Flonidan®
Loratadine
Flonidan® - charakterystyka leku przeciwhistaminowego
Wskazania do stosowania
Flonidan® jest wskazany w leczeniu objawów:
- alergicznego zapalenia błony śluzowej nosa (zarówno sezonowego, jak i całorocznego)
- przewlekłej pokrzywki idiopatycznej
Lek ten, zawierający substancję czynną loratadynę, należy do grupy leków przeciwhistaminowych działających na obwodowe receptory H1.
Dawkowanie i sposób podawania
Grupa pacjentów | Dawkowanie tabletek | Dawkowanie zawiesiny doustnej |
---|---|---|
Dorośli i dzieci >12 lat | 1 tabl. (10 mg) raz/dobę | 2 łyżki miarowe (10 mg) raz/dobę |
Dzieci 2-12 lat, >30 kg | 1 tabl. (10 mg) raz/dobę | 2 łyżki miarowe (10 mg) raz/dobę |
Nie zalecane | 1 łyżka miarowa (5 mg) raz/dobę |
Uwaga: U pacjentów z zaburzeniami czynności wątroby zaleca się zmniejszenie dawki o połowę.
Flonidan® można przyjmować niezależnie od posiłków. Tabletki należy połykać w całości, popijając płynem. Zawiesinę doustną należy wstrząsnąć przed użyciem.
Dawkowanie Flonidanu jest zróżnicowane w zależności od wieku, masy ciała i postaci leku. Szczególną uwagę należy zwrócić na pacjentów z zaburzeniami czynności wątroby, u których konieczna jest modyfikacja dawki.
Przeciwwskazania
Jedynym bezwzględnym przeciwwskazaniem do stosowania Flonidanu jest nadwrażliwość na loratadynę lub którąkolwiek substancję pomocniczą zawartą w preparacie.
Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności
Podczas stosowania Flonidanu należy zachować szczególną ostrożność w następujących przypadkach:
- Długotrwałe leczenie
- Ciężkie zaburzenia czynności wątroby
- Planowane wykonanie skórnych testów alergicznych (należy przerwać stosowanie leku co najmniej 48 godzin przed testem)
Tabletki Flonidanu zawierają laktozę, co może być istotne dla pacjentów z nietolerancją galaktozy, brakiem laktazy lub zespołem złego wchłaniania glukozy-galaktozy.
Zawiesina doustna zawiera sacharozę, kumarynę, glikol propylenowy, benzoesan sodu i sód, co może mieć znaczenie dla niektórych grup pacjentów.
Mimo że Flonidan jest lekiem stosunkowo bezpiecznym, istnieją pewne grupy pacjentów, u których jego stosowanie wymaga szczególnej uwagi. Dotyczy to zwłaszcza osób z zaburzeniami czynności wątroby oraz pacjentów z nietolerancją niektórych substancji pomocniczych.
Interakcje z innymi lekami
Flonidan może wchodzić w interakcje z:
- Inhibitorami izoenzymów CYP3A4 lub CYP2D6 (np. ketokonazol, erytromycyna, cymetydyna) - mogą zwiększać stężenie loratadyny w osoczu
- Alkoholem - nie nasila jego działania
Interakcje Flonidanu z innymi lekami są ograniczone, jednak należy zachować ostrożność przy jednoczesnym stosowaniu inhibitorów enzymów metabolizujących loratadynę.
Stosowanie w ciąży i podczas karmienia piersią
Dane z dużej liczby zastosowań w okresie ciąży (>1000 kobiet) nie wskazują na szkodliwe działanie loratadyny na płód lub noworodka. Jednak w celu zachowania ostrożności zaleca się unikanie stosowania leku w okresie ciąży.
Loratadyna przenika do mleka kobiecego, dlatego nie zaleca się jej stosowania u kobiet karmiących piersią.
