Levoxa
Levofloxacin
Levoxa - charakterystyka produktu leczniczego dla lekarzy
Wskazania do stosowania
Levoxa jest wskazana w leczeniu następujących zakażeń o lekkim lub umiarkowanym nasileniu, wywołanych przez drobnoustroje wrażliwe na lewofloksacynę:
- Ostre zapalenie zatok
- Zaostrzenie przewlekłego zapalenia oskrzeli
- Pozaszpitalne zapalenie płuc
- Zakażenia układu moczowego, w tym odmiedniczkowe zapalenie nerek
- Przewlekłe bakteryjne zapalenie gruczołu krokowego
- Zakażenia skóry i tkanek miękkich
Przed przepisaniem leku Levoxa należy uwzględnić krajowe i/lub lokalne wytyczne dotyczące właściwego stosowania fluorochinolonów.
Należy pamiętać, że Levoxa nie zawsze jest optymalną terapią w leczeniu pneumokokowego zapalenia płuc, zwłaszcza w cięższych przypadkach. W zakażeniach szpitalnych wywołanych przez Pseudomonas aeruginosa może być konieczne zastosowanie leczenia skojarzonego.
Dawkowanie i sposób podawania
Levoxa podawana jest w postaci tabletek powlekanych 1-2 razy na dobę. Dawkowanie zależy od rodzaju i ciężkości zakażenia oraz wrażliwości przewidywanego patogenu. Tabletki można stosować również w celu kontynuacji leczenia po początkowej terapii dożylnej lewofloksacyną.
Wskazanie | Dawkowanie | Czas trwania terapii |
---|---|---|
Ostre bakteryjne zapalenie zatok | 500 mg raz/dobę | 10-14 dni |
Zaostrzenie przewlekłego bakteryjnego zapalenia oskrzeli | 500 mg raz/dobę | 7-10 dni |
Pozaszpitalne zapalenie płuc | 500 mg 1-2x/dobę | 7-14 dni |
Odmiedniczkowe zapalenie nerek | 500 mg raz/dobę | 7-10 dni |
Powikłane zakażenia układu moczowego | 500 mg raz/dobę | 7-14 dni |
Niepowikłane zapalenie pęcherza moczowego | 250 mg raz/dobę | 3 dni |
Przewlekłe bakteryjne zapalenie gruczołu krokowego | 500 mg raz/dobę | 28 dni |
Powikłane zakażenia skóry i tkanek miękkich | 500 mg 1-2x/dobę | 7-14 dni |
Płucna postać wąglika | 500 mg raz/dobę | 8 tygodni |
Dawkowanie należy dostosować u pacjentów z zaburzeniami czynności nerek (ClCr ≤50 ml/min). Szczegółowe informacje znajdują się w Charakterystyce Produktu Leczniczego.
U pacjentów z zaburzeniami czynności wątroby oraz u osób w podeszłym wieku bez współistniejących zaburzeń czynności nerek nie jest konieczne dostosowanie dawki.
Sposób podawania
Tabletki powlekane Levoxa należy połykać w całości, popijając odpowiednią ilością płynu. Można je przyjmować w trakcie posiłku lub między posiłkami. Tabletki można dzielić wzdłuż linii podziału w celu dostosowania dawki.
Ważne jest zachowanie co najmniej 2-godzinnego odstępu między przyjęciem Levoxa a podaniem soli żelaza, soli cynku, leków zobojętniających sok żołądkowy zawierających magnez lub glin, dydanozyny (tylko preparaty z glinem i magnezem zawierające środki buforujące) oraz sukralfatu, ponieważ mogą one zmniejszać wchłanianie antybiotyku.
