Wyszukaj produkt

Letrox® 25; -50; -75; -100; -125; -150

Levothyroxine sodium

tabl.
100 µg
50 szt.
Doustnie
Rx
100%
8,63
(1)
3,76
(2)
bezpł.
(3)
bezpł.
DZ (4)
bezpł.
Letrox® 125
tabl.
125 µg
50 szt.
Doustnie
Rx
100%
10,10
(1)
4,44
(2)
bezpł.
(3)
bezpł.
DZ (4)
bezpł.
Letrox® 150
tabl.
150 µg
50 szt.
Doustnie
Rx
100%
12,07
(1)
5,33
(2)
bezpł.
(3)
bezpł.
DZ (4)
bezpł.
Letrox® 25
tabl.
25 µg
50 szt.
Doustnie
Rx
100%
7,57
Letrox® 50
tabl.
50 µg
50 szt.
Doustnie
Rx
100%
7,24
(1)
6,22
(2)
bezpł.
(3)
bezpł.
DZ (4)
bezpł.
Letrox® 75
tabl.
75 µg
50 szt.
Doustnie
Rx
100%
7,56
(1)
4,43
(2)
bezpł.
(3)
bezpł.
DZ (4)
bezpł.

Letrox® - charakterystyka leku

Letrox® to preparat zawierający syntetyczną lewotyroksynę, hormon tarczycy stosowany w terapii zastępczej i uzupełniającej w niedoczynności tarczy. Lek dostępny jest w dawkach 25, 50, 75, 100, 125 i 150 µg.

Wskazania do stosowania

Letrox® znajduje zastosowanie w następujących sytuacjach klinicznych:

  • Terapia zastępcza i uzupełniająca w niedoczynności tarczycy o różnej etiologii
  • Zapobieganie wznowie wola tarczycy po leczeniu operacyjnym u pacjentów z prawidłową czynnością tarczycy (eutyreoza)
  • Leczenie wola o charakterze łagodnym u pacjentów z prawidłową czynnością tarczycy (eutyreoza)
  • Terapia zastępcza i supresyjna nowotworów złośliwych tarczycy, szczególnie po operacji wycięcia tarczycy
  • Pomocniczo w leczeniu nadczynności tarczycy w skojarzeniu z tyreostatykami po uzyskaniu eutyreozy
  • Test supresyjny w diagnostyce nadczynności tarczycy

Preparat jest wskazany do stosowania we wszystkich grupach wiekowych, w tym u dzieci i osób starszych.

Letrox® ma szerokie zastosowanie w leczeniu zaburzeń czynności tarczycy, zarówno w niedoczynności jak i nadczynności tego gruczołu, a także w profilaktyce i diagnostyce.

Dawkowanie i sposób podawania

Dawkowanie Letroxu® powinno być indywidualnie dostosowane do pacjenta na podstawie badania lekarskiego i wyników testów laboratoryjnych. Poniżej przedstawiono ogólne zalecenia dotyczące dawkowania:

Wskazanie Dawkowanie u dorosłych
Niedoczynność tarczycy Dawka początkowa: 25-50 µg/dobę
Dawka podtrzymująca: 100-200 µg/dobę
Profilaktyka nawrotu wola 75-200 µg/dobę
Wole łagodne u pacjentów z eutyreozą 75-200 µg/dobę
Terapia wspomagająca leczenie tyreostatyczne nadczynności tarczycy 50-100 µg/dobę
Po operacji usunięcia tarczycy z powodu nowotworów złośliwych 150-300 µg/dobę
Test supresyjny w diagnostyce nadczynności tarczycy 200 µg/dobę przez 14 dni

U pacjentów w podeszłym wieku oraz z chorobami serca należy rozpoczynać leczenie od małych dawek i powoli je zwiększać, monitorując stężenie hormonów tarczycy.

U dzieci z wrodzoną niedoczynnością tarczycy zalecana dawka początkowa wynosi 10-15 µg/kg mc./dobę przez pierwsze 3 miesiące. U dzieci z nabytą niedoczynnością tarczycy dawka początkowa to 12,5-50 µg/dobę.

Dawkowanie Letroxu® wymaga indywidualnego dostosowania i ścisłego monitorowania, szczególnie u pacjentów z grup ryzyka. Kluczowe jest stopniowe zwiększanie dawki i regularna kontrola stężenia hormonów tarczycy.

Sposób podawania

Letrox® należy przyjmować doustnie, rano na czczo, co najmniej 30 minut przed śniadaniem, popijając niewielką ilością wody. U niemowląt dawkę dobową podaje się co najmniej 30 minut przed pierwszym karmieniem. Tabletki dla niemowląt należy rozpuścić w niewielkiej ilości wody i podać powstałą zawiesinę z odpowiednią ilością płynów.

Przeciwwskazania

Stosowanie Letroxu® jest przeciwwskazane w następujących przypadkach:

  • Nadwrażliwość na składniki preparatu
  • Nieleczona nadczynność tarczycy (z wyjątkiem terapii wspomagającej leczenie tyreostatyczne po osiągnięciu eutyreozy)
  • Ciąża (jednoczesne przyjmowanie lewotyroksyny i leku tyreostatycznego)

Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności

Przed rozpoczęciem terapii Letroxem® należy wykluczyć:

  • Niewydolność wieńcową
  • Niedoczynność przysadki lub nadnerczy
  • Obecność guzków autonomicznych tarczycy

Szczególną ostrożność należy zachować u pacjentów:

  • Z niewydolnością wieńcową
  • Z niewydolnością serca
  • Z zaburzeniami rytmu serca (tachyarytmia)
  • W podeszłym wieku
  • Z długo trwającą lub ciężką niedoczynnością tarczycy

U tych pacjentów konieczne jest ostrożne ustalanie i zwiększanie dawki oraz częstsza kontrola poziomu hormonów tarczycy.

