Wyszukaj produkt

Fortum®

Ceftazidime

inj. dom./doż. [substancja sucha]
2 g
1 fiol. typu Monovial
Iniekcje
Lz
100%
-
Fortum®
inj. dom./doż. [substancja sucha]
500 mg
10 fiol.
Iniekcje
Lz
100%
-
Fortum®
inj. dom./doż. [substancja sucha]
250 mg
10 fiol.
Iniekcje
Lz
100%
-
Fortum®
inf. doż./inj. [prosz. do przyg. roztw.]
2 g
1 fiol.
Iniekcje
Lz
100%
-
Fortum®
inj. doż./dom./inf. doż. [prosz. do przyg. roztw.]
1 g
10 fiol.
Iniekcje
Lz
100%
-
Fortum®
inj. dom./doż. [substancja sucha]
1 g
1 fiol. typu Monovial
Iniekcje
Lz
100%
-

Wskazania do stosowania

Fortum® (ceftazydym) jest antybiotykiem cefalosporynowym III generacji, wskazanym do leczenia następujących zakażeń u dorosłych i dzieci, w tym noworodków:

  • Szpitalne zapalenia płuc
  • Zakażenia dolnych dróg oddechowych u pacjentów z mukowiscydozą
  • Bakteryjne zapalenie opon mózgowo-rdzeniowych
  • Przewlekłe ropne zapalenie ucha środkowego
  • Złośliwe zapalenie ucha zewnętrznego
  • Powikłane zakażenia dróg moczowych
  • Powikłane zakażenia skóry i tkanek miękkich
  • Powikłane zakażenia wewnątrzbrzuszne
  • Zakażenia kości i stawów
  • Zapalenia otrzewnej

Fortum® jest również wskazany w leczeniu pacjentów z neutropenią i gorączką, przypuszczalnie wywołaną zakażeniem bakteryjnym. Należy pamiętać, że spektrum działania przeciwbakteryjnego ceftazydymu obejmuje głównie tlenowe bakterie Gram-ujemne. W przypadku podejrzenia zakażenia wykraczającego poza zakres działania ceftazydymu, należy rozważyć terapię skojarzoną z innymi antybiotykami.

Ceftazydym wykazuje silne działanie bakteriobójcze wobec wielu patogenów, w tym Pseudomonas aeruginosa, pałeczek z rodziny Enterobacteriaceae, Haemophilus influenzae, Neisseria spp. oraz niektórych bakterii Gram-dodatnich i beztlenowych. Nie jest jednak skuteczny wobec Enterococcus spp., Bacteroides fragilis, Listeria monocytogenes i Campylobacter pylori.

Warto zapamiętać
  • Ceftazydym ma szerokie spektrum działania przeciwko bakteriom Gram-ujemnym, w tym Pseudomonas aeruginosa
  • W przypadku podejrzenia zakażenia mieszanego, należy rozważyć terapię skojarzoną z innymi antybiotykami

Dzięki szerokiemu spektrum działania i skuteczności wobec opornych patogenów, ceftazydym jest cennym narzędziem w leczeniu ciężkich zakażeń bakteryjnych, szczególnie w środowisku szpitalnym.

Dawkowanie

Dawkowanie ceftazydymu zależy od rodzaju i ciężkości zakażenia, wieku pacjenta, masy ciała oraz funkcji nerek. Lek może być podawany w postaci przerywanych infuzji lub ciągłego wlewu.

Grupa pacjentów Rodzaj zakażenia Dawkowanie
Dorośli i dzieci ≥40 kg Zakażenia dolnych dróg oddechowych u pacjentów z mukowiscydozą 100-150 mg/kg mc./dobę co 8 h, do 9 g/dobę
Dorośli i dzieci ≥40 kg Gorączka neutropeniczna, szpitalne zapalenia płuc, bakteryjne zapalenie opon mózgowo-rdzeniowych, bakteriemia 2 g co 8 h
Dorośli i dzieci ≥40 kg Zakażenia kości i stawów, powikłane zakażenia skóry i tkanek miękkich, powikłane zakażenia w obrębie jamy brzusznej, zapalenie otrzewnej związane z dializą u pacjentów poddawanych CAPD 1-2 g co 8 h
Dorośli i dzieci ≥40 kg Powikłane zakażenia dróg moczowych 1-2 g co 8-12 h
Dzieci <40 kg, >2 m-ce Większość zakażeń 100-150 mg/kg mc./dobę w 3 dawkach podzielonych, max. 6 g/dobę
Noworodki i niemowlęta ≤2 m-ce Większość zakażeń 25-60 mg/kg mc./dobę w dwóch dawkach

Dawkowanie należy dostosować u pacjentów z zaburzeniami czynności nerek. U osób w podeszłym wieku (>80 lat) dobowa dawka nie powinna zazwyczaj przekraczać 3 g.

