monitorowane, szczególnie u pacjentów z chorobami współistniejącymi lub przyjmujących inne leki. Kluczowe jest przestrzeganie zalecanego dawkowania i odpowiednie nawodnienie pacjenta podczas terapii.



Nie należy spożywać alkoholu podczas stosowania leku. Alkohol może oddziaływać na wchłanianie leku, wiązanie z białkami krwi i jego dystrybucję w ustroju także metabolizm i wydalanie. W przypadku jednych leków może dojść do wzmocnienia, w przypadku innych do zahamowania ich działania. Wpływ alkoholu na ten sam lek może być inny w przypadku sporadycznego, a inny w przypadku przewlekłego picia.
Lek może przenikać do mleka kobiet karmiących piersią.
Badania na zwierzętach wykazały działanie teratogenne lub zabójcze dla płodu, ale nie przeprowadzono badań z grupą kontrolną kobiet, lub nie przeprowadzono odpowiednich badań ani na zwierzętach, ani u ludzi.
Badania na zwierzętach wykazały działanie teratogenne lub zabójcze dla płodu, ale nie przeprowadzono badań z grupą kontrolną kobiet, lub nie przeprowadzono odpowiednich badań ani na zwierzętach, ani u ludzi.
Badania na zwierzętach wykazały działanie teratogenne lub zabójcze dla płodu, ale nie przeprowadzono badań z grupą kontrolną kobiet, lub nie przeprowadzono odpowiednich badań ani na zwierzętach, ani u ludzi.