Wyszukaj produkt

Inuprin Forte

tabl.
1000 mg
30 szt.
Doustnie
OTC
100%
30,00
Inuprin Forte
syrop
100 mg/ml
1 but. 100 ml
Doustnie
OTC
100%
18,00

Inuprin Forte - charakterystyka produktu leczniczego

Wskazania do stosowania

Inuprin Forte jest wskazany do stosowania wspomagająco u osób z obniżoną odpornością, szczególnie w przypadku nawracających infekcji górnych dróg oddechowych. Ponadto, lek ten znajduje zastosowanie w leczeniu opryszczki warg i skóry twarzy wywołanej przez wirus opryszczki pospolitej (Herpes simplex).

Inuprin Forte może być skutecznym wyborem w terapii pacjentów z osłabioną odpornością oraz w leczeniu opryszczki wargowej i skórnej twarzy.

Dawkowanie i sposób podawania

Dawkowanie Inuprin Forte ustala się indywidualnie na podstawie masy ciała pacjenta oraz nasilenia objawów choroby. Dobowa dawka powinna być podzielona na kilka równych dawek pojedynczych. Standardowy czas trwania terapii wynosi od 5 do 14 dni. Po ustąpieniu objawów zaleca się kontynuację leczenia przez dodatkowe 1-2 dni.

Grupa wiekowa Zalecana dawka dobowa Typowe dawkowanie Maksymalna dawka dobowa
Dorośli i osoby powyżej 65 lat 50 mg/kg mc./dobę 3 tabletki (3 g) - 1 tabletka 3x dziennie 4 tabletki (4 g) - 1 tabletka 4x dziennie
Dzieci powyżej 1 roku życia i młodzież 50 mg/kg mc./dobę Podzielona na 3-4 równe dawki -

Uwaga: Dzieciom, które mają trudności z połykaniem tabletek, zaleca się podawanie leku w postaci syropu.

Dawkowanie Inuprin Forte jest elastyczne i dostosowane do indywidualnych potrzeb pacjenta, z uwzględnieniem różnic wiekowych i możliwości przyjmowania leku.

Przeciwwskazania

Stosowanie Inuprin Forte jest przeciwwskazane w przypadku nadwrażliwości na substancję czynną (inozyny pranobeks) lub którąkolwiek z substancji pomocniczych zawartych w preparacie.

Przed rozpoczęciem terapii należy dokładnie zebrać wywiad alergologiczny pacjenta.

Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności

Wpływ na stężenie kwasu moczowego: Inuprin Forte może powodować przejściowe zwiększenie stężenia kwasu moczowego w surowicy i moczu, zwykle pozostające w granicach normy (górna granica: 8 mg/dl lub 0,42 mmol/l). Zjawisko to jest szczególnie widoczne u mężczyzn i osób starszych obu płci. Wzrost stężenia kwasu moczowego wynika z przemian katabolicznych inozyny, a nie z zaburzeń czynności enzymatycznej czy klirensu nerkowego.

Grupy pacjentów wymagające szczególnej uwagi: Należy zachować ostrożność przy stosowaniu leku u pacjentów z:

  • Dną moczanową w wywiadzie
  • Hiperurykemią
  • Kamicą moczową
  • Zaburzeniami czynności nerek

U tych pacjentów konieczne jest ścisłe monitorowanie stężenia kwasu moczowego podczas terapii.

Reakcje nadwrażliwości: U niektórych pacjentów mogą wystąpić ciężkie reakcje nadwrażliwości, takie jak pokrzywka, obrzęk naczynioruchowy czy anafilaksja. W takich przypadkach należy natychmiast przerwać podawanie leku.

Długotrwałe stosowanie: Podczas przedłużonej terapii istnieje ryzyko tworzenia się kamieni nerkowych. Zaleca się regularne kontrolowanie następujących parametrów:

  • Stężenie kwasu moczowego w surowicy i moczu
  • Czynność wątroby
  • Morfologia krwi
  • Parametry czynności nerek

Zawartość sodu: Inuprin Forte zawiera mniej niż 1 mmol (23 mg) sodu w 4 tabletkach, co pozwala uznać go za "wolny od sodu".

Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów: Choć mało prawdopodobne, mogą wystąpić działania niepożądane osłabiające sprawność psychofizyczną, takie jak ból głowy, zawroty głowy czy senność.

Stosowanie Inuprin Forte wymaga szczególnej uwagi u pacjentów z zaburzeniami metabolizmu kwasu moczowego oraz regularnego monitorowania parametrów biochemicznych podczas długotrwałej terapii.

Interakcje z innymi produktami leczniczymi

Należy zachować ostrożność przy jednoczesnym stosowaniu Inuprin Forte z:

  • Inhibitorami oksydazy ksantynowej (np. allopurynol)
  • Lekami zwiększającymi wydalanie kwasu moczowego, w tym:
    • Diuretykami tiazydowymi (np. hydrochlorotiazyd, chlortalidon, indapamid)
    • Diuretykami pętlowymi (furosemid, torasemid, kwas etakrynowy)

Leki immunosupresyjne: Inuprin Forte nie powinien być przyjmowany w trakcie terapii lekami immunosupresyjnymi, a jedynie po jej zakończeniu, ze względu na możliwe interakcje farmakokinetyczne.

