Wyszukaj produkt

Hiconcil combi

Amoxicillin + Clavulanic acid

tabl. powl.
875 mg+ 125 mg
14 szt.
Doustnie
Rx
100%
29,10
50% (1)
14,55
(2)
bezpł.
DZ (3)
bezpł.
Hiconcil combi
tabl. powl.
500 mg+ 125 mg
14 szt.
Doustnie
Rx
100%
X
Hiconcil combi
prosz. do przyg. zaw. doust.
400 mg+ 57 mg/5 ml
1 but. 14 g
Doustnie
Rx
100%
14,70
50% (1)
7,35
(2)
bezpł.
DZ (3)
bezpł.

Hiconcil combi - informacje dla lekarza

Wskazania do stosowania

Hiconcil combi jest wskazany do leczenia następujących zakażeń bakteryjnych u dzieci i dorosłych:

  • Ostre bakteryjne zapalenie zatok (właściwie rozpoznane)
  • Ostre zapalenie ucha środkowego
  • Zaostrzenie przewlekłego zapalenia oskrzeli (właściwie rozpoznane)
  • Pozaszpitalne zapalenie płuc
  • Zapalenie pęcherza moczowego
  • Odmiedniczkowe zapalenie nerek
  • Zakażenia skóry i tkanek miękkich, szczególnie zapalenie tkanki łącznej, ukąszenia przez zwierzęta, ciężki ropień okołozębowy z szerzącym się zapaleniem tkanki łącznej
  • Zakażenia kości i stawów, zwłaszcza zapalenie kości i szpiku

Należy uwzględnić oficjalne wytyczne dotyczące właściwego stosowania leków przeciwbakteryjnych.

Hiconcil combi ma szerokie spektrum wskazań w leczeniu różnych zakażeń bakteryjnych, zarówno u dorosłych jak i u dzieci. Szczególnie przydatny w zakażeniach górnych i dolnych dróg oddechowych, układu moczowego oraz skóry i tkanek miękkich.

Dawkowanie

Dawkowanie zależy od wieku, masy ciała i czynności nerek pacjenta, a także od ciężkości i umiejscowienia zakażenia. Dawki wyrażone są w odniesieniu do zawartości amoksycyliny z kwasem klawulanowym.

Dorośli i dzieci ≥40 kg:
Postać leku Dawkowanie standardowe Dawkowanie zwiększone
500 mg + 125 mg 1 dawka 3x/dobę -
875 mg + 125 mg 1 tabletka 2x/dobę 1 tabletka 3x/dobę

Dawkowanie zwiększone zaleca się szczególnie w zakażeniach takich jak zapalenie ucha środkowego, zapalenie zatok, zakażenia dolnych dróg oddechowych i zakażenia dróg moczowych.

Dzieci <40 kg:

20-60 mg/5-15 mg/kg/dobę w 2 dawkach podzielonych (500 mg + 125 mg)

25-45 mg/3,6-6,4 mg/kg/dobę w 2 dawkach podzielonych, do 70 mg/10 mg/kg/dobę w 2 dawkach w cięższych zakażeniach (875 mg + 125 mg)

Dawkowanie Hiconcil combi jest elastyczne i pozwala na dostosowanie do indywidualnych potrzeb pacjenta oraz ciężkości zakażenia. Wyższe dawki stosuje się w cięższych zakażeniach.

Przeciwwskazania

  • Nadwrażliwość na substancje czynne lub którąkolwiek substancję pomocniczą
  • Ciężka natychmiastowa reakcja nadwrażliwości na inny lek β-laktamowy w przeszłości
  • Żółtaczka lub zaburzenia czynności wątroby spowodowane przez amoksycylinę/kwas klawulanowy w wywiadzie

Główne przeciwwskazania dotyczą nadwrażliwości na składniki leku oraz poważnych reakcji na antybiotyki β-laktamowe w przeszłości. Istotna jest też ostrożność u pacjentów z zaburzeniami czynności wątroby.

Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności

  • Ryzyko reakcji alergicznych, szczególnie u osób z alergią na penicyliny w wywiadzie
  • Możliwość wystąpienia rzekomobłoniastego zapalenia jelita grubego
  • Ostrożność u pacjentów z zaburzeniami czynności wątroby
  • Ryzyko krystalurii przy wysokich dawkach, zwłaszcza u pacjentów z zaburzeniami czynności nerek
  • Możliwość fałszywie dodatnich wyników testu Coombsa
  • Interakcje z doustnymi lekami przeciwzakrzepowymi

Stosowanie Hiconcil combi wymaga monitorowania pacjenta pod kątem reakcji alergicznych, zaburzeń ze strony przewodu pokarmowego oraz czynności wątroby i nerek. Ważne jest też uwzględnienie potencjalnych interakcji lekowych.