Stosowanie Letroxu® wymaga szczególnej uwagi u pacjentów z chorobami układu sercowo-naczyniowego oraz osób starszych. Konieczne jest indywidualne dostosowanie dawki i ścisłe monitorowanie stanu pacjenta.

Interakcje z innymi lekami

Letrox® może wchodzić w interakcje z wieloma lekami, wpływając na ich działanie lub ulegając ich wpływowi:

  • Insulina i doustne leki przeciwcukrzycowe - możliwe osłabienie działania hipoglikemizującego
  • Leki przeciwzakrzepowe (pochodne kumaryny) - możliwe nasilenie działania
  • Cholestyramina i kolestypol - hamowanie wchłaniania lewotyroksyny
  • Leki zobojętniające sok żołądkowy zawierające glin oraz sole żelaza - zmniejszenie wchłaniania lewotyroksyny
  • Amiodaron - możliwość wywołania zarówno niedoczynności jak i nadczynności tarczycy
  • Fenytoina - możliwy wzrost stężenia wolnej lewotyroksyny i liotyroniny w surowicy krwi
  • Salicylany, dikumarol, duże dawki furosemidu, klofibrat - możliwe wypieranie lewotyroksyny z połączeń z białkami surowicy krwi

Przy stosowaniu Letroxu® konieczne jest uwzględnienie potencjalnych interakcji z innymi lekami i odpowiednie dostosowanie dawkowania lub monitorowanie efektów terapii.

Ciąża i laktacja

Rozpoczęte wcześniej leczenie hormonami tarczycy należy nieprzerwanie kontynuować w okresie ciąży i laktacji. Jednoczesne stosowanie lewotyroksyny z lekami tyreostatycznymi w ciąży jest przeciwwskazane. W przypadku nadczynności tarczycy w okresie ciąży dopuszczalne jest leczenie preparatami tyreostatycznymi jedynie w małych dawkach.

Działania niepożądane

Najczęściej obserwowane działania niepożądane Letroxu® obejmują:

  • Tachykardia
  • Zaburzenia rytmu serca
  • Drżenia
  • Bóle wieńcowe
  • Pobudzenie
  • Bezsenność
  • Przewodnienie
  • Spadek masy ciała
  • Biegunka
  • Reakcje nadwrażliwości (np. pokrzywka)

Większość działań niepożądanych Letroxu® wynika z jego działania metabolicznego i może być związana z przedawkowaniem. Kluczowe jest odpowiednie dostosowanie dawki i monitorowanie pacjenta.

Warto zapamiętać

1. Letrox® to syntetyczna lewotyroksyna stosowana w terapii zastępczej i uzupełniającej w niedoczynności tarczycy oraz w innych zaburzeniach czynności tego gruczołu.

2. Dawkowanie Letroxu® musi być indywidualnie dostosowane do pacjenta, a leczenie wymaga regularnego monitorowania stężenia hormonów tarczycy, szczególnie u pacjentów z grupy ryzyka.

Mechanizm działania

Letrox® zawiera syntetyczną lewotyroksynę, która działa identycznie jak naturalnie występujący hormon wytwarzany w tarczycy. Po częściowej konwersji do liotyroniny, głównie w wątrobie i nerkach, i przeniknięciu do komórek ciała, hormony tarczycy stymulują rozwój, wzrost i metabolizm organizmu.

Właściwości farmakokinetyczne

Lewotyroksyna wchłania się w jelicie cienkim w około 80%. Maksymalne stężenie w surowicy krwi jest osiągane po około 6 godzinach od przyjęcia leku. Działanie leku rozwija się w ciągu 3-5 dni. Objętość dystrybucji wynosi 0,5 l/kg. Lewotyroksyna wiąże się w 99% z białkami osocza. Klirens metaboliczny wynosi 1,2 l osocza na dobę. Lek jest rozkładany głównie w wątrobie, nerkach, mózgu i mięśniach.

Znajomość właściwości farmakokinetycznych Letroxu® pozwala na lepsze zrozumienie jego działania i odpowiednie dostosowanie schematu leczenia.

Skład preparatu

Letrox® dostępny jest w tabletkach zawierających 25, 50, 75, 100, 125 lub 150 µg soli sodowej lewotyroksyny.


1) Niedoczynność tarczycy
2) Pacjenci 65+
Przysługuje uprawnionym pacjentom we wskazaniach określonych w decyzji o objęciu refundacją. Jeżeli lek jest refundowany we wszystkich zarejestrowanych wskazaniach, to jest w nich wszystkich bezpłatny dla pacjenta. Jeżeli natomiast lek jest refundowany w określonych wskazaniach, to jest bezpłatny dla seniorów tylko i wyłącznie w tych właśnie wskazaniach.
3) Kobiety w ciąży
4) Pacjenci do ukończenia 18 roku życia


Badania z grupą kontrolną nie wykazały istnienia ryzyka dla płodu w I trymestrze, możliwość uszkodzenia płodu wydaje się mało prawdopodobna.
Badania z grupą kontrolną nie wykazały istnienia ryzyka dla płodu w I trymestrze, możliwość uszkodzenia płodu wydaje się mało prawdopodobna.
Badania z grupą kontrolną nie wykazały istnienia ryzyka dla płodu w I trymestrze, możliwość uszkodzenia płodu wydaje się mało prawdopodobna.
Produkt leczniczy zawierający substancję czynną silnie działającą.
Lek należy zażywać bez pokarmu (co najmniej 1 h przed jedzeniem lub najwcześniej 2 h po posiłku).