Wyszukaj produkt

Hygroton® - (IR)

Chlortalidone

tabl.
50 mg
20 szt.
Doustnie
Rx
100%
11,33

Hygroton® (chlortalidon) - informacje dla lekarza

Wskazania do stosowania

Hygroton® (chlortalidon) jest wskazany w następujących przypadkach:

  • Nadciśnienie tętnicze - jako monoterapia lub w skojarzeniu z innymi lekami hipotensyjnymi (np. β-adrenolitykami, lekami rozszerzającymi naczynia, antagonistami wapnia, inhibitorami ACE, rezerpiną)
  • Niewydolność krążenia
  • Obrzęki - w przebiegu niewydolności krążenia, łagodnej do umiarkowanej niewydolności nerek lub wątroby
  • Nerkowa moczówka prosta

Chlortalidon wykazuje działanie moczopędne i hipotensyjne o przedłużonym działaniu. Hamuje on aktywne wchłanianie zwrotne jonów sodu głównie w dystalnym kanaliku nerkowym, zwiększając wydalanie sodu, chlorków i wody. Efekt moczopędny pojawia się po około 2 godzinach, osiąga maksimum po 12 godzinach i utrzymuje się do 3 dni.

Dawkowanie i sposób podawania

Leczenie należy rozpoczynać od najmniejszej możliwej dawki, którą następnie należy dostosować indywidualnie w celu uzyskania maksymalnych korzyści terapeutycznych przy jednoczesnym ograniczeniu działań niepożądanych. Zalecana dawka pojedyncza powinna być przyjmowana rano z posiłkiem, codziennie lub co drugi dzień.

Wskazanie Dawkowanie
Nadciśnienie tętnicze Dawka początkowa: 25 mg/dobę
Pełne działanie terapeutyczne po 3-4 tygodniach
Niewydolność serca (II lub III stopień) Dawka początkowa: 25-50 mg/dobę
W ciężkich przypadkach: do 100-200 mg/dobę
Dawka podtrzymująca: 25-50 mg codziennie lub co drugi dzień
Obrzęki swoistego pochodzenia Ustalić indywidualnie najmniejszą skuteczną dawkę
Nie przekraczać 50 mg/dobę
Nerkowa moczówka prosta Dorośli: początkowo 100 mg 2x/dobę
Dawka podtrzymująca: zazwyczaj 50 mg/dobę

Dawkowanie u dzieci: Stosować najmniejszą skuteczną dawkę. Dawka początkowa: 0,5-1 mg/kg mc./48 h, maksymalna dawka: 1,7 mg/kg mc./48 h.

Pacjenci w podeszłym wieku: Stosować standardową, najmniejszą skuteczną dawkę. Należy uważnie monitorować tych pacjentów ze względu na wolniejsze wydalanie chlortalidonu.

Pacjenci z zaburzeniami czynności nerek: U pacjentów z łagodnymi zaburzeniami czynności nerek stosować najmniejszą skuteczną dawkę. Lek traci właściwości moczopędne przy klirensie kreatyniny poniżej 30 ml/min.

Dawkowanie chlortalidonu należy dostosować indywidualnie, rozpoczynając od najmniejszej skutecznej dawki. Szczególną ostrożność należy zachować u pacjentów w podeszłym wieku oraz z zaburzeniami czynności nerek.

Przeciwwskazania

Stosowanie chlortalidonu jest przeciwwskazane w następujących przypadkach:

  • Bezmocz
  • Ciężka niewydolność wątroby i nerek
  • Nadwrażliwość na chlortalidon i inne pochodne sulfonamidu
  • Nawracająca hipokalemia i hiponatremia
  • Hiperkalcemia
  • Objawowa hiperurykemia

Przed rozpoczęciem terapii chlortalidonem należy wykluczyć powyższe przeciwwskazania, ze szczególnym uwzględnieniem zaburzeń elektrolitowych i ciężkich dysfunkcji narządowych.

Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności

Podczas stosowania chlortalidonu należy zwrócić uwagę na następujące kwestie:

  • Zaburzenia równowagi elektrolitowej: Możliwe wystąpienie hipokalemii, hiponatremii, hipomagnezemii, hiperkalcemii. Konieczne okresowe kontrolowanie poziomu elektrolitów, zwłaszcza u pacjentów leczonych glikozydami naparstnicy.
  • Pacjenci w podeszłym wieku i z chorobami przewlekłymi: Zwiększona wrażliwość na zmiany równowagi wodno-elektrolitowej.
  • Hiponatremia: Możliwe wystąpienie z towarzyszącymi objawami neurologicznymi.
  • Hiperurykemia: Możliwy wzrost poziomu kwasu moczowego i ryzyko napadu dny u predysponowanych pacjentów.
  • Zaburzenia metabolizmu glukozy: Możliwe obniżenie tolerancji glukozy.
  • Zaburzenia lipidowe: Konieczna regularna kontrola poziomu lipidów u predysponowanych pacjentów.
  • Pacjenci z uszkodzoną czynnością nerek: Możliwa kumulacja leku. Przy klirensie kreatyniny poniżej 30 ml/min lek traci właściwości moczopędne.
  • Pacjenci z ciężką miażdżycą naczyń wieńcowych lub mózgowych: Konieczne ostrożne dawkowanie.

Stosowanie chlortalidonu wymaga regularnego monitorowania stanu pacjenta, ze szczególnym uwzględnieniem równowagi elektrolitowej, funkcji nerek oraz metabolizmu glukozy i lipidów.

Interakcje z innymi produktami leczniczymi

Chlortalidon może wchodzić w interakcje z następującymi lekami:

  • Lit: Podwyższenie poziomu litu we krwi, konieczna kontrola.
  • Pochodne kurary i leki hipotensyjne: Nasilenie działania.
  • Kortykosteroidy, ACTH, amfoterycyna B, karbenoksolon: Nasilenie hipokalemii.
  • Insulina i doustne leki przeciwcukrzycowe: Możliwa konieczność modyfikacji dawek.
  • Glikozydy nasercowe: Zwiększone ryzyko arytmii w przypadku hipokalemii i hipomagnezemii.
  • Niesteroidowe leki przeciwzapalne (np. indometacyna): Możliwe osłabienie działania moczopędnego i hipotensyjnego.

Podczas stosowania chlortalidonu należy uwzględnić potencjalne interakcje z innymi lekami, szczególnie w kontekście zaburzeń elektrolitowych i efektów hemodynamicznych.

Wpływ na ciążę i laktację

Chlortalidon przenika przez łożysko i do mleka matki. W okresie ciąży, zwłaszcza w I trymestrze, stosowanie jest dozwolone jedynie ze wskazań życiowych. Podczas karmienia piersią należy rozważyć przerwanie podawania leku lub zaprzestanie karmienia.

Stosowanie chlortalidonu u kobiet w ciąży i karmiących piersią powinno być ograniczone do sytuacji, gdy korzyści przewyższają potencjalne ryzyko.

Warto zapamiętać
  • Chlortalidon wykazuje działanie moczopędne i hipotensyjne utrzymujące się do 3 dni po podaniu.
  • Kluczowe jest monitorowanie równowagi elektrolitowej, szczególnie u pacjentów w podeszłym wieku i z chorobami przewlekłymi.

