Wyszukaj produkt

Ketipinor®

Quetiapine

tabl. powl.
100 mg
30 szt.
Doustnie
Rx
100%
26,61
(1)
7,59
(2)
bezpł.
DZ (3)
bezpł.
Ketipinor®
tabl. powl.
300 mg
60 szt.
Doustnie
Rx
100%
134,35
(4)
5,85
(2)
bezpł.
DZ (3)
bezpł.
Ketipinor®
tabl. powl.
25 mg
100 szt.
Doustnie
Rx
100%
26,59
(5)
11,28
(2)
bezpł.
DZ (3)
bezpł.
Ketipinor®
tabl. powl.
200 mg
30 szt.
Doustnie
Rx
100%
49,18
(1)
7,95
(2)
bezpł.
DZ (3)
bezpł.
Ketipinor®
tabl. powl.
200 mg
100 szt.
Doustnie
Rx
100%
150,64
(4)
7,86
(2)
bezpł.
DZ (3)
bezpł.
Ketipinor®
tabl. powl.
200 mg
60 szt.
Doustnie
Rx
100%
95,31
(4)
9,64
(2)
bezpł.
DZ (3)
bezpł.
Ketipinor®
tabl. powl.
100 mg
100 szt.
Doustnie
Rx
100%
79,67
(4)
8,82
(2)
bezpł.
DZ (3)
bezpł.
Ketipinor®
tabl. powl.
100 mg
60 szt.
Doustnie
Rx
100%
51,47
(4)
10,24
(2)
bezpł.
DZ (3)
bezpł.
<- charakterystyka leku dla lekarzy

Wskazania do stosowania

Ketipinor® jest wskazany w następujących przypadkach:

  • Leczenie schizofrenii
  • Leczenie choroby dwubiegunowej:
    • Epizody maniakalne o umiarkowanym lub ciężkim nasileniu
    • Epizody ciężkiej depresji
    • Zapobieganie nawrotom epizodów maniakalnych lub depresyjnych u pacjentów reagujących na wcześniejsze leczenie kwetiapiną

Kwetiapina, będąca substancją czynną preparatu Ketipinor®, jest atypowym lekiem przeciwpsychotycznym o szerokim spektrum działania na receptory neuroprzekaźników w mózgu. Wykazuje ona szczególne powinowactwo do receptorów serotoninowych 5HT2 oraz dopaminowych D1 i D2, z większą selektywnością w kierunku 5HT2. Ta charakterystyka farmakologiczna przekłada się na skuteczność przeciwpsychotyczną przy jednoczesnym niskim ryzyku wywoływania objawów pozapiramidowych.

Dawkowanie i sposób podawania

Schemat dawkowania Ketipinoru® różni się w zależności od wskazania. Kluczowe jest, aby pacjent otrzymał precyzyjne informacje dotyczące dawkowania odpowiedniego dla jego schorzenia. Lek przeznaczony jest wyłącznie do podawania doustnego. Tabletki można przyjmować niezależnie od posiłków.

Dawkowanie u dorosłych
Wskazanie Schemat dawkowania
Schizofrenia Dzień 1: 50 mg
Dzień 2: 100 mg
Dzień 3: 200 mg
Dzień 4: 300 mg
Od dnia 4: 300-450 mg/dobę (dawka zwykle skuteczna)
Zakres dawek: 150-750 mg/dobę
Epizody maniakalne w chorobie dwubiegunowej Dzień 1: 100 mg
Dzień 2: 200 mg
Dzień 3: 300 mg
Dzień 4: 400 mg
Od dnia 5: zwiększanie o maks. 200 mg/dobę do 800 mg
Zakres dawek podtrzymujących: 200-800 mg/dobę
Epizody depresyjne w chorobie dwubiegunowej Dzień 1: 50 mg
Dzień 2: 100 mg
Dzień 3: 200 mg
Dzień 4: 300 mg
Zalecana dawka: 300 mg/dobę
W pojedynczych przypadkach: do 600 mg/dobę

Dawkowanie należy dostosować indywidualnie w zależności od odpowiedzi klinicznej i tolerancji pacjenta. W terapii podtrzymującej choroby dwubiegunowej zaleca się stosowanie najmniejszej skutecznej dawki, w zakresie 300-800 mg/dobę.

