Wyszukaj produkt

Karbis - (IR)

Candesartan cilexetil

tabl.
16 mg
60 szt.
Doustnie
Rx
100%
42,50
30% (1)
12,75
(2)
bezpł.
DZ (3)
bezpł.
Karbis - (IR)
tabl.
8 mg
60 szt.
Doustnie
Rx
100%
22,64
30% (1)
6,79
(2)
bezpł.
DZ (3)
bezpł.
Karbis - (IR)
tabl.
8 mg
30 szt.
Doustnie
Rx
100%
11,99
30% (1)
3,93
(2)
bezpł.
DZ (3)
bezpł.
Karbis - (IR)
tabl.
32 mg
30 szt.
Doustnie
Rx
100%
42,38
30% (1)
12,71
(2)
bezpł.
DZ (3)
bezpł.
Karbis - (IR)
tabl.
16 mg
30 szt.
Doustnie
Rx
100%
22,70
30% (1)
6,81
(2)
bezpł.
DZ (3)
bezpł.

Karbis - charakterystyka produktu leczniczego

Wskazania do stosowania

Karbis jest wskazany w następujących przypadkach:

  • Leczenie nadciśnienia tętniczego pierwotnego u dorosłych
  • Leczenie nadciśnienia tętży w wieku od 6 do <18 lat
  • Leczenie dorosłych pacjentów z niewydolnością serca i zaburzoną czynnością skurczową lewej komory (frakcja wyrzutowa lewej komory ≤40%), gdy:
    • inhibitory ACE nie są tolerowane

Karbis wykazuje skuteczność w leczeniu nadciśnienia tętniczego oraz niewydolności serca, zapewniając kontrolę ciśnienia krwi oraz poprawę stanu klinicznego pacjentów z dysfunkcją lewej komory serca.

Dawkowanie i sposób podawania

Dawkowanie w nadciśnieniu tętniczym:
Grupa pacjentów Dawka początkowa Dawka maksymalna
Dorośli 8 mg raz na dobę 32 mg raz na dobę
Pacjenci w podeszłym wieku 8 mg raz na dobę 32 mg raz na dobę
Pacjenci ze zmniejszeniem objętości wewnątrznaczyniowej 4 mg raz na dobę 32 mg raz na dobę
Pacjenci z zaburzeniami czynności nerek 4 mg raz na dobę 32 mg raz na dobę
Pacjenci z zaburzeniami czynności wątroby (łagodne do umiarkowanych) 4 mg raz na dobę 32 mg raz na dobę
Dzieci i młodzież (6 do <18 lat) o masie ciała <50 kg 4 mg raz na dobę 8 mg raz na dobę
Dzieci i młodzież (6 do <18 lat) o masie ciała ≥50 kg 4 mg raz na dobę 16 mg raz na dobę

Dawkowanie należy dostosować indywidualnie w zależności od odpowiedzi pacjenta na leczenie. Najlepsze działanie przeciwnadciśnieniowe uzyskuje się w ciągu 4 tygodni od rozpoczęcia terapii.

Dawkowanie w niewydolności serca:
Etap leczenia Dawka Częstotliwość zwiększania dawki
Dawka początkowa 4 mg raz na dobę -
Zwiększanie dawki Podwajanie dawki Co najmniej co 2 tygodnie
Dawka docelowa 32 mg raz na dobę lub maksymalna tolerowana dawka -

W trakcie leczenia niewydolności serca należy regularnie oceniać stan pacjenta, w tym czynność nerek, stężenie kreatyniny i potasu w surowicy.

Sposób podawania

Karbis należy przyjmować doustnie, raz na dobę. Lek można stosować niezależnie od posiłków, gdyż pokarm nie wpływa na jego biodostępność. Ważne jest regularne przyjmowanie leku o stałej porze dnia, co zapewnia utrzymanie stałego stężenia substancji czynnej w organizmie i optymalne działanie terapeutyczne.

Warto zapamiętać
  • Karbis wykazuje skuteczność w leczeniu nadciśnienia tętniczego już po 4 tygodniach stosowania
  • W niewydolności serca dawkę Karbisu należy zwiększać stopniowo, podwajając ją co najmniej co 2 tygodnie

Przeciwwskazania

Stosowanie Karbisu jest przeciwwskazane w następujących przypadkach:

  • Nadwrażliwość na kandesartan lub którykolwiek z pozostałych składników preparatu
  • Ciąża i okres karmienia piersią
  • Ciężka niewydolność wątroby lub zastój żółci (cholestaza)
  • Stosowanie u dzieci w wieku poniżej 1 roku

Przeciwwskazania do stosowania Karbisu wynikają z potencjalnego ryzyka dla płodu w przypadku stosowania w ciąży, możliwości kumulacji leku w organizmie przy ciężkich zaburzeniach czynności wątroby oraz braku danych dotyczących bezpieczeństwa stosowania u najmłodszych dzieci.

Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności

Podczas stosowania Karbisu należy zachować szczególną ostrożność w następujących sytuacjach:

  • U pacjentów z bardzo ciężką lub schyłkową niewydolnością nerek - dawkę należy ustalić pod ścisłą kontrolą ciśnienia tętniczego
  • U pacjentów po przeszczepie nerki - brak danych dotyczących stosowania leku w tej grupie
  • U chorych ze zmniejszoną objętością krwi krążącej
  • U pacjentów z obustronnym zwężeniem tętnic nerkowych lub zwężeniem tętnicy jedynej nerki
  • U osób z hemodynamicznie istotnym zwężeniem zastawki aortalnej lub mitralnej
  • U pacjentów z kardiomiopatią przerostową ze zwężeniem drogi odpływu z lewej komory
  • U pacjentów z chorobą niedokrwienną serca lub objawami niedokrwienia mózgu - nadmierne obniżenie ciśnienia może prowadzić do zawału lub udaru
  • U pacjentów z hiperaldosteronizmem pierwotnym - nie zaleca się stosowania Karbisu

Stosowanie Karbisu wymaga zachowania ostrożności i regularnego monitorowania stanu pacjenta, szczególnie w przypadku współistniejących chorób układu sercowo-naczyniowego i nerek. Konieczne jest indywidualne dostosowanie dawki i ścisła obserwacja pacjenta, zwłaszcza w początkowym okresie leczenia.

Interakcje z innymi produktami leczniczymi

Karbis może wchodzić w interakcje z następującymi lekami:

  • Inne leki hipotensyjne - możliwe nasilenie działania obniżającego ciśnienie krwi
  • Leki moczopędne oszczędzające potas, preparaty potasu, zamienniki soli zawierające potas - ryzyko hiperkaliemii
  • Lit - Karbis może zwiększać jego stężenie we krwi, konieczne monitorowanie litemii
  • Niesteroidowe leki przeciwzapalne (NLPZ) - mogą osłabiać działanie hipotensyjne Karbisu

Nie stwierdzono istotnych klinicznie interakcji Karbisu z digoksyną, warfaryną, hydrochlorotiazydem, nifedypiną, enalaprylem, glibenklamidem czy doustnymi środkami antykoncepcyjnymi. Niemniej jednak, zawsze należy poinformować lekarza o wszystkich przyjmowanych lekach, aby uniknąć potencjalnych interakcji.

Wpływ na ciążę i laktację

Stosowanie Karbisu jest przeciwwskazane w ciąży i okresie karmienia piersią. Lek może powodować poważne uszkodzenia płodu, szczególnie w II i III trymestrze ciąży. Objawy te mogą obejmować niedociśnienie, zaburzenia czynności nerek, skąpomocz lub bezmocz, małowodzie, niedorozwój czaszki, opóźnienie rozwoju wewnątrzmacicznego, a w skrajnych przypadkach nawet zgon płodu. Kobiety w wieku rozrodczym powinny stosować skuteczną antykoncepcję w trakcie leczenia Karbisem.

Działania niepożądane

Najczęściej występujące działania niepożądane Karbisu to:

  • W leczeniu nadciśnienia tętniczego: ból i zawroty głowy, zakażenia układu oddechowego
  • W leczeniu niewydolności serca: niedociśnienie tętnicze, hiperkaliemia, zaburzenia czynności nerek

Obserwowano również zmiany w wynikach badań laboratoryjnych, takie jak nieznaczne zmniejszenie stężenia hemoglobiny, zwiększenie stężenia kreatyniny, mocznika lub potasu, hiponatremię oraz zwiększenie aktywności AlAT. Rzadko mogą wystąpić: leukopenia, neutropenia, agranulocytoza, nudności, zaburzenia czynności wątroby, obrzęk naczynioruchowy, wysypka, pokrzywka, świąd, bóle pleców, stawów i mięśni.

Przedawkowanie

Główne objawy przedawkowania Karbisu to niedociśnienie tętnicze i zawroty głowy. W przypadku przedawkowania należy:

  • Ułożyć pacjenta na plecach z uniesionymi nogami
  • Monitorować podstawowe funkcje życiowe
  • W razie potrzeby zwiększyć objętość osocza przez podanie 0,9% roztworu soli fizjologicznej
  • W przypadku braku poprawy rozważyć podanie leków sympatykomimetycznych

Kandesartanu nie można usunąć za pomocą hemodializy. W pojedynczych przypadkach przedawkowania (do 672 mg kandesartanu cyleksetylu) pacjenci powracali do zdrowia bez powikłań.

Mechanizm działania

Karbis zawiera cyleksetyl kandesartanu, który jest prolekiem szybko przekształcanym do postaci czynnej - kandesartanu. Kandesartan jest selektywnym antagonistą receptora angiotensyny II, działającym na receptory AT1. Charakteryzuje się silnym wiązaniem z receptorem i powolnym odblokowywaniem tego połączenia. Nie wykazuje aktywności agonistycznej ani nie wpływa na aktywność konwertazy angiotensyny.

