Wyszukaj produkt

Glucosum Teva

Dextrose

inf. doż. [roztw.]
400 mg/ml
10 amp. 10 ml
Iniekcje
Rx
100%
36,90
Glucosum Teva
inf. doż. [roztw.]
400 mg/ml
50 amp. 10 ml
Iniekcje
Rx
100%
X
Glucosum Teva
inf. doż. [roztw.]
200 mg/ml
50 amp. 10 ml
Iniekcje
Rx
100%
178,79
Glucosum Teva
inj. doż. [roztw.]
200 mg/ml
10 amp. 10 ml
Iniekcje
Rx
100%
39,60

Glucosum Teva - charakterystyka produktu leczniczego

Wskazania do stosowania

Glucosum Teva jest wskazany w następujących przypadkach:

  • Hipoglikemia (zbyt niskie stężenie glukozy we krwi)
  • Niedobór węglowodanów i niedobory energetyczne
  • Żywienie pozajelitowe
  • Odwodnienie hiperosmotyczne i izoosmotyczne
  • Objawowe leczenie stanów chorobowych przebiegających ze zwiększonym ciśnieniem śródczaszkowym

Glukoza jest podstawowym źródłem energii dla organizmu, szczególnie istotnym dla komórek nerwowych, mięśnia sercowego, mięśni poprzecznie prążkowanych i wątroby. Jej podanie może być kluczowe w stanach niedoboru energetycznego lub zaburzeń metabolicznych.

Dawkowanie i sposób podawania

Glucosum Teva stosuje się dożylnie w postaci 20% lub 40% roztworu, we wstrzyknięciach lub we wlewach kroplowych. Dawkowanie jest indywidualne, zależne od stanu zdrowia, wieku i masy ciała pacjenta.

Grupa pacjentów Wskazanie Dawkowanie
Dorośli Żywienie pozajelitowe 1,5-3 g glukozy/kg mc./dobę (zalecane 3 g/kg mc./dobę)
Dorośli Hipoglikemia 0,2 g/kg mc. (20% lub 40% roztwór)
Dzieci Hipoglikemia 0,5 g glukozy/kg mc.
Dzieci Resuscytacja 0,5-1 g glukozy/kg mc.

Uwaga: Podczas stosowania stężonych roztworów glukozy konieczne jest podawanie insuliny w dawce 1 j.m. na około 4 g glukozy.

Kluczowe jest uważne monitorowanie stężenia glukozy i elektrolitów we krwi, zwłaszcza podczas długotrwałego żywienia pozajelitowego. U pacjentów wyniszczonych i niedożywionych można podawać do 300 g glukozy w postaci powolnego wlewu.

Przeciwwskazania

Stosowanie Glucosum Teva jest przeciwwskazane w następujących przypadkach:

  • Cukrzyca
  • Śpiączka hiperglikemiczna
  • Bezmocz
  • Krwawienia do ośrodkowego układu nerwowego
  • Nietolerancja glukozy i galaktozy
  • Odwodnienie hipotoniczne
  • Stan przewodnienia
  • Delirium tremens u pacjentów odwodnionych
  • Stany po ostrym niedokrwieniu mózgu
  • Hipokaliemia
  • Uczulenie na zboża lub produkty zbożowe

Przeciwwskazania te wynikają z potencjalnego ryzyka pogorszenia stanu pacjenta lub wystąpienia poważnych powikłań metabolicznych przy podaniu glukozy w wymienionych stanach.

Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności

Podczas stosowania Glucosum Teva należy zachować szczególną ostrożność:

  • Podczas długotrwałego stosowania wlewów glukozy konieczna jest regularna kontrola składu elektrolitowego krwi, stopnia nawodnienia organizmu oraz glikemii.
  • Roztwory glukozy o stężeniach powyżej 15% powinny być podawane do naczyń centralnych, z wyjątkiem stanów zagrożenia życia (np. ciężka hipoglikemia).
  • W przypadku konieczności podania roztworu o dużym stężeniu do żyły obwodowej, zaleca się powolne podawanie.
  • Po nagłym przerwaniu wlewu hipertonicznego roztworu glukozy może dojść do wtórnej hipoglikemii.
  • Szczególną ostrożność należy zachować u pacjentów z posocznicą, ciężkimi urazami, znacznym niedożywieniem, niedoborem witaminy B1, hipofosfatemią oraz hemodilucją.

Monitorowanie parametrów biochemicznych i stanu klinicznego pacjenta jest kluczowe dla bezpiecznego stosowania produktu Glucosum Teva, szczególnie w grupach wysokiego ryzyka.

Interakcje z innymi produktami leczniczymi

Glucosum Teva może wchodzić w interakcje z innymi lekami:

  • Nie należy mieszać roztworów glukozy z: aminofiliną, barbituranami, erytromycyną, hydrokortyzonem, warfaryną, kanamycyną, sulfonamidami, witaminą B12 oraz fenytoiną.
  • U pacjentów przyjmujących preparaty naparstnicy należy zachować ostrożność, gdyż stężone roztwory glukozy mogą nasilać ich działanie.
  • Ze względu na możliwość wystąpienia pseudoaglutynacji, nie należy podawać roztworu glukozy tym samym zestawem do wlewów przed, podczas i po przetaczaniu krwi.

Znajomość tych interakcji jest istotna dla zapewnienia bezpieczeństwa i skuteczności terapii, szczególnie u pacjentów przyjmujących wiele leków jednocześnie.