W przypadku ciągłej infuzji, zaleca się podanie dawki wysycającej, a następnie kontynuację wlewu zgodnie z zaleceniami dla danej grupy pacjentów i rodzaju zakażenia.

Szczególne grupy pacjentów

Pacjenci z zaburzeniami czynności nerek

U pacjentów z niewydolnością nerek konieczna jest modyfikacja dawkowania. Należy podać początkową dawkę wysycającą 1 g ceftazydymu, a następnie dostosować dawki podtrzymujące w oparciu o klirens kreatyniny. Szczegółowe zalecenia dotyczące dawkowania w zależności od stopnia niewydolności nerek znajdują się w Charakterystyce Produktu Leczniczego.

Pacjenci poddawani hemodializie

Okres półtrwania ceftazydymu w surowicy podczas hemodializy wynosi 3-5 godzin. Po zakończeniu każdej sesji hemodializy zaleca się podanie dawki podtrzymującej ceftazydymu.

Pacjenci poddawani dializie otrzewnowej

Ceftazydym można stosować w dializach otrzewnowych i ciągłych ambulatoryjnych dializach otrzewnowych (CAPD). Oprócz podawania dożylnego, lek można dodawać do płynu dializacyjnego (zwykle 125-250 mg na 2 litry płynu).

Warto zapamiętać
  • Dawkowanie ceftazydymu należy dostosować do funkcji nerek pacjenta
  • U pacjentów poddawanych hemodializie, dawkę podtrzymującą należy podać po każdej sesji dializy

Precyzyjne dostosowanie dawkowania do indywidualnych potrzeb pacjenta, z uwzględnieniem funkcji nerek i rodzaju zakażenia, jest kluczowe dla osiągnięcia optymalnej skuteczności terapeutycznej przy minimalizacji ryzyka działań niepożądanych.

Przeciwwskazania

Jedynym bezwzględnym przeciwwskazaniem do stosowania ceftazydymu jest nadwrażliwość na cefalosporyny. Należy zachować szczególną ostrożność u pacjentów z historią nadwrażliwości na penicyliny lub inne antybiotyki β-laktamowe ze względu na możliwość reakcji krzyżowych.

Ostrzeżenia i środki ostrożności

Podczas stosowania ceftazydymu należy uwzględnić następujące środki ostrożności:

  • Ostrożne stosowanie u pacjentów z nadwrażliwością na penicyliny lub inne antybiotyki β-laktamowe
  • Modyfikacja dawkowania u pacjentów z niewydolnością nerek
  • Zachowanie ostrożności przy jednoczesnym stosowaniu z antybiotykami aminoglikozydowymi, furosemidem i innymi lekami nefrotoksycznymi
  • Wykonanie antybiogramu przed zastosowaniem ceftazydymu w monoterapii u pacjentów z zapaleniem opon mózgowo-rdzeniowych
  • U osób w podeszłym wieku nie przekraczać dawki 3 g/dobę

Ścisłe monitorowanie pacjentów, szczególnie tych z grupy wysokiego ryzyka, pozwoli na wczesne wykrycie ewentualnych działań niepożądanych i odpowiednią modyfikację terapii.

Interakcje

Ceftazydym może wchodzić w interakcje z innymi lekami, co wymaga uwagi przy jego stosowaniu:

  • Zwiększone ryzyko nefrotoksyczności przy jednoczesnym stosowaniu z antybiotykami aminoglikozydowymi, wankomycyną, furosemidem i innymi silnie działającymi lekami moczopędnymi
  • Niezgodność farmaceutyczna z wodorowęglanem sodu (nie stosować jako rozpuszczalnika)
  • Niezgodność z roztworami antybiotyków aminoglikozydowych (nie podawać w jednym roztworze)
  • Konieczność płukania zestawu do wlewów między podaniem ceftazydymu a wankomycyną

Świadomość potencjalnych interakcji pozwala na odpowiednie planowanie terapii i minimalizację ryzyka wystąpienia działań niepożądanych.

