Wskazania do stosowania
Ibuprofen-Pabi jest wskazany w leczeniu następujących dolegliwości:
- Bóle o nasileniu słabym do umiarkowanego, w tym:
- Bóle głowy (również migrenowe)
- Bóle zębów
- Bóle mięśni, kości i stawów
- Bóle pourazowe
- Nerwobóle
- Gorączka różnego pochodzenia (m.in. w przebiegu grypy i przeziębienia)
- Bolesne miesiączkowanie
- Objawowe leczenie reumatoidalnego zapalenia stawów
- Choroba zwyrodnieniowa stawów
- Objawowe leczenie młodzieńczego reumatoidalnego zapalenia stawów
Szeroki zakres wskazań czyni Ibuprofen-Pabi uniwersalnym lekiem przeciwbólowym, przeciwzapalnym i przeciwgorączkowym, przydatnym w wielu schorzeniach i dolegliwościach.
Dawkowanie i sposób podawania
Aby zminimalizować ryzyko działań niepożądanych, należy stosować najmniejszą skuteczną dawkę przez najkrótszy okres konieczny do złagodzenia objawów. Dawkowanie należy dostosować indywidualnie w zależności od wieku pacjenta i nasilenia objawów:
Grupa pacjentów | Zalecane dawkowanie |
---|---|
Dorośli i dzieci powyżej 12 lat | 1200-1800 mg/dobę w dawkach podzielonych Dawka podtrzymująca: 600-1200 mg/dobę Maksymalna dawka dobowa: 2400 mg |
Dzieci poniżej 12 lat | 20 mg/kg masy ciała/dobę w dawkach podzielonych W młodzieńczym RZS: do 40 mg/kg masy ciała/dobę w dawkach podzielonych |
Osoby w podeszłym wieku | Nie jest wymagana zmiana dawkowania, o ile nie występują zaburzenia czynności wątroby i/lub nerek |
Tabletki należy przyjmować w trakcie lub po posiłku. Nie należy ich dzielić. U dzieci, którym nie można podać całej tabletki, zaleca się stosowanie ibuprofenu w innej postaci. Nie zaleca się stosowania u dzieci o masie ciała poniżej 7 kg.
Przeciwwskazania
Stosowanie Ibuprofen-Pabi jest przeciwwskazane w następujących przypadkach:
- Nadwrażliwość na ibuprofen lub którąkolwiek substancję pomocniczą
- Czynna lub występująca w przeszłości choroba wrzodowa żołądka i/lub dwunastnicy, perforacja lub krwawienie
- Ciężka niewydolność wątroby, nerek lub serca (klasa IV wg NYHA)
- Reakcje alergiczne po przyjęciu kwasu acetylosalicylowego lub innych NLPZ w wywiadzie
- III trymestr ciąży
- Jednoczesne przyjmowanie innych NLPZ, w tym inhibitorów COX-2
- Skaza krwotoczna
Znajomość przeciwwskazań jest kluczowa dla bezpiecznego stosowania leku. W przypadku wątpliwości należy skonsultować się z lekarzem przed rozpoczęciem terapii Ibuprofen-Pabi.
Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności
Podczas stosowania Ibuprofen-Pabi należy zachować szczególną ostrożność u pacjentów z:
- Toczniem rumieniowatym układowym i mieszaną chorobą tkanki łącznej
- Chorobami przewodu pokarmowego (wrzodziejące zapalenie jelita grubego, choroba Leśniowskiego-Crohna)
- Nadciśnieniem tętniczym i/lub zaburzeniami czynności serca
- Zaburzeniami czynności nerek lub wątroby
- Astmą oskrzelową i chorobami alergicznymi
Należy monitorować pacjentów pod kątem potencjalnych działań niepożądanych, szczególnie ze strony przewodu pokarmowego. Istnieje ryzyko krwawień, owrzodzeń i perforacji, które mogą mieć poważne konsekwencje. Pacjenci w podeszłym wieku są bardziej narażeni na wystąpienie działań niepożądanych.
Stosowanie ibuprofenu może być związane z niewielkim wzrostem ryzyka incydentów zakrzepowo-zatorowych, szczególnie przy stosowaniu dużych dawek (2400 mg/dobę). Należy zachować ostrożność u pacjentów z czynnikami ryzyka chorób sercowo-naczyniowych.