Stosowanie w ciąży i podczas karmienia piersią

Stosowanie Glucosum Teva u kobiet w ciąży wymaga szczególnej ostrożności:

  • Istnieje ryzyko wystąpienia hiperglikemii, hiperinsulinemii i kwasicy metabolicznej u płodu oraz hipoglikemii i żółtaczki u noworodka.
  • Podawanie glukozy we wlewie (z oksytocyną) podczas porodu z szybkością 20-25 g/h nie powodowało zaburzeń metabolicznych u płodu.
  • Stężone roztwory glukozy powinny być podawane kobietom w ciąży i karmiącym piersią tylko w przypadku wyraźnej potrzeby medycznej.

Decyzja o zastosowaniu Glucosum Teva u kobiet w ciąży lub karmiących piersią powinna być podjęta po starannym rozważeniu potencjalnych korzyści i ryzyka.

Działania niepożądane

Podczas stosowania Glucosum Teva mogą wystąpić następujące działania niepożądane:

  • Zaburzenia metabolizmu i odżywiania (częstotliwość nieznana):
    • Zaburzenia wodno-elektrolitowe (m.in. hipokaliemia, hipomagnezemia, hipofosfatemia, hiponatremia)
    • Zaburzenia metaboliczne (hiperglikemia, śpiączka hiperglikemiczna, hipermolarna, glukozuria i hipoglikemia)
  • Zaburzenia ogólne i stany w miejscu podania (częstotliwość nieznana):
    • Ból w miejscu podania, podrażnienie żyły
    • Uczucie uderzenia gorąca (szczególnie przy zbyt szybkim podaniu)
  • Zaburzenia układu immunologicznego (pojedyncze przypadki):
    • Reakcje anafilaktoidalne (u pacjentów chorych na astmę i cukrzycę)

Hipertoniczne roztwory glukozy mogą powodować diurezę osmotyczną i odwodnienie organizmu. Stężone roztwory (powyżej 15%) mogą uszkadzać śródbłonek naczyń żylnych, prowadząc do miejscowych zmian zakrzepowo-zapalnych w żyłach obwodowych.

Aby zapobiec powikłaniom metabolicznym, należy kontrolować stężenie glukozy we krwi i w razie potrzeby podawać odpowiednie dawki egzogennej insuliny. Zbyt szybkie podawanie glukozy może spowodować niewydolność krążenia, obrzęk płuc i obrzęki obwodowe.

Przedawkowanie

W przypadku przedawkowania Glucosum Teva należy:

  • Podawać insulinę
  • Wyrównywać zaburzenia wodno-elektrolitowe (konieczna kontrola wskaźników biochemicznych)
  • Prowadzić leczenie objawowe

Przedawkowanie glukozy może prowadzić do hiperglikemii, glukozurii, odwodnienia, a w konsekwencji do śpiączki hiperosmolarnej, a nawet śmierci. Szybka interwencja medyczna jest kluczowa dla zapobiegania poważnym powikłaniom.

Właściwości farmakodynamiczne i farmakokinetyczne

Glukoza jest cukrem prostym, szybko metabolizowanym w organizmie. Stanowi naturalne źródło energii, wykorzystywane głównie przez komórki nerwowe, mięsień sercowy, mięśnie poprzecznie prążkowane i wątrobę. Jest głównym substratem metabolicznym dla mięśnia sercowego noworodka.

Podawana dożylnie w postaci wlewów kroplowych w małych stężeniach (5%) krótkotrwale zwiększa objętość krwi krążącej. Roztwory 10-40% są płynami hipertonicznymi w stosunku do krwi.

1 g glukozy dostarcza 4 kcal energii. 100 ml roztworu 20% glukozy dostarcza 80 kcal, a jego osmolarność wynosi 1114 mOsm/l. 100 ml roztworu 40% glukozy dostarcza 160 kcal, a jego osmolarność wynosi 2228 mOsm/l.

Roztwory 40% poprzez swoje działanie osmotyczne powodują zmniejszenie ciśnienia śródczaszkowego. Wykazują również działanie alkalizujące i diuretyczne.

Skład produktu

1 ml roztworu do wstrzykiwań Glucosum Teva zawiera 200 mg lub 400 mg glukozy. 1 ampułka (10 ml) zawiera odpowiednio 2 g lub 4 g glukozy.

Warto zapamiętać
  • Glucosum Teva jest stosowany w leczeniu hipoglikemii, niedoborów energetycznych oraz w żywieniu pozajelitowym.
  • Podczas stosowania stężonych roztworów glukozy konieczne jest monitorowanie stężenia glukozy i elektrolitów we krwi oraz podawanie insuliny w odpowiednich dawkach.

Glucosum Teva jest produktem leczniczym o szerokim zastosowaniu w medycynie, szczególnie w stanach wymagających szybkiego dostarczenia energii lub wyrównania zaburzeń metabolicznych. Jego stosowanie wymaga jednak ścisłego nadzoru medycznego i indywidualnego dostosowania dawki do potrzeb pacjenta.



Nie należy spożywać alkoholu podczas stosowania leku. Alkohol może oddziaływać na wchłanianie leku, wiązanie z białkami krwi i jego dystrybucję w ustroju także metabolizm i wydalanie. W przypadku jednych leków może dojść do wzmocnienia, w przypadku innych do zahamowania ich działania. Wpływ alkoholu na ten sam lek może być inny w przypadku sporadycznego, a inny w przypadku przewlekłego picia.
Badania z grupą kontrolną nie wykazały istnienia ryzyka dla płodu w I trymestrze, możliwość uszkodzenia płodu wydaje się mało prawdopodobna.
Badania z grupą kontrolną nie wykazały istnienia ryzyka dla płodu w I trymestrze, możliwość uszkodzenia płodu wydaje się mało prawdopodobna.
Badania z grupą kontrolną nie wykazały istnienia ryzyka dla płodu w I trymestrze, możliwość uszkodzenia płodu wydaje się mało prawdopodobna.
Produkt leczniczy zawierający substancję czynną silnie działającą.