Letrox® 25; -50; -75; -100; -125; -150
Levothyroxine sodium
Letrox® - charakterystyka leku
Letrox® to preparat zawierający syntetyczną lewotyroksynę, hormon tarczycy stosowany w terapii zastępczej i uzupełniającej w niedoczynności tarczy. Lek dostępny jest w dawkach 25, 50, 75, 100, 125 i 150 µg.
Wskazania do stosowania
Letrox® znajduje zastosowanie w następujących sytuacjach klinicznych:
- Terapia zastępcza i uzupełniająca w niedoczynności tarczycy o różnej etiologii
- Zapobieganie wznowie wola tarczycy po leczeniu operacyjnym u pacjentów z prawidłową czynnością tarczycy (eutyreoza)
- Leczenie wola o charakterze łagodnym u pacjentów z prawidłową czynnością tarczycy (eutyreoza)
- Terapia zastępcza i supresyjna nowotworów złośliwych tarczycy, szczególnie po operacji wycięcia tarczycy
- Pomocniczo w leczeniu nadczynności tarczycy w skojarzeniu z tyreostatykami po uzyskaniu eutyreozy
- Test supresyjny w diagnostyce nadczynności tarczycy
Preparat jest wskazany do stosowania we wszystkich grupach wiekowych, w tym u dzieci i osób starszych.
Letrox® ma szerokie zastosowanie w leczeniu zaburzeń czynności tarczycy, zarówno w niedoczynności jak i nadczynności tego gruczołu, a także w profilaktyce i diagnostyce.
Dawkowanie i sposób podawania
Dawkowanie Letroxu® powinno być indywidualnie dostosowane do pacjenta na podstawie badania lekarskiego i wyników testów laboratoryjnych. Poniżej przedstawiono ogólne zalecenia dotyczące dawkowania:
Wskazanie | Dawkowanie u dorosłych |
---|---|
Niedoczynność tarczycy | Dawka początkowa: 25-50 µg/dobę Dawka podtrzymująca: 100-200 µg/dobę |
Profilaktyka nawrotu wola | 75-200 µg/dobę |
Wole łagodne u pacjentów z eutyreozą | 75-200 µg/dobę |
Terapia wspomagająca leczenie tyreostatyczne nadczynności tarczycy | 50-100 µg/dobę |
Po operacji usunięcia tarczycy z powodu nowotworów złośliwych | 150-300 µg/dobę |
Test supresyjny w diagnostyce nadczynności tarczycy | 200 µg/dobę przez 14 dni |
U pacjentów w podeszłym wieku oraz z chorobami serca należy rozpoczynać leczenie od małych dawek i powoli je zwiększać, monitorując stężenie hormonów tarczycy.
U dzieci z wrodzoną niedoczynnością tarczycy zalecana dawka początkowa wynosi 10-15 µg/kg mc./dobę przez pierwsze 3 miesiące. U dzieci z nabytą niedoczynnością tarczycy dawka początkowa to 12,5-50 µg/dobę.
Dawkowanie Letroxu® wymaga indywidualnego dostosowania i ścisłego monitorowania, szczególnie u pacjentów z grup ryzyka. Kluczowe jest stopniowe zwiększanie dawki i regularna kontrola stężenia hormonów tarczycy.
Sposób podawania
Letrox® należy przyjmować doustnie, rano na czczo, co najmniej 30 minut przed śniadaniem, popijając niewielką ilością wody. U niemowląt dawkę dobową podaje się co najmniej 30 minut przed pierwszym karmieniem. Tabletki dla niemowląt należy rozpuścić w niewielkiej ilości wody i podać powstałą zawiesinę z odpowiednią ilością płynów.
Przeciwwskazania
Stosowanie Letroxu® jest przeciwwskazane w następujących przypadkach:
- Nadwrażliwość na składniki preparatu
- Nieleczona nadczynność tarczycy (z wyjątkiem terapii wspomagającej leczenie tyreostatyczne po osiągnięciu eutyreozy)
- Ciąża (jednoczesne przyjmowanie lewotyroksyny i leku tyreostatycznego)
Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności
Przed rozpoczęciem terapii Letroxem® należy wykluczyć:
- Niewydolność wieńcową
- Niedoczynność przysadki lub nadnerczy
- Obecność guzków autonomicznych tarczycy
Szczególną ostrożność należy zachować u pacjentów:
- Z niewydolnością wieńcową
- Z niewydolnością serca
- Z zaburzeniami rytmu serca (tachyarytmia)
- W podeszłym wieku
- Z długo trwającą lub ciężką niedoczynnością tarczycy
U tych pacjentów konieczne jest ostrożne ustalanie i zwiększanie dawki oraz częstsza kontrola poziomu hormonów tarczycy.
