Ketipinor®
Quetiapine
Ketipinor® - charakterystyka leku dla lekarzy
Wskazania do stosowania
Ketipinor® jest wskazany w następujących przypadkach:
- Leczenie schizofrenii
- Leczenie choroby dwubiegunowej:
- Epizody maniakalne o umiarkowanym lub ciężkim nasileniu
- Epizody ciężkiej depresji
- Zapobieganie nawrotom epizodów maniakalnych lub depresyjnych u pacjentów reagujących na wcześniejsze leczenie kwetiapiną
Należy pamiętać, że dla każdego wskazania schemat dawkowania jest odmienny. Kluczowe jest przekazanie pacjentowi precyzyjnych informacji dotyczących dawkowania odpowiedniego dla jego schorzenia.
Dawkowanie i sposób podawania
Dorośli
Leczenie schizofrenii:
Dzień leczenia | Dawka dobowa |
---|---|
1 | 50 mg |
2 | 100 mg |
3 | 200 mg |
4 i kolejne | 300-450 mg |
Dawkowanie: 2 razy na dobę. Dawka może być modyfikowana w zakresie 150-750 mg/dobę, w zależności od odpowiedzi klinicznej i tolerancji leczenia.
Leczenie epizodów maniakalnych w chorobie dwubiegunowej:
Dzień leczenia | Dawka dobowa |
---|---|
1 | 100 mg |
2 | 200 mg |
3 | 300 mg |
4 | 400 mg |
5 i 6 | Do 600 mg i 800 mg |
Dawkowanie: 2 razy na dobę. Dawka podtrzymująca: 200-800 mg/dobę, zwykle skuteczna dawka to 400-800 mg/dobę.
Leczenie epizodów depresyjnych w chorobie dwubiegunowej:
Dzień leczenia | Dawka dobowa |
---|---|
1 | 50 mg |
2 | 100 mg |
3 | 200 mg |
4 i kolejne | 300 mg |
Dawkowanie: raz dziennie przed snem. Zalecana dawka dobowa: 300 mg. W pojedynczych przypadkach można rozważyć dawkę 600 mg.
Zapobieganie nawrotom w chorobie dwubiegunowej: Pacjenci powinni kontynuować przyjmowanie kwetiapiny w tej samej dawce, w której uzyskano odpowiedź w leczeniu ostrej fazy. Dawka może być dostosowana w zakresie 300-800 mg/dobę, podawana 2 razy na dobę. Należy stosować najmniejszą skuteczną dawkę w terapii podtrzymującej.
Dawkowanie Ketipinoru jest złożone i zależy od konkretnego wskazania oraz indywidualnej odpowiedzi pacjenta. Kluczowe jest stopniowe zwiększanie dawki i monitorowanie efektów leczenia.
Osoby w podeszłym wieku
U pacjentów w podeszłym wieku należy zachować szczególną ostrożność, zwłaszcza w początkowym okresie terapii. Może być konieczne wolniejsze zwiększanie dawki i stosowanie mniejszej dawki dobowej niż u młodszych pacjentów. Średni klirens osoczowy kwetiapiny u osób starszych jest zmniejszony o 30-50% w porównaniu z młodszymi pacjentami.
U pacjentów w podeszłym wieku konieczna jest indywidualizacja dawkowania i ścisłe monitorowanie tolerancji leczenia.
Dzieci i młodzież
Kwetiapina nie jest zalecana do stosowania u osób poniżej 18 roku życia ze względu na brak danych uzasadniających jej stosowanie w tej grupie wiekowej.
Zaburzenia czynności nerek
Nie ma konieczności modyfikacji dawkowania u pacjentów z zaburzeniami czynności nerek.
Zaburzenia czynności wątroby
U pacjentów z zaburzeniami czynności wątroby należy zachować ostrożność, szczególnie w początkowym okresie leczenia. Zaleca się rozpoczęcie terapii od dawki 25 mg/dobę, z codziennym zwiększaniem o 25-50 mg do osiągnięcia dawki skutecznej.
Warto zapamiętać
- Ketipinor® jest atypowym lekiem przeciwpsychotycznym o szerokim spektrum działania w schizofrenii i chorobie dwubiegunowej.
- Dawkowanie leku jest złożone i wymaga indywidualnego dostosowania, szczególnie u osób starszych i z zaburzeniami czynności wątroby.
Sposób podawania
Ketipinor® jest przeznaczony wyłącznie do podawania doustnego. Tabletki można przyjmować niezależnie od posiłków.
Przeciwwskazania
- Nadwrażliwość na substancję czynną lub którąkolwiek substancję pomocniczą
- Jednoczesne stosowanie z inhibitorami cytochromu P450 3A4, takimi jak:
- Inhibitory proteazy HIV
- Azolowe leki przeciwgrzybicze
- Erytromycyna
- Klarytromycyna
- Nefazodon
Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności
1. Choroby układu krążenia: Zachować ostrożność u pacjentów z rozpoznaną chorobą układu krążenia, chorobą naczyniową mózgu lub innymi stanami predysponującymi do niedociśnienia.
