Euthyrox® N 25; -N 50; -N 75; -N 88 µg; -N 100; -N 112 µg; -N 125; -N 137 µg; -N 150; -N 175; -N 200
Levothyroxine sodium
Euthyrox® N - Charakterystyka produktu leczniczego
Wskazania do stosowania
Euthyrox® N jest wskazany w następujących przypadkach:
- Leczenie wola obojętnego
- Zapobieganie nawrotom po chirurgicznym usunięciu wola obojętnego
- Terapia substytucyjna w niedoczynności tarczycy
- Terapia supresyjna w raku tarczycy
- Diagnostyka w testach zahamowania czynności tarczycy (dawki 100 µg, 150 µg, 200 µg)
- Suplementacja skojarzona ze stosowaniem leków przeciwtarczycowych w trakcie leczenia nadczynności tarczycy (wybrane dawki)
Szczegółowe wskazania różnią się nieco w zależności od dawki preparatu.
Dawkowanie i sposób podawania
Dawkowanie Euthyroxu należy ustalać indywidualnie dla każdego pacjenta na podstawie badań laboratoryjnych i oceny klinicznej. Leczenie rozpoczyna się od małych dawek, które stopniowo zwiększa się co 2-4 tygodnie do uzyskania pełnej dawki substytucyjnej.
Wskazanie | Zalecana dawka |
---|---|
Leczenie wola obojętnego | 75-200 µg/dobę |
Zapobieganie nawrotom po usunięciu wola | 75-200 µg/dobę |
Terapia substytucyjna w niedoczynności tarczycy u dorosłych | Dawka początkowa: 25-50 µg/dobę Dawka podtrzymująca: 100-200 µg/dobę |
Terapia supresyjna w raku tarczycy | 150-300 µg/dobę |
Suplementacja w leczeniu nadczynności | 50-100 µg/dobę |
Dawkowanie należy dostosować indywidualnie, szczególną ostrożność zachowując u osób starszych, z chorobą niedokrwienną serca oraz długotrwałą niedoczynnością tarczycy.
Lek należy przyjmować doustnie, jednorazowo rano na czczo, popijając niewielką ilością płynu. U niemowląt tabletkę należy rozpuścić w wodzie bezpośrednio przed podaniem.
Przeciwwskazania
Stosowanie Euthyroxu jest przeciwwskazane w przypadku:
- Nadwrażliwości na lewotyroksynę lub którąkolwiek substancję pomocniczą
- Nieleczonej niedoczynności kory nadnerczy
- Nieleczonej niedoczynności przysadki
- Nieleczonej nadczynności tarczycy
- Świeżo przebytego zawału mięśnia sercowego
- Ostrego zapalenia mięśnia sercowego
- Ostrego zapalenia wszystkich warstw serca (pancarditis)
Należy zachować szczególną ostrożność rozpoczynając leczenie u pacjentów z chorobami układu sercowo-naczyniowego oraz zaburzeniami endokrynologicznymi.
Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności
Przed rozpoczęciem leczenia lewotyroksyną należy wykluczyć lub rozpocząć leczenie następujących chorób: niewydolność wieńcowa, dławica piersiowa, miażdżyca naczyń, nadciśnienie tętnicze, niedoczynność przysadki i kory nadnerczy, autonomiczna czynność tarczycy. U pacjentów z ryzykiem zaburzeń psychotycznych należy rozpoczynać leczenie od małych dawek i stopniowo je zwiększać.
Szczególną ostrożność należy zachować u pacjentów z chorobami układu sercowo-naczyniowego, unikając nawet niewielkiej jatrogennej nadczynności tarczycy. U kobiet po menopauzie z niedoczynnością tarczycy i zwiększonym ryzykiem osteoporozy należy unikać suprafizjologicznych stężeń lewotyroksyny.
Podczas jednoczesnego stosowania lewotyroksyny z niektórymi lekami (np. orlistat, inhibitory proteazy, fenytoina) może być konieczne dostosowanie dawkowania. Należy monitorować parametry czynności tarczycy.
