Wyszukaj produkt

Ketrel

Quetiapine

tabl. powl.
25 mg
30 szt.
Doustnie
Rx
100%
8,68
(1)
5,70
(2)
bezpł.
DZ (3)
bezpł.
Ketrel
tabl. powl.
25 mg
60 szt.
Doustnie
Rx
100%
16,00
Ketrel
tabl. powl.
200 mg
60 szt.
Doustnie
Rx
100%
102,75
(4)
15,37
(2)
bezpł.
DZ (3)
bezpł.
Ketrel
tabl. powl.
100 mg
60 szt.
Doustnie
Rx
100%
54,56
(4)
12,00
(2)
bezpł.
DZ (3)
bezpł.

Ketrel - lek przeciwpsychotyczny w leczeniu schizofrenii i choroby dwubiegunowej

Wskazania do stosowania

Ketrel (kwetiapina) jest wskazany do stosowania w następujących przypadkach:

  • Leczenie schizofrenii
  • Leczenie choroby dwubiegunowej:
    • Epizody maniakalne o umiarkowanym lub ciężkim nasileniu
    • Epizody ciężkiej depresji
    • Zapobieganie nawrotom epizodów maniakalnych lub depresyjnych u pacjentów, którzy wcześniej reagowali na leczenie kwetiapiną

Ketrel wykazuje skuteczność w leczeniu zarówno objawów pozytywnych, jak i negatywnych schizofrenii oraz w stabilizacji nastroju w chorobie afektywnej dwubiegunowej. Jego zastosowanie pozwala na kontrolę objawów psychotycznych oraz zapobieganie nawrotom choroby.

Dawkowanie i sposób podawania

Schemat dawkowania Ketrelu różni się w zależności od wskazania. Kluczowe jest, aby pacjent otrzymał dokładne informacje dotyczące dawkowania odpowiedniego dla jego schorzenia. Lek można przyjmować niezależnie od posiłków.

Dawkowanie u dorosłych:
Wskazanie Schemat dawkowania
Schizofrenia Dzień 1: 50 mg
Dzień 2: 100 mg
Dzień 3: 200 mg
Dzień 4: 300 mg
Od dnia 4: 300-450 mg/dobę (dawka zwykle skuteczna)
Zakres dawek: 150-750 mg/dobę
Epizody maniakalne w chorobie dwubiegunowej Dzień 1: 100 mg
Dzień 2: 200 mg
Dzień 3: 300 mg
Dzień 4: 400 mg
Od dnia 5: zwiększanie o maks. 200 mg/dobę
Dawka podtrzymująca: 200-800 mg/dobę
Dawka zwykle skuteczna: 400-800 mg/dobę
Epizody depresyjne w chorobie dwubiegunowej Dzień 1: 50 mg
Dzień 2: 100 mg
Dzień 3: 200 mg
Dzień 4: 300 mg
Dawka zalecana: 300 mg/dobę
W pojedynczych przypadkach: do 600 mg/dobę
Zapobieganie nawrotom w chorobie dwubiegunowej 300-800 mg/dobę, dostosowane do odpowiedzi klinicznej i tolerancji pacjenta

Dawkowanie należy dostosować indywidualnie, uwzględniając odpowiedź kliniczną i tolerancję leczenia przez pacjenta. W terapii podtrzymującej zaleca się stosowanie najmniejszej skutecznej dawki leku.

U osób w podeszłym wieku konieczne może być wolniejsze zwiększanie dawki i stosowanie mniejszych dawek dobowych. Średni klirens osoczowy kwetiapiny u pacjentów w podeszłym wieku jest zmniejszony o 30-50% w porównaniu z młodszymi pacjentami.

U pacjentów z zaburzeniami czynności wątroby leczenie należy rozpoczynać od dawki 25 mg/dobę, zwiększając ją codziennie o 25-50 mg do osiągnięcia dawki skutecznej.

Przeciwwskazania

Jedynym bezwzględnym przeciwwskazaniem do stosowania Ketrelu jest nadwrażliwość na kwetiapinę lub którąkolwiek substancję pomocniczą preparatu. W przypadku wystąpienia reakcji alergicznej należy natychmiast przerwać leczenie i skontaktować się z lekarzem.

Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności

Stosowanie Ketrelu wymaga zachowania szczególnej ostrożności w następujących przypadkach:

  • Choroby układu sercowo-naczyniowego, w tym choroby naczyń mózgowych
  • Skłonność do niskiego ciśnienia tętniczego
  • Pacjenci w podeszłym wieku (zwiększone ryzyko ortostatycznych spadków ciśnienia)
  • Jednoczesne stosowanie leków wydłużających odstęp QTc
  • Padaczka lub napady padaczkowe w wywiadzie
  • Ryzyko wystąpienia złośliwego zespołu neuroleptycznego
  • Długotrwałe leczenie (ryzyko późnych dyskinez)

Ketrel może powodować senność i zaburzenia koncentracji, dlatego pacjenci powinni zachować ostrożność podczas prowadzenia pojazdów i obsługi maszyn, szczególnie w początkowym okresie leczenia.

Warto zapamiętać
  • Ketrel jest skuteczny w leczeniu schizofrenii oraz epizodów maniakalnych i depresyjnych w chorobie dwubiegunowej
  • Dawkowanie leku należy dostosować indywidualnie, rozpoczynając od niskich dawek i stopniowo je zwiększając

Interakcje lekowe

Ketrel może wchodzić w interakcje z innymi lekami, dlatego ważne jest poinformowanie lekarza o wszystkich przyjmowanych preparatach. Szczególną uwagę należy zwrócić na:

  • Leki działające na OUN - możliwe nasilenie działania sedatywnego
  • Alkohol - nie zaleca się spożywania podczas leczenia Ketrelem
  • Leki indukujące enzymy wątrobowe (np. fenytoina, karbamazepina) - mogą zwiększać klirens kwetiapiny, wymagając dostosowania dawki
  • Silne inhibitory CYP3A4 (np. ketokonazol, erytromycyna) - mogą zwiększać stężenie kwetiapiny we krwi

Jednoczesne stosowanie Ketrelu z litem, walproinianem, rysperydonem lub haloperydolem nie wymaga zwykle modyfikacji dawkowania.

Ciąża i karmienie piersią

Bezpieczeństwo stosowania Ketrelu w ciąży nie zostało jednoznacznie ustalone. Lek powinien być stosowany u kobiet w ciąży jedynie wtedy, gdy potencjalne korzyści przewyższają ryzyko dla płodu. Kobiety w wieku rozrodczym powinny stosować skuteczną antykoncepcję podczas leczenia.

Nie wiadomo, w jakim stopniu kwetiapina przenika do mleka matki. Zaleca się przerwanie karmienia piersią podczas stosowania Ketrelu lub rozważenie przerwania leczenia, biorąc pod uwagę korzyści z karmienia piersią dla dziecka i korzyści z leczenia dla matki.

Działania niepożądane

Najczęstsze działania niepożądane Ketrelu obejmują:

  • Senność (17,5%)
  • Zawroty głowy (10%)
  • Zaparcia (9%)
  • Niedociśnienie ortostatyczne (7%)
  • Suchość błon śluzowych jamy ustnej (7%)
  • Zwiększenie aktywności enzymów wątrobowych (6%)

Większość działań niepożądanych ma nasilenie łagodne do umiarkowanego i ustępuje w trakcie kontynuacji leczenia. Należy poinformować lekarza o wystąpieniu jakichkolwiek niepokojących objawów podczas terapii Ketrelem.

Przedawkowanie

W przypadku przedawkowania Ketrelu mogą wystąpić nasilone objawy farmakologiczne leku, takie jak senność, tachykardia i niedociśnienie. Nie istnieje specyficzne antidotum dla kwetiapiny. W przypadku ostrego zatrucia zaleca się:

  • Intensywną opiekę lekarską
  • Utrzymanie drożności dróg oddechowych
  • Monitorowanie i podtrzymywanie czynności układu oddechowego i krążenia
  • Leczenie objawowe i podtrzymujące

Ciągły nadzór lekarski powinien być kontynuowany do momentu całkowitego powrotu pacjenta do zdrowia.

Mechanizm działania

Ketrel (kwetiapina) jest atypowym lekiem przeciwpsychotycznym o unikalnym mechanizmie działania. Jego skuteczność wynika z oddziaływania na wiele receptorów neuroprzekaźników w mózgu:

  • Wykazuje antagonizm wobec receptorów serotoninowych 5HT2
  • Blokuje receptory dopaminowe D1 i D2
  • Charakteryzuje się większą selektywnością w stosunku do receptorów 5HT2 niż D2

Ta specyficzna kombinacja działań receptorowych jest odpowiedzialna za właściwości przeciwpsychotyczne Ketrelu przy jednoczesnym niskim ryzyku wywoływania objawów pozapiramidowych. Dzięki temu lek jest skuteczny w leczeniu zarówno objawów pozytywnych, jak i negatywnych schizofrenii, a także w stabilizacji nastroju w chorobie dwubiegunowej.