2. Niedociśnienie ortostatyczne: Ketipinor® może powodować niedociśnienie ortostatyczne, szczególnie w początkowej fazie zwiększania dawki. W razie wystąpienia tego objawu należy rozważyć zmniejszenie dawki lub bardziej stopniowe jej zwiększanie.
3. Napady padaczkowe: Zaleca się ostrożność u pacjentów z napadami padaczkowymi w wywiadzie.
4. Dyskinezy późne: W przypadku wystąpienia objawów dyskinez późnych należy rozważyć zmniejszenie dawki lub odstawienie leku.
5. Złośliwy zespół neuroleptyczny: Stosowanie leków przeciwpsychotycznych, w tym kwetiapiny, może być związane z wystąpieniem złośliwego zespołu neuroleptycznego. W takim przypadku należy odstawić lek i wdrożyć odpowiednie leczenie.
6. Objawy odstawienne: Po nagłym odstawieniu dużych dawek leku mogą wystąpić ostre objawy odstawienne. Zaleca się stopniowe odstawianie leku.
7. Ryzyko udaru: Stosować ostrożnie u pacjentów z czynnikami ryzyka udaru.
8. Zaburzenia metaboliczne: Monitorować pacjentów pod kątem hiperglikemii lub zaostrzenia istniejącej cukrzycy, szczególnie u osób z czynnikami ryzyka.
9. Wydłużenie odstępu QT: Zachować ostrożność przy jednoczesnym stosowaniu z lekami wydłużającymi odstęp QT, zwłaszcza u pacjentów w podeszłym wieku, z wrodzonym zespołem wydłużonego odstępu QT, zastoinową niewydolnością serca, przerostem serca, hipokaliemią lub hipomagnezemią.
10. Wpływ na sprawność psychofizyczną: Ze względu na wpływ na OUN, Ketipinor® może zaburzać czynności wymagające czujności. Pacjentom należy odradzać prowadzenie pojazdów i obsługę maszyn do czasu poznania indywidualnej reakcji na lek.
Stosowanie Ketipinoru wymaga ścisłego monitorowania pacjenta, szczególnie w zakresie funkcji układu krążenia, metabolizmu oraz potencjalnych objawów neurologicznych. Kluczowa jest indywidualizacja terapii i stopniowe dostosowywanie dawki.
Interakcje z innymi produktami leczniczymi i inne rodzaje interakcji
1. Leki działające ośrodkowo i alkohol: Zachować ostrożność ze względu na nasilenie działania depresyjnego na OUN.
2. Inhibitory CYP3A4: Jednoczesne stosowanie jest przeciwwskazane.
3. Sok grejpfrutowy: Nie zaleca się jednoczesnego spożywania.
4. Karbamazepina: Znacznie zwiększa klirens kwetiapiny, co może wpływać na skuteczność leczenia.
5. Fenytoina: Powoduje znaczne zwiększenie klirensu kwetiapiny.
6. Leki indukujące enzymy wątrobowe: Stosowanie Ketipinoru u pacjentów przyjmujących te leki należy rozważyć tylko wtedy, gdy korzyści przewyższają ryzyko. Zmiana leczenia powinna być dokonywana stopniowo.
7. Leki przeciwdepresyjne (imipramina, fluoksetyna): Nie zaobserwowano istotnych zmian w farmakokinetyce kwetiapiny.
8. Inne leki przeciwpsychotyczne (rysperydon, haloperydol): Nie zaobserwowano istotnych zmian w farmakokinetyce kwetiapiny.
9. Tiorydazyna: Powoduje zwiększenie klirensu kwetiapiny.
10. Cymetydyna, lit, walproinian sodu: Nie zaobserwowano istotnych zmian w farmakokinetyce kwetiapiny.
11. Leki wydłużające odstęp QT: Zachować ostrożność przy jednoczesnym stosowaniu.
Interakcje Ketipinoru z innymi lekami są złożone i mogą mieć istotny wpływ na skuteczność i bezpieczeństwo terapii. Konieczne jest dokładne monitorowanie pacjenta i ewentualna modyfikacja dawkowania w przypadku stosowania leków wchodzących w interakcje.
Wpływ na ciążę i laktację
Ciąża: Ketipinor® należy stosować w ciąży tylko wtedy, gdy korzyści przewyższają potencjalne ryzyko. U noworodków matek przyjmujących kwetiapinę w czasie ciąży obserwowano objawy odstawienne.
Laktacja: Nie wiadomo, w jakim stopniu kwetiapina przenika do mleka matki. Zaleca się unikanie karmienia piersią podczas stosowania leku.
Stosowanie Ketipinoru u kobiet w ciąży i karmiących piersią wymaga szczególnej ostrożności i indywidualnej oceny stosunku korzyści do ryzyka.