Mimo braku jednoznacznych dowodów na szkodliwość, stosowanie Flonidanu w ciąży i podczas karmienia piersią powinno być ograniczone do sytuacji, gdy korzyści przewyższają potencjalne ryzyko.
Działania niepożądane
Najczęściej zgłaszane działania niepożądane Flonidanu to:
- Senność (1,2%)
- Bóle głowy (0,6%)
- Zwiększone łaknienie (0,5%)
- Bezsenność (0,1%)
Bardzo rzadko mogą wystąpić poważniejsze działania niepożądane, takie jak reakcje nadwrażliwości, zaburzenia rytmu serca czy nieprawidłowa czynność wątroby.
Flonidan jest lekiem dobrze tolerowanym, a większość działań niepożądanych ma charakter łagodny i przemijający. Niemniej jednak, pacjenci powinni być świadomi możliwości wystąpienia rzadkich, ale poważnych reakcji niepożądanych.
Przedawkowanie
W przypadku przedawkowania Flonidanu mogą wystąpić nasilone objawy cholinolityczne, takie jak senność, tachykardia i bóle głowy. Leczenie przedawkowania obejmuje:
- Usunięcie leku z przewodu pokarmowego (podanie węgla aktywnego, płukanie żołądka)
- Leczenie objawowe i podtrzymujące
- Monitorowanie stanu pacjenta
Hemodializa nie jest skuteczna w usuwaniu loratadyny z organizmu.
W przypadku przedawkowania Flonidanu kluczowe jest szybkie podjęcie działań mających na celu usunięcie leku z organizmu oraz leczenie objawowe. Długotrwałe monitorowanie pacjenta jest niezbędne ze względu na możliwość utrzymywania się objawów.
Mechanizm działania
Loratadyna, substancja czynna Flonidanu, jest trójpierścieniowym lekiem przeciwhistaminowym, który:
- Działa wybiórczo na obwodowe receptory histaminowe H1
- Słabo przenika do ośrodkowego układu nerwowego
- Nie wykazuje istotnego działania sedatywnego i przeciwcholinergicznego w zalecanych dawkach
- Nie wpływa znacząco na receptory H2, wychwyt noradrenaliny czy czynność układu krążenia
Selektywne działanie loratadyny na obwodowe receptory H1 przy minimalnym wpływie na ośrodkowy układ nerwowy sprawia, że Flonidan jest skutecznym lekiem przeciwhistaminowym o korzystnym profilu bezpieczeństwa.
Warto zapamiętać
- Flonidan jest lekiem przeciwhistaminowym II generacji, który skutecznie łagodzi objawy alergii bez wywoływania znaczącej senności.
- Lek może być stosowany raz dziennie, co ułatwia przestrzeganie zaleceń terapeutycznych przez pacjentów.
Skład
Flonidan dostępny jest w dwóch postaciach:
- Tabletki: 1 tabletka zawiera 10 mg loratadyny
- Zawiesina doustna: 5 ml (1 łyżka miarowa) zawiera 5 mg loratadyny
Różne postacie leku umożliwiają dobór odpowiedniej formy podania dla różnych grup pacjentów, w tym dzieci i osób mających trudności z połykaniem tabletek.
Flonidan®

Wskazania pozarejestracyjne: Alergia pokarmowa - u pacjentów powyżej 2 rż.; reakcja anafilaktyczna objawiająca się pokrzywką lub obrzękiem naczynioruchowym Quinckego - u pacjentów powyżej 2 rż.
2) Pacjenci 65+
Przysługuje uprawnionym pacjentom we wskazaniach określonych w decyzji o objęciu refundacją. Jeżeli lek jest refundowany we wszystkich zarejestrowanych wskazaniach, to jest w nich wszystkich bezpłatny dla pacjenta. Jeżeli natomiast lek jest refundowany w określonych wskazaniach, to jest bezpłatny dla seniorów tylko i wyłącznie w tych właśnie wskazaniach.
3) Pacjenci do ukończenia 18 roku życia