Lignocainum Jelfa
Lidocaine hydrochloride
Lignocainum Jelfa - charakterystyka produktu leczniczego
Wskazania do stosowania
Lignocainum Jelfa to produkt leczniczy w postaci żelu,iantach:
Żel typu A - przeznaczony do zastosowań w anestezjologii i laryngologii:
- Pokrywanie rurek intubacyjnych i tracheotomijnych, sond żołądkowych oraz zgłębników
- Powierzchniowe znieczulanie błon śluzowych nosa i jamy nosowo-gardłowej przed zabiegami takimi jak:
- Wziernikowanie krtani
- Operacja polipów przewodów nosowych
- Usunięcie przerosłego migdałka gardłowego
- Wstępne znieczulenie do intubacji osób przytomnych
Żel typu U - przeznaczony do zastosowań w urologii:
- Znieczulenie cewki moczowej przed zabiegami takimi jak:
- Cewnikowanie pęcherza moczowego
- Cystoskopia
- Kruszenie kamieni w pęcherzu moczowym
- Elektrokoagulacja brodawczaka pęcherza moczowego
- Rozszerzenie zwężenia cewki moczowej
- Pokrywanie powierzchni narzędzi urologicznych (cewniki, cystoskopy)
Żel typu U wyposażony jest w jałową kaniulę, umożliwiającą bezpośrednie podanie preparatu do cewki moczowej.
Lignocainum Jelfa, dzięki swojej wszechstronności, znajduje zastosowanie w różnorodnych procedurach medycznych, zapewniając skuteczne miejscowe znieczulenie.
Dawkowanie i sposób podawania
Lignocainum Jelfa podaje się na śluzówkę jamy ustnej lub na powierzchnię narzędzi medycznych. Sposób aplikacji zależy od rodzaju zabiegu:
Anestezjologia i laryngologia:
Przed zabiegami laryngologicznymi żel wprowadza się na błony śluzowe poprzez pędzlowanie.
Urologia:
W celu znieczulenia cewki moczowej, żel wprowadza się do jej światła za pomocą jałowej kaniuli. Typowa ilość to około 15-20 ml, aż do uczucia wypełnienia cewki. U mężczyzn stosuje się dodatkową procedurę:
- Zaciska się ujście cewki moczowej na 5 minut
- Po tym czasie zdejmuje się zacisk
- Przystępuje się do zabiegu
Uwaga: Po użyciu zarówno kaniula urologiczna, jak i kontaktujący się z nią żel tracą jałowość i nie należy ich ponownie stosować.
Grupa pacjentów | Zalecenia dotyczące dawkowania |
---|---|
Dzieci | Wskazane jest wyliczenie dawki w zależności od masy ciała. Nie należy przekraczać dawki 3 mg/kg masy ciała. |
Pacjenci z małą masą ciała | |
Pacjenci osłabieni | |
Pacjenci w podeszłym wieku | |
Przypadki stosowania dużych dawek | Należy zachować szczególną ostrożność i dostosować dawkę indywidualnie |
Tabela 1. Zalecenia dotyczące dawkowania Lignocainum Jelfa dla różnych grup pacjentów
Lidokaina łatwo i szybko wchłania się przez błony śluzowe, dlatego należy zachować ostrożność przy ustalaniu dawkowania, szczególnie u pacjentów z grup ryzyka.
Przeciwwskazania
Stosowanie Lignocainum Jelfa jest przeciwwskazane w następujących przypadkach:
- Nadwrażliwość na lidokainę
- Nadwrażliwość na inne leki miejscowo znieczulające o budowie amidowej
- Nadwrażliwość na którąkolwiek substancję pomocniczą preparatu
Przed zastosowaniem leku należy dokładnie zebrać wywiad alergologiczny pacjenta, aby uniknąć potencjalnych reakcji nadwrażliwości.
Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności
Stosując Lignocainum Jelfa, należy przestrzegać następujących zasad bezpieczeństwa:
- Nie stosować żelu do smarowania metalowego usztywniacza rurki dotchawiczej
- Uważać, aby lidokaina nie dostała się do światła rurki tracheotomijnej
- Zachować ostrożność u pacjentów leczonych trójcyklicznymi lekami przeciwdepresyjnymi lub inhibitorami MAO
- Stosować bardzo ostrożnie na zakażoną lub uszkodzoną błonę śluzową
- Używać najniższych skutecznych dawek, aby uniknąć wysokiego stężenia lidokainy we krwi i ciężkich działań niepożądanych
- Zachować szczególną ostrożność u pacjentów z chorobami serca i zaburzeniami układu krążenia
Ze względu na zawartość parahydroksybenzoesanu metylu i parahydroksybenzoesanu propylu, produkt może powodować reakcje alergiczne (możliwe reakcje typu późnego) i wyjątkowo skurcz oskrzeli.
Lignocainum Jelfa może wywierać niewielki wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn.
Warto zapamiętać
- Lignocainum Jelfa jest dostępny w dwóch wariantach: żel typu A (do zastosowań w anestezjologii i laryngologii) oraz żel typu U (do zastosowań w urologii).
- Maksymalna dawka lidokainy nie powinna przekraczać 3 mg/kg masy ciała, szczególnie u pacjentów z grup ryzyka.
