Epirubicin-Ebewe
Epirubicin hydrochloride
Epirubicin-Ebewe - charakterystyka produktu leczniczego dla lekarzy
Wskazania do stosowania
Epirubicyna jest antybiotykiem antraceniu szerokiego spektrum nowotworów złośliwych, w tym:
- Rak piersi
- Rak jajnika
- Rak żołądka
- Rak płuca
- Nowotwory głowy i szyi
- Rak jelita grubego i odbytnicy
- Szpiczak mnogi
- Chłoniaki nieziarnicze
- Ostre białaczki
Epirubicyna wykazuje również skuteczność w leczeniu raka pęcherza moczowego z komórek nabłonka przejściowego oraz raka in situ pęcherza moczowego przy podaniu dopęcherzowym. Stosowana jest także w profilaktyce wznowy po przezcewkowej resekcji guza pęcherza moczowego.
Epirubicyna ma szerokie zastosowanie w onkologii, zarówno w leczeniu guzów litych jak i nowotworów hematologicznych. Jej unikalna cecha to możliwość podania dopęcherzowego w raku pęcherza moczowego.
Dawkowanie i sposób podawania
Epirubicyna przeznaczona jest wyłącznie do podawania dożylnego lub dopęcherzowego. Nie ma danych dotyczących stosowania u dzieci. Należy zachować szczególną ostrożność, aby uniknąć wynaczynienia leku.
Dawkowanie konwencjonalne (monoterapia):
Droga podania | Dawka | Częstotliwość |
---|---|---|
Dożylnie | 60-90 mg/m2 pc. | Co 21 dni |
Dawkowanie może wymagać modyfikacji w zależności od parametrów hematologicznych i czynności szpiku kostnego.
Dawkowanie wysokie:
Wskazanie | Dawka | Częstotliwość |
---|---|---|
Rak drobnokomórkowy płuca | 120 mg/m2 pc. | Co 3 tygodnie |
Rak piersi (leczenie adjuwantowe) | 100-120 mg/m2 pc. | Co 3-4 tygodnie |
W leczeniu raka piersi epirubicyna stosowana jest w skojarzeniu z cyklofosfamidem, 5-fluorouracylem i tamoksyfenem.
Dawkowanie w leczeniu skojarzonym:
Wskazanie | Dawka |
---|---|
Zaawansowany rak jajnika | 50-100 mg/m2 pc. |
Rak żołądka | 50 mg/m2 pc. |
Rak drobnokomórkowy płuca | 120 mg/m2 pc. |
Dawkowanie przy podaniu dopęcherzowym:
Wskazanie | Dawka | Schemat |
---|---|---|
Rak pęcherza moczowego / rak in situ | 50 mg/50 ml lub 80 mg/50 ml | - |
Profilaktyka wznowy | 50 mg/50 ml | Co tydzień przez 4 tygodnie, następnie co miesiąc przez 11 miesięcy |
Dawkowanie epirubicyny jest zróżnicowane w zależności od wskazania, schematu leczenia i drogi podania. Kluczowe jest dostosowanie dawki do stanu pacjenta i monitorowanie parametrów hematologicznych.
Modyfikacja dawkowania w szczególnych przypadkach
Zaburzenia czynności wątroby: Dawkę należy zredukować proporcjonalnie do stężenia bilirubiny w osoczu:
- Bilirubina 1,2-3 mg/dl: 50% dawki standardowej
- Bilirubina >3 mg/dl: 25% dawki standardowej
Zaburzenia czynności nerek: Przy stężeniu kreatyniny >5 mg/dl może być konieczna modyfikacja dawki.
Pacjenci w podeszłym wieku lub z zaburzeniami czynności szpiku: Zaleca się stosowanie mniejszych dawek (60-75 mg/m2 pc. w dawkowaniu konwencjonalnym i 105-120 mg/m2 pc. w dawkowaniu wysokim).
Modyfikacja dawkowania jest kluczowa dla zapewnienia bezpieczeństwa terapii u pacjentów z zaburzeniami czynności wątroby, nerek lub szpiku kostnego.
