Wyszukaj produkt

Gliatilin

Choline alphoscerate

kaps. miękkie
400 mg
14 szt.
Doustnie
Rx
100%
X

Gliatilin - charakterystyka produktu leczniczego dla lekarzy

Wskazania do stosowania

Gliatilin jest wskazany w leczeniu inwolucyjnych organicznych zaburzeń czynności mózgu, obejmujących:

  • Zaburzenia poznawcze (upośledzenie pamięci, dezorientacja, obniżenie motywacji i koncentracji)
  • Zaburzenia afektu i zachowania (niestabilność emocjonalna, drażliwość, utrata zainteresowania otoczeniem)

Lek znajduje również zastosowanie w terapii pseudodepresji wieku podeszłego.

Gliatilin, dzięki swojemu mechanizmowi działania, może przynieść korzyści pacjentom z różnymi zespołami zwyrodnieniowymi i pourazowymi mózgu, w których układ acetylocholinowy ulega uszkodzeniu.

Dawkowanie i sposób podawania

Standardowe dawkowanie Schemat podawania
1 kapsułka 2-3 razy na dobę 1-2 kapsułki rano, 1 kapsułka po południu

Lekarz może zalecić inny schemat dawkowania w zależności od indywidualnych potrzeb pacjenta.

Przeciwwskazania

Jedynym bezwzględnym przeciwwskazaniem do stosowania Gliatilin jest nadwrażliwość na substancję czynną (alfosceran choliny) lub którąkolwiek substancję pomocniczą zawartą w preparacie.

Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności

Nie zaleca się stosowania Gliatilin u pacjentów:

  • Z zespołami psychotycznymi
  • Ze znacznym pobudzeniem psychoruchowym
  • Z rzadko występującą dziedziczną nietolerancją fruktozy
u> Produkt zawiera estry kwasu parahydroksybenzoesowego (etylu parahydroksybenzoesan sodowy i propylu parahydroksybenzoesan sodowy), które mogą powodować:

  • Pokrzywkę
  • Uogólnione opóźnione odczyny nadwrażliwości (np. kontaktowe zapalenie skóry)
  • Niekiedy odczyny natychmiastowe z pokrzywką i skurczem oskrzeli

Gliatilin nie ma wpływu lub wywiera nieistotny wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn.

Interakcje z innymi produktami leczniczymi

Nie przeprowadzono badań dotyczących interakcji Gliatilin z innymi lekami. Należy zachować ostrożność przy jednoczesnym stosowaniu innych preparatów, szczególnie u pacjentów w podeszłym wieku.

Stosowanie w ciąży i podczas karmienia piersią

Ciąża: Produktu nie wolno stosować w okresie ciąży, jeśli nie jest to bezwzględnie konieczne. Badania na zwierzętach dotyczące wpływu na przebieg ciąży, rozwój zarodka/płodu, przebieg porodu i rozwój pourodzeniowy są niewystarczające. Potencjalne zagrożenie dla człowieka nie jest znane.

Karmienie piersią: Kobiety karmiące piersią nie powinny stosować Gliatilin. Brak danych dotyczących przenikania substancji czynnej do mleka matki.

Działania niepożądane

Gliatilin jest zazwyczaj dobrze tolerowany, nawet w leczeniu długotrwałym. Niemniej jednak, mogą wystąpić następujące działania niepożądane:

  • Zaburzenia psychiczne (niezbyt często): niepokój, pobudzenie, bezsenność
  • Zaburzenia żołądka i jelit (niezbyt często): nudności

W ciągu pierwszych dni lub tygodni leczenia mogą sporadycznie wystąpić: niepokój, pobudzenie, bezsenność. Objawy te są zazwyczaj przemijające i nie wymagają odstawienia leku, a jedynie tymczasowego zmniejszenia dawki.

Ewentualne wystąpienie nudności, najprawdopodobniej będących skutkiem wtórnego pobudzenia układu dopaminergicznego, może być wskazaniem do zmniejszenia dawki.

Przedawkowanie

W przypadku przedawkowania Gliatilin, objawy mogą być zbliżone do działań niepożądanych opisanych powyżej. Leczenie powinno być objawowe i podtrzymujące.

Mechanizm działania

Alfosceran choliny, substancja czynna Gliatilin, jest prekursorem fosfatydylocholiny oraz nośnikiem choliny - bezpośredniego prekursora acetylocholiny (ACh). Acetylocholina to jeden z najważniejszych mózgowych neuroprzekaźników, odgrywający istotną rolę w funkcjach ośrodkowego układu nerwowego, takich jak pamięć, emocje i czynności ruchowe.

Zwiększona podaż choliny poprzez stosowanie Gliatilin prowadzi do:

  • Zwiększenia ilości acetylocholiny w mózgu
  • Zwiększenia aktywności układu cholinergicznego
  • Zmniejszenia objawów uszkodzenia mózgu

Ponadto, alfosceran choliny ułatwia ponowne wbudowywanie się fosfolipidów, utraconych w procesie starzenia, uszkodzenia lub zwyrodnienia mózgu, w błonę komórkową neuronów. Odpowiedni skład fosfolipidów w błonie komórkowej neuronów jest niezbędny dla jej prawidłowej czynności, decydującej o przewodnictwie i przekaźnictwie nerwowym.

Badania kliniczne

Wyniki przedklinicznych badań farmakologicznych oraz badań z udziałem ochotników dowodzą, że alfosceran choliny:

  • Poprawia istotnie zaburzoną pamięć i inne funkcje poznawcze
  • Wywiera korzystny wpływ na sferę afektywną i behawioralną

Wieloletnie doświadczenia kliniczne potwierdzają te obserwacje u osób w podeszłym wieku, z różnymi zespołami otępiennymi i pourazowymi.

Skład

Jedna kapsułka Gliatilin zawiera 400 mg choliny alfosceranu jako substancję czynną.

Warto zapamiętać
  • Gliatilin zawiera alfosceran choliny, który jest prekursorem acetylocholiny - kluczowego neuroprzekaźnika w mózgu
  • Lek jest wskazany w leczeniu zaburzeń poznawczych i behawioralnych związanych z inwolucyjnymi organicznymi zaburzeniami czynności mózgu

Gliatilin, dzięki swojemu unikalnemu mechanizmowi działania i korzystnemu profilowi bezpieczeństwa, stanowi wartościową opcję terapeutyczną dla pacjentów z zaburzeniami funkcji poznawczych i behawioralnych, szczególnie w populacji geriatrycznej.



Lek może przenikać do mleka kobiet karmiących piersią.
Istnieją dowody na niekorzystne działanie leku na płód, ale w pewnych sytuacjach klinicznych potencjalne korzyści z jego zastosowania przewyższają ryzyko (np. w stanach zagrażających życiu lub chorobach, w których inne, bezpieczne leki nie mogą być zastosowane lub są nieskuteczne).
Istnieją dowody na niekorzystne działanie leku na płód, ale w pewnych sytuacjach klinicznych potencjalne korzyści z jego zastosowania przewyższają ryzyko (np. w stanach zagrażających życiu lub chorobach, w których inne, bezpieczne leki nie mogą być zastosowane lub są nieskuteczne).
Istnieją dowody na niekorzystne działanie leku na płód, ale w pewnych sytuacjach klinicznych potencjalne korzyści z jego zastosowania przewyższają ryzyko (np. w stanach zagrażających życiu lub chorobach, w których inne, bezpieczne leki nie mogą być zastosowane lub są nieskuteczne).