Skład preparatu

Ketrel dostępny jest w postaci tabletek powlekanych zawierających 25 mg, 100 mg lub 200 mg kwetiapiny jako substancji czynnej. Różne dawki umożliwiają precyzyjne dostosowanie leczenia do indywidualnych potrzeb pacjenta.

Stosowanie Ketrelu wymaga regularnej kontroli lekarskiej w celu oceny skuteczności leczenia i monitorowania potencjalnych działań niepożądanych. Lekarz może modyfikować dawkę w zależności od odpowiedzi klinicznej i tolerancji pacjenta na leczenie.


1) Schizofrenia
Zaburzenia psychiczne inne niż wymienione w ChPL u pacjentów z otępieniem; F21; F22; F23; F24; F25; F28; F29 wg ICD-10; Depresja lub zaburzenia depresyjne (F32; F33; F34; F38; F39 wg ICD-10) - do ukończenia 18 rż.
Choroba afektywna dwubiegunowa
Zaburzenia psychiczne inne niż wymienione w ChPL u pacjentów z otępieniem; F21; F22; F23; F24; F25; F28; F29 wg ICD-10; Depresja lub zaburzenia depresyjne (F32; F33; F34; F38; F39 wg ICD-10) - do ukończenia 18 rż.
2) Pacjenci 65+
Przysługuje uprawnionym pacjentom we wskazaniach określonych w decyzji o objęciu refundacją. Jeżeli lek jest refundowany we wszystkich zarejestrowanych wskazaniach, to jest w nich wszystkich bezpłatny dla pacjenta. Jeżeli natomiast lek jest refundowany w określonych wskazaniach, to jest bezpłatny dla seniorów tylko i wyłącznie w tych właśnie wskazaniach.
3) Pacjenci do ukończenia 18 roku życia
4) Schizofrenia
F21; F22; F23; F24; F25; F28; F29 wg ICD-10; Depresja lub zaburzenia depresyjne (F32; F33; F34; F38; F39 wg ICD-10) - do ukończenia 18 rż.
Choroba afektywna dwubiegunowa
F21; F22; F23; F24; F25; F28; F29 wg ICD-10; Depresja lub zaburzenia depresyjne (F32; F33; F34; F38; F39 wg ICD-10) - do ukończenia 18 rż.


Nie należy spożywać alkoholu podczas stosowania leku. Alkohol może oddziaływać na wchłanianie leku, wiązanie z białkami krwi i jego dystrybucję w ustroju także metabolizm i wydalanie. W przypadku jednych leków może dojść do wzmocnienia, w przypadku innych do zahamowania ich działania. Wpływ alkoholu na ten sam lek może być inny w przypadku sporadycznego, a inny w przypadku przewlekłego picia.
Lek może wchodzić w interakcje z sokiem grejpfrutowym. Sok grejpfrutowy może nasilić wchłanianie leku z przewodu pokarmowego, a co za tym idzie zwiększyć jego stężenie w organizmie i nasilić działanie, nawet do wystąpienia działania toksycznego.
Lek może przenikać do mleka kobiet karmiących piersią.
Badania na zwierzętach wykazały działanie teratogenne lub zabójcze dla płodu, ale nie przeprowadzono badań z grupą kontrolną kobiet, lub nie przeprowadzono odpowiednich badań ani na zwierzętach, ani u ludzi.
Badania na zwierzętach wykazały działanie teratogenne lub zabójcze dla płodu, ale nie przeprowadzono badań z grupą kontrolną kobiet, lub nie przeprowadzono odpowiednich badań ani na zwierzętach, ani u ludzi.
Badania na zwierzętach wykazały działanie teratogenne lub zabójcze dla płodu, ale nie przeprowadzono badań z grupą kontrolną kobiet, lub nie przeprowadzono odpowiednich badań ani na zwierzętach, ani u ludzi.
Produkt leczniczy zawierający substancję czynną silnie działającą.
Produkt leczniczy, który może wpływać upośledzająco na sprawność psychofizyczną; jeżeli przepisana dawka i droga podania wskazują, że w okresie stosowania może pojawić się wyraźne upośledzenie sprawności psychomotorycznej, to należy udzielić pacjentowi wskazówek co do zachowania szczególnej ostrożności w zakresie prowadzenia pojazdów lub obsługiwania urządzeń mechanicznych w ruchu bądź uprzedzić o konieczności czasowego zaniechania takich czynności.