Dawkowanie w szczególnych grupach pacjentów

Osoby w podeszłym wieku: Stosować ostrożnie, szczególnie w początkowym okresie terapii. Może być konieczne wolniejsze zwiększanie dawki i stosowanie mniejszej dawki dobowej niż u młodszych pacjentów. Średni klirens osoczowy kwetiapiny u osób starszych jest zmniejszony o 30-50%.

Zaburzenia czynności nerek: Nie ma konieczności modyfikacji dawkowania.

Zaburzenia czynności wątroby: Stosować ostrożnie, szczególnie w początkowym okresie. Rozpoczynać od dawki 25 mg/dobę, zwiększając o 25-50 mg/dobę do osiągnięcia dawki skutecznej.

Dzieci i młodzież: Stosowanie niezalecane u osób poniżej 18. roku życia ze względu na brak danych klinicznych.

Wnioski dotyczące dawkowania: Indywidualizacja terapii jest kluczowa dla osiągnięcia optymalnej skuteczności przy minimalizacji działań niepożądanych. Należy rozpoczynać od niskich dawek i stopniowo je zwiększać, monitorując odpowiedź kliniczną i tolerancję pacjenta.

Przeciwwskazania

  • Nadwrażliwość na kwetiapinę lub którąkolwiek substancję pomocniczą
  • Jednoczesne stosowanie z inhibitorami cytochromu P450 3A4, takimi jak:
    • Inhibitory proteazy HIV
    • Azolowe leki przeciwgrzybicze
    • Erytromycyna
    • Klarytromycyna
    • Nefazodon

Wnioski dotyczące przeciwwskazań: Przed rozpoczęciem terapii Ketipinorem® należy dokładnie zebrać wywiad lekowy pacjenta, ze szczególnym uwzględnieniem stosowania leków mogących wchodzić w interakcje z kwetiapiną poprzez wpływ na cytochrom P450 3A4.

Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności

Układ sercowo-naczyniowy: Zachować ostrożność u pacjentów z chorobami układu krążenia, chorobą naczyniową mózgu lub innymi stanami predysponującymi do niedociśnienia. Ketipinor® może powodować niedociśnienie ortostatyczne, szczególnie w fazie zwiększania dawki.

Napady padaczkowe: Stosować ostrożnie u pacjentów z padaczką w wywiadzie.

Objawy pozapiramidowe: W przypadku wystąpienia dyskinez późnych rozważyć zmniejszenie dawki lub odstawienie leku.

Złośliwy zespół neuroleptyczny (NMS): Może wystąpić w związku z leczeniem lekami przeciwpsychotycznymi, w tym kwetiapiną. W razie podejrzenia NMS należy przerwać leczenie i wdrożyć odpowiednie postępowanie.

Objawy odstawienne: Po nagłym odstawieniu dużych dawek mogą wystąpić ostre objawy odstawienne. Zaleca się stopniowe odstawianie leku.

Ryzyko udaru: Stosować ostrożnie u pacjentów z czynnikami ryzyka udaru.

Zaburzenia metaboliczne: Monitorować pacjentów pod kątem hiperglikemii i cukrzycy, szczególnie u osób z czynnikami ryzyka.

Wydłużenie odstępu QT: Zachować ostrożność przy jednoczesnym stosowaniu z lekami wydłużającymi odstęp QT, zwłaszcza u pacjentów w podeszłym wieku, z wrodzonym zespołem długiego QT, niewydolnością serca, przerostem serca, hipokaliemią lub hipomagnezemią.

Wpływ na sprawność psychofizyczną: Ze względu na działanie ośrodkowe, Ketipinor® może upośledzać czynności wymagające koncentracji. Pacjentom należy odradzać prowadzenie pojazdów i obsługę maszyn do czasu poznania indywidualnej reakcji na lek.

Wnioski dotyczące środków ostrożności: Stosowanie Ketipinoru® wymaga starannego monitorowania pacjenta, szczególnie w początkowej fazie leczenia oraz u osób z dodatkowymi czynnikami ryzyka. Kluczowe jest indywidualne dostosowanie dawki i regularna ocena stosunku korzyści do ryzyka terapii.

Warto zapamiętać
  • Ketipinor® wykazuje skuteczność w leczeniu schizofrenii oraz choroby dwubiegunowej, zarówno w fazie maniakalnej, jak i depresyjnej.
  • Dawkowanie leku należy dostosować indywidualnie, rozpoczynając od niskich dawek i stopniowo je zwiększając, z uwzględnieniem odpowiedzi klinicznej i tolerancji pacjenta.

