Wyszukaj produkt

Kalipoz® prolongatum

Potassium chloride

tabl. o przedł. uwalnianiu
391 mg
60 szt.
Doustnie
Rx
100%
8,76
Kalipoz® prolongatum
tabl. o przedł. uwalnianiu
391 mg
30 szt.
Doustnie
Rx
100%
X

Kalipoz® prolongatum - charakterystyka produktu leczniczego

Wskazania do stosowania

Kalipoz® prolongatum jest wskazany w profilaktyce i leczeniu stanów niedoboru potasu. Niedobory potasu w organizmie najczęściej występują w następujących sytuacjach:

  • Stosowanie leków moczopędnych, glikokortykosteroidów lub glikozydów nasercowych
  • Przewlekłe biegunki i wymioty
  • Niektóre choroby nerek
  • Wtórny hiperaldosteronizm
  • Marskość wątroby z wodobrzuszem
  • Choroby układu krążenia
  • Cukrzyca

Niedobór potasu może towarzyszyć wymienionym stanom klinicznym, dlatego suplementacja potasu w postaci Kalipoz® prolongatum może być wskazana w celu wyrównania jego poziomu w organizmie.

Dawkowanie i sposób podawania

Wskazanie Dawkowanie
Nieznaczna hipokaliemia (np. dieta uboga w potas lub uzupełnianie niedoboru potasu w trakcie stosowania leków moczopędnych) 1-2 tabletki (10-20 mEq) na dobę
Znaczna hipokaliemia (w zależności od stopnia niedoboru potasu) 2-6 tabletek (20-60 mEq) na dobę

Dawkowanie należy dostosować indywidualnie, uwzględniając zawartość potasu w diecie pacjenta (owoce, warzywa, soki).

W celu zminimalizowania drażniącego działania na błonę śluzową przewodu pokarmowego, zaleca się:

  • Przyjmowanie tabletek podczas posiłku lub po posiłku
  • Popijanie dużą ilością wody

Sposób podawania: Tabletki należy połykać w całości. Pozwala to na równomierne i stopniowe uwalnianie leku ze szkieletu tabletki, który jest następnie wydalany z kałem.

Ważne informacje dotyczące dawkowania:

  • Nie ustalono skuteczności i bezpieczeństwa stosowania u dzieci, dlatego stosowanie chlorku potasu w tej populacji nie jest zalecane.
  • U osób w podeszłym wieku należy zachować szczególną ostrożność i często kontrolować stężenie potasu w surowicy ze względu na zwiększone ryzyko hiperkaliemii.
  • Produkt jest przeciwwskazany u pacjentów z niewydolnością nerek.
  • U pacjentów z zaburzeniami czynności wątroby należy zachować bardzo dużą ostrożność ze względu na zwiększone ryzyko zaburzeń elektrolitowych.

Właściwe dawkowanie Kalipoz® prolongatum jest kluczowe dla osiągnięcia optymalnego efektu terapeutycznego przy jednoczesnym minimalizowaniu ryzyka działań niepożądanych. Należy ściśle przestrzegać zaleceń lekarza i regularnie monitorować poziom potasu w surowicy krwi.

Przeciwwskazania

Stosowanie Kalipoz® prolongatum jest przeciwwskazane w następujących przypadkach:

  • Nadwrażliwość na chlorek potasu lub którąkolwiek substancję pomocniczą
  • Nadwrażliwość na suplementację potasu (np. napadowy niedowład hiperkaliemiczny)
  • Hiperkaliemia
  • Niewydolność nerek
  • Jednoczesne stosowanie leków moczopędnych oszczędzających potas w monoterapii lub w połączeniu z diuretykami pętlowymi
  • Wrodzone paramiotonie
  • Zaburzenia metabolizmu (kwasica towarzysząca śpiączce cukrzycowej)
  • Hipowolemia z hiponatremią
  • Krwawienia z przewodu pokarmowego
  • Choroba wrzodowa (zaostrzenia)
  • Niewydolność nadnerczy
  • Zaburzenia strukturalne lub czynnościowe utrudniające pasaż produktu leczniczego przez przewód pokarmowy

Znajomość przeciwwskazań jest kluczowa dla bezpiecznego stosowania Kalipoz® prolongatum. Lekarz powinien dokładnie ocenić stan pacjenta przed przepisaniem leku, biorąc pod uwagę wszystkie potencjalne ryzyko i korzyści wynikające z terapii.

Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności

Monitorowanie leczenia: Ze względu na trudności w dokładnym określeniu stopnia niedoboru potasu lub właściwego dziennego zapotrzebowania, produkt należy podawać z zachowaniem ostrożności. Przed rozpoczęciem oraz w trakcie leczenia zaleca się:

  • Kliniczną ocenę stanu pacjenta
  • Wykonanie EKG
  • Oznaczenie stężenia potasu w surowicy

Pacjenci w podeszłym wieku: Wymagają szczególnej ostrożności ze względu na zwiększone ryzyko hiperkaliemii.