Przeciwwskazania
Stosowanie leku Levoxa jest przeciwwskazane w następujących przypadkach:
- Nadwrażliwość na lewofloksacynę, inne chinolony lub którąkolwiek substancję pomocniczą
- Padaczka
- Zapalenie ścięgien związane ze stosowaniem fluorochinolonów w przeszłości
- Stosowanie u dzieci i młodzieży przed zakończeniem okresu wzrostu
- Ciąża
- Okres karmienia piersią
Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności
Zapalenie ścięgien: Rzadko może wystąpić zapalenie ścięgien, najczęściej obejmujące ścięgno Achillesa, które może prowadzić do jego zerwania. Ryzyko to jest zwiększone u osób w podeszłym wieku i pacjentów stosujących kortykosteroidy. Należy ściśle monitorować tych pacjentów podczas leczenia Levoxa. W przypadku podejrzenia zapalenia ścięgien, należy natychmiast przerwać stosowanie leku i wdrożyć odpowiednie leczenie.
Biegunka związana z Clostridium difficile: Ciężka, utrzymująca się i/lub krwawa biegunka występująca podczas lub po zakończeniu leczenia Levoxa może być objawem rzekomobłoniastego zapalenia jelit. W takim przypadku należy natychmiast przerwać stosowanie leku i wdrożyć odpowiednie leczenie.
Ryzyko drgawek: Levoxa jest przeciwwskazana u pacjentów z padaczką w wywiadzie. Należy zachować szczególną ostrożność u pacjentów ze zwiększonym ryzykiem wystąpienia drgawek lub przyjmujących leki obniżające próg drgawkowy.
Reakcje hemolityczne: U pacjentów z niedoborem dehydrogenazy glukozo-6-fosforanowej należy zachować ostrożność ze względu na możliwość wystąpienia reakcji hemolitycznych.
Nadwrażliwość na światło: Zaleca się, aby pacjenci unikali zbędnej ekspozycji na silne światło słoneczne lub sztuczne promieniowanie UV podczas leczenia Levoxa.
Interakcje z antagonistami witaminy K: U pacjentów leczonych jednocześnie Levoxa i antagonistami witaminy K należy regularnie monitorować parametry krzepliwości krwi ze względu na możliwość nasilenia działania przeciwzakrzepowego.
Reakcje psychotyczne: W rzadkich przypadkach obserwowano reakcje psychotyczne, w tym myśli samobójcze, u pacjentów przyjmujących Levoxa. Należy zachować ostrożność u pacjentów z chorobami psychicznymi w wywiadzie.
Wydłużenie odstępu QT: Należy zachować ostrożność u pacjentów z czynnikami ryzyka wydłużenia odstępu QT, takimi jak wrodzony zespół długiego QT, jednoczesne stosowanie leków wydłużających odstęp QT, zaburzenia elektrolitowe, choroby serca lub podeszły wiek.
Hipoglikemia: U pacjentów z cukrzycą, szczególnie stosujących doustne leki hipoglikemizujące lub insulinę, należy ściśle monitorować stężenie glukozy we krwi ze względu na ryzyko wystąpienia hipoglikemii.
Neuropatia obwodowa: W przypadku wystąpienia objawów neuropatii czuciowej lub czuciowo-ruchowej należy przerwać stosowanie Levoxa, aby zapobiec rozwojowi nieodwracalnych zmian.
Warto zapamiętać
- Levoxa może powodować zapalenie ścięgien, szczególnie u osób starszych i stosujących kortykosteroidy
- Podczas leczenia Levoxa należy monitorować pacjentów pod kątem wystąpienia biegunki związanej z C. difficile
Skład
Jedna tabletka powlekana Levoxa zawiera 250 mg lub 500 mg lewofloksacyny, co odpowiada odpowiednio 256,23 mg lub 512,46 mg półwodnej lewofloksacyny.
Levoxa jest skutecznym antybiotykiem z grupy fluorochinolonów, stosowanym w leczeniu szerokiego spektrum zakażeń bakteryjnych. Wymaga jednak ścisłego monitorowania pacjentów pod kątem potencjalnych działań niepożądanych, szczególnie u osób z grupy zwiększonego ryzyka. Właściwe dawkowanie, przestrzeganie środków ostrożności i regularna ocena stanu klinicznego pacjenta są kluczowe dla zapewnienia bezpiecznej i skutecznej terapii.