Interakcje lekowe

Leki działające ośrodkowo i alkohol: Zachować ostrożność ze względu na nasilenie działania depresyjnego na OUN.

Inhibitory CYP3A4: Jednoczesne stosowanie jest przeciwwskazane. Unikać również soku grejpfrutowego.

Induktory enzymów wątrobowych (np. karbamazepina, fenytoina): Mogą znacząco zwiększać klirens kwetiapiny, co może prowadzić do zmniejszenia jej stężenia w osoczu i wpływać na skuteczność leczenia. Wprowadzenie Ketipinoru® u pacjentów przyjmujących induktory enzymów wątrobowych należy rozważać tylko wtedy, gdy korzyści przewyższają ryzyko odstawienia induktora. Zmiany w stosowaniu induktorów enzymów powinny być dokonywane stopniowo.

Leki przeciwdepresyjne i przeciwpsychotyczne: Nie zaobserwowano istotnych interakcji farmakokinetycznych z imipraminą, fluoksetyną, rysperydonem czy haloperydolem.

Leki wydłużające odstęp QT: Zachować ostrożność przy jednoczesnym stosowaniu.

Wnioski dotyczące interakcji: Przed rozpoczęciem leczenia Ketipinorem® należy dokładnie przeanalizować aktualną farmakoterapię pacjenta. Szczególną uwagę należy zwrócić na leki metabolizowane przez CYP3A4 oraz induktory enzymów wątrobowych. W przypadku konieczności modyfikacji leczenia, zmiany powinny być wprowadzane stopniowo, z jednoczesnym monitorowaniem stanu klinicznego pacjenta.

Stosowanie w ciąży i okresie karmienia piersią

Ciąża: Stosować tylko wtedy, gdy potencjalne korzyści przewyższają ryzyko. U noworodków matek przyjmujących kwetiapinę w czasie ciąży obserwowano objawy odstawienne.

Karmienie piersią: Nie wiadomo, w jakim stopniu kwetiapina przenika do mleka matki. Zaleca się unikanie karmienia piersią podczas stosowania leku.

Wnioski: Decyzja o stosowaniu Ketipinoru® u kobiet w ciąży lub karmiących piersią powinna być podejmowana indywidualnie, po dokładnej analizie potencjalnych korzyści i ryzyka. Konieczne jest ścisłe monitorowanie stanu zdrowia matki i dziecka.

Działania niepożądane

Najczęściej zgłaszane działania niepożądane obejmują:

  • Zaburzenia układu nerwowego: zawroty głowy, senność, bóle głowy
  • Zaburzenia żołądkowo-jelitowe: suchość błony śluzowej jamy ustnej, zaparcia, niestrawność
  • Zaburzenia metaboliczne: zwiększenie masy ciała
  • Zaburzenia układu krążenia: tachykardia, niedociśnienie ortostatyczne

Rzadziej występują poważniejsze działania niepożądane, takie jak:

  • Zaburzenia hematologiczne: leukopenia, neutropenia
  • Zaburzenia endokrynologiczne: hiperglikemia, cukrzyca
  • Zaburzenia neurologiczne: napady padaczkowe, dyskinezy późne
  • Zaburzenia sercowe: wydłużenie odstępu QT
  • Zaburzenia wątrobowe: zwiększenie aktywności enzymów wątrobowych, żółtaczka

Wnioski dotyczące działań niepożądanych: Profil bezpieczeństwa Ketipinoru® jest typowy dla atypowych leków przeciwpsychotycznych. Większość działań niepożądanych ma charakter łagodny do umiarkowanego i często ustępuje w trakcie kontynuacji leczenia. Niemniej jednak, ze względu na potencjalne ryzyko poważnych powikłań, konieczne jest regularne monitorowanie stanu pacjenta, szczególnie w zakresie funkcji układu krążenia, metabolizmu glukozy i lipidów oraz czynności wątroby.

