Wyszukaj produkt

Gentamycin Krka

Gentamicin sulphate

inf./inj. [roztw.]
40 mg/ml
10 amp. 2 ml
Iniekcje
Rx
100%
19,18
Gentamycin Krka
inf./inj. [roztw.]
40 mg/ml
10 amp. 1 ml
Iniekcje
Rx
100%
10,06

Gentamycin Krka - charakterystyka produktu leczniczego

Wskazania do stosowania

Gentamycyna jest antybiotykiem aminoglikozydowym stosowanym w leczeniu ciężkich zakażeń wywołanych przez tlenowe bakterie Gram-ujemne wrażliwe na jej działanie. Wskazania obejmują:

  • Posocznicę i inne ciężkie zakażenia ogólnoustrojowe
  • Zakażenia w obrębie jamy brzusznej (zapalenie otrzewnej, ropnie, zapalenie dróg żółciowych)
  • Zakażenia układu moczowego
  • Zakażenia układu oddechowego
  • Wtórne zakażenia oparzeń, ran pourazowych i pooperacyjnych
  • Ciężkie zakażenia u noworodków

Należy uwzględnić oficjalne, lokalne wytyczne dotyczące właściwego stosowania antybiotyków.

Gentamycyna jest antybiotykiem o szerokim spektrum działania, stosowanym w leczeniu poważnych infekcji bakteryjnych, szczególnie wywołanych przez bakterie Gram-ujemne. Jej zastosowanie powinno być ograniczone do ciężkich przypadków, zgodnie z lokalnymi wytycznymi.

Dawkowanie i sposób podawania

Grupa pacjentów Dawkowanie
Dorośli i dzieci z prawidłową czynnością nerek 3-6 mg/kg mc./dobę, w jednej dawce lub podzielone na 2 dawki co 12h
Niemowlęta od 2. miesiąca życia 4,5-7,5 mg/kg mc./dobę, w jednej dawce lub podzielone na 2 dawki co 12h
Noworodki 4-7 mg/kg mc./dobę, w pojedynczej dawce
Pacjenci z niewydolnością nerek Dawkę należy dostosować do stopnia niewydolności nerek

Dawkowanie gentamycyny u pacjentów z niewydolnością nerek - szczegóły w Charakterystyce Produktu Leczniczego.

Dawkowanie gentamycyny jest zależne od wieku pacjenta, masy ciała oraz funkcji nerek. Kluczowe jest monitorowanie stężenia leku w surowicy, szczególnie u pacjentów z zaburzeniami czynności nerek, osób starszych i noworodków.

Sposób podawania

Gentamycynę podaje się domięśniowo lub dożylnie. Przy podaniu dożylnym lek należy wstrzykiwać powoli przez 2-3 minuty lub w infuzji trwającej 30-60 minut (przy dawkowaniu raz na dobę). Przed podaniem w infuzji dożylnej, gentamycynę należy rozcieńczyć w 100-200 ml 0,9% roztworu NaCl lub 5% roztworu glukozy. Stężenie gentamycyny w roztworze nie powinno przekraczać 1 mg/ml.

Właściwy sposób podania gentamycyny jest kluczowy dla jej skuteczności i bezpieczeństwa. Podanie dożylne wymaga odpowiedniego rozcieńczenia i powolnej infuzji, co minimalizuje ryzyko działań niepożądanych.

Przeciwwskazania

  • Nadwrażliwość na gentamycynę, inne antybiotyki aminoglikozydowe lub którąkolwiek substancję pomocniczą
  • Miastenia

Przeciwwskazania do stosowania gentamycyny są ograniczone, ale kluczowe jest wykluczenie nadwrażliwości na lek i obecności miastenii przed rozpoczęciem terapii.

Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności

Podczas stosowania gentamycyny zaleca się:

  • Ciągłe monitorowanie czynności nerek, słuchu i równowagi oraz parametrów wątrobowych
  • Szczególną ostrożność u dzieci, osób starszych i pacjentów z niewydolnością nerek
  • Kontrolę stężenia leku w surowicy, zwłaszcza podczas długotrwałego leczenia lub stosowania dużych dawek
  • Dbałość o prawidłowe nawodnienie pacjenta
  • Ostrożność u pacjentów z osłabieniem mięśni lub chorobą Parkinsona
  • Monitorowanie pod kątem wystąpienia rzekomobłoniastego zapalenia okrężnicy

Stosowanie gentamycyny wymaga ścisłego monitorowania pacjenta ze względu na potencjalne działania niepożądane, szczególnie w zakresie funkcji nerek i narządu słuchu. Kluczowa jest indywidualizacja terapii i regularna ocena stosunku korzyści do ryzyka.

Interakcje z innymi produktami leczniczymi

Gentamycyna może wchodzić w interakcje z:

  • Silnie działającymi lekami moczopędnymi (np. kwas etakrynowy, furosemid) - nasilenie działań niepożądanych
  • Lekami hamującymi przekaźnictwo nerwowo-mięśniowe - nasilenie blokady nerwowo-mięśniowej
  • Innymi lekami oto-, neuro- i nefrotoksycznymi - zwiększone ryzyko uszkodzenia narządów
  • Amfoterycyną B, cyklosporyną, cisplatyną - zwiększone ryzyko nefrotoksyczności
  • Doustnymi lekami przeciwzakrzepowymi - nasilenie działania przeciwzakrzepowego
  • Bifosfonianami - zwiększone ryzyko hipokalcemii
  • Toksyną botulinową - nasilenie blokady nerwowo-mięśniowej

Liczne interakcje gentamycyny z innymi lekami wymagają ostrożności przy jej stosowaniu, szczególnie u pacjentów przyjmujących wiele leków jednocześnie. Konieczne jest dokładne monitorowanie pacjenta i ewentualna modyfikacja dawkowania.

