Wyszukaj produkt

Gemipar 50; -125

Paracetamol

czopki doodbytnicze
125 mg
10 szt.
Doodbytniczo
OTC
100%
4,92
Gemipar 50
czopki doodbytnicze
50 mg
10 szt.
Doodbytniczo
OTC
100%
4,80

Gemipar 50; -125 - Szczegółowe informacje dla lekarzy

Wskazania do stosowania

Gemipar 50; -125 jest wskazany do krótkotrwałego leczenia bólu o małym i umiarkowanym nasileniu oraz gorączki u pacjentów pediatrycznych. Szczególne zastosowanie znajduje w następujących przypadkach:

  • Ból związany z ząbkowaniem
  • Gorączka w przebiegu chorób wieku dziecięcego
  • Sytuacje, gdy pacjent nie może przyjmować paracetamolu doustnie (np. z powodu nudności lub wymiotów)

Preparat jest szczególnie przydatny w sytuacjach, gdy droga doustna podania leku jest utrudniona lub niemożliwa, co często ma miejsce w pediatrii.

Dawkowanie i sposób podawania

Dawkowanie Gemiparu 50; -125 ustala się na podstawie masy ciała dziecka. Przeciętna dawka jednorazowa wynosi 10-15 mg/kg masy ciała. Należy zwrócić uwagę na następujące zalecenia:

  • Stosowanie u dzieci poniżej 2. roku życia powinno być zalecone przez lekarza
  • Nie należy stosować leku dłużej niż 3 dni bez konsultacji z lekarzem
Wiek dziecka Dawkowanie Częstotliwość podawania
Niemowlęta 3-6 miesięcy 1 czopek (50 mg) jednorazowo W razie potrzeby dawkę można powtarzać co 4 godziny, nie częściej niż 4 razy na dobę
Niemowlęta 7-12 miesięcy 1-2 czopki (50 mg) jednorazowo
Dzieci 1-3 lata 1 czopek (125 mg) jednorazowo
Dzieci 4-6 lat 1-2 czopki (125 mg) jednorazowo

Tabela 1. Schemat dawkowania preparatu Gemipar 50; -125 w zależności od wieku dziecka

Należy pamiętać o dostosowaniu dawki do indywidualnych potrzeb pacjenta, biorąc pod uwagę nasilenie objawów oraz masę ciała dziecka.

Przeciwwskazania

Stosowanie Gemiparu 50; -125 jest przeciwwskazane w następujących przypadkach:

  • Nadwrażliwość na paracetamol lub którykolwiek składnik preparatu
  • Ciężka niewydolność nerek
  • Wrodzony niedobór dehydrogenazy glukozo-6-fosforanowej
  • Wrodzony niedobór reduktazy methemoglobinowej
  • Ciężka niewydolność wątroby
  • Choroba alkoholowa
  • I trymestr ciąży

Szczególną ostrożność należy zachować u pacjentów z niewydolnością wątroby lub nerek, nawet o umiarkowanym nasileniu.

Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności

Podczas stosowania Gemiparu 50; -125 należy zwrócić uwagę na następujące kwestie:

  • Preparat zawiera paracetamol - należy sprawdzić, czy inne przyjmowane leki nie zawierają tej substancji, aby uniknąć przedawkowania
  • Nie należy przekraczać zalecanych dawek
  • Ostrożność zaleca się u pacjentów w podeszłym wieku oraz z niewydolnością wątroby lub nerek
  • Podczas stosowania paracetamolu nie należy spożywać alkoholu ze względu na zwiększone ryzyko uszkodzenia wątroby
  • Szczególne ryzyko uszkodzenia wątroby istnieje u osób głodzonych i regularnie pijących alkohol

Lekarze powinni edukować pacjentów i ich opiekunów o potencjalnych zagrożeniach związanych z niewłaściwym stosowaniem preparatu.

