Wyszukaj produkt

Hydroxyzinum VP

Hydroxyzine hydrochloride

tabl. powl.
25 mg
60 szt.
Doustnie
Rx
100%
14,90
Hydroxyzinum VP
tabl. powl.
25 mg
30 szt.
Doustnie
Rx
100%
8,30
Hydroxyzinum VP
tabl. powl.
10 mg
30 szt.
Doustnie
Rx
100%
7,80
Hydroxyzinum VP
tabl. powl.
10 mg
60 szt.
Doustnie
Rx
100%
14,60

Hydroxyzinum VP - charakterystyka leku dla lekarzy

Wskazania do stosowania

Hydroxyzinum VP jest wskazany w następujących przypadkach:

  • Leczenie lęku
  • Objawowe leczenie świądu
  • Premedykacja przed zabiegami chirurgicznymi

Lek wykazuje działanie uspokajające, przeciwlękowe oraz przeciwhistaminowe, co uzasadnia jego zastosowanie w powyższych wskazaniach. Należy jednak pamiętać, że czas leczenia powinien być możliwie jak najkrótszy, a dawkę należy dostosować indywidualnie do pacjenta.

Dawkowanie i sposób podawania

Hydroxyzinum VP należy stosować w najmniejszej skutecznej dawce. Maksymalna dawka dobowa różni się w zależności od grupy pacjentów:

Grupa pacjentów Maksymalna dawka dobowa
Dorośli i dzieci o masie ciała >40 kg 100 mg
Dzieci o masie ciała ≤40 kg 2 mg/kg mc.
Pacjenci w podeszłym wieku 50 mg

Tabela 1. Maksymalne dawki dobowe Hydroxyzinum VP dla różnych grup pacjentów

Szczegółowe dawkowanie w zależności od wskazania:

Dorośli:
  • Leczenie lęku: 50 mg/dobę w 2-3 dawkach podzielonych (max 100 mg/dobę w ciężkich przypadkach)
  • Leczenie świądu: początkowo 25 mg przed snem, w razie potrzeby zwiększenie do 25 mg 3-4x/dobę
  • Premedykacja: 50 mg w dwóch podaniach lub 100 mg jednorazowo
Dzieci i młodzież:
  • Leczenie świądu (od 12 m-cy): 1-2 mg/kg mc./dobę w dawkach podzielonych
  • Premedykacja: 0,6 mg/kg mc. jednorazowo

U dzieci w wieku 12 m-cy - 6 lat zaleca się stosowanie syropu dla zapewnienia właściwego dawkowania i uniknięcia ryzyka zachłyśnięcia.

Pacjenci z niewydolnością nerek lub wątroby:
  • Umiarkowana/ciężka niewydolność nerek: zmniejszenie dawki ze względu na obniżone wydalanie cetyryzyny (metabolitu hydroksyzyny)
  • Niewydolność wątroby: zmniejszenie dawki dobowej o 33%

Tabletki należy przyjmować po posiłkach, popijając wodą. Nie należy ich rozgryzać.

Indywidualne dostosowanie dawki w zależności od reakcji pacjenta na leczenie jest kluczowe dla osiągnięcia optymalnego efektu terapeutycznego przy minimalizacji ryzyka działań niepożądanych.

Przeciwwskazania

Stosowanie Hydroxyzinum VP jest przeciwwskazane w następujących przypadkach:

  • Nadwrażliwość na hydroksyzynę lub którąkolwiek substancję pomocniczą
  • Porfiria o przewlekłym, zaostrzającym się przebiegu

Znajomość przeciwwskazań jest kluczowa dla bezpiecznego stosowania leku. Należy dokładnie zebrać wywiad alergologiczny oraz wykluczyć porfirię przed rozpoczęciem terapii Hydroxyzinum VP.

Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności

Podczas stosowania Hydroxyzinum VP należy zachować szczególną ostrożność w następujących sytuacjach:

  • Prowadzenie pojazdów i obsługa maszyn - lek może powodować nadmierną senność
  • Jednoczesne stosowanie leków działających depresyjnie na OUN - konieczne zmniejszenie ich dawek
  • Pacjenci z obniżonym progiem drgawkowym
  • Pacjenci z jaskrą z zamkniętym kątem przesączania
  • Pacjenci z utrudnionym odpływem moczu z pęcherza moczowego
  • Pacjenci z porażenną niedrożnością jelit
  • Pacjenci z miastenią

Lek może fałszować wyniki testów alergicznych, dlatego należy go odstawić na 5 dni przed ich wykonaniem. Preparat zawiera laktozę, co jest istotne u pacjentów z nietolerancją galaktozy, niedoborem laktazy lub zespołem złego wchłaniania glukozy-galaktozy.