Warto zapamiętać
- Dawkowanie Euthyroxu należy ustalać indywidualnie, rozpoczynając od małych dawek
- Lek przyjmuje się rano na czczo, popijając niewielką ilością płynu
Interakcje z innymi produktami leczniczymi
Lewotyroksyna może wchodzić w interakcje z wieloma lekami, m.in.:
- Leki przeciwcukrzycowe - może osłabiać ich działanie
- Leki przeciwzakrzepowe - może nasilać ich działanie
- Inhibitory proteazy - mogą wpływać na działanie lewotyroksyny
- Fenytoina - może wypierać lewotyroksynę z połączeń z białkami
- Cholestyramina, kolestypol - hamują wchłanianie lewotyroksyny
- Preparaty zawierające glin, żelazo, wapń - mogą osłabiać wchłanianie lewotyroksyny
- Orlistat - może prowadzić do niedoczynności tarczycy
- Inhibitory kinazy tyrozynowej - mogą zmniejszać skuteczność lewotyroksyny
Konieczne może być dostosowanie dawkowania lewotyroksyny przy jednoczesnym stosowaniu tych leków. Zaleca się monitorowanie parametrów czynności tarczycy.
Ciąża i karmienie piersią
Leczenie lewotyroksyną należy kontynuować w czasie ciąży i karmienia piersią. W czasie ciąży zapotrzebowanie na lek może wzrosnąć. Nie stwierdzono działania teratogennego ani toksycznego na płód przy stosowaniu zalecanych dawek. Nadmierne dawki mogą jednak negatywnie wpływać na rozwój płodu.
Lewotyroksyna przenika do mleka kobiecego w niewielkich ilościach, które nie powinny wpływać na czynność tarczycy dziecka. Nie należy stosować lewotyroksyny w skojarzeniu z lekami przeciwtarczycowymi w leczeniu nadczynności tarczycy w ciąży.
Działania niepożądane
Przy prawidłowym stosowaniu i monitorowaniu leczenia działania niepożądane nie powinny występować. Mogą one pojawić się przy przekroczeniu indywidualnej tolerancji lub przedawkowaniu leku. Typowe objawy nadczynności tarczycy to m.in.:
- Zaburzenia rytmu serca, tachykardia, kołatanie serca
- Bóle głowy, osłabienie mięśni, drżenia
- Uderzenia gorąca, nadmierne pocenie się
- Biegunka, zmniejszenie masy ciała
- Niepokój, bezsenność
W przypadku wystąpienia działań niepożądanych należy zmniejszyć dawkę lub czasowo odstawić lek. Możliwe są również reakcje alergiczne, szczególnie skórne.
Przedawkowanie
Przedawkowanie lewotyroksyny może prowadzić do ostrej nadczynności tarczycy. Objawy obejmują nasilone działanie β-sympatykomimetyczne, jak tachykardia i pobudzenie. W ciężkich przypadkach może dojść do ostrej psychozy, drgawek lub śmierci sercowej. Leczenie polega na przerwaniu podawania leku, monitorowaniu parametrów laboratoryjnych i leczeniu objawowym (np. β-adrenolityki). W masywnym przedawkowaniu może być konieczna plazmafereza.
Właściwości farmakologiczne
Lewotyroksyna zawarta w Euthyroxie działa identycznie jak naturalny hormon tarczycy. Ulega konwersji do T3 w tkankach obwodowych i wywiera swoje działanie poprzez receptory T3. Organizm nie odróżnia lewotyroksyny egzogennej od endogennej.
Skład
Substancją czynną leku jest lewotyroksyna sodowa. Jedna tabletka zawiera 25, 50, 75, 88, 100, 112, 125, 137, 150, 175 lub 200 µg lewotyroksyny sodowej, w zależności od dawki preparatu.
Euthyrox jest dostępny w szerokiej gamie dawek, co umożliwia precyzyjne dobranie dawkowania do indywidualnych potrzeb pacjenta.
2) Pacjenci 65+
Przysługuje uprawnionym pacjentom we wskazaniach określonych w decyzji o objęciu refundacją. Jeżeli lek jest refundowany we wszystkich zarejestrowanych wskazaniach, to jest w nich wszystkich bezpłatny dla pacjenta. Jeżeli natomiast lek jest refundowany w określonych wskazaniach, to jest bezpłatny dla seniorów tylko i wyłącznie w tych właśnie wskazaniach.
3) Kobiety w ciąży
4) Pacjenci do ukończenia 18 roku życia