Wyszukaj produkt

Glimbax

Diclofenac

roztw. do płukania j. ustnej i gardła
0,74 mg/ml
1 but. 200 ml
Doustnie
OTC
100%
27,00

Glimbax - roztwór do płukania jamy ustnej i gardła z diklofenakiem

Wskazania do stosowania

Glimbax jest wskazany do leczenia objawowego stanów zapalnych błony śluzowej jamy ustnej i gardła. Preparat może być stosowany w następujących przypadkach:

  • Objawy zapalenia dziąseł
  • Zapalenie jamy ustnej
  • Zapalenie gardła
  • Stany po zabiegach stomatologicznych
  • Objawy podrażnienia mechanicznego jamy ustnej i gardła

Glimbax działa przeciwbólowo i przeciwzapalnie, łagodząc dolegliwości związane z wymienionymi stanami zapalnymi.

Glimbax jest wszechstronnym preparatem do objawowego leczenia różnych stanów zapalnych w obrębie jamy ustnej i gardła, zarówno o podłożu infekcyjnym, jak i mechanicznym.

Dawkowanie i sposób podawania

Grupa wiekowa Dawkowanie
Dorośli i dzieci powyżej 14 lat 2-3 razy na dobę
Dzieci poniżej 14 lat Przeciwwskazane
Pacjenci w podeszłym wieku Bez modyfikacji dawkowania

Sposób użycia: Każdorazowo należy użyć 15 ml roztworu (1 miarkę), nierozcieńczonego lub rozcieńczonego niewielką ilością wody. Płukać jamę ustną i gardło przez 30-60 sekund, a następnie wypluć. Nie połykać roztworu.

Glimbax charakteryzuje się prostym schematem dawkowania, dostosowanym do wieku pacjenta, z wyraźnym przeciwwskazaniem dla dzieci poniżej 14 roku życia.

Przeciwwskazania

Stosowanie Glimbaxu jest przeciwwskazane w następujących przypadkach:

  • Nadwrażliwość na diklofenak lub którąkolwiek substancję pomocniczą
  • Wiek poniżej 14 lat
  • Pacjenci, u których podanie kwasu acetylosalicylowego lub innych NLPZ może wywołać napad astmy, pokrzywkę lub alergiczny nieżyt nosa

Przeciwwskazania do stosowania Glimbaxu są typowe dla niesteroidowych leków przeciwzapalnych, z dodatkowym ograniczeniem wiekowym.

Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności

Długotrwałe stosowanie: Może prowadzić do rozwoju nadwrażliwości. W takim przypadku należy przerwać stosowanie leku i wdrożyć odpowiednie leczenie.

Kontakt z oczami: Należy unikać kontaktu preparatu z oczami.

Pacjenci z zaburzeniami czynności nerek i wątroby: Brak specjalnych zaleceń dotyczących dawkowania, jednak teoretycznie istnieje możliwość kumulacji leku i jego metabolitów w przypadku ciężkiej niewydolności nerek.

Substancje pomocnicze: Preparat zawiera sodu benzoesan (może powodować podrażnienie błon śluzowych) oraz czerwień koszenilową (może wywoływać reakcje alergiczne).

Stosowanie Glimbaxu wymaga szczególnej ostrożności u pacjentów z predyspozycjami do alergii oraz z ciężką niewydolnością nerek.

Interakcje z innymi produktami leczniczymi

Nie są znane interakcje Glimbaxu z innymi preparatami do stosowania miejscowego w jamie ustnej.

Glimbax charakteryzuje się korzystnym profilem interakcji przy stosowaniu miejscowym.

Stosowanie w ciąży i podczas karmienia piersią

Ciąża: Brak danych klinicznych dotyczących stosowania preparatu w czasie ciąży. Badania na zwierzętach nie wykazują bezpośredniego lub pośredniego szkodliwego wpływu na przebieg ciąży, rozwój zarodka/płodu, przebieg porodu lub rozwój pourodzeniowy.

Karmienie piersią: Brak danych dotyczących przenikania diklofenaku do mleka matki przy stosowaniu miejscowym.

Uwaga: Diklofenak podany ogólnie może prowadzić do poważnych powikłań u płodu, takich jak przedwczesne zamykanie przewodu tętniczego, nadciśnienie płucne, skąpomocz, małowodzie, zwiększone ryzyko krwawień, atonia macicy oraz nasilenie obrzęków obwodowych.

Nie należy stosować Glimbaxu u kobiet w ciąży i karmiących piersią.

Ze względu na brak wystarczających danych oraz potencjalne ryzyko dla płodu i noworodka, Glimbax nie powinien być stosowany w okresie ciąży i karmienia piersią.