Zaburzenia czynności nerek: U pacjentów z zaburzoną czynnością nerek może być konieczne zastosowanie mniejszych dawek potasu. Należy okresowo monitorować kaliemię, EKG oraz czynność nerek.

Objawy ze strony przewodu pokarmowego: W przypadku wystąpienia silnych bólów brzucha, fusowatych wymiotów lub czarnych stolców należy natychmiast odstawić produkt. Chlorek potasu może wywoływać owrzodzenia przewodu pokarmowego, szczególnie w dolnej części przełyku i jelicie cienkim.

Zaburzenia czynności wątroby: U pacjentów z chorobami wątroby sole potasu należy stosować z bardzo dużą ostrożnością ze względu na ryzyko hiperkaliemii.

Zaburzenia czynności serca: Należy zachować ostrożność u pacjentów z chorobami serca.

Inne ważne informacje:

  • U pacjentów z niedoborem magnezu może być konieczna jednoczesna korekcja hipomagnezemii i hipokaliemii.
  • U pacjentów ze stomią może ulec zmianie czas pasażu jelitowego, co może wpływać na wchłanianie leku.
  • Produkt zawiera laktozę i nie powinien być stosowany u pacjentów z rzadko występującą dziedziczną nietolerancją galaktozy, niedoborem laktazy lub zespołem złego wchłaniania glukozy-galaktozy.
  • Ze względu na zawartość laku czerwieni koszenilowej produkt może powodować reakcje alergiczne.

Przestrzeganie powyższych środków ostrożności jest niezbędne dla zapewnienia bezpieczeństwa i skuteczności terapii Kalipoz® prolongatum. Lekarz powinien regularnie oceniać stan pacjenta i dostosowywać leczenie w razie potrzeby.

Warto zapamiętać
  • Kalipoz® prolongatum jest wskazany w profilaktyce i leczeniu stanów niedoboru potasu, szczególnie u pacjentów stosujących leki moczopędne lub z chorobami przewlekłymi.
  • Dawkowanie należy dostosować indywidualnie, a tabletki przyjmować w całości podczas posiłku lub po posiłku, popijając dużą ilością wody.

Interakcje z innymi produktami leczniczymi

Stosowanie Kalipoz® prolongatum może wchodzić w interakcje z wieloma lekami, dlatego konieczne jest okresowe kontrolowanie stężenia potasu w surowicy krwi. Szczególną uwagę należy zwrócić na następujące interakcje:

  • Leki moczopędne oszczędzające potas: Jednoczesne stosowanie jest przeciwwskazane ze względu na ryzyko potencjalnie śmiertelnej hiperkaliemii, szczególnie u pacjentów z niewydolnością nerek.
  • Inhibitory ACE: Nie zaleca się łączenia z chlorkiem potasu. Jeśli jest to konieczne, wymaga szczególnej ostrożności ze względu na zwiększone ryzyko hiperkaliemii.
  • Glikozydy nasercowe: Hiperkaliemia może zmniejszać działanie inotropowe i powodować zaburzenia przewodzenia przedsionkowo-komorowego.
  • NLPZ: Mogą powodować hiperkaliemię, dlatego konieczna jest kontrola stężenia potasu w surowicy krwi.
  • Sole wapnia: Pozajelitowe podanie przy równoczesnym stosowaniu preparatów potasu może prowadzić do arytmii.

Ponadto, podwyższenie poziomu potasu w surowicy krwi może wystąpić przy jednoczesnym stosowaniu z:

  • Antagonistami receptora angiotensyny II (typu ATI)
  • Glukokortykosteroidami
  • Heparyną
  • Lekami β-adrenolitycznymi
  • Innymi preparatami zawierającymi potas
  • Solami sodu

Należy pamiętać, że dieta o dużej zawartości chlorku sodu może zwiększać wydalanie potasu z organizmu.

Znajomość potencjalnych interakcji lekowych jest kluczowa dla bezpiecznego stosowania Kalipoz® prolongatum. Lekarz powinien dokładnie przeanalizować wszystkie leki przyjmowane przez pacjenta przed włączeniem preparatu do terapii.

Wpływ na ciążę i laktację

Ciąża: Ciąża nie stanowi bezwzględnego przeciwwskazania do leczenia Kalipoz® prolongatum. Jednakże, ze względu na brak odpowiednio kontrolowanych badań klinicznych, produkt może być stosowany w ciąży jedynie wtedy, gdy w opinii lekarza korzyść dla matki przeważa nad potencjalnym zagrożeniem dla płodu.

Karmienie piersią: Podobnie jak w przypadku ciąży, Kalipoz® prolongatum może być stosowany w okresie karmienia piersią tylko wtedy, gdy lekarz uzna, że korzyść dla matki przeważa nad potencjalnym ryzykiem dla dziecka.

W obu przypadkach decyzja o stosowaniu leku powinna być podjęta po dokładnej analizie indywidualnej sytuacji pacjentki i potencjalnych korzyści oraz ryzyka związanych z terapią.