Przeciwwskazania
Stosowanie epirubicyny jest przeciwwskazane w następujących przypadkach:
- Nadwrażliwość na epirubicynę, inne antracykliny lub antracenediony
- Okres karmienia piersią
- Długotrwałe zahamowanie czynności szpiku kostnego
- Ciężkie zaburzenia czynności wątroby
- Ciężka niewydolność mięśnia sercowego
- Świeży zawał mięśnia sercowego
- Ciężkie zaburzenia rytmu serca
- Wcześniejsze leczenie maksymalnymi skumulowanymi dawkami epirubicyny i/lub innych antracyklin/antracenedionów
- Ostre zakażenia ogólnoustrojowe
- Niestabilna dławica piersiowa
- Kardiomiopatia
Dodatkowo, przy podaniu dopęcherzowym przeciwwskazane jest stosowanie u pacjentów z:
- Zakażeniem układu moczowego
- Zapaleniem pęcherza moczowego
- Krwiomoczem
- Inwazyjnymi guzami przenikającymi ścianę pęcherza moczowego
- Problemami z cewnikowaniem pęcherza
Przeciwwskazania do stosowania epirubicyny obejmują głównie stany związane z zaburzeniami czynności układu krwiotwórczego, serca i wątroby oraz wcześniejsze leczenie antracyklinami. Przy podaniu dopęcherzowym kluczowe są przeciwwskazania związane ze stanem układu moczowego.
Ciąża i laktacja
Epirubicyna może powodować uszkodzenia chromosomów w plemnikach, dlatego mężczyźni powinni stosować skuteczną antykoncepcję podczas leczenia. W razie potrzeby należy rozważyć kriokonserwację nasienia przed rozpoczęciem terapii.
U kobiet epirubicyna może powodować zaburzenia miesiączkowania lub przedwczesną menopauzę. Lek może mieć działanie teratogenne, dlatego nie powinien być stosowany w ciąży, chyba że potencjalne korzyści przewyższają ryzyko dla płodu.
Karmienie piersią jest przeciwwskazane podczas stosowania epirubicyny ze względu na ryzyko poważnych działań niepożądanych u dziecka.
Epirubicyna może mieć negatywny wpływ na płodność zarówno u mężczyzn, jak i kobiet. Stosowanie leku w ciąży wymaga szczególnej ostrożności i indywidualnej oceny stosunku korzyści do ryzyka. Karmienie piersią jest przeciwwskazane podczas terapii.
Przedawkowanie
Ostre przedawkowanie epirubicyny może prowadzić do:
- Ciężkiego zahamowania czynności szpiku kostnego (głównie leukopenia i trombocytopenia)
- Zaburzeń żołądkowo-jelitowych (głównie zapalenie błony śluzowej)
- Ostrych powikłań kardiologicznych
Należy pamiętać o możliwości wystąpienia utajonej niewydolności serca nawet kilka miesięcy lub lat po zakończeniu leczenia. Pacjenci powinni być uważnie monitorowani, a w przypadku objawów niewydolności serca leczeni zgodnie z aktualnymi wytycznymi.
Leczenie przedawkowania jest objawowe. Epirubicyna nie może być usuwana drogą dializy.
Przedawkowanie epirubicyny wymaga intensywnego monitorowania i leczenia objawowego, ze szczególnym uwzględnieniem funkcji szpiku kostnego i układu sercowo-naczyniowego. Kluczowa jest długoterminowa obserwacja pacjenta pod kątem odległych powikłań kardiologicznych.
Mechanizm działania
Epirubicyna należy do grupy antybiotyków antracyklinowych. Jej mechanizm działania polega na:
- Zdolności do wiązania się z DNA
- Szybkim przenikaniu do komórek i gromadzeniu się w jądrze komórkowym
- Hamowaniu syntezy kwasów nukleinowych
- Hamowaniu mitozy
Badania wykazały skuteczność epirubicyny w szerokim spektrum nowotworów eksperymentalnych, w tym białaczkach, mięsakach, czerniaku, raku sutka, płuc, okrężnicy oraz w ludzkich guzach przeszczepionych myszom atymicznym.
Epirubicyna działa poprzez interakcję z DNA komórek nowotworowych, hamując ich podziały i wzrost. Wykazuje szerokie spektrum aktywności przeciwnowotworowej w badaniach przedklinicznych.
Skład
Substancja czynna: 1 ml roztworu zawiera 2 mg chlorowodorku epirubicyny.
Warto zapamiętać
- Epirubicyna ma szerokie zastosowanie w leczeniu nowotworów litych i hematologicznych, w tym unikalne wskazanie do podania dopęcherzowego w raku pęcherza moczowego.
- Dawkowanie epirubicyny wymaga indywidualnego dostosowania w zależności od wskazania, schematu leczenia oraz stanu pacjenta, ze szczególnym uwzględnieniem czynności wątroby, nerek i układu krwiotwórczego.