Działania niepożądane

Najczęściej występujące działania niepożądane chlortalidonu, zwłaszcza przy stosowaniu dużych dawek, obejmują:

  • Zaburzenia elektrolitowe: hipokalemia, hiponatremia, hipomagnezemia, zasadowica hipochloremiczna, hiperkalcemia
  • Reakcje skórne: pokrzywka uczuleniowa, wysypka, nadwrażliwość na światło
  • Zaburzenia wątrobowe: cholestaza wewnątrzwątrobowa, żółtaczka
  • Zaburzenia sercowo-naczyniowe: podciśnienie ortostatyczne, arytmia
  • Zaburzenia neurologiczne: zawroty głowy, parestezje
  • Zaburzenia żołądkowo-jelitowe: brak łaknienia, nudności, wymioty, skurcze żołądka, biegunka lub zaparcia, zapalenie trzustki
  • Zaburzenia metaboliczne: hiperurykemia, hiperglikemia, cukromocz, wzrost stężenia lipidów
  • Zaburzenia hematologiczne: trombocytopenia, leukopenia, agranulocytoza, eozynofilia
  • Inne: impotencja, zaburzenia wzroku

Pacjenci przyjmujący chlortalidon powinni być monitorowani pod kątem potencjalnych działań niepożądanych, ze szczególnym uwzględnieniem zaburzeń elektrolitowych i metabolicznych.

Przedawkowanie

Objawy przedawkowania chlortalidonu obejmują:

  • Zawroty głowy
  • Nudności
  • Senność
  • Hipowolemię
  • Podciśnienie
  • Zaburzenia równowagi elektrolitów z towarzyszącą arytmią i skurczami mięśni

W przypadku przedawkowania należy:

  1. Wywołać wymioty lub wykonać płukanie żołądka
  2. Podać węgiel aktywny
  3. Rozważyć wlew dożylny w celu uzupełnienia wody i elektrolitów

Leczenie przedawkowania chlortalidonu powinno skupiać się na usunięciu niewchłoniętego leku oraz korekcji zaburzeń wodno-elektrolitowych i hemodynamicznych.

Właściwości farmakodynamiczne i farmakokinetyczne

Chlortalidon jest pochodną sulfonamidową o działaniu moczopędnym i hipotensyjnym. Jego mechanizm działania polega na hamowaniu aktywnego wchłaniania zwrotnego jonów sodu w dystalnym kanaliku nerkowym, co prowadzi do zwiększonego wydalania sodu, chlorków i wody. Wydalanie potasu i magnezu wzrasta w zależności od dawki, podczas gdy wchłanianie zwrotne wapnia jest zwiększone.

Kluczowe właściwości farmakokinetyczne:

  • Początek działania moczopędnego: po około 2 godzinach
  • Maksymalny efekt moczopędny: po około 12 godzinach
  • Czas utrzymywania się efektu: do 3 dni
  • Działanie hipotensyjne: rozwija się stopniowo, osiągając pełnię po 2-4 tygodniach leczenia
  • Wydalanie: głównie z moczem, w większości w niezmienionej postaci

Chlortalidon charakteryzuje się przedłużonym działaniem moczopędnym i hipotensyjnym, co umożliwia stosowanie go raz na dobę lub co drugi dzień. Pełny efekt terapeutyczny w leczeniu nadciśnienia rozwija się stopniowo w ciągu kilku tygodni.

Skład preparatu

1 tabletka preparatu Hygroton® zawiera 50 mg chlortalidonu jako substancję czynną.

Preparat Hygroton® dostępny jest w postaci tabletek zawierających 50 mg chlortalidonu, co umożliwia elastyczne dawkowanie w zależności od indywidualnych potrzeb pacjenta.



Badania na zwierzętach wykazały działanie teratogenne lub zabójcze dla płodu, ale nie przeprowadzono badań z grupą kontrolną kobiet, lub nie przeprowadzono odpowiednich badań ani na zwierzętach, ani u ludzi.
Badania na zwierzętach wykazały działanie teratogenne lub zabójcze dla płodu, ale nie przeprowadzono badań z grupą kontrolną kobiet, lub nie przeprowadzono odpowiednich badań ani na zwierzętach, ani u ludzi.
Badania na zwierzętach wykazały działanie teratogenne lub zabójcze dla płodu, ale nie przeprowadzono badań z grupą kontrolną kobiet, lub nie przeprowadzono odpowiednich badań ani na zwierzętach, ani u ludzi.
Produkt leczniczy zawierający substancję czynną silnie działającą.