Warto zapamiętać
- Ibuprofen-Pabi należy stosować w najmniejszej skutecznej dawce przez najkrótszy możliwy okres
- Lek może maskować objawy infekcji, dlatego należy zachować czujność podczas jego stosowania
Interakcje z innymi produktami leczniczymi
Ibuprofen może wchodzić w interakcje z wieloma lekami, w tym:
- Kwasem acetylosalicylowym - może osłabiać jego działanie kardioprotekcyjne
- Innymi NLPZ - zwiększone ryzyko działań niepożądanych
- Lekami przeciwnadciśnieniowymi i moczopędnymi - możliwe osłabienie ich działania
- Lekami przeciwzakrzepowymi - zwiększone ryzyko krwawień
- Litem i metotreksatem - możliwe zwiększenie ich stężenia w osoczu
- Kortykosteroidami - zwiększone ryzyko działań niepożądanych ze strony przewodu pokarmowego
Znajomość potencjalnych interakcji jest istotna dla bezpiecznego stosowania leku. W przypadku jednoczesnego przyjmowania innych leków, należy skonsultować się z lekarzem lub farmaceutą.
Wpływ na płodność, ciążę i laktację
Ibuprofen-Pabi może być stosowany w I i II trymestrze ciąży tylko wtedy, gdy jest to bezwzględnie konieczne. Stosowanie w III trymestrze jest przeciwwskazane ze względu na ryzyko przedwczesnego zamknięcia przewodu tętniczego Botalla u płodu. Lek przenika do mleka kobiecego w niewielkich ilościach, ale jest mało prawdopodobne, aby wpływał niekorzystnie na niemowlęta karmione piersią.
Stosowanie ibuprofenu może niekorzystnie wpływać na płodność u kobiet i nie jest zalecane u pacjentek planujących ciążę lub mających problemy z zajściem w ciążę.
Działania niepożądane
Najczęściej zgłaszane działania niepożądane dotyczą przewodu pokarmowego i obejmują:
- Niestrawność, ból brzucha, nudności
- Biegunkę, wzdęcia, zaparcia, wymioty
- Rzadziej: owrzodzenia, krwawienia, perforację
Inne możliwe działania niepożądane to:
- Bóle i zawroty głowy
- Reakcje skórne (wysypka, świąd)
- Zaburzenia widzenia
- Reakcje nadwrażliwości
- Zaburzenia czynności nerek i wątroby
W przypadku wystąpienia poważnych działań niepożądanych należy przerwać stosowanie leku i skonsultować się z lekarzem.
Mechanizm działania
Ibuprofen jest niesteroidowym lekiem przeciwzapalnym (NLPZ) o działaniu przeciwbólowym, przeciwzapalnym i przeciwgorączkowym. Jego mechanizm działania polega głównie na hamowaniu syntezy prostaglandyn poprzez blokowanie enzymów cyklooksygenazy (COX-1 i COX-2). Dodatkowo może hamować lipooksygenazę i wpływać na syntezę leukotrienów. Te mechanizmy przyczyniają się do łagodzenia bólu, stanu zapalnego i gorączki.
Ibuprofen wykazuje również działanie antyagregacyjne na płytki krwi, co może wpływać na procesy krzepnięcia. Należy mieć to na uwadze, szczególnie u pacjentów z zaburzeniami krzepnięcia lub przyjmujących leki przeciwzakrzepowe.
Właściwości farmakokinetyczne
Ibuprofen-Pabi charakteryzuje się dobrym wchłanianiem z przewodu pokarmowego. Maksymalne stężenie w osoczu osiąga po około 1-2 godzinach od podania. Lek wiąże się w znacznym stopniu z białkami osocza (99%) i jest metabolizowany w wątrobie. Wydalany jest głównie z moczem w postaci metabolitów i ich koniugatów. Okres półtrwania wynosi około 2 godzin.
Znajomość właściwości farmakokinetycznych pomaga w zrozumieniu działania leku i dostosowaniu dawkowania do indywidualnych potrzeb pacjenta.