Wyszukaj produkt

Ismian

Spironolactone

tabl. powl.
100 mg
20 szt.
Doustnie
Rx
100%
X
Ismian
tabl. powl.
50 mg
30 szt.
Doustnie
Rx
100%
X
Ismian
tabl. powl.
25 mg
20 szt.
Doustnie
Rx
100%
X
Ismian
tabl. powl.
25 mg
100 szt.
Doustnie
Rx
100%
X
Ismian
tabl. powl.
25 mg
30 szt.
Doustnie
Rx
100%
X
Ismian
tabl. powl.
100 mg
30 szt.
Doustnie
Rx
100%
X

Ismian - charakterystyka produktu leczniczego

Wskazania do stosowania

Ismian (spironolakton) jest wskazany w następujących przypadkach:

  • Obrzęki związane z zastoinową niewydolnością serca
  • Ciężka niewydolność serca (klasa NYHA III-IV)
  • Leczenie wspomagające w opornym nadciśnieniu tętniczym
  • Zespół nerczycowy
  • Marskość wątroby z wodobrzuszem i obrzękami
  • Diagnostyka i leczenie hiperaldosteronizmu pierwotnego (zespół Conna)

Należy zaznaczyć, że dane dotyczące stosowania u dzieci są ograniczone. Leczenie pediatryczne powinno odbywać się wyłącznie pod kontrolą lekarza specjalisty.

Ismian ma szerokie zastosowanie w leczeniu obrzęków, niewydolności serca oraz nadciśnienia opornego na standardową terapię. Jego stosowanie u dzieci wymaga szczególnej ostrożności i nadzoru specjalisty.

Dawkowanie i sposób podawania

Dawkowanie Ismianu należy ustalać indywidualnie w zależności od stanu pacjenta i wymaganego poziomu diurezy. Dawki do 100 mg na dobę można podawać jednorazowo lub w dawkach podzielonych.

Wskazanie Dawkowanie
Obrzęk związany z zastoinową niewydolnością serca Dawka początkowa: 100 mg/dobę (25-200 mg/dobę), jednorazowo lub w dawkach podzielonych
Ciężka niewydolność serca (NYHA III-IV) Dawka początkowa: 25 mg raz/dobę. Możliwe zwiększenie do 50 mg raz/dobę lub zmniejszenie do 25 mg co drugi dzień
Oporne nadciśnienie tętnicze Dawka początkowa: 25 mg/dobę. Stopniowe zwiększanie do 100 mg/dobę lub więcej
Zespół nerczycowy 100-200 mg/dobę
Marskość wątroby z wodobrzuszem i obrzękami Dawka początkowa: 100-200 mg/dobę. Możliwe zwiększenie do 400 mg/dobę
Diagnostyka hiperaldosteronizmu pierwotnego 100-400 mg/dobę przez 3-5 tygodni przed zabiegiem

Dawkowanie u dzieci i młodzieży: 1-3 mg/kg masy ciała na dobę w dawkach podzielonych. U osób w podeszłym wieku zaleca się rozpoczynanie od najmniejszej możliwej dawki.

Dawkowanie Ismianu jest bardzo zróżnicowane i zależy od konkretnego wskazania oraz indywidualnej odpowiedzi pacjenta na leczenie. Kluczowe jest stopniowe dostosowywanie dawki pod kontrolą lekarza.

Przeciwwskazania

Stosowanie Ismianu jest przeciwwskazane w następujących przypadkach:

  • Nadwrażliwość na spironolakton lub którąkolwiek substancję pomocniczą
  • Ciężka niewydolność nerek (eGFR <30 ml/min./1,73 m2)
  • Ostra lub postępująca choroba nerek
  • Hiponatremia
  • Hiperkaliemia (stężenie potasu w surowicy >5,0 mmol/l)
  • Jednoczesne stosowanie innych leków moczopędnych oszczędzających potas, suplementów potasu lub podwójnej blokady układu RAA

U dzieci z umiarkowanymi i ciężkimi zaburzeniami czynności nerek stosowanie Ismianu jest przeciwwskazane.

