Eucreas
Vildagliptin + Metformin hydrochloride
Eucreas - złożony lek przeciwcukrzycowy
Eucreas to zaawansowany produkt leczniczy stosowany w terapii cukrzycy typu 2. Zawiera on dwie substancje czynne o komplementarnych mechanizmach działania: wildagliptynę (50 mg) oraz chlorowodorek metforminy (850 mg, co odpowiada 660 mg metformników pozwala na skuteczniejszą kontrolę glikemii u pacjentów, u których monoterapia metforminą nie przyniosła zadowalających rezultatów.
Wskazania do stosowania
Eucreas jest dedykowany pacjentom z cukrzycą typu 2, u których:
- Nie uzyskano wystarczającej kontroli glikemii pomimo stosowania maksymalnych tolerowanych dawek metforminy w monoterapii
- Stosowano wcześniej wildagliptynę w skojarzeniu z metforminą, ale w postaci oddzielnych tabletek
Lek ten stanowi zatem skuteczną opcję terapeutyczną dla pacjentów wymagających intensyfikacji leczenia przeciwcukrzycowego.
Dawkowanie i sposób podawania
Grupa pacjentów | Zalecane dawkowanie |
---|---|
Dorośli z prawidłową czynnością nerek (GFR ≥90ml/min) | 50 mg/850 mg lub 50 mg/1000 mg 2x dziennie (rano i wieczorem) |
Pacjenci wcześniej stosujący wildagliptynę i metforminę w oddzielnych tabletkach | Kontynuacja dotychczasowych dawek w postaci produktu złożonego |
Pacjenci z niewystarczającą kontrolą glikemii po terapii metforminą i sulfonylomocznikiem | 50 mg wildagliptyny 2x dziennie + metformina w dawce zbliżonej do aktualnie stosowanej |
Pacjenci z niewystarczającą kontrolą glikemii po terapii insuliną i metforminą | 50 mg wildagliptyny 2x dziennie + metformina w dawce zbliżonej do aktualnie stosowanej |
Dawkowanie należy ustalać indywidualnie, uwzględniając aktualny schemat leczenia, skuteczność i tolerancję terapii. Maksymalna zalecana dawka dobowa wildagliptyny wynosi 100 mg.
Indywidualizacja dawkowania Eucreasu jest kluczowa dla osiągnięcia optymalnej kontroli glikemii przy minimalizacji ryzyka działań niepożądanych.
Szczególne grupy pacjentów
Pacjenci w podeszłym wieku (≥65 lat): Ze względu na wydalanie metforminy przez nerki i tendencję do pogarszania się funkcji nerek w tej grupie wiekowej, konieczne jest regularne monitorowanie czynności nerek.
Pacjenci z zaburzeniami czynności nerek: Wartość GFR należy oznaczać przed rozpoczęciem leczenia i co najmniej raz w roku. U pacjentów ze zwiększonym ryzykiem pogorszenia czynności nerek oraz u osób starszych, ocenę należy przeprowadzać częściej (co 3-6 miesięcy). Szczegółowe zalecenia dotyczące dawkowania w zależności od wartości GFR znajdują się w Charakterystyce Produktu Leczniczego.
Pacjenci z zaburzeniami czynności wątroby: Stosowanie Eucreasu jest przeciwwskazane u pacjentów z zaburzeniami czynności wątroby, w tym u osób z aktywnością AlAT lub AspAT przekraczającą 3-krotnie górną granicę normy.
Dzieci i młodzież (<18 lat): Stosowanie Eucreasu nie jest zalecane ze względu na brak danych dotyczących bezpieczeństwa i skuteczności w tej grupie wiekowej.
Szczególna ostrożność i indywidualizacja terapii są niezbędne u pacjentów w podeszłym wieku oraz z zaburzeniami czynności nerek. Monitorowanie funkcji nerek i wątroby jest kluczowe dla bezpieczeństwa terapii.
Przeciwwskazania
Eucreas nie powinien być stosowany w następujących przypadkach:
- Nadwrażliwość na substancje czynne lub pomocnicze
- Cukrzycowa kwasica ketonowa lub stan przedśpiączkowy
- Niewydolność nerek lub zaburzenia czynności nerek (klirens kreatyniny <60 ml/min)
- Stany ostre mogące zaburzać czynność nerek (np. odwodnienie, ciężkie zakażenie, wstrząs)
- Choroby mogące powodować niedotlenienie tkanek (np. niewydolność serca lub układu oddechowego, niedawno przebyty zawał mięśnia sercowego)
- Zaburzenia czynności wątroby
- Ostre zatrucie alkoholem, alkoholizm
- Okres laktacji
Szeroki zakres przeciwwskazań wymaga dokładnej oceny stanu pacjenta przed rozpoczęciem terapii Eucreasem, ze szczególnym uwzględnieniem funkcji nerek, wątroby oraz układu sercowo-naczyniowego.
Ciąża i laktacja
Stosowanie Eucreasu w okresie ciąży nie jest zalecane ze względu na brak wystarczających danych dotyczących bezpieczeństwa. Badania na zwierzętach wykazały potencjalne działanie toksyczne na płód przy stosowaniu dawek toksycznych dla matki. W okresie laktacji stosowanie leku jest przeciwwskazane ze względu na ryzyko hipoglikemii u noworodka oraz brak danych dotyczących bezpieczeństwa wildagliptyny.
Kobiety w ciąży oraz karmiące piersią powinny być leczone alternatywnymi metodami ze względu na potencjalne ryzyko dla płodu i noworodka.
Przedawkowanie
Brak specyficznych danych dotyczących przedawkowania Eucreasu. W przypadku wildagliptyny, przy dawkach do 600 mg obserwowano objawy takie jak ból mięśni, parestezje, gorączka i obrzęki. Znaczne przedawkowanie metforminy może prowadzić do kwasicy mleczanowej, która wymaga natychmiastowej hospitalizacji. Najskuteczniejszą metodą usunięcia metforminy z organizmu jest hemodializa, jednak nie jest ona skuteczna w przypadku wildagliptyny.
W przypadku podejrzenia przedawkowania Eucreasu konieczne jest natychmiastowe wdrożenie leczenia objawowego i monitorowanie pacjenta, ze szczególnym uwzględnieniem ryzyka kwasicy mleczanowej.
Warto zapamiętać
- Eucreas łączy dwie substancje hipoglikemizujące: wildagliptynę i metforminę, co pozwala na skuteczniejszą kontrolę glikemii u pacjentów z cukrzycą typu 2.
- Regularne monitorowanie funkcji nerek jest kluczowe dla bezpieczeństwa terapii, szczególnie u pacjentów w podeszłym wieku i z zaburzeniami czynności nerek.
Eucreas stanowi wartościową opcję terapeutyczną dla pacjentów z cukrzycą typu 2, u których monoterapia metforminą nie przyniosła zadowalających rezultatów. Jednakże, ze względu na złożony profil działania i potencjalne interakcje, stosowanie tego leku wymaga starannego monitorowania pacjenta i indywidualizacji terapii.