Wyszukaj produkt

Magnezu siarczan

Magnesium sulphate

prosz.
1 op. 50 g
Doustnie
OTC
100%
9,59
Magnezu siarczan
prosz.
1 op. 25 g
Doustnie
OTC
100%
4,67
Magnezu siarczan
prosz.
1 op. 100 g
Doustnie
OTC
100%
14,51

Magnezu siarczan - charakterystyka leku

Arat stosowany w medycynie jako osmotyczny środek przeczyszczający. Lek ten znajduje zastosowanie w leczeniu zaparć, działając poprzez mechanizm osmotyczny w przewodzie pokarmowym.

Wskazania do stosowania

Magnezu siarczan jest wskazany do stosowania doustnego w postaci roztworu jako osmotyczny środek przeczyszczający w przypadku zaparć. Jego działanie opiera się na zwiększeniu ilości wody w jelitach, co ułatwia pasaż treści pokarmowej.

Dawkowanie i sposób podawania

Dawka Częstotliwość Sposób podania
1 łyżeczka Raz dziennie Rozpuścić w szklance wody

Tabela 1. Schemat dawkowania magnezu siarczanu

Ważne jest, aby lek przyjmować zgodnie z zaleceniami lekarza lub informacją zawartą w ulotce. Nie należy przekraczać zalecanej dawki.

Przeciwwskazania

Stosowanie magnezu siarczanu jest przeciwwskazane w następujących przypadkach:

  • Hipermagnezemia (podwyższony poziom magnezu we krwi)
  • Nadwrażliwość na magnez
  • Niedrożność jelit
  • Niewydolność nerek
  • Blok przedsionkowo-komorowy
  • Znaczne niedociśnienie tętnicze
  • Miastenia (myasthenia gravis)

Przed zastosowaniem leku należy upewnić się, że pacjent nie cierpi na żadne z wymienionych schorzeń.

Ostrzeżenia specjalne i środki ostrożności

Szczególną ostrożność należy zachować u pacjentów z niewydolnością nerek. W tej grupie pacjentów stosowanie magnezu siarczanu jest niewskazane ze względu na ryzyko wystąpienia hipermagnezemii. Lek nie jest przeznaczony do długotrwałego stosowania, co należy podkreślić w zaleceniach dla pacjenta.

Warto zwrócić uwagę na potencjalne ryzyko zaburzeń elektrolitowych, szczególnie przy długotrwałym stosowaniu lub w przypadku wystąpienia biegunki.

Warto zapamiętać
  • Magnezu siarczan nie powinien być stosowany długotrwale
  • U pacjentów z niewydolnością nerek istnieje ryzyko hipermagnezemii

Interakcje z innymi lekami

Magnezu siarczan wchodzi w interakcje z wieloma lekami, co może wpływać na ich skuteczność lub zwiększać ryzyko działań niepożądanych:

  • Tetracykliny
  • Preparaty żelaza
  • Związki fluoru
  • Preparaty wapnia
  • Fosforany

W przypadku konieczności stosowania wyżej wymienionych leków, należy zachować 3-4 godzinną przerwę pomiędzy ich przyjmowaniem a podaniem magnezu siarczanu. Nie zaleca się jednoczesnego stosowania z lekami zawierającymi glin (np. środki zobojętniające kwas żołądkowy) ze względu na zwiększone ryzyko wchłaniania glinu.

Świadomość tych interakcji jest kluczowa dla zapewnienia bezpieczeństwa i skuteczności terapii.

Działania niepożądane

Podczas stosowania magnezu siarczanu mogą wystąpić następujące działania niepożądane:

  • Dolegliwości żołądkowo-jelitowe
  • Biegunka, która może prowadzić do utraty elektrolitów

Należy poinformować pacjenta o możliwości wystąpienia tych objawów i zalecić kontakt z lekarzem w przypadku ich nasilenia lub długotrwałego utrzymywania się.

Przedawkowanie

W przypadku przedawkowania magnezu siarczanu mogą wystąpić następujące objawy:

  • Spadek ciśnienia krwi
  • Osłabienie mięśniowe
  • Trudności w oddychaniu
  • Zaburzenia rytmu pracy serca
  • Biegunka

W przypadku podejrzenia przedawkowania, należy niezwłocznie skontaktować się z lekarzem lub zgłosić się do najbliższego oddziału ratunkowego.

Mechanizm działania

Magnezu siarczan działa jako osmotyczny środek przeczyszczający. Zwiększa ciśnienie osmotyczne w świetle jelita, co prowadzi do zatrzymania wody w jelicie i zwiększenia objętości mas kałowych. W efekcie stymuluje perystaltykę jelit i ułatwia wypróżnienie.

Skład preparatu

Preparat zawiera jako substancję czynną magnezu siarczan siedmiowodny w stężeniu 100 g/100 g.

Znajomość składu jest istotna dla lekarza, szczególnie w kontekście potencjalnych alergii pacjenta lub interakcji z innymi lekami.

Podsumowanie

Magnezu siarczan jest skutecznym środkiem przeczyszczającym, jednak jego stosowanie wymaga ostrożności i uwzględnienia potencjalnych przeciwwskazań oraz interakcji. Kluczowe jest przestrzeganie zalecanego dawkowania i monitorowanie pacjenta pod kątem potencjalnych działań niepożądanych, szczególnie w kontekście zaburzeń elektrolitowych.



Nie należy spożywać alkoholu podczas stosowania leku. Alkohol może oddziaływać na wchłanianie leku, wiązanie z białkami krwi i jego dystrybucję w ustroju także metabolizm i wydalanie. W przypadku jednych leków może dojść do wzmocnienia, w przypadku innych do zahamowania ich działania. Wpływ alkoholu na ten sam lek może być inny w przypadku sporadycznego, a inny w przypadku przewlekłego picia.
Lek może przenikać do mleka kobiet karmiących piersią.
Badania na zwierzętach wykazały działanie teratogenne lub zabójcze dla płodu, ale nie przeprowadzono badań z grupą kontrolną kobiet, lub nie przeprowadzono odpowiednich badań ani na zwierzętach, ani u ludzi.
Badania na zwierzętach wykazały działanie teratogenne lub zabójcze dla płodu, ale nie przeprowadzono badań z grupą kontrolną kobiet, lub nie przeprowadzono odpowiednich badań ani na zwierzętach, ani u ludzi.
Badania na zwierzętach wykazały działanie teratogenne lub zabójcze dla płodu, ale nie przeprowadzono badań z grupą kontrolną kobiet, lub nie przeprowadzono odpowiednich badań ani na zwierzętach, ani u ludzi.