W nadciśnieniu tętniczym kandesartan wywołuje zależne od dawki, długotrwałe obniżenie ciśnienia tętniczego poprzez zmniejszenie całkowitego oporu naczyniowego, bez odruchowego przyspieszenia rytmu serca. W niewydolności serca kandesartan zmniejsza umieralność, konieczność hospitalizacji oraz poprawia stan pacjentów z zaburzoną czynnością skurczową lewej komory serca.

Właściwości farmakokinetyczne

Po podaniu doustnym cyleksetyl kandesartanu jest szybko przekształcany do postaci czynnej - kandesartanu. Maksymalne stężenie we krwi występuje po 3-4 godzinach od podania leku. Kandesartan silnie wiąże się z białkami osocza (>99%). Jest wydalany głównie w postaci niezmienionej z moczem i żółcią, a tylko niewielka część jest metabolizowana w wątrobie. Okres półtrwania w fazie eliminacji wynosi około 9 godzin.

Skład

Substancją czynną leku Karbis jest cyleksetyl kandesartanu. Jedna tabletka zawiera 8 mg, 16 mg lub 32 mg cyleksetylu kandesartanu, w zależności od dawki.

Karbis jest skutecznym lekiem w terapii nadciśnienia tętniczego i niewydolności serca. Jego stosowanie wymaga jednak regularnego monitorowania stanu pacjenta, szczególnie w zakresie funkcji nerek i stężenia elektrolitów. Indywidualne dostosowanie dawki oraz ścisłe przestrzeganie zaleceń lekarza pozwala na osiągnięcie optymalnych efektów terapeutycznych przy minimalizacji ryzyka działań niepożądanych.


1) Refundacja we wszystkich zarejestrowanych wskazaniach: Pokaż wskazania z ChPL

Karbis - (IR)

Wskazania wg ChPL

Wskazania pozarejestracyjne: Nadciśnienie tętnicze u dzieci do 6 rż.; przewlekła choroba nerek u dzieci do 18 rż.; leczenie renoprotekcyjne u dzieci do 18 rż.
2) Pacjenci 65+
Przysługuje uprawnionym pacjentom we wskazaniach określonych w decyzji o objęciu refundacją. Jeżeli lek jest refundowany we wszystkich zarejestrowanych wskazaniach, to jest w nich wszystkich bezpłatny dla pacjenta. Jeżeli natomiast lek jest refundowany w określonych wskazaniach, to jest bezpłatny dla seniorów tylko i wyłącznie w tych właśnie wskazaniach.
3) Pacjenci do ukończenia 18 roku życia

Lek może przenikać do mleka kobiet karmiących piersią.
Badania na zwierzętach wykazały działanie teratogenne lub zabójcze dla płodu, ale nie przeprowadzono badań z grupą kontrolną kobiet, lub nie przeprowadzono odpowiednich badań ani na zwierzętach, ani u ludzi.
Badania na zwierzętach wykazały działanie teratogenne lub zabójcze dla płodu, ale nie przeprowadzono badań z grupą kontrolną kobiet, lub nie przeprowadzono odpowiednich badań ani na zwierzętach, ani u ludzi.
Istnieją dowody na niekorzystne działanie leku na płód, ale w pewnych sytuacjach klinicznych potencjalne korzyści z jego zastosowania przewyższają ryzyko (np. w stanach zagrażających życiu lub chorobach, w których inne, bezpieczne leki nie mogą być zastosowane lub są nieskuteczne).
Istnieją dowody na niekorzystne działanie leku na płód, ale w pewnych sytuacjach klinicznych potencjalne korzyści z jego zastosowania przewyższają ryzyko (np. w stanach zagrażających życiu lub chorobach, w których inne, bezpieczne leki nie mogą być zastosowane lub są nieskuteczne).
Lukrecja (glycyrrhizina) w cukierkach, tabletkach wykrztuśnych i innych produktach prowadzi do nadmiernej utraty potasu przez organizm, prowadzącej do hipokaliemii. Diuretyk pętlowy zwiększa wydalanie jonów potasowych, chlorkowych, magnezowych, wapniowych i fosforanowych, co może powodować osłabienie, kurcze i bóle mięśni, porażenia, zaburzenia przewodzenia i rytmu serca oraz zatrzymanie krążenia. Hipokaliemia powoduje zwiększenie toksycznego działania glikozydów naparstnicy na mięsień sercowy (potas współzawodniczy z naparstnicą o miejsce wiązania z enzymem warunkującym działanie pompy sodowo-potasowej. Interakcja lukrecja-naparstnica może powodować bradykardię, blok zatokowo-przedsionkowy, częstoskurcz przedsionkowy z blokiem i częstoskurcz węzłowy.