Letrox® 25; -50; -75; -100; -125; -150
Levothyroxine sodium
Letrox® - charakterystyka leku
Wskazania do stosowania
Letrox® jest wskazany w następujących przypadkach:
- Terapia zastępcza i uzupełniająca w niedoczynności tarczycy o różnej etiologii
- Zapobieganie wznowie wola tarczycy po leczeniu operacyjnym u pacjentów z prawidłową czynnością tarczycy (eutyreoza)
- Leczenie wola o charakterze łagodnym u pacjentów z prawidłową czynnością tarczycy (eutyreoza)
- Terapia zastępcza i supresyjna nowotworów złośliwych tarczycy, szczególnie po operacji wycięcia tarczycy
- Pomocniczo w leczeniu nadczynności tarczycy w skojarzeniu z tyreostatykami po uzyskaniu eutyreozy
- Test supresyjny w diagnostyce nadczynności tarczycy
Letrox® może być stosowany we wszystkich grupach wiekowych, w tym u dzieci i osób starszych. Dawka 25 µg jest szczególnie przydatna w terapii zastępczej i uzupełniającej niedoczynności tarczycy, zapobieganiu wznowie wola, leczeniu łagodnego wola oraz jako terapia wspomagająca w leczeniu nadczynności tarczycy.
Letrox® znajduje zastosowanie w szerokim spektrum zaburzeń czynności tarczycy, zarówno w niedoczynności jak i nadczynności, a także w profilaktyce i leczeniu wola oraz nowotworów tarczycy.
Dawkowanie i sposób podawania
Dawkowanie Letroxu® powinno być indywidualnie dostosowane do pacjenta na podstawie badania lekarskiego i wyników testów laboratoryjnych. Należy zwrócić szczególną uwagę na ostrożne ustalanie dawki u pacjentów w podeszłym wieku, z chorobą wieńcową serca oraz długotrwałą lub ciężką niedoczynnością tarczycy.
Wskazanie | Dawka początkowa | Dawka podtrzymująca |
---|---|---|
Niedoczynność tarczycy u dorosłych | 25-50 µg/dobę | 100-200 µg/dobę |
Profilaktyka nawrotu wola | - | 75-200 µg/dobę |
Wole łagodne u pacjentów z eutyreozą | - | 75-200 µg/dobę |
Terapia wspomagająca leczenie tyreostatyczne nadczynności tarczycy | - | 50-100 µg/dobę |
Po operacji usunięcia tarczycy z powodu nowotworów złośliwych | - | 150-300 µg/dobę |
Test supresyjny w diagnostyce nadczynności tarczycy | - | 200 µg/dobę przez 14 dni |
Dawkowanie u dzieci i młodzieży: W przypadku wrodzonej lub nabytej niedoczynności tarczycy, dawka podtrzymująca wynosi zwykle 100-150 µg lewotyroksyny sodowej na m² powierzchni ciała na dobę. U noworodków i niemowląt z wrodzoną niedoczynnością tarczycy zaleca się dawkę początkową 10-15 µg/kg masy ciała/dobę przez pierwsze 3 miesiące.
Dawkowanie Letroxu® wymaga indywidualnego dostosowania i regularnego monitorowania, szczególnie u pacjentów z grupy ryzyka. Dawki dla dzieci są obliczane na podstawie powierzchni ciała lub masy ciała.
Sposób podawania
Letrox® należy przyjmować rano na czczo, co najmniej 30 minut przed śniadaniem, popijając niewielką ilością wody. U niemowląt, dawkę dobową należy podać co najmniej 30 minut przed pierwszym karmieniem. Tabletki dla niemowląt należy rozpuścić w niewielkiej ilości wody i podać powstałą zawiesinę z odpowiednią ilością płynów. Ważne jest, aby tabletki rozpuszczać bezpośrednio przed podaniem.
Przeciwwskazania
Letrox® jest przeciwwskazany w następujących przypadkach:
- Nadwrażliwość na składniki preparatu
- Nieleczona nadczynność tarczycy (z wyjątkiem terapii wspomagającej leczenie tyreostatyczne nadczynności tarczycy po osiągnięciu eutyreozy)
- Ciąża w połączeniu z jednoczesnym przyjmowaniem leków tyreostatycznych
Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności
Przed rozpoczęciem terapii Letroxem® należy wykluczyć:
- Niewydolność wieńcową
- Niedoczynność przysadki lub nadnerczy
- Obecność guzków autonomicznych tarczycy
Szczególną ostrożność należy zachować u pacjentów z:
- Niewydolnością wieńcową
- Niewydolnością serca
- Zaburzeniami rytmu serca (tachyarytmia)
- Długotrwałą lub ciężką niedoczynnością tarczycy
- Podeszłym wiekiem
U kobiet w okresie pomenopauzalnym ze zwiększonym ryzykiem osteoporozy zaleca się częstszą kontrolę czynności tarczycy.