Interakcje z innymi produktami leczniczymi

Gemipar 50; -125 może wchodzić w interakcje z wieloma lekami. Najważniejsze z nich to:

  • Doustne leki przeciwzakrzepowe z grupy kumaryny - paracetamol nasila ich działanie, zwiększając ryzyko krwawień
  • Zydowudyna (AZT) - jednoczesne stosowanie może nasilić toksyczne działanie na szpik kostny
  • Leki indukujące enzymy wątrobowe (np. ryfampicyna, leki przeciwpadaczkowe, barbiturany) - zwiększają ryzyko uszkodzenia wątroby
  • Niesteroidowe leki przeciwzapalne (NLPZ) - zwiększają ryzyko zaburzeń czynności nerek
  • Inhibitory MAO - mogą wywołać stany pobudzenia i wysoką gorączkę
  • Chloramfenikol - paracetamol wydłuża jego okres półtrwania i może nasilać toksyczność
  • Metoklopramid - przyspiesza wchłanianie paracetamolu
  • Leki cholinolityczne - opóźniają wchłanianie paracetamolu

Należy zachować szczególną ostrożność przy jednoczesnym stosowaniu wyżej wymienionych leków i paracetamolu, monitorując stan pacjenta i dostosowując dawkowanie w razie potrzeby.

Warto zapamiętać
  • Gemipar 50; -125 jest preparatem paracetamolu w postaci czopków, przeznaczonym do stosowania u niemowląt i małych dzieci.
  • Maksymalna dobowa dawka paracetamolu nie powinna przekraczać 60 mg/kg masy ciała, podzielona na 4-6 dawek.

Wpływ na ciążę i laktację

Chociaż Gemipar 50; -125 jest przeznaczony głównie do stosowania u niemowląt i małych dzieci, warto pamiętać o następujących zaleceniach dotyczących stosowania paracetamolu w ciąży i podczas karmienia piersią:

  • Paracetamolu nie należy stosować w I trymestrze ciąży
  • W II i III trymestrze ciąży oraz w okresie karmienia piersią paracetamol może być stosowany w przypadku zdecydowanej konieczności
  • Paracetamol przenika przez łożysko i do mleka kobiet karmiących piersią

Decyzja o zastosowaniu paracetamolu u kobiet w ciąży lub karmiących piersią powinna być podjęta po dokładnej analizie stosunku korzyści do ryzyka.

Działania niepożądane

Podczas stosowania Gemiparu 50; -125 mogą wystąpić następujące działania niepożądane:

  • Reakcje nadwrażliwości: zaczerwienienie skóry, wysypka, obrzęk naczynioruchowy, duszność, napady astmy oskrzelowej, obniżenie ciśnienia tętniczego (do objawów wstrząsu włącznie)
  • Zaburzenia ze strony układu pokarmowego: nudności, wymioty, objawy uszkodzenia wątroby
  • Zaburzenia hematologiczne: granulocytopenia, agranulocytoza, trombocytopenia
  • Zaburzenia nerkowe: kolka nerkowa, martwica brodawek nerkowych, ostra niewydolność nerek

Należy poinformować pacjentów lub ich opiekunów o konieczności natychmiastowego zgłoszenia się do lekarza w przypadku wystąpienia któregokolwiek z powyższych objawów.

Przedawkowanie

Chociaż przedawkowanie Gemiparu 50; -125 jest mało prawdopodobne ze względu na postać farmaceutyczną, należy być świadomym potencjalnych zagrożeń, szczególnie w przypadku jednoczesnego przyjmowania paracetamolu doustnie. Objawy przedawkowania mogą obejmować:

  • Nudności, wymioty
  • Nadmierne pocenie
  • Senność i ogólne osłabienie
  • Uszkodzenie wątroby (rozpieranie w nadbrzuszu, żółtaczka)

W przypadku podejrzenia przedawkowania należy:

  1. Sprowokować wymioty, jeśli od zażycia nie upłynęło więcej niż godzina
  2. Podać doustnie 60-100 g węgla aktywowanego
  3. Oznaczyć stężenie paracetamolu we krwi
  4. Wdrożyć leczenie odtrutkami (metionina, acetylocysteina)

Leczenie zatrucia paracetamolem powinno odbywać się w warunkach szpitalnych, najlepiej na oddziale intensywnej terapii.