Świadomość tych ostrzeżeń pozwala na odpowiednie monitorowanie pacjenta i minimalizację ryzyka związanego z terapią Hydroxyzinum VP.

Warto zapamiętać
  • Maksymalna dawka dobowa Hydroxyzinum VP dla dorosłych wynosi 100 mg, a dla osób w podeszłym wieku 50 mg.
  • Lek może powodować nadmierną senność, dlatego nie należy prowadzić pojazdów ani obsługiwać maszyn podczas terapii.

Interakcje z innymi produktami leczniczymi

Hydroxyzinum VP wchodzi w istotne interakcje z wieloma lekami, co wymaga szczególnej uwagi przy jego przepisywaniu:

  • Leki działające depresyjnie na OUN (narkotyczne, przeciwbólowe, barbiturany, uspokajające, nasenne) - nasilenie działania, konieczność redukcji dawek
  • Alkohol - nasilenie działania
  • Inhibitory monoaminooksydazy - należy unikać jednoczesnego stosowania
  • Leki cholinolityczne - należy unikać jednoczesnego stosowania
  • Fenytoina - osłabienie działania przeciwdrgawkowego
  • Leki adrenergiczne - osłabienie działania zwiększającego ciśnienie
  • Teofilina i leki rozszerzające oskrzela (agoniści receptora β2-adrenergicznego) - zmniejszenie działań niepożądanych ze strony przewodu pokarmowego i pobudzenia

Nie stwierdzono istotnych interakcji z atropiną, alkaloidami pokrzyku, glikozydami naparstnicy, lekami hipotensyjnymi i antagonistami receptora H2.

Znajomość tych interakcji pozwala na optymalizację terapii i uniknięcie potencjalnie niebezpiecznych połączeń lekowych.

Wpływ na ciążę i laktację

Stosowanie Hydroxyzinum VP w okresie ciąży i karmienia piersią wymaga szczególnej ostrożności:

  • Ciąża: Badania na zwierzętach są niewystarczające. Potencjalne zagrożenie dla człowieka nie jest znane. Stosowanie w ciąży tylko jeśli jest to bezwzględnie konieczne.
  • Laktacja: Hydroksyzyna prawdopodobnie przenika do mleka kobiecego. Nie zaleca się stosowania podczas karmienia piersią.

Decyzja o stosowaniu leku u kobiet w ciąży lub karmiących piersią powinna być podjęta po starannym rozważeniu potencjalnych korzyści i ryzyka.

Działania niepożądane

Podczas stosowania Hydroxyzinum VP mogą wystąpić następujące działania niepożądane:

  • Zaburzenia żołądkowo-jelitowe: suchość błony śluzowej jamy ustnej, nudności, wymioty, zaparcia
  • Zaburzenia ogólne: nadmierne pocenie się
  • Zaburzenia układu nerwowego: senność, ból i zawroty głowy
  • Zaburzenia naczyniowe: zmniejszenie ciśnienia tętniczego krwi
  • Zaburzenia układu immunologicznego: nadwrażliwość na hydroksyzynę
  • Zaburzenia nerek i dróg moczowych: zatrzymanie moczu
  • Zaburzenia oka: zaburzenia akomodacji
  • Zaburzenia psychiczne: pogorszenie funkcji poznawczych u pacjentów w podeszłym wieku

Większość działań niepożądanych ma charakter łagodny i przemijający. Niemniej jednak, należy monitorować pacjentów pod kątem ich wystąpienia i w razie potrzeby dostosować dawkowanie lub rozważyć przerwanie terapii.