Działania niepożądane

Podczas stosowania Kalipoz® prolongatum mogą wystąpić następujące działania niepożądane:

  • Zaburzenia serca: niemiarowość pracy serca, zaburzenia przewodnictwa przedsionkowo-komorowego (częstość nieznana)
  • Zaburzenia żołądka i jelit: nudności, wymioty, wzdęcia, bóle brzucha, uczucie dyskomfortu w brzuchu, biegunka, pieczenie w żołądku i przełyku, zaparcia, niewielkie zmiany nadżerkowe w jelicie cienkim, owrzodzenie żołądka i dwunastnicy (częstość nieznana)
  • Zaburzenia skóry i tkanki podskórnej: wysypka skórna (częstość nieznana)
  • Zaburzenia metabolizmu i odżywiania: hiperkaliemia z ryzykiem nagłej śmierci (częstość nieznana)

Należy zwrócić szczególną uwagę na ryzyko owrzodzeń żołądka i dwunastnicy, które wzrasta przy stosowaniu wyższych dawek chlorku potasu. Monitorowanie poziomu potasu w surowicy jest kluczowe dla zapobiegania hiperkaliemii.

W przypadku wystąpienia jakichkolwiek działań niepożądanych, w tym niewymienionych w charakterystyce produktu leczniczego, należy poinformować lekarza lub farmaceutę.

Przedawkowanie

Przedawkowanie Kalipoz® prolongatum może prowadzić do hiperkaliemii, której objawy zależą od stopnia nasilenia:

  • Mniej zaawansowana hiperkaliemia (stężenie potasu w surowicy krwi poniżej 6,0 mmol/l):
    • Osłabienie siły mięśniowej
    • Zaburzenia czucia
    • Parestezje kończyn
    • Paraliż wiotki
    • Apatia, dezorientacja
    • Spadek ciśnienia krwi
    • Arytmie oraz blok serca (np. blok przedsionkowo-komorowy)
  • Hiperkaliemia dużego stopnia (powyżej 6 mmol/l):
    • Zatrzymanie pracy serca

Postępowanie w przypadku przedawkowania:

  1. W lżejszych przypadkach: odstawienie produktu leczniczego i powstrzymanie się od spożywania pokarmów bogatych w potas.
  2. W przypadku znacznego przedawkowania konieczne jest leczenie szpitalne, które może obejmować:
    • Eliminację żywności i leków zawierających potas
    • Dożylne podanie 10-25% roztworu dekstrozy z insuliną
    • Zastosowanie żywic kationowymiennych
    • Hemodializę lub dializę otrzewnową

Uwaga: U pacjentów przyjmujących glikozydy nasercowe zbyt szybkie obniżanie poziomu potasu w osoczu może spowodować zatrucie tymi lekami.

Szybkie rozpoznanie objawów przedawkowania i wdrożenie odpowiedniego postępowania jest kluczowe dla zapewnienia bezpieczeństwa pacjenta.

Właściwości farmakologiczne

Działanie: Potas jest najważniejszym kationem wewnątrzkomórkowym, odgrywającym kluczową rolę w wielu procesach fizjologicznych:

  • Warunkuje prawidłową kurczliwość mięśni
  • Odgrywa istotną rolę w przewodnictwie nerwowym
  • Uczestniczy w przemianie węglowodanowej

Jony potasowe są niezbędne do prawidłowego funkcjonowania organizmu, dlatego suplementacja w postaci Kalipoz® prolongatum może być konieczna w przypadku niedoborów.

Skład

1 tabletka Kalipoz® prolongatum zawiera:

  • 750 mg chlorku potasu
  • co odpowiada 391 mg jonów potasu (10 mEq K+)

Znajomość składu preparatu jest istotna dla lekarza przy ustalaniu odpowiedniego dawkowania i oceny potencjalnych interakcji z innymi lekami lub suplementami diety.

Kalipoz® prolongatum jest skutecznym preparatem w leczeniu i profilaktyce niedoborów potasu. Jednakże, ze względu na potencjalne działania niepożądane i interakcje z innymi lekami, jego stosowanie wymaga ścisłego nadzoru lekarskiego i regularnego monitorowania stężenia potasu w surowicy krwi.



Nie należy spożywać alkoholu podczas stosowania leku. Alkohol może oddziaływać na wchłanianie leku, wiązanie z białkami krwi i jego dystrybucję w ustroju także metabolizm i wydalanie. W przypadku jednych leków może dojść do wzmocnienia, w przypadku innych do zahamowania ich działania. Wpływ alkoholu na ten sam lek może być inny w przypadku sporadycznego, a inny w przypadku przewlekłego picia.
Lek może przenikać do mleka kobiet karmiących piersią.
Badania z grupą kontrolną nie wykazały istnienia ryzyka dla płodu w I trymestrze, możliwość uszkodzenia płodu wydaje się mało prawdopodobna.
Badania z grupą kontrolną nie wykazały istnienia ryzyka dla płodu w I trymestrze, możliwość uszkodzenia płodu wydaje się mało prawdopodobna.
Badania z grupą kontrolną nie wykazały istnienia ryzyka dla płodu w I trymestrze, możliwość uszkodzenia płodu wydaje się mało prawdopodobna.
Lek powinien być zażywany w czasie jedzenia lub tuż po posiłku.