Wyszukaj produkt

Glucosum Teva

Dextrose

inf. doż. [roztw.]
400 mg/ml
50 amp. 10 ml
Iniekcje
Rx
100%
X
Glucosum Teva
inf. doż. [roztw.]
400 mg/ml
10 amp. 10 ml
Iniekcje
Rx
100%
36,90
Glucosum Teva
inf. doż. [roztw.]
200 mg/ml
50 amp. 10 ml
Iniekcje
Rx
100%
178,79
Glucosum Teva
inj. doż. [roztw.]
200 mg/ml
10 amp. 10 ml
Iniekcje
Rx
100%
39,60

Glucosum Teva - charakterystyka produktu leczniczego

Wskazania do stosowania

Glucosum Teva jest wskazany w następujących sytuacjach klinicznych:

  • Hipoglikemia (zbyt niskie stężenie glukozy we krwi)
  • Niedobór węglowodanów i niedobory energetyczne
  • Żywienie pozajelitowe
  • Odwodnienie hiperosmotyczne i izoosmotyczne
  • Objawowe leczenie stanów chorobowych przebiegających ze zwiększonym ciśnieniem śródczaszkowym

Preparat Glucosum Teva, zawierający glukozę - podstawowy substrat energetyczny organizmu, znajduje zastosowanie w szeregu stanów klinicznych wymagających szybkiej suplementacji węglowodanów lub korekty zaburzeń metabolicznych.

Dawkowanie i sposób podawania

Glucosum Teva dostępny jest w postaci roztworów 20% i 40% do podawania dożylnego. Dawkowanie należy dostosować indywidualnie do stanu klinicznego pacjenta, jego wieku i masy ciała. Kluczowe jest ścisłe monitorowanie stężenia glukozy i elektrolitów we krwi, szczególnie w przypadku długotrwałego żywienia pozajelitowego.

Grupa pacjentów Wskazanie Dawkowanie
Dorośli Pacjenci wyniszczeni i niedożywieni Do 300 g glukozy w powolnym wlewie
Dorośli Żywienie pozajelitowe 1,5-3 g glukozy/kg mc./dobę (zalecane 3 g/kg mc./dobę)
Dorośli Hipoglikemia 0,2 g/kg mc. (roztwór 20% lub 40%)
Dzieci Hipoglikemia 0,5 g glukozy/kg mc.
Dzieci Zabiegi resuscytacyjne 0,5-1 g glukozy/kg mc.

Podczas stosowania stężonych roztworów glukozy konieczne jest równoczesne podawanie insuliny w dawce 1 j.m. na około 4 g glukozy.

Roztwory o stężeniu powyżej 15% powinny być podawane do naczyń centralnych, z wyjątkiem stanów zagrożenia życia (np. ciężka hipoglikemia). W przypadku konieczności podania roztworu o dużym stężeniu do żyły obwodowej, zaleca się powolne podawanie.

Przeciwwskazania

Stosowanie Glucosum Teva jest przeciwwskazane w następujących przypadkach:

  • Cukrzyca
  • Śpiączka hiperglikemiczna
  • Bezmocz
  • Krwawienia do ośrodkowego układu nerwowego
  • Nietolerancja glukozy i galaktozy
  • Odwodnienie hipotoniczne
  • Stan przewodnienia
  • Delirium tremens u pacjentów odwodnionych
  • Stany po ostrym niedokrwieniu mózgu
  • Hipokaliemia
  • Uczulenie na zboża lub produkty zbożowe

Znajomość przeciwwskazań jest kluczowa dla bezpiecznego stosowania preparatu Glucosum Teva. Należy dokładnie ocenić stan pacjenta przed rozpoczęciem terapii.

Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności

Podczas stosowania Glucosum Teva należy zachować szczególną ostrożność w następujących sytuacjach:

  • Długotrwałe stosowanie wlewów glukozy wymaga regularnej kontroli składu elektrolitowego krwi, stopnia nawodnienia organizmu oraz glikemii.
  • Roztwory o stężeniu powyżej 15% powinny być podawane do naczyń centralnych (z wyjątkiem stanów zagrożenia życia).
  • W przypadku hipoglikemii i konieczności podania roztworu o dużym stężeniu do żyły obwodowej, zaleca się powolne podawanie.
  • Nagłe przerwanie wlewu hipertonicznego roztworu glukozy może prowadzić do wtórnej hipoglikemii.
  • Szczególną ostrożność należy zachować u pacjentów z posocznicą, ciężkimi urazami, znacznym niedożywieniem, niedoborem witaminy B1, hipofosfatemią oraz hemodilucją.

Właściwe monitorowanie pacjenta i dostosowanie terapii do jego indywidualnych potrzeb jest kluczowe dla bezpiecznego stosowania Glucosum Teva.

Interakcje z innymi produktami leczniczymi

Glucosum Teva może wchodzić w interakcje z innymi lekami. Należy unikać mieszania roztworów glukozy z następującymi substancjami:

  • Aminofilina
  • Barbiturany
  • Erytromycyna
  • Hydrokortyzon
  • Warfaryna
  • Kanamycyna
  • Sulfonamidy
  • Witamina B12
  • Fenytoina

Szczególną ostrożność należy zachować u pacjentów przyjmujących preparaty naparstnicy, gdyż stężone roztwory glukozy mogą nasilać ich działanie. Ze względu na ryzyko pseudoaglutynacji, nie należy podawać roztworu glukozy tym samym zestawem do wlewów przed, w trakcie i po przetaczaniu krwi.