Stosowanie Letroxu® wymaga szczególnej uwagi u pacjentów z chorobami układu sercowo-naczyniowego oraz osób starszych. Konieczne jest indywidualne dostosowanie dawki i ścisłe monitorowanie stanu pacjenta.
Interakcje z innymi lekami
Letrox® może wchodzić w interakcje z wieloma lekami, wpływając na ich działanie lub ulegając ich wpływowi:
- Insulina i doustne leki przeciwcukrzycowe - możliwe osłabienie działania hipoglikemizującego
- Leki przeciwzakrzepowe (pochodne kumaryny) - możliwe nasilenie działania
- Cholestyramina i kolestypol - hamowanie wchłaniania lewotyroksyny
- Leki zobojętniające sok żołądkowy zawierające glin oraz sole żelaza - zmniejszenie wchłaniania lewotyroksyny
- Amiodaron - możliwość wywołania zarówno niedoczynności jak i nadczynności tarczycy
- Fenytoina - możliwy wzrost stężenia wolnej lewotyroksyny i liotyroniny w surowicy krwi
- Salicylany, dikumarol, duże dawki furosemidu, klofibrat - możliwe wypieranie lewotyroksyny z połączeń z białkami surowicy krwi
Przy stosowaniu Letroxu® konieczne jest uwzględnienie potencjalnych interakcji z innymi lekami i odpowiednie dostosowanie dawkowania lub monitorowanie efektów terapii.
Ciąża i laktacja
Rozpoczęte wcześniej leczenie hormonami tarczycy należy nieprzerwanie kontynuować w okresie ciąży i laktacji. Jednoczesne stosowanie lewotyroksyny z lekami tyreostatycznymi w ciąży jest przeciwwskazane. W przypadku nadczynności tarczycy w okresie ciąży dopuszczalne jest leczenie preparatami tyreostatycznymi jedynie w małych dawkach.
Działania niepożądane
Najczęściej obserwowane działania niepożądane Letroxu® obejmują:
- Tachykardia
- Zaburzenia rytmu serca
- Drżenia
- Bóle wieńcowe
- Pobudzenie
- Bezsenność
- Przewodnienie
- Spadek masy ciała
- Biegunka
- Reakcje nadwrażliwości (np. pokrzywka)
Większość działań niepożądanych Letroxu® wynika z jego działania metabolicznego i może być związana z przedawkowaniem. Kluczowe jest odpowiednie dostosowanie dawki i monitorowanie pacjenta.
Warto zapamiętać
1. Letrox® to syntetyczna lewotyroksyna stosowana w terapii zastępczej i uzupełniającej w niedoczynności tarczycy oraz w innych zaburzeniach czynności tego gruczołu.
2. Dawkowanie Letroxu® musi być indywidualnie dostosowane do pacjenta, a leczenie wymaga regularnego monitorowania stężenia hormonów tarczycy, szczególnie u pacjentów z grupy ryzyka.
Mechanizm działania
Letrox® zawiera syntetyczną lewotyroksynę, która działa identycznie jak naturalnie występujący hormon wytwarzany w tarczycy. Po częściowej konwersji do liotyroniny, głównie w wątrobie i nerkach, i przeniknięciu do komórek ciała, hormony tarczycy stymulują rozwój, wzrost i metabolizm organizmu.
Właściwości farmakokinetyczne
Lewotyroksyna wchłania się w jelicie cienkim w około 80%. Maksymalne stężenie w surowicy krwi jest osiągane po około 6 godzinach od przyjęcia leku. Działanie leku rozwija się w ciągu 3-5 dni. Objętość dystrybucji wynosi 0,5 l/kg. Lewotyroksyna wiąże się w 99% z białkami osocza. Klirens metaboliczny wynosi 1,2 l osocza na dobę. Lek jest rozkładany głównie w wątrobie, nerkach, mózgu i mięśniach.
Znajomość właściwości farmakokinetycznych Letroxu® pozwala na lepsze zrozumienie jego działania i odpowiednie dostosowanie schematu leczenia.
Skład preparatu
Letrox® dostępny jest w tabletkach zawierających 25, 50, 75, 100, 125 lub 150 µg soli sodowej lewotyroksyny.
2) Pacjenci 65+
Przysługuje uprawnionym pacjentom we wskazaniach określonych w decyzji o objęciu refundacją. Jeżeli lek jest refundowany we wszystkich zarejestrowanych wskazaniach, to jest w nich wszystkich bezpłatny dla pacjenta. Jeżeli natomiast lek jest refundowany w określonych wskazaniach, to jest bezpłatny dla seniorów tylko i wyłącznie w tych właśnie wskazaniach.
3) Kobiety w ciąży
4) Pacjenci do ukończenia 18 roku życia