Stosowanie Letroxu® wymaga szczególnej ostrożności u pacjentów z chorobami układu sercowo-naczyniowego oraz u osób starszych. Konieczne jest regularne monitorowanie czynności tarczycy w celu uniknięcia jatrogennej nadczynności.
Interakcje z innymi lekami
Letrox® może wchodzić w interakcje z następującymi lekami:
- Insulina i doustne leki przeciwcukrzycowe - możliwe osłabienie działania hipoglikemizującego
- Leki przeciwzakrzepowe (pochodne kumaryny) - możliwe nasilenie działania
- Cholestyramina i kolestypol - hamowanie wchłaniania lewotyroksyny
- Leki zobojętniające sok żołądkowy zawierające glin oraz sole żelaza - zmniejszenie wchłaniania lewotyroksyny
- Amiodaron - możliwość wywołania zarówno niedoczynności jak i nadczynności tarczycy
- Fenytoina - możliwy wzrost stężenia wolnej lewotyroksyny i liotyroniny w surowicy krwi
- Salicylany, dikumarol, duże dawki furosemidu, klofibrat - możliwe wypieranie lewotyroksyny z połączeń z białkami surowicy krwi
Stosowanie Letroxu® wymaga uwzględnienia potencjalnych interakcji z innymi lekami, szczególnie w przypadku pacjentów przyjmujących leki przeciwzakrzepowe, przeciwcukrzycowe oraz wpływające na wchłanianie lewotyroksyny.
Ciąża i laktacja
Rozpoczęte wcześniej leczenie hormonami tarczycy należy kontynuować w okresie ciąży i laktacji. Jednoczesne stosowanie lewotyroksyny z lekami tyreostatycznymi w ciąży jest przeciwwskazane. W przypadku nadczynności tarczycy w okresie ciąży dopuszczalne jest leczenie preparatami tyreostatycznymi jedynie w małych dawkach.
Działania niepożądane
Najczęstsze działania niepożądane Letroxu® obejmują:
- Tachykardia
- Zaburzenia rytmu serca
- Drżenia
- Bóle wieńcowe
- Pobudzenie
- Bezsenność
- Przewodnienie
- Spadek masy ciała
- Biegunka
- Reakcje nadwrażliwości (np. pokrzywka)
Działania niepożądane Letroxu® są głównie związane z układem sercowo-naczyniowym oraz ośrodkowym układem nerwowym. Większość z nich wynika z nadmiernego działania hormonu tarczycy i może być kontrolowana poprzez odpowiednie dostosowanie dawki.
Przedawkowanie
Objawem przedawkowania Letroxu® jest wzrost szybkości przemian metabolicznych. W przypadku wystąpienia objawów przedawkowania należy niezwłocznie skontaktować się z lekarzem.
Mechanizm działania
Letrox® zawiera syntetyczną lewotyroksynę, która działa identycznie jak naturalnie występujący hormon wytwarzany w tarczycy. Po częściowej konwersji do liotyroniny, głównie w wątrobie i nerkach, hormony tarczycy przenikają do komórek ciała, gdzie stymulują rozwój, wzrost i metabolizm organizmu.
Właściwości farmakokinetyczne
Lewotyroksyna wchłania się w jelicie cienkim w 80%. Maksymalne stężenie w surowicy krwi jest osiągane po około 6 godzinach od przyjęcia leku. Działanie leku rozwija się w ciągu 3-5 dni. Objętość dystrybucji wynosi 0,5 l/kg. Lewotyroksyna wiąże się w 99% z białkami osocza. Klirens metaboliczny wynosi 1,2 l osocza na dobę. Lek jest rozkładany głównie w wątrobie, nerkach, mózgu i mięśniach.
Skład
Jedna tabletka Letroxu® zawiera 50 µg, 75 µg, 100 µg, 125 µg lub 150 µg soli sodowej lewotyroksyny jako substancję czynną.
Warto zapamiętać
1. Letrox® jest lekiem zawierającym lewotyroksynę, stosowanym w terapii zastępczej i uzupełniającej niedoczynności tarczycy oraz w leczeniu innych zaburzeń czynności tarczycy.
2. Dawkowanie Letroxu® musi być indywidualnie dostosowane do pacjenta i wymaga regularnego monitorowania, szczególnie u osób z chorobami serca i osób starszych.
2) Pacjenci 65+
Przysługuje uprawnionym pacjentom we wskazaniach określonych w decyzji o objęciu refundacją. Jeżeli lek jest refundowany we wszystkich zarejestrowanych wskazaniach, to jest w nich wszystkich bezpłatny dla pacjenta. Jeżeli natomiast lek jest refundowany w określonych wskazaniach, to jest bezpłatny dla seniorów tylko i wyłącznie w tych właśnie wskazaniach.
3) Kobiety w ciąży
4) Pacjenci do ukończenia 18 roku życia