Działania niepożądane

Najczęstsze działania niepożądane to:

  • Biegunka, nudności, wymioty (często)
  • Kandydoza skóry i błon śluzowych (często)
  • Zwiększenie aktywności enzymów wątrobowych (niezbyt często)
  • Wysypka skórna, świąd (niezbyt często)

Rzadziej mogą wystąpić poważniejsze działania niepożądane, takie jak reakcje alergiczne, zaburzenia czynności wątroby czy krwi.

Profil bezpieczeństwa Hiconcil combi jest generalnie dobry, ale wymaga monitorowania pacjenta, szczególnie pod kątem reakcji ze strony przewodu pokarmowego i skóry.

Warto zapamiętać
  • Hiconcil combi łączy amoksycylinę z kwasem klawulanowym, co poszerza spektrum działania o bakterie wytwarzające β-laktamazy
  • Lek ma elastyczne dawkowanie, pozwalające na dostosowanie do ciężkości zakażenia i masy ciała pacjenta

Mechanizm działania

Amoksycylina hamuje syntezę ściany komórkowej bakterii poprzez blokowanie białek wiążących penicylinę (PBP). Kwas klawulanowy unieczynnia niektóre β-laktamazy, chroniąc amoksycylinę przed rozkładem. Dzięki temu połączenie tych substancji ma szersze spektrum działania niż sama amoksycylina.

Połączenie amoksycyliny z kwasem klawulanowym w Hiconcil combi zapewnia skuteczne działanie przeciwbakteryjne, nawet wobec niektórych szczepów opornych na samą amoksycylinę.

Interakcje

Najważniejsze interakcje dotyczą:

  • Doustnych leków przeciwzakrzepowych (możliwe zwiększenie INR)
  • Metotreksatu (możliwe zwiększenie toksyczności)
  • Mykofenolanu mofetylu (możliwe zmniejszenie stężenia aktywnego metabolitu)

Przy stosowaniu Hiconcil combi należy zwrócić szczególną uwagę na pacjentów przyjmujących leki przeciwzakrzepowe, metotreksat lub mykofenolan mofetylu.

Stosowanie w ciąży i podczas karmienia piersią

Ciąża: Należy unikać stosowania, chyba że lekarz uzna to za konieczne. Ograniczone dane nie wskazują na zwiększone ryzyko wad wrodzonych.

Karmienie piersią: Obie substancje przenikają do mleka. Możliwe jest stosowanie, ale należy monitorować dziecko pod kątem biegunki i zakażeń grzybiczych.

Stosowanie Hiconcil combi w ciąży i podczas karmienia piersią wymaga ostrożności i indywidualnej oceny stosunku korzyści do ryzyka.


1) Refundacja we wszystkich zarejestrowanych wskazaniach: Pokaż wskazania z ChPL

Hiconcil combi

Wskazania wg ChPL

Wskazania pozarejestracyjne: Zakażenia u pacjentów z niedoborami odporności - profilaktyka
2) Pacjenci 65+
Przysługuje uprawnionym pacjentom we wskazaniach określonych w decyzji o objęciu refundacją. Jeżeli lek jest refundowany we wszystkich zarejestrowanych wskazaniach, to jest w nich wszystkich bezpłatny dla pacjenta. Jeżeli natomiast lek jest refundowany w określonych wskazaniach, to jest bezpłatny dla seniorów tylko i wyłącznie w tych właśnie wskazaniach.
3) Pacjenci do ukończenia 18 roku życia

