Wyszukaj produkt

Epirubicin-Ebewe

Epirubicin hydrochloride

inf. [konc. do przyg. roztw.]
2 mg/ml
1 fiol. 5 ml
Iniekcje
Lz
CHB
28,62
(1)
bezpł.
Epirubicin-Ebewe
inf. [konc. do przyg. roztw.]
2 mg/ml
1 fiol. 100 ml
Iniekcje
Lz
CHB
572,40
(1)
bezpł.
Epirubicin-Ebewe
inf. [konc. do przyg. roztw.]
2 mg/ml
1 fiol. 50 ml
Iniekcje
Lz
CHB
286,20
(1)
bezpł.
Epirubicin-Ebewe
inf. [konc. do przyg. roztw.]
2 mg/ml
1 fiol. 25 ml
Iniekcje
Lz
CHB
143,10
(1)
bezpł.

Epirubicin-Ebewe - charakterystyka produktu leczniczego dla lekarzy

Wskazania do stosowania

Epirubicyna jest antybiotykiem antraceniu szerokiego spektrum nowotworów złośliwych, w tym:

  • Rak piersi
  • Rak jajnika
  • Rak żołądka
  • Rak płuca
  • Nowotwory głowy i szyi
  • Rak jelita grubego i odbytnicy
  • Szpiczak mnogi
  • Chłoniaki nieziarnicze
  • Ostre białaczki

Epirubicyna wykazuje również skuteczność w leczeniu raka pęcherza moczowego z komórek nabłonka przejściowego oraz raka in situ pęcherza moczowego przy podaniu dopęcherzowym. Stosowana jest także w profilaktyce wznowy po przezcewkowej resekcji guza pęcherza moczowego.

Epirubicyna ma szerokie zastosowanie w onkologii, zarówno w leczeniu guzów litych jak i nowotworów hematologicznych. Jej unikalna cecha to możliwość podania dopęcherzowego w raku pęcherza moczowego.

Dawkowanie i sposób podawania

Epirubicyna przeznaczona jest wyłącznie do podawania dożylnego lub dopęcherzowego. Nie ma danych dotyczących stosowania u dzieci. Należy zachować szczególną ostrożność, aby uniknąć wynaczynienia leku.

Dawkowanie konwencjonalne (monoterapia):

Droga podania Dawka Częstotliwość
Dożylnie 60-90 mg/m2 pc. Co 21 dni

Dawkowanie może wymagać modyfikacji w zależności od parametrów hematologicznych i czynności szpiku kostnego.

Dawkowanie wysokie:

Wskazanie Dawka Częstotliwość
Rak drobnokomórkowy płuca 120 mg/m2 pc. Co 3 tygodnie
Rak piersi (leczenie adjuwantowe) 100-120 mg/m2 pc. Co 3-4 tygodnie

W leczeniu raka piersi epirubicyna stosowana jest w skojarzeniu z cyklofosfamidem, 5-fluorouracylem i tamoksyfenem.

Dawkowanie w leczeniu skojarzonym:

Wskazanie Dawka
Zaawansowany rak jajnika 50-100 mg/m2 pc.
Rak żołądka 50 mg/m2 pc.
Rak drobnokomórkowy płuca 120 mg/m2 pc.

Dawkowanie przy podaniu dopęcherzowym:

Wskazanie Dawka Schemat
Rak pęcherza moczowego / rak in situ 50 mg/50 ml lub 80 mg/50 ml -
Profilaktyka wznowy 50 mg/50 ml Co tydzień przez 4 tygodnie, następnie co miesiąc przez 11 miesięcy

Dawkowanie epirubicyny jest zróżnicowane w zależności od wskazania, schematu leczenia i drogi podania. Kluczowe jest dostosowanie dawki do stanu pacjenta i monitorowanie parametrów hematologicznych.

Modyfikacja dawkowania w szczególnych przypadkach

Zaburzenia czynności wątroby: Dawkę należy zredukować proporcjonalnie do stężenia bilirubiny w osoczu:

  • Bilirubina 1,2-3 mg/dl: 50% dawki standardowej
  • Bilirubina >3 mg/dl: 25% dawki standardowej

Zaburzenia czynności nerek: Przy stężeniu kreatyniny >5 mg/dl może być konieczna modyfikacja dawki.

