Wyszukaj produkt

Kaftrio

Elexacaftor + Ivacaftor + Tezacaftor

tabl. powl.
75 mg+ 50 mg+ 100 mg
56 szt.
Doustnie
Rx-z
CHB
49549,85
(1)
bezpł.

Kaftrio - informacje dla lekarza

Kaftrio to złożony produkt leczniczy zawierający iwakaftor, tezakaftor i eleksakaftor, stosowany w leczeniu mukowiscydozy u pacjentów w wieku co najmniej 6 lat, którzy mają co najmniej jedną mutację F508del genu CFTR.

Mechanizm działania

Eleksakaftor i tezakaftor działają jako korektory białka CFTR, zwiększając ilość tego białka dostarczanego na powierzchnię komórki. Iwakaftor natomiast zwiększa prawdopodobieństwo otwarcia kanału tworzonego przez białko CFTR. Efektem skojarzonego działania tych substancji jest zwiększenie aktywności białka CFTR i nasilenie transportu jonów chlorkowych.

Kaftrio działa kompleksowo na różne aspekty funkcjonowania białka CFTR, co przekłada się na poprawę jego aktywności u pacjentów z mukowiscydozą.

Wskazania

Kaftrio jest wskazany do stosowania w schemacie leczenia skojarzonego z iwakaftorem u pacjentów z mukowiscydozą w wieku co najmniej 6 lat, którzy mają co najmniej jedną mutację F508del genu CFTR.

Lek przeznaczony jest dla szerokiej grupy pacjentów z mukowiscydozą, już od 6 roku życia, pod warunkiem obecności odpowiedniej mutacji genetycznej.

Dawkowanie

Wiek Masa ciała Dawka poranna Dawka wieczorna
6 do <12 lat <30 kg 2 tabl. (37,5 mg IVA / 25 mg TEZ / 50 mg ELX) 1 tabl. (75 mg IVA)
6 do <12 lat ≥30 kg 2 tabl. (75 mg IVA / 50 mg TEZ / 100 mg ELX) 1 tabl. (150 mg IVA)
≥12 lat - 2 tabl. (75 mg IVA / 50 mg TEZ / 100 mg ELX) 1 tabl. (150 mg IVA)

Dawki poranną i wieczorną należy przyjmować w odstępie około 12 godzin, z posiłkiem zawierającym tłuszcze.

Dawkowanie jest zróżnicowane w zależności od wieku i masy ciała pacjenta. Kluczowe jest przyjmowanie leku z posiłkiem zawierającym tłuszcze.

Przeciwwskazania

Nadwrażliwość na substancje czynne lub na którąkolwiek substancję pomocniczą.

Przeciwwskazania są ograniczone, co umożliwia stosowanie leku u większości pacjentów z mukowiscydozą.

Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności

  • Należy zachować ostrożność u pacjentów z zaawansowaną chorobą wątroby
  • Zaleca się monitorowanie aktywności aminotransferaz i stężenia bilirubiny
  • Możliwe interakcje z silnymi induktorami i inhibitorami CYP3A
  • Ryzyko wystąpienia wysypki, szczególnie u kobiet stosujących hormonalne środki antykoncepcyjne
  • Możliwe zwiększenie ciśnienia tętniczego

Konieczne jest ścisłe monitorowanie pacjentów, szczególnie pod kątem funkcji wątroby i potencjalnych interakcji lekowych.

Działania niepożądane

Najczęstsze działania niepożądane to:

  • Ból głowy (17,3%)
  • Biegunka (12,9%)
  • Zakażenie górnych dróg oddechowych (11,9%)
  • Wysypka (10,9%)
  • Zwiększona aktywność aminotransferaz (10,9%)

Profil bezpieczeństwa leku jest akceptowalny, ale wymaga monitorowania, szczególnie w zakresie funkcji wątroby i reakcji skórnych.