Przedawkowanie

Objawy przedawkowania Ketipinoru® obejmują głównie nasilenie znanych działań farmakologicznych leku:

  • Senność i uspokojenie
  • Tachykardia
  • Niedociśnienie tętnicze

Postępowanie w przypadku przedawkowania:

  • Brak specyficznej odtrutki
  • Leczenie objawowe i podtrzymujące w warunkach oddziału intensywnej terapii
  • Zapewnienie drożności dróg oddechowych, odpowiedniego natlenowania i wentylacji
  • Monitorowanie i leczenie zaburzeń czynności układu krążenia
  • Rozważenie płukania żołądka (po intubacji u pacjentów nieprzytomnych) i podania węgla aktywowanego z środkiem przeczyszczającym
  • Ścisła kontrola lekarska do czasu powrotu do zdrowia

Wnioski dotyczące przedawkowania: W przypadku podejrzenia przedawkowania Ketipinoru® kluczowe jest szybkie wdrożenie intensywnego leczenia objawowego i podtrzymującego. Ze względu na brak specyficznej odtrutki, postępowanie powinno koncentrować się na zapewnieniu stabilizacji funkcji życiowych i minimalizacji potencjalnych powikłań.


1) Choroba afektywna dwubiegunowa
F21; F22; F23; F24; F25; F28; F29 wg ICD-10; Depresja lub zaburzenia depresyjne (F32; F33; F34; F38; F39 wg ICD-10) - do ukończenia 18 rż.
2) Pacjenci 65+
Przysługuje uprawnionym pacjentom we wskazaniach określonych w decyzji o objęciu refundacją. Jeżeli lek jest refundowany we wszystkich zarejestrowanych wskazaniach, to jest w nich wszystkich bezpłatny dla pacjenta. Jeżeli natomiast lek jest refundowany w określonych wskazaniach, to jest bezpłatny dla seniorów tylko i wyłącznie w tych właśnie wskazaniach.
3) Pacjenci do ukończenia 18 roku życia
4) Schizofrenia
F21; F22; F23; F24; F25; F28; F29 wg ICD-10; Depresja lub zaburzenia depresyjne (F32; F33; F34; F38; F39 wg ICD-10) - do ukończenia 18 rż.
Choroba afektywna dwubiegunowa
F21; F22; F23; F24; F25; F28; F29 wg ICD-10; Depresja lub zaburzenia depresyjne (F32; F33; F34; F38; F39 wg ICD-10) - do ukończenia 18 rż.
5) Schizofrenia
Zaburzenia psychiczne inne niż wymienione w ChPL u pacjentów z otępieniem; F21; F22; F23; F24; F25; F28; F29 wg ICD-10; Depresja lub zaburzenia depresyjne (F32; F33; F34; F38; F39 wg ICD-10) - do ukończenia 18 rż.


Nie należy spożywać alkoholu podczas stosowania leku. Alkohol może oddziaływać na wchłanianie leku, wiązanie z białkami krwi i jego dystrybucję w ustroju także metabolizm i wydalanie. W przypadku jednych leków może dojść do wzmocnienia, w przypadku innych do zahamowania ich działania. Wpływ alkoholu na ten sam lek może być inny w przypadku sporadycznego, a inny w przypadku przewlekłego picia.
Lek może wchodzić w interakcje z sokiem grejpfrutowym. Sok grejpfrutowy może nasilić wchłanianie leku z przewodu pokarmowego, a co za tym idzie zwiększyć jego stężenie w organizmie i nasilić działanie, nawet do wystąpienia działania toksycznego.
Lek może przenikać do mleka kobiet karmiących piersią.
Badania na zwierzętach wykazały działanie teratogenne lub zabójcze dla płodu, ale nie przeprowadzono badań z grupą kontrolną kobiet, lub nie przeprowadzono odpowiednich badań ani na zwierzętach, ani u ludzi.
Badania na zwierzętach wykazały działanie teratogenne lub zabójcze dla płodu, ale nie przeprowadzono badań z grupą kontrolną kobiet, lub nie przeprowadzono odpowiednich badań ani na zwierzętach, ani u ludzi.
Badania na zwierzętach wykazały działanie teratogenne lub zabójcze dla płodu, ale nie przeprowadzono badań z grupą kontrolną kobiet, lub nie przeprowadzono odpowiednich badań ani na zwierzętach, ani u ludzi.
Produkt leczniczy zawierający substancję czynną silnie działającą.
Produkt leczniczy, który może wpływać upośledzająco na sprawność psychofizyczną; jeżeli przepisana dawka i droga podania wskazują, że w okresie stosowania może pojawić się wyraźne upośledzenie sprawności psychomotorycznej, to należy udzielić pacjentowi wskazówek co do zachowania szczególnej ostrożności w zakresie prowadzenia pojazdów lub obsługiwania urządzeń mechanicznych w ruchu bądź uprzedzić o konieczności czasowego zaniechania takich czynności.