Działania niepożądane

W badaniach klinicznych nie obserwowano działań niepożądanych przypisywanych Glimbaxowi. Jednak podczas stosowania leku, zwłaszcza długotrwałego, mogą wystąpić:

  • Objawy podrażnienia błony śluzowej jamy ustnej (np. pieczenie)
  • Kaszel
  • Reakcje nadwrażliwości

Zaburzenia żołądka i jelit (częstość nieznana): uczucie pieczenia w jamie ustnej.

Uwaga: Nie można wykluczyć możliwości wystąpienia ogólnoustrojowych działań niepożądanych w przypadku połknięcia lub długotrwałego stosowania preparatu.

Glimbax charakteryzuje się dobrym profilem bezpieczeństwa, jednak należy monitorować pacjentów pod kątem miejscowych reakcji nadwrażliwości i podrażnień.

Przedawkowanie

Przypadkowe, nieumyślne połknięcie jednej dawki roztworu do płukania jamy ustnej nie stanowi zagrożenia dla pacjenta. Potencjalna połknięta dawka leku stanowiłaby od 1/5 do 1/6 dawki zalecanej do stosowania ogólnego.

Nie zgłaszano przypadków przedawkowania preparatu.

Ryzyko przedawkowania Glimbaxu przy prawidłowym stosowaniu jest minimalne.

Mechanizm działania

Glimbax zawiera jako substancję czynną diklofenak, który jest niesteroidowym lekiem przeciwzapalnym (NLPZ). Diklofenak działa jako inhibitor cyklooksygenazy (COX), enzymu kluczowego w szlaku syntezy prostaglandyn. Podczas stosowania miejscowego w stanach zapalnych błony śluzowej jamy ustnej i gardła, diklofenak wykazuje działanie:

  • Przeciwbólowe
  • Przeciwzapalne

Mechanizm działania Glimbaxu opiera się na lokalnym hamowaniu syntezy prostaglandyn, co prowadzi do zmniejszenia stanu zapalnego i bólu w obrębie jamy ustnej i gardła.

Skład

1 ml roztworu Glimbax zawiera 0,74 mg diklofenaku.

Warto zapamiętać
  • Glimbax jest przeciwwskazany u dzieci poniżej 14 roku życia.
  • Preparat nie powinien być stosowany dłużej niż 7 dni bez konsultacji z lekarzem.


Nie należy spożywać alkoholu podczas stosowania leku. Alkohol może oddziaływać na wchłanianie leku, wiązanie z białkami krwi i jego dystrybucję w ustroju także metabolizm i wydalanie. W przypadku jednych leków może dojść do wzmocnienia, w przypadku innych do zahamowania ich działania. Wpływ alkoholu na ten sam lek może być inny w przypadku sporadycznego, a inny w przypadku przewlekłego picia.
Lek może przenikać do mleka kobiet karmiących piersią.
Badania na zwierzętach nie wskazują na istnienie ryzyka dla płodu, ale nie przeprowadzono badań z grupą kontrolną u ludzi, lub badania na zwierzętach wykazały działanie niepożądane na płód, ale badania w grupie kobiet ciężarnych nie potwierdziły istnienia ryzyka dla płodu.
Badania na zwierzętach nie wskazują na istnienie ryzyka dla płodu, ale nie przeprowadzono badań z grupą kontrolną u ludzi, lub badania na zwierzętach wykazały działanie niepożądane na płód, ale badania w grupie kobiet ciężarnych nie potwierdziły istnienia ryzyka dla płodu.
Istnieją dowody na niekorzystne działanie leku na płód, ale w pewnych sytuacjach klinicznych potencjalne korzyści z jego zastosowania przewyższają ryzyko (np. w stanach zagrażających życiu lub chorobach, w których inne, bezpieczne leki nie mogą być zastosowane lub są nieskuteczne).
Produkt leczniczy zawierający substancję czynną silnie działającą.
Ograniczenie spożycia soli u osób starszych może spowodować zaburzenia ukrwienia nerek i ich czynności, co z kolei może wystąpić jako działanie niepożądane inhibitorów ACE - współistnienie tych dwóch czynników istotnie zwiększa możliwość uszkodzenia nerek (działanie synergiczne). Ograniczenie spożycia soli u osób leczonych cyklosporyną powoduje nasilenie nefrotoksycznego działania leku, prowadzącego do niewydolności nerek. Zwiększenie reabsorpcji litu w kanalikach nerkowych w wyniku zaburzeń funkcji nerek spowodowanych niedoborem sodu, może powodować niedociśnienie tętnicze z zawrotami głowy, zaburzenia rytmu serca, tachykardię, zaburzenia widzenia, nadmierną senność lub bezsenność, depresję.