Przedawkowanie

W przypadku przedawkowania Hydroxyzinum VP:

  • Najczęstszy objaw: nadmierne uspokojenie
  • Postępowanie:
    • Prowokowanie wymiotów (jeśli nie wystąpiły samoistnie) i płukanie żołądka
    • Obserwacja pacjenta w warunkach szpitalnych
    • Leczenie objawowe (np. podanie płynów infuzyjnych przy spadku ciśnienia)
    • Możliwe zastosowanie hemoperfuzji z węglem aktywowanym
  • Uwagi:
    • Brak swoistej odtrutki
    • Nie stosować adrenaliny (hydroksyzyna osłabia jej działanie presyjne)
    • Kofeinobenzoesan sodu w iniekcji może przeciwdziałać depresji OUN

Szybkie rozpoznanie przedawkowania i wdrożenie odpowiedniego postępowania jest kluczowe dla minimalizacji potencjalnych powikłań.

Mechanizm działania

Hydroxyzinum VP wykazuje złożony mechanizm działania:

  • Działanie uspokajające i przeciwlękowe poprzez hamowanie aktywności podkorowych obszarów OUN
  • Brak wpływu hamującego na korę mózgową
  • Zmniejszenie napięcia wewnętrznego, niepokoju, lęku, chwiejności emocjonalnej i napięcia mięśniowego
  • Właściwości przeciwhistaminowe, przeciwbólowe i przeciwwymiotne

Hydroksyzyna nie jest spokrewniona chemicznie z fenotiazyną, rezerpiną, meprobamatem ani benzodiazepinami, co wpływa na jej unikalny profil działania i bezpieczeństwa.

Skład

Hydroxyzinum VP dostępny jest w postaci tabletek powlekanych zawierających:

  • 10 mg hydroksyzyny chlorowodorku
  • 25 mg hydroksyzyny chlorowodorku

Znajomość dostępnych dawek pozwala na precyzyjne dobranie schematu leczenia do indywidualnych potrzeb pacjenta.

Hydroxyzinum VP jest wszechstronnym lekiem o działaniu przeciwlękowym, przeciwhistaminowym i uspokajającym. Jego stosowanie wymaga jednak starannego rozważenia potencjalnych korzyści i ryzyka, szczególnie u pacjentów z grup ryzyka. Indywidualizacja terapii, monitorowanie pacjenta oraz znajomość interakcji lekowych są kluczowe dla osiągnięcia optymalnych efektów leczenia przy minimalizacji ryzyka działań niepożądanych.



Nie należy spożywać alkoholu podczas stosowania leku. Alkohol może oddziaływać na wchłanianie leku, wiązanie z białkami krwi i jego dystrybucję w ustroju także metabolizm i wydalanie. W przypadku jednych leków może dojść do wzmocnienia, w przypadku innych do zahamowania ich działania. Wpływ alkoholu na ten sam lek może być inny w przypadku sporadycznego, a inny w przypadku przewlekłego picia.
Badania na zwierzętach wykazały działanie teratogenne lub zabójcze dla płodu, ale nie przeprowadzono badań z grupą kontrolną kobiet, lub nie przeprowadzono odpowiednich badań ani na zwierzętach, ani u ludzi.
Badania na zwierzętach wykazały działanie teratogenne lub zabójcze dla płodu, ale nie przeprowadzono badań z grupą kontrolną kobiet, lub nie przeprowadzono odpowiednich badań ani na zwierzętach, ani u ludzi.
Badania na zwierzętach wykazały działanie teratogenne lub zabójcze dla płodu, ale nie przeprowadzono badań z grupą kontrolną kobiet, lub nie przeprowadzono odpowiednich badań ani na zwierzętach, ani u ludzi.
Produkt leczniczy zawierający substancję czynną silnie działającą.
Produkt leczniczy, który może wpływać upośledzająco na sprawność psychofizyczną; jeżeli przepisana dawka i droga podania wskazują, że w okresie stosowania może pojawić się wyraźne upośledzenie sprawności psychomotorycznej, to należy udzielić pacjentowi wskazówek co do zachowania szczególnej ostrożności w zakresie prowadzenia pojazdów lub obsługiwania urządzeń mechanicznych w ruchu bądź uprzedzić o konieczności czasowego zaniechania takich czynności.
Substancja czynna zawarta w lekach, które mogą być ordynowane przez pielęgniarki i położne, o których mowa w art. 15a ust. 1 ustawy z dnia 15 lipca 2011 r. o zawodach pielęniarki i położnej, oraz na które pielęgniarki i położne mają prawo wystawiać recepty.