Interakcje z innymi produktami leczniczymi
Lignocainum Jelfa może wchodzić w interakcje z innymi lekami:
- Nasila działanie leków zwiotczających mięśnie poprzecznie prążkowane
- Osłabia działanie sulfonamidów
Należy zachować ostrożność przy jednoczesnym stosowaniu Lignocainum Jelfa z wymienionymi grupami leków i w razie potrzeby dostosować dawkowanie.
Stosowanie w czasie ciąży i karmienia piersią
Ciąża:
Badania na zwierzętach nie wykazały ryzyka dla płodu, jednak brak jest odpowiednio liczebnych, dobrze kontrolowanych badań u kobiet w ciąży. Lignocainum Jelfa może być stosowany w ciąży po dokładnym rozważeniu korzyści wynikających z jego zastosowania i ryzyka związanego ze stosowaniem.
Karmienie piersią:
Lidokaina stosowana w dawkach terapeutycznych przenika do mleka matki w znikomej ilości i nie powinna mieć istotnego wpływu na dziecko karmione piersią. Niemniej jednak, należy zachować ostrożność podczas stosowania Lignocainum Jelfa u kobiet karmiących piersią.
W obu przypadkach decyzję o zastosowaniu leku powinien podjąć lekarz po dokładnej analizie stosunku korzyści do ryzyka.
Działania niepożądane
Lignocainum Jelfa, jak każdy lek, może powodować działania niepożądane. Wystąpienie i nasilenie działań ogólnoustrojowych zależy od stężenia lidokainy w surowicy, na co wpływają: dawka, miejsce podania, stan ogólny pacjenta, wydolność wątroby, wiek, masa ciała oraz ewentualne choroby serca i nadczynność tarczycy.
Możliwe działania niepożądane obejmują:
- Zaburzenia serca:
- Bradykardia
- Zapaść sercowo-naczyniowa (w skrajnych przypadkach prowadząca do zatrzymania akcji serca)
- Zaburzenia naczyniowe:
- Zmniejszenie ciśnienia krwi
- Zaburzenia układu nerwowego:
- Zawroty głowy
- Parestezje
- Senność (zwykle wczesny objaw wysokiego stężenia lidokainy we krwi)
- Zaburzenia psychiczne:
- Pobudzenie
- Niepokój
- Dezorientacja
- Zaburzenia skóry i tkanki podskórnej:
- Zmiany skórne
- Pokrzywka
- Obrzęki
- Zaburzenia układu immunologicznego:
- Reakcje anafilaktyczne
W przypadku wystąpienia jakichkolwiek działań niepożądanych należy niezwłocznie skontaktować się z lekarzem.
Przedawkowanie
Przedawkowanie Lignocainum Jelfa może prowadzić do poważnych powikłań. W przypadku wystąpienia objawów zatrucia związanych z przedawkowaniem należy podjąć następujące kroki:
- Monitorowanie ciśnienia tętniczego
- Obserwacja objawów ze strony ośrodkowego układu nerwowego
- W razie wystąpienia objawów pobudzenia OUN lub skurczów kloniczno-tonicznych:
- Podanie tlenu do oddychania
- Dożylne podanie diazepamu (dawka: 0,1-0,2 mg/kg mc.) lub tiopentalu (dawka: 1-2 mg/kg mc.)
- W przypadku poważnych objawów ze strony układu sercowo-naczyniowego:
- Postępowanie objawowe
- Podanie tlenu
- Przetaczanie płynów izotonicznych
- W razie konieczności zastosowanie oddechu kontrolowanego
- W przypadku zatrzymania krążenia - natychmiastowe wdrożenie zabiegów resuscytacyjnych
Szybkie rozpoznanie objawów przedawkowania i wdrożenie odpowiedniego postępowania jest kluczowe dla zapewnienia bezpieczeństwa pacjenta.
Mechanizm działania
Lidokaina, substancja czynna Lignocainum Jelfa, należy do grupy leków miejscowo znieczulających o budowie amidowej i krótkim czasie działania. Jej mechanizm działania polega na:
- Odwracalnym zahamowaniu przewodnictwa we włóknach nerwowych
- Blokowaniu pompy sodowo-potasowej
- Zahamowaniu przepuszczalności błony komórkowej dla jonów
Efektywność działania lidokainy zależy od rodzaju włókien nerwowych:
- Cienkie włókna nerwowe bez osłonki mielinowej (np. włókna przewodzące czucie bólu i dotyku) - blokada następuje przy niskich stężeniach lidokainy
- Włókna z osłonką mielinową - wymagają wyższych stężeń lidokainy do osiągnięcia efektu blokady
Dzięki temu mechanizmowi działania, Lignocainum Jelfa zapewnia skuteczne miejscowe znieczulenie w różnych procedurach medycznych.
Skład
Substancją czynną preparatu Lignocainum Jelfa jest lidokainy chlorowodorek. Każdy gram żelu zawiera 20 mg lidokainy chlorowodorku.
Znajomość składu i stężenia substancji czynnej jest istotna przy ustalaniu odpowiedniego dawkowania, szczególnie u pacjentów z grup ryzyka.