Euthyrox® N 25; -N 50; -N 75; -N 88 µg; -N 100; -N 112 µg; -N 125; -N 137 µg; -N 150; -N 175; -N 200
Levothyroxine sodium
Wskazania do stosowania
Euthyrox® N jest wskazany w następujących przypadkach:
- Leczenie wola obojętnego
- Zapobieganie nawrotom po chirurgicznym usunięciu wola obojętnego
- Terapia substytucyjna w niedoczynności tarczycy
- Terapia supresyjna w raku tarczycy
- Diagnostyka w testach zahamowania czynności tarczycy (dawki 100 µg, 150 µg, 200 µg)
- Suplementacja skojarzona ze stosowaniem leków przeciwtarczycowych w leczeniu nadczynności tarczycy (wybrane dawki)
Szczegółowe wskazania różnią się nieco w zależności od dawki preparatu.
Dawkowanie i sposób podawania
Dawkowanie Euthyroxu® N należy ustalać indywidualnie dla każdego pacjenta na podstawie badań laboratoryjnych i oceny klinicznej. Dostępne są tabletki o zawartości 25-200 µg lewotyroksyny sodowej, co umożliwia precyzyjne dobranie dawki.
Ogólne zalecenia dotyczące dawkowania:
Wskazanie | Zalecana dawka |
---|---|
Leczenie wola obojętnego | 75-200 µg/dobę |
Zapobieganie nawrotom po usunięciu wola | 75-200 µg/dobę |
Terapia substytucyjna w niedoczynności tarczycy u dorosłych | Dawka początkowa: 25-50 µg/dobę Dawka podtrzymująca: 100-200 µg/dobę |
Terapia supresyjna w raku tarczycy | 150-300 µg/dobę |
Suplementacja w leczeniu nadczynności | 50-100 µg/dobę |
Dawkowanie należy dostosowywać stopniowo, rozpoczynając od małych dawek. U osób starszych, z chorobą niedokrwienną serca lub długotrwałą niedoczynnością tarczycy zaleca się szczególną ostrożność i wolniejsze zwiększanie dawki.
Sposób podawania
Euthyrox® N należy przyjmować doustnie w pojedynczej dawce dobowej, rano na czczo, 30 minut przed śniadaniem, popijając niewielką ilością płynu. U niemowląt całą dawkę dobową podaje się jednorazowo, co najmniej 30 minut przed pierwszym posiłkiem, po uprzednim rozpuszczeniu tabletki w wodzie.
Czas trwania leczenia
Leczenie zwykle trwa przez całe życie w przypadku substytucji w niedoczynności tarczycy lub po usunięciu tarczycy. W innych wskazaniach czas terapii zależy od choroby podstawowej i efektów leczenia.
Właściwe dawkowanie i długość terapii Euthyroxem® N musi być ustalona indywidualnie dla każdego pacjenta przez lekarza prowadzącego, z uwzględnieniem stanu klinicznego i wyników badań laboratoryjnych.
Przeciwwskazania
Stosowanie Euthyroxu® N jest przeciwwskazane w następujących przypadkach:
- Nadwrażliwość na substancję czynną lub którąkolwiek substancję pomocniczą
- Nieleczona niedoczynność kory nadnerczy
- Nieleczona niedoczynność przysadki
- Nieleczona nadczynność tarczycy
- Świeżo przebyty zawał mięśnia sercowego
- Ostre zapalenie mięśnia sercowego
- Ostre zapalenie wszystkich warstw serca (pancarditis)
Przed rozpoczęciem leczenia Euthyroxem® N należy wykluczyć powyższe stany lub rozpocząć ich odpowiednie leczenie. Szczególną ostrożność należy zachować u pacjentów z chorobami układu sercowo-naczyniowego.
Warto zapamiętać
- Euthyrox® N zawiera lewotyroksynę - syntetyczny hormon tarczycy identyczny z naturalnym
- Dawkowanie musi być ściśle indywidualizowane i monitorowane badaniami laboratoryjnymi
Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności
Przed rozpoczęciem leczenia Euthyroxem® N należy wykluczyć lub rozpocząć leczenie następujących chorób:
- Choroba niedokrwienna serca
- Dławica piersiowa
- Nadciśnienie tętnicze
- Niedoczynność przysadki i/lub kory nadnerczy
- Autonomiczna czynność tarczycy
Szczególną ostrożność należy zachować u pacjentów z ryzykiem zaburzeń psychotycznych, niewydolnością wieńcową, niewydolnością serca lub zaburzeniami rytmu serca. U tych pacjentów zaleca się rozpoczynanie leczenia od małych dawek i powolne ich zwiększanie.
Należy unikać nawet niewielkiej nadczynności tarczycy wywołanej lekiem. Konieczne jest częste monitorowanie parametrów tarczycowych.
U kobiet po menopauzie z niedoczynnością tarczycy i zwiększonym ryzykiem osteoporozy należy unikać suprafizjologicznych stężeń lewotyroksyny.
Stosowanie Euthyroxu® N wymaga ścisłego nadzoru lekarskiego i regularnego monitorowania parametrów czynności tarczycy, szczególnie u pacjentów z chorobami współistniejącymi lub czynnikami ryzyka.
