Flegamina Junior
Bromhexine hydrochloride
Flegamina Junior - charakterystyka produktu leczniczego
Wskazania do stosowania
Flegamina Junior jest wskazana w leczeniu ostrych i przewlekłych chorób dróg oddechowych, które przebiegają z zaburzeniami odkrztuszania i usuwania śluzu. Lek działa mukolitycznie, ułatwiając oczyszczanie drzewa oskrzelowego z gęstej wydzieliny śluzowej.
Bromoheksyna, będąca substancją czynną preparatu, powoduje zwiększenie objętości wydzieliny śluzowej przy jednoczesnym zmniejszeniu jej lepkości. Efekt ten osiągany jest poprzez depolimeryzację kwaśnych włókien polisacharydowych w śluzie oraz stymulację komórek gruczołowych do produkcji obojętnych polisacharydów.
Dawkowanie i sposób podawania
Grupa wiekowa | Dawkowanie | Częstotliwość | Dawka bromoheksyny |
---|---|---|---|
Dzieci 2-6 lat | 10 ml (2 łyżki miarowe) | 2 razy na dobę | 4 mg 2 razy na dobę |
Dzieci 6-12 lat | 10 ml (2 łyżki miarowe) | 3 razy na dobę | 4 mg 3 razy na dobę |
Dorośli i dzieci powyżej 12 lat | 20 ml (4 łyżki miarowe) | 3 razy na dobę | 8 mg 3 razy na dobę |
Ważne zalecenia dotyczące stosowania leku:
- Produkt należy przyjmować w równych odstępach czasu, po posiłku.
- Nie należy podawać leku bezpośrednio przed snem.
- Syrop o smaku truskawkowym, ze względu na zawartość bromoheksyny, nie powinien być podawany dzieciom poniżej 2 lat.
- Syrop o smaku truskawkowym nie zawiera alkoholu.
Prawidłowe nawodnienie pacjenta jest kluczowe dla efektywności leku, szczególnie w przypadku występowania gorączki. Odpowiednie nawodnienie zwiększa rozrzedzenie wydzieliny oskrzelowej i ułatwia odkrztuszanie.
Przeciwwskazania
Stosowanie Flegaminy Junior jest przeciwwskazane w następujących przypadkach:
- Nadwrażliwość na bromoheksynę lub którąkolwiek substancję pomocniczą.
- Dzieci poniżej 2 roku życia, ze względu na zawartość bromoheksyny.
Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności
Podczas stosowania Flegaminy Junior należy zachować szczególną ostrożność w następujących sytuacjach:
- W stanach zapalnych dróg oddechowych z towarzyszącym zakażeniem bakteryjnym - bromoheksynę należy podawać jednocześnie z antybiotykami i lekami rozszerzającymi drogi oddechowe.
- U pacjentów z chorobą wrzodową żołądka i dwunastnicy w wywiadzie lub z czynną chorobą wrzodową - bromoheksyna może nasilać jej objawy.
- W przypadkach ciężkich zaburzeń czynności wątroby lub nerek.
- U pacjentów z zespołem złego wchłaniania glukozy-galaktozy - syrop zawiera glukozę.
Należy zwrócić uwagę na możliwość wystąpienia reakcji alergicznych ze względu na zawartość metylu parahydroksybenzoesanu w preparacie. Istnieją bardzo rzadkie doniesienia o poważnych zmianach skórnych (zespół Stevens-Johnsona, zespół Lyell'a) związanych ze stosowaniem substancji mukolitycznych, takich jak bromoheksyna.
Warto zapamiętać
- Flegamina Junior jest skuteczna w leczeniu ostrych i przewlekłych chorób dróg oddechowych z zaburzeniami odkrztuszania.
- Prawidłowe nawodnienie pacjenta jest kluczowe dla efektywności leku, szczególnie w przypadku występowania gorączki.