Wpływ na ciążę i laktację

Gentamycyna przenika przez barierę łożyskową i może uszkadzać narząd słuchu i równowagi płodu. U kobiet w ciąży stosuje się ją tylko w stanach zagrożenia życia, gdy brak innych odpowiednich, bezpieczniejszych antybiotyków. Lek przenika do mleka matki, dlatego odradza się karmienie piersią w czasie jego stosowania.

Stosowanie gentamycyny w ciąży i podczas karmienia piersią powinno być ograniczone do sytuacji absolutnie koniecznych, gdy korzyści przewyższają potencjalne ryzyko dla płodu lub niemowlęcia.

Działania niepożądane

Najważniejsze działania niepożądane gentamycyny to:

  • Ototoksyczność (uszkodzenie narządu słuchu i równowagi)
  • Nefrotoksyczność
  • Blokada przewodnictwa nerwowo-mięśniowego
  • Reakcje nadwrażliwości
  • Zaburzenia żołądkowo-jelitowe (w tym ryzyko rzekomobłoniastego zapalenia okrężnicy)
  • Zaburzenia hematologiczne
  • Zaburzenia elektrolitowe (hipokalcemia, hipokaliemia, hipomagnezemia)

Profil działań niepożądanych gentamycyny wymaga ścisłego monitorowania pacjenta, szczególnie w zakresie funkcji nerek, słuchu i równowagi. Wczesne wykrycie objawów toksyczności może zapobiec nieodwracalnym uszkodzeniom.

Warto zapamiętać
  • Gentamycyna jest antybiotykiem o wąskim indeksie terapeutycznym, wymagającym ścisłego monitorowania stężenia w surowicy.
  • Ototoksyczność i nefrotoksyczność są głównymi działaniami niepożądanymi, które mogą być nieodwracalne, dlatego kluczowe jest regularne monitorowanie funkcji nerek i słuchu.

Przedawkowanie

Przedawkowanie gentamycyny może prowadzić do nieodwracalnego uszkodzenia słuchu i narządu równowagi, przemijającego pogorszenia czynności nerek oraz blokady nerwowo-mięśniowej. W przypadku przedawkowania należy:

  • Monitorować czynność oddechową
  • Wykonać audiogram i westybulogram
  • Kontrolować wydalanie moczu oraz stężenia gentamycyny, mocznika, kreatyniny, wapnia, magnezu i potasu w surowicy
  • Zapewnić odpowiednie nawodnienie
  • W razie potrzeby zastosować hemodializę

Przedawkowanie gentamycyny jest stanem poważnym, wymagającym natychmiastowej interwencji medycznej i ścisłego monitorowania pacjenta. Kluczowe jest wczesne rozpoznanie i wdrożenie odpowiedniego postępowania.

Mechanizm działania

Gentamycyna działa bakteriobójczo poprzez:

  • Wiązanie się z podjednostkami rybosomów bakteryjnych, hamując syntezę białek
  • Aktywne przenikanie przez ścianę komórkową bakterii, osiągając wysokie stężenia wewnątrzkomórkowe

Skuteczność gentamycyny może być zmniejszona w warunkach beztlenowych, przy zwiększonej osmolarności i niskim pH oraz w obecności wysokich stężeń wapnia i magnezu.

Złożony mechanizm działania gentamycyny zapewnia jej skuteczność przeciwko wielu patogenom, ale jednocześnie warunkuje jej potencjalne działania toksyczne. Zrozumienie tego mechanizmu jest kluczowe dla optymalizacji terapii.

Skład

1 ml roztworu do wstrzykiwań i infuzji zawiera 40 mg gentamycyny w postaci siarczanu.

Znajomość składu preparatu jest istotna dla prawidłowego dawkowania i unikania potencjalnych interakcji z innymi lekami lub substancjami pomocniczymi.



Nie należy spożywać alkoholu podczas stosowania leku. Alkohol może oddziaływać na wchłanianie leku, wiązanie z białkami krwi i jego dystrybucję w ustroju także metabolizm i wydalanie. W przypadku jednych leków może dojść do wzmocnienia, w przypadku innych do zahamowania ich działania. Wpływ alkoholu na ten sam lek może być inny w przypadku sporadycznego, a inny w przypadku przewlekłego picia.
Lek może przenikać do mleka kobiet karmiących piersią.
Badania na zwierzętach wykazały działanie teratogenne lub zabójcze dla płodu, ale nie przeprowadzono badań z grupą kontrolną kobiet, lub nie przeprowadzono odpowiednich badań ani na zwierzętach, ani u ludzi.
Badania na zwierzętach wykazały działanie teratogenne lub zabójcze dla płodu, ale nie przeprowadzono badań z grupą kontrolną kobiet, lub nie przeprowadzono odpowiednich badań ani na zwierzętach, ani u ludzi.
Badania na zwierzętach wykazały działanie teratogenne lub zabójcze dla płodu, ale nie przeprowadzono badań z grupą kontrolną kobiet, lub nie przeprowadzono odpowiednich badań ani na zwierzętach, ani u ludzi.
Produkt leczniczy zawierający substancję czynną silnie działającą.