Azydotymidyna (AZT): Jednoczesne stosowanie Inuprin Forte z AZT może zwiększać tworzenie nukleotydów przez AZT, wzmacniając jego działanie poprzez zwiększenie biodostępności w osoczu i wewnątrzkomórkowej fosforylacji w monocytach krwi.

Przy stosowaniu Inuprin Forte należy uwzględnić potencjalne interakcje z innymi lekami, szczególnie wpływającymi na metabolizm kwasu moczowego oraz działającymi immunosupresyjnie.

Wpływ na ciążę i laktację

Ciąża: Wpływ inozyny pranobeksu na rozwój płodu nie został dokładnie zbadany. Z tego powodu nie zaleca się stosowania Inuprin Forte u kobiet w ciąży, chyba że lekarz uzna, że potencjalne korzyści przewyższają ryzyko.

Karmienie piersią: Brak danych dotyczących przenikania inozyny do mleka ludzkiego. Nie zaleca się stosowania Inuprin Forte u kobiet karmiących piersią, chyba że lekarz uzna, że korzyści przewyższają potencjalne ryzyko.

Stosowanie Inuprin Forte u kobiet w ciąży i karmiących piersią powinno być rozważane indywidualnie, z uwzględnieniem potencjalnych korzyści i ryzyka.

Działania niepożądane

Najczęściej występującym działaniem niepożądanym związanym ze stosowaniem Inuprin Forte jest zwiększone stężenie kwasu moczowego w surowicy krwi i moczu. Stężenie to zwykle wraca do normy kilka dni po odstawieniu leku.

Częstość występowania działań niepożądanych:

  • Bardzo często (≥1/10):
    • Zwiększone stężenie kwasu moczowego we krwi i moczu
  • Często (≥1/100 do <1/10):
    • Zwiększona aktywność aminotransferaz i fosfatazy zasadowej we krwi
    • Zwiększone stężenie azotu mocznikowego we krwi (BUN)
    • Bóle głowy, zawroty głowy, zmęczenie, złe samopoczucie
    • Nudności (z wymiotami lub bez), dyskomfort w nadbrzuszu
    • Świąd, wysypka
    • Bóle stawów
  • Niezbyt często (≥1/1000 do <1/100):
    • Nerwowość, senność lub bezsenność
    • Biegunka, zaparcia
    • Wielomocz (zwiększona objętość moczu)

Działania niepożądane o nieznanej częstości:

  • Zaburzenia żołądka i jelit: dyskomfort w nadbrzuszu
  • Zaburzenia układu immunologicznego: obrzęk naczynioruchowy, nadwrażliwość, pokrzywka, reakcja anafilaktyczna
  • Zaburzenia układu nerwowego: zawroty głowy
  • Zaburzenia skóry i tkanki podskórnej: rumień

Profil bezpieczeństwa Inuprin Forte jest stosunkowo korzystny, a większość działań niepożądanych ma charakter łagodny do umiarkowanego. Najistotniejszym aspektem jest monitorowanie stężenia kwasu moczowego.

Przedawkowanie

Brak jest szczegółowych danych dotyczących przedawkowania inozyny pranobeksu. Bazując na badaniach toksyczności u zwierząt, najbardziej prawdopodobnym skutkiem przedawkowania jest znaczne zwiększenie stężenia kwasu moczowego. Leczenie przedawkowania powinno mieć charakter objawowy i wspomagający.

W przypadku podejrzenia przedawkowania Inuprin Forte, kluczowe jest monitorowanie stężenia kwasu moczowego i wdrożenie odpowiedniego leczenia objawowego.

Mechanizm działania

Inozyny pranobeks, będący syntetyczną pochodną puryny, wykazuje działanie immunostymulujące i przeciwwirusowe. Efekt terapeutyczny wynika z wyraźnego pobudzenia odpowiedzi immunologicznej gospodarza in vivo pod wpływem działania leku.

Inuprin Forte działa dwutorowo - wzmacniając układ odpornościowy pacjenta oraz bezpośrednio hamując replikację wirusów.

Skład

Tabletki: 1 tabletka zawiera 1000 mg inozyny pranobeksu (Inosinum pranobexum) - kompleksu zawierającego inozynę oraz 4-acetamidobenzoesan 2-hydroksypropylodimetyloamoniowy w stosunku molarnym 1:3.

Syrop: 1 ml syropu zawiera 100 mg inozyny pranobeksu.

Inuprin Forte dostępny jest w dwóch postaciach - tabletek i syropu, co umożliwia dostosowanie formy podania do preferencji i możliwości pacjenta.

Warto zapamiętać
  • Inuprin Forte wykazuje działanie immunostymulujące i przeciwwirusowe, co czyni go skutecznym w leczeniu nawracających infekcji górnych dróg oddechowych oraz opryszczki wargowej i skórnej twarzy.
  • Podczas stosowania leku konieczne jest monitorowanie stężenia kwasu moczowego, szczególnie u pacjentów z grupy ryzyka (np. z dną moczanową lub zaburzeniami czynności nerek).