Stosowanie w ciąży i podczas karmienia piersią

Stosowanie Glucosum Teva u kobiet w ciąży wymaga szczególnej ostrożności ze względu na ryzyko wystąpienia:

  • U płodu: hiperglikemii, hiperinsulinemii i kwasicy metabolicznej
  • U noworodka: hipoglikemii i żółtaczki

Podawanie glukozy we wlewie (z oksytocyną) podczas porodu z szybkością 20-25 g/h nie powodowało zaburzeń metabolicznych u płodu. Stężone roztwory glukozy powinny być podawane kobietom w ciąży i karmiącym piersią tylko w przypadku wyraźnej potrzeby medycznej.

Działania niepożądane

Stosowanie Glucosum Teva może wiązać się z wystąpieniem następujących działań niepożądanych:

  • Zaburzenia metabolizmu i odżywiania (częstotliwość nieznana):
    • Zaburzenia wodno-elektrolitowe (m.in. hipokaliemia, hipomagnezemia, hipofosfatemia, hiponatremia)
    • Zaburzenia metaboliczne (hiperglikemia, śpiączka hiperglikemiczna, hipermolarna, glukozuria, hipoglikemia)
  • Zaburzenia ogólne i stany w miejscu podania (częstotliwość nieznana):
    • Ból w miejscu podania, podrażnienie żyły
    • Uczucie uderzenia gorąca (szczególnie przy zbyt szybkim podaniu)
  • Zaburzenia układu immunologicznego (pojedyncze przypadki):
    • Reakcje anafilaktoidalne (u pacjentów chorych na astmę i cukrzycę)

Hipertoniczne roztwory glukozy mogą powodować diurezę osmotyczną i odwodnienie organizmu. Stężone roztwory (powyżej 15%) mogą uszkadzać śródbłonek naczyń żylnych, prowadząc do miejscowych zmian zakrzepowo-zapalnych w żyłach obwodowych.

Aby zapobiec powikłaniom metabolicznym, należy kontrolować stężenie glukozy we krwi i w razie potrzeby podawać odpowiednie dawki egzogennej insuliny. Zbyt szybkie podawanie glukozy może prowadzić do niewydolności krążenia, obrzęku płuc i obrzęków obwodowych.

Przedawkowanie

W przypadku przedawkowania Glucosum Teva należy:

  • Podać insulinę
  • Wyrównać zaburzenia wodno-elektrolitowe (konieczna kontrola wskaźników biochemicznych)
  • Prowadzić leczenie objawowe

Przedawkowanie glukozy może prowadzić do hiperglikemii, glukozurii, odwodnienia, a w konsekwencji do śpiączki hiperosmolarnej, a nawet śmierci. Szybka interwencja i ścisłe monitorowanie stanu pacjenta są kluczowe w przypadku podejrzenia przedawkowania.

Mechanizm działania

Glukoza, będąca składnikiem aktywnym preparatu Glucosum Teva, jest cukrem prostym szybko metabolizowanym w organizmie. Stanowi naturalne źródło energii, wykorzystywane głównie przez:

  • Komórki nerwowe
  • Mięsień sercowy
  • Mięśnie poprzecznie prążkowane
  • Wątrobę

Glukoza jest głównym substratem metabolicznym dla mięśnia sercowego noworodka. Podawana dożylnie w małych stężeniach (5%) krótkotrwale zwiększa objętość krwi krążącej. Roztwory 10-40% są hipertoniczne w stosunku do krwi.

1 g glukozy dostarcza 4 kcal energii. 100 ml roztworu 20% glukozy dostarcza 80 kcal (osmolarność 1114 mOsm/l), a 100 ml roztworu 40% - 160 kcal (osmolarność 2228 mOsm/l). Roztwory 40% poprzez działanie osmotyczne zmniejszają ciśnienie śródczaszkowe. Wykazują również działanie alkalizujące i diuretyczne.

Skład preparatu

Glucosum Teva dostępny jest w dwóch stężeniach:

  • 1 ml roztworu do wstrzykiwań zawiera 200 mg glukozy (roztwór 20%)
  • 1 ml roztworu do wstrzykiwań zawiera 400 mg glukozy (roztwór 40%)

1 ampułka (10 ml) zawiera odpowiednio 2 g lub 4 g glukozy.

Warto zapamiętać
  • Glucosum Teva jest wskazany w leczeniu hipoglikemii, niedoborów energetycznych oraz w żywieniu pozajelitowym.
  • Roztwory o stężeniu powyżej 15% powinny być podawane do naczyń centralnych, z wyjątkiem stanów zagrożenia życia.

Glucosum Teva jest skutecznym i wszechstronnym preparatem stosowanym w różnych stanach klinicznych wymagających suplementacji glukozy. Jego właściwe stosowanie wymaga jednak dokładnej oceny stanu pacjenta, monitorowania parametrów biochemicznych oraz znajomości potencjalnych działań niepożądanych i interakcji z innymi lekami.



Nie należy spożywać alkoholu podczas stosowania leku. Alkohol może oddziaływać na wchłanianie leku, wiązanie z białkami krwi i jego dystrybucję w ustroju także metabolizm i wydalanie. W przypadku jednych leków może dojść do wzmocnienia, w przypadku innych do zahamowania ich działania. Wpływ alkoholu na ten sam lek może być inny w przypadku sporadycznego, a inny w przypadku przewlekłego picia.
Badania z grupą kontrolną nie wykazały istnienia ryzyka dla płodu w I trymestrze, możliwość uszkodzenia płodu wydaje się mało prawdopodobna.
Badania z grupą kontrolną nie wykazały istnienia ryzyka dla płodu w I trymestrze, możliwość uszkodzenia płodu wydaje się mało prawdopodobna.
Badania z grupą kontrolną nie wykazały istnienia ryzyka dla płodu w I trymestrze, możliwość uszkodzenia płodu wydaje się mało prawdopodobna.
Produkt leczniczy zawierający substancję czynną silnie działającą.