Główne przeciwwskazania do stosowania Ismianu dotyczą zaburzeń funkcji nerek, zaburzeń elektrolitowych oraz interakcji z innymi lekami wpływającymi na gospodarkę potasową.

Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności

Podczas stosowania Ismianu należy zachować szczególną ostrożność:

  • Konieczne jest regularne monitorowanie gospodarki wodno-elektrolitowej, zwłaszcza u osób starszych
  • Istnieje ryzyko wystąpienia ciężkiej hiperkaliemii, szczególnie u pacjentów z zaburzeniami czynności nerek
  • Należy unikać jednoczesnego stosowania z innymi lekami oszczędzającymi potas
  • U pacjentów z chorobami wątroby istnieje ryzyko śpiączki wątrobowej
  • Długotrwałe stosowanie dużych dawek może zwiększać ryzyko rozwoju nowotworów (dane z badań na zwierzętach)
  • U dzieci i młodzieży z nadciśnieniem tętniczym i łagodnymi zaburzeniami czynności nerek istnieje zwiększone ryzyko hiperkaliemii

Stosowanie Ismianu wymaga ścisłego monitorowania pacjenta, szczególnie pod kątem gospodarki elektrolitowej i funkcji nerek. Konieczna jest ostrożność w określonych grupach pacjentów oraz przy długotrwałym stosowaniu.

Interakcje z innymi produktami leczniczymi

Ismian wchodzi w liczne interakcje z innymi lekami:

  • Przeciwwskazane jest jednoczesne stosowanie z innymi lekami oszczędzającymi potas, suplementami potasu lub podwójną blokadą układu RAA
  • Zwiększone ryzyko hiperkaliemii przy stosowaniu z inhibitorami ACE, cyklosporyną, heparyną
  • ASA i indometacyna mogą osłabiać działanie moczopędne Ismianu
  • Ismian może zmniejszać działanie leków przeciwzakrzepowych i noradrenaliny
  • Może nasilać działanie leków przeciwnadciśnieniowych
  • Zwiększa ryzyko toksyczności litu i digoksyny
  • Może powodować kwasicę metaboliczną przy jednoczesnym stosowaniu z cholestyraminą

Ze względu na liczne i potencjalnie niebezpieczne interakcje, stosowanie Ismianu wymaga dokładnej analizy wszystkich przyjmowanych przez pacjenta leków i suplementów.

Wpływ na płodność, ciążę i laktację

Nie zaleca się stosowania Ismianu w czasie ciąży ze względu na potencjalne ryzyko dla płodu. Spironolakton i jego metabolity przenikają do mleka matki, dlatego nie należy stosować leku w okresie karmienia piersią. Ismian może powodować zaburzenia płodności u mężczyzn (impotencja) i kobiet (zaburzenia miesiączkowania).

Stosowanie Ismianu u kobiet w ciąży i karmiących piersią jest przeciwwskazane. Lek może mieć negatywny wpływ na płodność.

Działania niepożądane

Najczęstsze działania niepożądane Ismianu to:

  • Hiperkaliemia (9% pacjentów)
  • Zaburzenia układu rozrodczego, w tym ginekomastia (13% pacjentów przy dawkach <100 mg)
  • Bóle głowy
  • Zaburzenia żołądkowo-jelitowe (niestrawność, biegunka)
  • Zmęczenie i senność

Inne istotne działania niepożądane obejmują zaburzenia elektrolitowe, zaburzenia czynności wątroby i nerek, reakcje skórne oraz zaburzenia endokrynologiczne.

Profil działań niepożądanych Ismianu jest szeroki i obejmuje zarówno łagodne, jak i potencjalnie poważne efekty uboczne. Konieczne jest ścisłe monitorowanie pacjenta podczas terapii.

