Wyszukaj produkt

Glukoza 75 g o smaku cytrynowym

prosz. doust. [smak cytrynowy]
1 sasz. 75 g
Doustnie
ŚŻ
100%
6,70

Glukoza 75 g o smaku cytrynowym - Charakterystyka produktu dla lekarzy

Wskazania do stosowania

Glukoza 75 g o smaku cytrynowym jest środkiem żywieniowym przeznaczonym do zastosowania w następujących przypadkach:

  • Wykonywanie doustnego testu obciążenia glukozą (OGTT)
  • Stany wyczerpania organizmu
  • Hipoglikemia u pacjentów z rozpoznaną cukrzycą

Produkt ten jest szczególnie przydatny w diagnostyce cukrzycy typu 2 oraz w sytuacjach wymagających szybkiego uzupełnienia węglowodanów w organizmie.

Skład produktu

Główne składniki produktu to:

  • Glukoza
  • Kwas cytrynowy (regulator kwasowości)

Skład produktu jest prosty i celowy, zapewniając precyzyjną dawkę glukozy niezbędną do przeprowadzenia testu OGTT lub szybkiego wyrównania glikemii.

Mechanizm działania

Glukoza 75 g o smaku cytrynowym działa jako szybko przyswajalne źródło węglowodanów. Po spożyciu, glukoza jest szybko wchłaniana z przewodu pokarmowego do krwiobiegu, powodując wzrost stężenia glukozy we krwi. Jest to kluczowe zarówno dla przeprowadzenia testu OGTT, jak i dla szybkiego przeciwdziałania hipog>W przypadku testu OGTT, standaryzowana dawka glukozy pozwala na ocenę zdolności organizmu do metabolizowania glukozy, co jest istotne w diagnostyce cukrzycy typu 2. W stanach hipoglikemii, szybkie dostarczenie glukozy pomaga w normalizacji poziomu cukru we krwi, łagodząc objawy niedocukrzenia.

Sposób stosowania

Doustny test obciążenia glukozą (OGTT)

Procedura przeprowadzenia testu OGTT z wykorzystaniem Glukozy 75 g o smaku cytrynowym:

  1. Pobranie próbki krwi żylnej na czczo w celu oznaczenia wyjściowego stężenia glukozy.
  2. Podanie pacjentowi 75 g glukozy rozpuszczonej w 200-300 ml wody. Pacjent powinien wypić roztwór w ciągu 3-5 minut.
  3. Pobranie kolejnych próbek krwi żylnej:
    • Po 60 minutach (w przypadku testu 3-punktowego)
    • Po 120 minutach (w przypadku testu 2-punktowego)
  4. W okresie między wypiciem roztworu glukozy a pobraniem ostatniej próbki krwi pacjent powinien pozostawać w spoczynku.
  5. ogtt umożliwia ocenę tolerancji glukozy i jest kluczowym narzędziem w diagnostyce zaburzeń gospodarki węglowodanowej, w tym cukrzycy typu 2.

    Postępowanie w przypadku hipoglikemii
    Rodzaj pacjenta Dawkowanie Postępowanie
    Pacjenci ogólnie 10-20 g glukozy Kontrola glikemii po 10-20 minutach, następnie spożycie węglowodanów złożonych i ponowna kontrola po 60 minutach
    Pacjenci na intensywnej insulinoterapii lub pompie insulinowej 15 g glukozy Kontrola glikemii po 15 minutach, w razie potrzeby powtórzenie dawki (reguła 15/15)

    Uwaga: 1 saszetka produktu zawiera około 17 g glukozy.

    Szybkie podanie odpowiedniej dawki glukozy w przypadku hipoglikemii jest kluczowe dla bezpieczeństwa pacjenta i zapobiegania poważnym powikłaniom związanym z przedłużającym się stanem niedocukrzenia.

    Przechowywanie

    Produkt należy przechowywać w następujących warunkach:

    • Temperatura: do 25°C
    • Miejsce: suche
    • Zabezpieczenie: w sposób niedostępny dla małych dzieci

    Przestrzeganie warunków przechowywania jest istotne dla zachowania właściwości produktu i zapewnienia jego skuteczności w momencie użycia.

    Warto zapamiętać
    • Glukoza 75 g o smaku cytrynowym jest kluczowym narzędziem w przeprowadzaniu doustnego testu obciążenia glukozą (OGTT), niezbędnego w diagnostyce cukrzycy typu 2.
    • Produkt ten może być skutecznie stosowany w szybkim leczeniu hipoglikemii u pacjentów z cukrzycą, przy czym dawkowanie powinno być dostosowane do rodzaju terapii insulinowej.

    Glukoza 75 g o smaku cytrynowym stanowi cenne narzędzie w praktyce klinicznej, zarówno w diagnostyce zaburzeń metabolizmu glukozy, jak i w doraźnym leczeniu hipoglikemii. Jej standaryzowana dawka i łatwa forma podania ułatwiają przeprowadzenie testu OGTT oraz szybką interwencję w przypadku niedocukrzenia. Lekarze powinni być świadomi różnic w protokołach stosowania produktu w zależności od celu jego użycia oraz indywidualnych potrzeb pacjenta.