Stosowanie w ciąży i podczas karmienia piersią

Ceftazydym należy stosować w ciąży tylko wtedy, gdy przewidywane korzyści dla matki przewyższają potencjalne ryzyko dla płodu. W okresie karmienia piersią lek należy stosować ostrożnie, monitorując stan dziecka.

Działania niepożądane

Ceftazydym jest zazwyczaj dobrze tolerowany, jednak mogą wystąpić następujące działania niepożądane:

  • Reakcje miejscowe: zapalenie żył (w tym zakrzepowe) po podaniu dożylnym, ból i zaczerwienienie po podaniu domięśniowym
  • Reakcje nadwrażliwości: wysypka, pokrzywka, gorączka, świąd; rzadko ciężkie reakcje skórne
  • Zaburzenia żołądkowo-jelitowe: biegunka, nudności, wymioty, bóle brzucha
  • Zakażenia oportunistyczne: kandydoza jamy ustnej i układu moczowo-płciowego
  • Zaburzenia neurologiczne: ból i zawroty głowy, parestezje
  • Zaburzenia hematologiczne: przemijająca eozynofilia, rzadko inne zmiany w obrazie krwi
  • Zaburzenia biochemiczne: wzrost aktywności enzymów wątrobowych, stężenia mocznika i kreatyniny

Monitorowanie pacjenta pod kątem wystąpienia działań niepożądanych pozwala na szybką interwencję i ewentualną modyfikację leczenia.

Przedawkowanie

Przedawkowanie ceftazydymu może prowadzić do powikłań neurologicznych, w tym encefalopatii, drgawek i śpiączki. Ryzyko przedawkowania jest szczególnie wysokie u pacjentów z niewydolnością nerek, jeśli dawkowanie nie zostało odpowiednio dostosowane. W przypadku przedawkowania można zastosować hemodializę lub dializę otrzewnową w celu obniżenia stężenia leku w surowicy.

Właściwości farmakologiczne

Ceftazydym charakteryzuje się następującymi właściwościami farmakokinetycznymi:

  • Wiązanie z białkami osocza: około 10%
  • Czas utrzymywania się stężenia terapeutycznego we krwi: 8-12 godzin
  • Przenikanie do tkanek: kości, mięsień sercowy, żółć, płyn opłucnowy, stawowy, przez barierę łożyska, do mleka matki i zmienionego zapalnie płynu mózgowo-rdzeniowego
  • Metabolizm: lek nie jest metabolizowany
  • Wydalanie: głównie z moczem (80-90% w ciągu 24 h), częściowo z żółcią (<1%)
  • Okres półtrwania we krwi: około 2 godziny

Znajomość właściwości farmakokinetycznych ceftazydymu pozwala na optymalizację schematu dawkowania i przewidywanie potencjalnych interakcji z innymi lekami.

Podsumowanie

Ceftazydym (Fortum®) jest skutecznym antybiotykiem o szerokim spektrum działania, szczególnie cennym w leczeniu ciężkich zakażeń wywołanych przez bakterie Gram-ujemne. Jego stosowanie wymaga jednak uwzględnienia indywidualnych cech pacjenta, w tym funkcji nerek, oraz potencjalnych interakcji z innymi lekami. Precyzyjne dawkowanie i monitorowanie pacjenta pozwalają na maksymalizację efektu terapeutycznego przy jednoczesnej minimalizacji ryzyka działań niepożądanych.