Działania niepożądane
Najczęstsze działania niepożądane obejmują:
- Bardzo często (≥1/10): zawroty głowy, senność, bóle głowy
- Często (≥1/100 do <1/10): leukopenia, tachykardia, niedociśnienie ortostatyczne, suchość błony śluzowej jamy ustnej, zaparcia, niestrawność, zwiększenie masy ciała, zwiększenie aktywności aminotransferaz
- Niezbyt często (≥1/1000 do <1/100): eozynofilia, nadwrażliwość, napady padaczkowe, wydłużenie odstępu QT
- Rzadko (≥1/10 000 do <1/1000): żółtaczka, priapizm, złośliwy zespół neuroleptyczny
- Bardzo rzadko (<1/10 000): neutropenia, hiperglikemia, cukrzyca, dyskinezy późne, zapalenie wątroby, obrzęk naczynioruchowy, zespół Stevens-Johnsona
Profil działań niepożądanych Ketipinoru jest szeroki i obejmuje wpływ na różne układy organizmu. Konieczne jest ścisłe monitorowanie pacjenta, szczególnie pod kątem zaburzeń hematologicznych, metabolicznych, neurologicznych i sercowo-naczyniowych.
Przedawkowanie
Objawy przedawkowania obejmują głównie nasilenie znanych działań farmakologicznych leku: senność, uspokojenie, tachykardię i niedociśnienie tętnicze. Nie istnieje specyficzna odtrutka dla kwetiapiny.
Postępowanie w przypadku przedawkowania:
- Zapewnienie drożności dróg oddechowych, odpowiedniego natlenowania i wentylacji
- Monitorowanie i leczenie zaburzeń czynności układu krążenia
- Rozważenie płukania żołądka (po intubacji u pacjentów nieprzytomnych) i podania węgla aktywowanego z środkiem przeczyszczającym
- Ścisła kontrola lekarska do czasu powrotu do zdrowia
W przypadku przedawkowania Ketipinoru kluczowe jest leczenie objawowe i podtrzymujące, ze szczególnym uwzględnieniem funkcji układu oddechowego i krążenia.
Mechanizm działania
Ketipinor® (kwetiapina) jest atypowym lekiem przeciwpsychotycznym o złożonym mechanizmie działania:
- Działa antagonistycznie na receptory serotoninowe (5HT2) i dopaminowe (D1 i D2) w mózgu
- Wykazuje większą selektywność w stosunku do receptorów 5HT2 niż D2, co przyczynia się do właściwości przeciwpsychotycznych i zmniejsza ryzyko objawów pozapiramidowych
- Ma duże powinowactwo do receptorów histaminowych i α1-adrenergicznych
- Wykazuje mniejsze powinowactwo do receptorów α2-adrenergicznych
- Ma nieznaczne powinowactwo do receptorów cholinergicznych muskarynowych i benzodiazepinowych
Złożony profil receptorowy Ketipinoru odpowiada za jego skuteczność w leczeniu schizofrenii i choroby dwubiegunowej, przy jednoczesnym korzystnym profilu działań niepożądanych w porównaniu do klasycznych leków przeciwpsychotycznych.
Skład
Substancja czynna: fumaran kwetiapiny
Dostępne dawki:
- 25 mg
- 100 mg
- 200 mg
Różnorodność dostępnych dawek umożliwia precyzyjne dostosowanie leczenia do indywidualnych potrzeb pacjenta i specyfiki schorzenia.
F21; F22; F23; F24; F25; F28; F29 wg ICD-10; Depresja lub zaburzenia depresyjne (F32; F33; F34; F38; F39 wg ICD-10) - do ukończenia 18 rż.
Choroba afektywna dwubiegunowa
F21; F22; F23; F24; F25; F28; F29 wg ICD-10; Depresja lub zaburzenia depresyjne (F32; F33; F34; F38; F39 wg ICD-10) - do ukończenia 18 rż.
2) Pacjenci 65+
Przysługuje uprawnionym pacjentom we wskazaniach określonych w decyzji o objęciu refundacją. Jeżeli lek jest refundowany we wszystkich zarejestrowanych wskazaniach, to jest w nich wszystkich bezpłatny dla pacjenta. Jeżeli natomiast lek jest refundowany w określonych wskazaniach, to jest bezpłatny dla seniorów tylko i wyłącznie w tych właśnie wskazaniach.
3) Pacjenci do ukończenia 18 roku życia
4) Schizofrenia
Zaburzenia psychiczne inne niż wymienione w ChPL u pacjentów z otępieniem; F21; F22; F23; F24; F25; F28; F29 wg ICD-10; Depresja lub zaburzenia depresyjne (F32; F33; F34; F38; F39 wg ICD-10) - do ukończenia 18 rż.
5) Choroba afektywna dwubiegunowa
F21; F22; F23; F24; F25; F28; F29 wg ICD-10; Depresja lub zaburzenia depresyjne (F32; F33; F34; F38; F39 wg ICD-10) - do ukończenia 18 rż.