Mechanizm działania

Paracetamol, substancja czynna Gemiparu 50; -125, wykazuje działanie przeciwbólowe i przeciwgorączkowe. Jego mechanizm działania obejmuje:

  • Hamowanie syntezy prostaglandyn w ośrodkowym układzie nerwowym poprzez inhibicję cyklooksygenazy kwasu arachidonowego
  • Zmniejszenie wrażliwości na mediatory bólu, takie jak kininy i serotonina, co prowadzi do podwyższenia progu bólowego
  • Obniżenie stężenia prostaglandyn w podwzgórzu, co odpowiada za działanie przeciwgorączkowe

Warto zauważyć, że paracetamol nie hamuje syntezy prostaglandyn w tkankach obwodowych, co tłumaczy jego słabe działanie przeciwzapalne i brak typowych dla NLPZ działań niepożądanych ze strony przewodu pokarmowego.

Właściwości farmakokinetyczne

Czas działania przeciwbólowego paracetamolu wynosi 4-6 godzin, natomiast działanie przeciwgorączkowe utrzymuje się przez 6-8 godzin. Te informacje są istotne przy ustalaniu schematu dawkowania i ocenie skuteczności terapii.

Skład preparatu

Gemipar 50; -125 dostępny jest w dwóch dawkach:

  • 1 czopek doodbytniczy zawiera 50 mg paracetamolu
  • 1 czopek doodbytniczy zawiera 125 mg paracetamolu

Wybór odpowiedniej dawki powinien być dokonany na podstawie wieku i masy ciała dziecka, zgodnie z zaleceniami dotyczącymi dawkowania.

Stosowanie Gemiparu 50; -125 wymaga starannego monitorowania pacjenta, szczególnie w przypadku długotrwałego stosowania lub u pacjentów z grupy ryzyka. Regularna ocena funkcji wątroby i nerek może być wskazana u pacjentów otrzymujących długotrwale paracetamol, nawet w zalecanych dawkach.



Nie należy spożywać alkoholu podczas stosowania leku. Alkohol może oddziaływać na wchłanianie leku, wiązanie z białkami krwi i jego dystrybucję w ustroju także metabolizm i wydalanie. W przypadku jednych leków może dojść do wzmocnienia, w przypadku innych do zahamowania ich działania. Wpływ alkoholu na ten sam lek może być inny w przypadku sporadycznego, a inny w przypadku przewlekłego picia.
Lek może wpływać na skuteczność antykoncepcji. Podczas przyjmowania leku zaleca się stosowanie dodatkowych metod zapobiegania ciąży.
Lek może przenikać do mleka kobiet karmiących piersią.
Badania na zwierzętach nie wskazują na istnienie ryzyka dla płodu, ale nie przeprowadzono badań z grupą kontrolną u ludzi, lub badania na zwierzętach wykazały działanie niepożądane na płód, ale badania w grupie kobiet ciężarnych nie potwierdziły istnienia ryzyka dla płodu.
Badania na zwierzętach nie wskazują na istnienie ryzyka dla płodu, ale nie przeprowadzono badań z grupą kontrolną u ludzi, lub badania na zwierzętach wykazały działanie niepożądane na płód, ale badania w grupie kobiet ciężarnych nie potwierdziły istnienia ryzyka dla płodu.
Badania na zwierzętach nie wskazują na istnienie ryzyka dla płodu, ale nie przeprowadzono badań z grupą kontrolną u ludzi, lub badania na zwierzętach wykazały działanie niepożądane na płód, ale badania w grupie kobiet ciężarnych nie potwierdziły istnienia ryzyka dla płodu.
Napoje z zawierające kofeinę powodują synergizm hiperaddycyjny - działanie kofeiny i leku podawanych jednocześnie jest większe niż suma działania leku i kofeiny oddzielnie. Zwiększone hamowanie aktywności fosfodiesterazy nasilającej pobudzenie OUN jest wynikiem zsumowania się efektów działania kofeiny w leku i napojach. Wynikiem tych interakcji mogą być: zwiększenie działania przeciwbólowego ASA; tachykardia, zaburzenia snu, niepokój, pobudzenie psychoruchowe, zaburzenia rytmu serca, hipotonia, ból głowy, skurcze mięśni, bezsenność, zaburzenia koncentracji uwagi, drażliwość, objawy dyspeptyczne.
Lek należy zażywać bez pokarmu (co najmniej 1 h przed jedzeniem lub najwcześniej 2 h po posiłku).