Zakażenie wywołane przez Neisseria meningitidis A39
Posocznica wywołana przez paciorkowce A40
Posocznica wywołana przez paciorkowce z grupy A A40.0
Posocznica wywołana przez paciorkowce z grupy B A40.1
Posocznica wywołana przez Streptococcus pneumoniae A40.3
Posocznica wywołana przez Staphylococcus aureus A41.0
Posocznica wywołana przez Haemophilus influenzae A41.3
Posocznica wywołana przez inne bakterie Gram-ujemne A41.5
Róża A46
Rzeżączka A54
Paciorkowce z grupy A jako przyczyna chorób sklasyfikowanych w innych rozdziałach B95.0
Paciorkowce z grupy B jako przyczyna chorób sklasyfikowanych w innych rozdziałach B95.1
Paciorkowce z grupy D jako przyczyna chorób sklasyfikowanych w innych rozdziałach B95.2
Streptococcus pneumoniae jako przyczyna chorób sklasyfikowanych w innych rozdziałach B95.3
Inne paciorkowce jako przyczyna chorób sklasyfikowanych w innych rozdziałach B95.4
Paciorkowce nieokreślone jako przyczyna chorób sklasyfikowanych w innych rozdziałach B95.5
Staphylococcus aureus jako przyczyna chorób sklasyfikowanych w innych rozdziałach B95.6
Klebsiella pneumoniae [K. pneumoniae] jako przyczyna chorób sklasyfikowanych w innych rozdziałach B96.1
Escherichia coli [E. coli] jako przyczyna chorób sklasyfikowanych w innych rozdziałach B96.2
Haemophilus influenzae [H. influenzae] jako przyczyna chorób sklasyfikowanych w innych rozdziałach B96.3
Proteus (mirabilis) (morganii) jako przyczyna chorób sklasyfikowanych w innych rozdziałach B96.4
Pseudomonas (aeruginosa) (mallei) (pseudomallei) jako przyczyna chorób sklasyfikowanych w innych rozdziałach B96.5
Zapalenie opon mózgowo-rdzeniowych pneumokokowe G00.1
Zapalenie opon mózgowo-rdzeniowych paciorkowcowe G00.2
Zapalenie kości skroniowej H70.2
Zapalenie płuc wywołane przez Streptococcus pneumoniae J13
Zapalenie płuc wywołane przez Haemophilus influenzae J14
Zapalenie płuc wywołane przez Klebsiella pneumoniae J15.0
Zapalenie płuc wywołane przez Escherichia coli J15.5
Zapalenie płuc wywołane przez inne tlenowe bakterie Gram-ujemne J15.6
Ostre zapalenie oskrzeli wywołane przez Haemophilus influenzae J20.1
Ostre zapalenie oskrzeli wywołane przez paciorkowce J20.2
Ostre zapalenie wyrostka robaczkowego K35
Inne postacie zapalenia wyrostka robaczkowego K36
Zapalenie wyrostka robaczkowego, nieokreślone K37
Zapalenie otrzewnej K65
Zapalenie pęcherzyka żółciowego K81
Zapalenie dróg żółciowych K83.0
Liszajec [o dowolnej etiologii bakteryjnej] [dowolnej okolicy] L01.0
Ropień skóry, czyrak, czyrak gromadny L02
Ropne zapalenia stawów M00
Meningokokowe zapalenie stawów (A39.8†) M01.0
Zapalenie stawów w przebiegu innych chorób bakteryjnych sklasyfikowanych gdzie indziej M01.3
Zapalenie stawów krzyżowo-biodrowych niesklasyfikowane gdzie indziej M46.1
Inne zakaźne zapalenia błony maziowej i ścięgien M65.1
Choroby tkanek miękkich związane z ich używaniem, przemęczeniem i przeciążeniem M70
Zapalenie powięzi niesklasyfikowane gdzie indziej M72.5
Zapalenie kości i szpiku M86
Ostre cewkowo-śródmiąższowe zapalenie nerek N10
Przewlekłe cewkowo-śródmiąższowe zapalenie nerek N11
Ostre zapalenie pęcherza moczowego N30.0
Inne zapalenie cewki moczowej N34.2
Zakażenie układu moczowego o nieokreślonym umiejscowieniu N39.0
Inne choroby zapalne miednicy u kobiet N73
Posocznica bakteryjna noworodka P36
Badania na zwierzętach nie wskazują na istnienie ryzyka dla płodu, ale nie przeprowadzono badań z grupą kontrolną u ludzi, lub badania na zwierzętach wykazały działanie niepożądane na płód, ale badania w grupie kobiet ciężarnych nie potwierdziły istnienia ryzyka dla płodu.
Badania na zwierzętach nie wskazują na istnienie ryzyka dla płodu, ale nie przeprowadzono badań z grupą kontrolną u ludzi, lub badania na zwierzętach wykazały działanie niepożądane na płód, ale badania w grupie kobiet ciężarnych nie potwierdziły istnienia ryzyka dla płodu.
Badania na zwierzętach nie wskazują na istnienie ryzyka dla płodu, ale nie przeprowadzono badań z grupą kontrolną u ludzi, lub badania na zwierzętach wykazały działanie niepożądane na płód, ale badania w grupie kobiet ciężarnych nie potwierdziły istnienia ryzyka dla płodu.
Produkt leczniczy zawierający substancję czynną silnie działającą.