Interakcje

Kaftrio wchodzi w interakcje z:

  • Silnymi induktorami CYP3A (np. ryfampicyna) - nie zaleca się jednoczesnego stosowania
  • Silnymi i umiarkowanymi inhibitorami CYP3A (np. ketokonazol, flukonazol) - konieczne dostosowanie dawki
  • Substratami P-gp (np. digoksyna) - zalecana ostrożność
  • Substratami OATP1B1/1B3 (np. statyny) - zalecana ostrożność

Konieczne jest dokładne przeanalizowanie wszystkich przyjmowanych przez pacjenta leków pod kątem potencjalnych interakcji z Kaftrio.

Warto zapamiętać
  • Kaftrio znacząco poprawia funkcję białka CFTR u pacjentów z mukowiscydozą
  • Lek wymaga ścisłego monitorowania funkcji wątroby i potencjalnych interakcji lekowych

Ciąża i laktacja

Brak wystarczających danych dotyczących stosowania w ciąży. Zaleca się unikanie stosowania w okresie ciąży. Nie wiadomo, czy lek przenika do mleka ludzkiego. Należy podjąć decyzję o przerwaniu karmienia piersią lub leczenia, biorąc pod uwagę korzyści dla matki i dziecka.

Stosowanie Kaftrio u kobiet w ciąży i karmiących piersią wymaga szczególnej ostrożności i indywidualnej oceny korzyści i ryzyka.

Podsumowanie

Kaftrio stanowi istotny postęp w leczeniu mukowiscydozy, oferując kompleksowe działanie na białko CFTR. Lek wykazuje dobrą skuteczność przy akceptowalnym profilu bezpieczeństwa. Kluczowe jest jednak ścisłe monitorowanie pacjentów, szczególnie pod kątem funkcji wątroby i potencjalnych interakcji lekowych. Indywidualizacja terapii i regularna ocena stosunku korzyści do ryzyka są niezbędne dla optymalizacji leczenia.



Lek może wchodzić w interakcje z sokiem grejpfrutowym. Sok grejpfrutowy może nasilić wchłanianie leku z przewodu pokarmowego, a co za tym idzie zwiększyć jego stężenie w organizmie i nasilić działanie, nawet do wystąpienia działania toksycznego.
Lek może przenikać do mleka kobiet karmiących piersią.
Badania na zwierzętach wykazały działanie teratogenne lub zabójcze dla płodu, ale nie przeprowadzono badań z grupą kontrolną kobiet, lub nie przeprowadzono odpowiednich badań ani na zwierzętach, ani u ludzi.
Badania na zwierzętach wykazały działanie teratogenne lub zabójcze dla płodu, ale nie przeprowadzono badań z grupą kontrolną kobiet, lub nie przeprowadzono odpowiednich badań ani na zwierzętach, ani u ludzi.
Badania na zwierzętach wykazały działanie teratogenne lub zabójcze dla płodu, ale nie przeprowadzono badań z grupą kontrolną kobiet, lub nie przeprowadzono odpowiednich badań ani na zwierzętach, ani u ludzi.
Produkt leczniczy, który może wpływać upośledzająco na sprawność psychofizyczną; jeżeli przepisana dawka i droga podania wskazują, że w okresie stosowania może pojawić się wyraźne upośledzenie sprawności psychomotorycznej, to należy udzielić pacjentowi wskazówek co do zachowania szczególnej ostrożności w zakresie prowadzenia pojazdów lub obsługiwania urządzeń mechanicznych w ruchu bądź uprzedzić o konieczności czasowego zaniechania takich czynności.
Pacjentów i pracowników opieki zdrowotnej szczególnie zachęca się do zgłaszania wszelkich działań niepożądanych leków oznaczonych symbolem czarnego trójkąta tak, by możliwa była efektywna analiza wszystkich nowych informacji.
Nie stosować podczas przyjmowania leku. Ziele dziurawca (Hypericum perforatum) może osłabić skuteczność równocześnie stosowanych leków, w przypadku innych leków może powodować nasilenie działań niepożądanych.
Lek powinien być zażywany w czasie jedzenia lub tuż po posiłku.