Interakcje z innymi produktami leczniczymi
Bromoheksyna może wchodzić w interakcje z następującymi lekami:
- Atropina i inne leki cholinolityczne - ostrożne stosowanie ze względu na ryzyko nadmiernego wysuszenia błon śluzowych.
- Leki przeciwkaszlowe zawierające kodeinę i jej pochodne - nie należy stosować jednocześnie, gdyż mogą osłabiać odruch kaszlu i powodować zaleganie wydzieliny.
- Salicylany i inne niesteroidowe leki przeciwzapalne - bromoheksyna może nasilać ich działanie drażniące na błonę śluzową przewodu pokarmowego.
- Niektóre antybiotyki (oksytetracyklina, erytromycyna, ampicylina, doksycyklina, amoksycylina, cefuroksym) - bromoheksyna może zwiększać ich stężenie w miąższu płucnym.
Znajomość tych interakcji jest kluczowa dla bezpiecznego i skutecznego stosowania Flegaminy Junior w połączeniu z innymi lekami.
Stosowanie w ciąży i podczas karmienia piersią
Stosowanie bromoheksyny w ciąży, szczególnie w pierwszym trymestrze, nie jest zalecane. W pozostałym okresie ciąży preparat można stosować wyłącznie, gdy w opinii lekarza korzyść dla matki przeważa nad potencjalnym zagrożeniem dla płodu.
Bromoheksyna przenika do mleka matki. Mimo że nie stwierdzono niekorzystnego wpływu na dzieci karmione piersią, nie zaleca się stosowania leku w okresie laktacji.
Działania niepożądane
Podczas stosowania Flegaminy Junior mogą wystąpić następujące działania niepożądane:
- Zaburzenia żołądkowo-jelitowe (niezbyt często): ból w górnej części brzucha, nudności, wymioty, biegunka.
- Zaburzenia układu nerwowego (częstość nieznana): ból głowy, zawroty głowy, senność.
- Zaburzenia skóry i tkanki podskórnej (rzadko): wysypka, obrzęk naczynioruchowy, pokrzywka, świąd.
- Zaburzenia układu oddechowego (częstość nieznana): skurcz oskrzeli.
- Zaburzenia układu immunologicznego (rzadko): reakcje nadwrażliwości, w tym reakcje anafilaktyczne.
W przypadku wystąpienia nowych zmian patologicznych na skórze lub błonach śluzowych, należy niezwłocznie skonsultować się z lekarzem i przerwać leczenie bromoheksyną.
Przedawkowanie
Dotychczas nie opisano specyficznych objawów przedawkowania bromoheksyny. W przypadku nieumyślnego przedawkowania zaobserwowane objawy są zgodne ze znanymi działaniami niepożądanymi leku w dawkach zalecanych. W razie przedawkowania należy wykonać płukanie żołądka, podać węgiel aktywowany i zastosować leczenie objawowe.
Właściwości farmakologiczne
Bromoheksyna, substancja czynna Flegaminy Junior, jest syntetyczną pochodną alkaloidu wazycyny o działaniu mukolitycznym. Jej główne działanie polega na oczyszczaniu drzewa oskrzelowego z gęstej wydzieliny śluzowej. Analiza mikroskopowa śluzu wykazała, że w ciągu 10 dni podawania bromoheksyny następuje fragmentacja ciągliwych włókien. Po zaprzestaniu podawania leku, morfologiczny obraz wydzieliny oskrzelowej wraca do stanu poprzedniego, zwiększając swoją lepkość.
Bromoheksyna nie tylko ułatwia wykrztuszanie gęstej wydzieliny, ale także poprawia czynność nabłonka rzęskowego, co ma kluczowe znaczenie dla prawidłowego funkcjonowania układu oddechowego.
Skład preparatu
5 ml syropu (1 łyżka miarowa) zawiera 2 mg bromoheksyny chlorowodorku jako substancję czynną.
Znajomość dokładnego składu preparatu jest istotna dla lekarzy, szczególnie w kontekście potencjalnych alergii lub nietolerancji pacjenta na składniki pomocnicze.