Warto zapamiętać
  • Ismian (spironolakton) jest lekiem moczopędnym oszczędzającym potas, stosowanym głównie w leczeniu obrzęków i nadciśnienia opornego.
  • Kluczowe jest regularne monitorowanie stężenia elektrolitów, szczególnie potasu, ze względu na ryzyko hiperkaliemii.

Mechanizm działania

Spironolakton działa jako antagonista aldosteronu w kanalikach nerkowych oraz jako inhibitor syntezy aldosteronu w dużych stężeniach. Efektem jego działania jest zwiększenie wydalania sodu i wody z organizmu przy jednoczesnym zmniejszeniu utraty potasu. Lek wykazuje stopniowe i długotrwałe działanie, co przekłada się na efekt przeciwnadciśnieniowy oparty na utracie wody i soli.

Unikalny mechanizm działania Ismianu, polegający na antagonizmie wobec aldosteronu, czyni go cennym narzędziem w leczeniu stanów związanych z retencją płynów i nadciśnieniem opornym na standardową terapię.

Postać farmaceutyczna

Ismian dostępny jest w postaci tabletek powlekanych zawierających 25 mg, 50 mg lub 100 mg spironolaktonu.

Różne dostępne dawki umożliwiają precyzyjne dostosowanie terapii do indywidualnych potrzeb pacjenta.



Lek może przenikać do mleka kobiet karmiących piersią.
Badania na zwierzętach wykazały działanie teratogenne lub zabójcze dla płodu, ale nie przeprowadzono badań z grupą kontrolną kobiet, lub nie przeprowadzono odpowiednich badań ani na zwierzętach, ani u ludzi.
Badania na zwierzętach wykazały działanie teratogenne lub zabójcze dla płodu, ale nie przeprowadzono badań z grupą kontrolną kobiet, lub nie przeprowadzono odpowiednich badań ani na zwierzętach, ani u ludzi.
Badania na zwierzętach wykazały działanie teratogenne lub zabójcze dla płodu, ale nie przeprowadzono badań z grupą kontrolną kobiet, lub nie przeprowadzono odpowiednich badań ani na zwierzętach, ani u ludzi.
Produkt leczniczy, który może wpływać upośledzająco na sprawność psychofizyczną; jeżeli przepisana dawka i droga podania wskazują, że w okresie stosowania może pojawić się wyraźne upośledzenie sprawności psychomotorycznej, to należy udzielić pacjentowi wskazówek co do zachowania szczególnej ostrożności w zakresie prowadzenia pojazdów lub obsługiwania urządzeń mechanicznych w ruchu bądź uprzedzić o konieczności czasowego zaniechania takich czynności.
Ograniczenie spożycia soli u osób starszych może spowodować zaburzenia ukrwienia nerek i ich czynności, co z kolei może wystąpić jako działanie niepożądane inhibitorów ACE - współistnienie tych dwóch czynników istotnie zwiększa możliwość uszkodzenia nerek (działanie synergiczne). Ograniczenie spożycia soli u osób leczonych cyklosporyną powoduje nasilenie nefrotoksycznego działania leku, prowadzącego do niewydolności nerek. Zwiększenie reabsorpcji litu w kanalikach nerkowych w wyniku zaburzeń funkcji nerek spowodowanych niedoborem sodu, może powodować niedociśnienie tętnicze z zawrotami głowy, zaburzenia rytmu serca, tachykardię, zaburzenia widzenia, nadmierną senność lub bezsenność, depresję.
Sole potasowe (substytuty soli) oraz soki pomidorowe (zawierają potas) spożywane w dużych ilościach powodują wzrost stężenia potasu we krwi. Konsekwencjami klinicznymi tej interakcji mogą być zaburzenia rytmu serca, blok i zatrzymanie czynności serca, parestezje kończyn, osłabienie mięśni, senność, splątanie.