Interakcje z innymi produktami leczniczymi
Euthyrox® N może wchodzić w interakcje z wieloma lekami, wpływając na ich działanie lub ulegając ich wpływowi. Najważniejsze interakcje dotyczą:
- Leków przeciwcukrzycowych - może być konieczna modyfikacja dawki
- Leków przeciwzakrzepowych - zwiększone ryzyko krwawień
- Inhibitorów proteazy (leki przeciwwirusowe)
- Fenytoiny
- Cholestyraminy i kolestypolu - hamują wchłanianie lewotyroksyny
- Leków zawierających glin, żelazo, wapń - zmniejszają wchłanianie lewotyroksyny
- Orlistatu - może prowadzić do niedoczynności tarczycy
- Inhibitorów kinazy tyrozynowej
- Barbituranów, karbamazepiny - przyspieszają metabolizm lewotyroksyny
- Estrogenów - mogą zwiększać zapotrzebowanie na lewotyroksynę
Pacjenci przyjmujący Euthyrox® N powinni informować lekarza o wszystkich stosowanych lekach. Może być konieczne dostosowanie dawkowania lub zmiana godzin przyjmowania poszczególnych preparatów.
Ciąża i karmienie piersią
Stosowanie Euthyroxu® N w ciąży i podczas karmienia piersią jest dozwolone i często konieczne. Leczenie niedoczynności tarczycy należy kontynuować bez przerwy, a dawkowanie może wymagać zwiększenia, szczególnie w czasie ciąży. Nie stwierdzono działania teratogennego ani toksycznego na płód przy stosowaniu zalecanych dawek.
Nadmierne dawki lewotyroksyny mogą jednak negatywnie wpływać na rozwój płodu. W czasie ciąży nie należy stosować lewotyroksyny w skojarzeniu z lekami przeciwtarczycowymi w leczeniu nadczynności tarczycy.
Podczas karmienia piersią lewotyroksyna przenika do mleka w niewielkich ilościach, które nie stanowią zagrożenia dla dziecka.
Stosowanie Euthyroxu® N w ciąży i podczas laktacji wymaga ścisłego nadzoru lekarskiego i regularnego monitorowania parametrów tarczycowych.
Działania niepożądane
Przy prawidłowym stosowaniu i monitorowaniu leczenia, działania niepożądane Euthyroxu® N występują rzadko. Mogą pojawić się w przypadku przekroczenia indywidualnej tolerancji lub przedawkowania, szczególnie przy zbyt szybkim zwiększaniu dawki na początku leczenia.
Najczęstsze działania niepożądane to objawy nadczynności tarczycy:
- Zaburzenia rytmu serca, tachykardia, kołatanie serca
- Bóle w klatce piersiowej
- Bóle głowy, osłabienie mięśni, kurcze
- Uderzenia gorąca, nadmierne pocenie się
- Biegunka, zmniejszenie masy ciała
- Niepokój, bezsenność
- Zaburzenia miesiączkowania
W przypadku wystąpienia działań niepożądanych należy zmniejszyć dawkę lub czasowo przerwać leczenie. Po ustąpieniu objawów można ostrożnie wznowić terapię.
Właściwe dawkowanie i regularne monitorowanie parametrów tarczycowych pozwala zminimalizować ryzyko wystąpienia działań niepożądanych Euthyroxu® N.
Przedawkowanie
Przedawkowanie Euthyroxu® N może prowadzić do objawów nadczynności tarczycy, a w skrajnych przypadkach do ostrej psychozy. Zwiększone stężenie T3 jest najlepszym wskaźnikiem przedawkowania.
Postępowanie w przypadku przedawkowania obejmuje:
- Przerwanie leczenia
- Wykonanie badań laboratoryjnych
- Podanie leków β-adrenolitycznych w celu złagodzenia objawów
- W ciężkich przypadkach może być konieczna plazmafereza
Przedawkowanie Euthyroxu® N może mieć poważne konsekwencje, dlatego kluczowe jest ścisłe przestrzeganie zaleceń lekarza dotyczących dawkowania i regularne wykonywanie badań kontrolnych.
Właściwości farmakologiczne
Euthyrox® N zawiera syntetyczną lewotyroksynę, która działa identycznie jak naturalny hormon tarczycy. Po podaniu ulega konwersji do T3 w tkankach obwodowych i wywiera swoje działanie poprzez receptory T3. Organizm nie rozróżnia lewotyroksyny endogennej od egzogennej.
Euthyrox® N skutecznie uzupełnia niedobór hormonów tarczycy, naśladując działanie naturalnej lewotyroksyny.
Skład
Substancją czynną leku jest lewotyroksyna sodowa. Jedna tabletka zawiera 25, 50, 75, 88, 100, 112, 125, 137, 150, 175 lub 200 µg lewotyroksyny sodowej, w zależności od dawki preparatu.
Szeroki zakres dostępnych dawek Euthyroxu® N umożliwia precyzyjne dobranie indywidualnej dawki dla każdego pacjenta.
2) Pacjenci 65+
Przysługuje uprawnionym pacjentom we wskazaniach określonych w decyzji o objęciu refundacją. Jeżeli lek jest refundowany we wszystkich zarejestrowanych wskazaniach, to jest w nich wszystkich bezpłatny dla pacjenta. Jeżeli natomiast lek jest refundowany w określonych wskazaniach, to jest bezpłatny dla seniorów tylko i wyłącznie w tych właśnie wskazaniach.
3) Kobiety w ciąży
4) Pacjenci do ukończenia 18 roku życia