Zakażenie rzeżączkowe dolnego odcinka układu moczowo-płciowego bez ropnia gruczołów okołocewkowych lub dodatkowych A54.0
Zakażenie rzeżączkowe dolnego odcinka układu moczowo-płciowego z ropniem gruczołów okołocewkowych i dodatkowych A54.1
Rzeżączkowe zapalenie otrzewnej miednicy oraz inne rzeżączkowe zakażenia układu moczowo-płciowego A54.2
Streptococcus pneumoniae jako przyczyna chorób sklasyfikowanych w innych rozdziałach B95.3
Escherichia coli [E. coli] jako przyczyna chorób sklasyfikowanych w innych rozdziałach B96.2
Haemophilus influenzae [H. influenzae] jako przyczyna chorób sklasyfikowanych w innych rozdziałach B96.3
Proteus (mirabilis) (morganii) jako przyczyna chorób sklasyfikowanych w innych rozdziałach B96.4
Bacillus fragilis [B. fragilis] jako przyczyna chorób sklasyfikowanych w innych rozdziałach B96.6
Clostridium perfringens [C. perfringens] jako przyczyna chorób sklasyfikowanych w innych rozdziałach B96.7
Inne określone bakterie jako przyczyna chorób sklasyfikowanych w innych rozdziałach B96.8
Nieropne zapalenie ucha środkowego H65
Ropne i nieokreślone zapalenie ucha środkowego H66
Zapalenie ucha środkowego w przebiegu chorób bakteryjnych sklasyfikowanych gdzie indziej H67.0
Ostre zapalenie zatok J01
Ostre zapalenie migdałków podniebiennych J03
Zapalenie płuc wywołane przez Streptococcus pneumoniae J13
Zapalenie płuc wywołane przez Haemophilus influenzae J14
Zapalenie płuc wywołane przez inne tlenowe bakterie Gram-ujemne J15.6
Zapalenie płuc wywołane przez inne bakterie J15.8
Przewlekłe zapalenie zatok J32
Przewlekłe zapalenie migdałków podniebiennych J35.0
Ropień okołomigdałkowy J36
Proste i śluzowo-ropne przewlekłe zapalenie oskrzeli J41
Ropień przywierzchołkowy z zajęciem zatoki K04.6
Ropień przywierzchołkowy bez zajęcia zatoki K04.7
Ostre zapalenie pęcherzyka żółciowego K81.0
Przewlekłe zapalenie pęcherzyka żółciowego K81.1
Liszajec L01
Ropne zapalenia stawów M00
Przewlekłe cewkowo-śródmiąższowe zapalenie nerek N11
Zapalenie pęcherza moczowego N30
Nieswoiste zapalenie cewki moczowej N34.1
Zakażenie układu moczowego o nieokreślonym umiejscowieniu N39.0
Ropień piersi związany z porodem O91.1
Lek może wpływać na skuteczność antykoncepcji. Podczas przyjmowania leku zaleca się stosowanie dodatkowych metod zapobiegania ciąży.
Lek może przenikać do mleka kobiet karmiących piersią.
Badania na zwierzętach nie wskazują na istnienie ryzyka dla płodu, ale nie przeprowadzono badań z grupą kontrolną u ludzi, lub badania na zwierzętach wykazały działanie niepożądane na płód, ale badania w grupie kobiet ciężarnych nie potwierdziły istnienia ryzyka dla płodu.
Badania na zwierzętach nie wskazują na istnienie ryzyka dla płodu, ale nie przeprowadzono badań z grupą kontrolną u ludzi, lub badania na zwierzętach wykazały działanie niepożądane na płód, ale badania w grupie kobiet ciężarnych nie potwierdziły istnienia ryzyka dla płodu.
Badania na zwierzętach nie wskazują na istnienie ryzyka dla płodu, ale nie przeprowadzono badań z grupą kontrolną u ludzi, lub badania na zwierzętach wykazały działanie niepożądane na płód, ale badania w grupie kobiet ciężarnych nie potwierdziły istnienia ryzyka dla płodu.
Produkt leczniczy zawierający substancję czynną silnie działającą.
Produkt leczniczy, który może wpływać upośledzająco na sprawność psychofizyczną; jeżeli przepisana dawka i droga podania wskazują, że w okresie stosowania może pojawić się wyraźne upośledzenie sprawności psychomotorycznej, to należy udzielić pacjentowi wskazówek co do zachowania szczególnej ostrożności w zakresie prowadzenia pojazdów lub obsługiwania urządzeń mechanicznych w ruchu bądź uprzedzić o konieczności czasowego zaniechania takich czynności.
Lek powinien być zażywany w czasie jedzenia lub tuż po posiłku.
Substancja czynna zawarta w lekach, które mogą być ordynowane przez pielęgniarki i położne, o których mowa w art. 15a ust. 1 ustawy z dnia 15 lipca 2011 r. o zawodach pielęniarki i położnej, oraz na które pielęgniarki i położne mają prawo wystawiać recepty.