Pacjenci w podeszłym wieku lub z zaburzeniami czynności szpiku: Zaleca się stosowanie mniejszych dawek (60-75 mg/m2 pc. w dawkowaniu konwencjonalnym i 105-120 mg/m2 pc. w dawkowaniu wysokim).

Modyfikacja dawkowania jest kluczowa dla zapewnienia bezpieczeństwa terapii u pacjentów z zaburzeniami czynności wątroby, nerek lub szpiku kostnego.

Przeciwwskazania

Stosowanie epirubicyny jest przeciwwskazane w następujących przypadkach:

  • Nadwrażliwość na epirubicynę, inne antracykliny lub antracenediony
  • Okres karmienia piersią
  • Długotrwałe zahamowanie czynności szpiku kostnego
  • Ciężkie zaburzenia czynności wątroby
  • Ciężka niewydolność mięśnia sercowego
  • Świeży zawał mięśnia sercowego
  • Ciężkie zaburzenia rytmu serca
  • Wcześniejsze leczenie maksymalnymi skumulowanymi dawkami epirubicyny i/lub innych antracyklin/antracenedionów
  • Ostre zakażenia ogólnoustrojowe
  • Niestabilna dławica piersiowa
  • Kardiomiopatia

Dodatkowo, przy podaniu dopęcherzowym przeciwwskazane jest stosowanie u pacjentów z:

  • Zakażeniem układu moczowego
  • Zapaleniem pęcherza moczowego
  • Krwiomoczem
  • Inwazyjnymi guzami przenikającymi ścianę pęcherza moczowego
  • Problemami z cewnikowaniem pęcherza

Przeciwwskazania do stosowania epirubicyny obejmują głównie stany związane z zaburzeniami czynności układu krwiotwórczego, serca i wątroby oraz wcześniejsze leczenie antracyklinami. Przy podaniu dopęcherzowym kluczowe są przeciwwskazania związane ze stanem układu moczowego.

Ciąża i laktacja

Epirubicyna może powodować uszkodzenia chromosomów w plemnikach, dlatego mężczyźni powinni stosować skuteczną antykoncepcję podczas leczenia. W razie potrzeby należy rozważyć kriokonserwację nasienia przed rozpoczęciem terapii.

U kobiet epirubicyna może powodować zaburzenia miesiączkowania lub przedwczesną menopauzę. Lek może mieć działanie teratogenne, dlatego nie powinien być stosowany w ciąży, chyba że potencjalne korzyści przewyższają ryzyko dla płodu.

Karmienie piersią jest przeciwwskazane podczas stosowania epirubicyny ze względu na ryzyko poważnych działań niepożądanych u dziecka.

Epirubicyna może mieć negatywny wpływ na płodność zarówno u mężczyzn, jak i kobiet. Stosowanie leku w ciąży wymaga szczególnej ostrożności i indywidualnej oceny stosunku korzyści do ryzyka. Karmienie piersią jest przeciwwskazane podczas terapii.

Przedawkowanie

Ostre przedawkowanie epirubicyny może prowadzić do:

  • Ciężkiego zahamowania czynności szpiku kostnego (głównie leukopenia i trombocytopenia)
  • Zaburzeń żołądkowo-jelitowych (głównie zapalenie błony śluzowej)
  • Ostrych powikłań kardiologicznych

Należy pamiętać o możliwości wystąpienia utajonej niewydolności serca nawet kilka miesięcy lub lat po zakończeniu leczenia. Pacjenci powinni być uważnie monitorowani, a w przypadku objawów niewydolności serca leczeni zgodnie z aktualnymi wytycznymi.

Leczenie przedawkowania jest objawowe. Epirubicyna nie może być usuwana drogą dializy.

Przedawkowanie epirubicyny wymaga intensywnego monitorowania i leczenia objawowego, ze szczególnym uwzględnieniem funkcji szpiku kostnego i układu sercowo-naczyniowego. Kluczowa jest długoterminowa obserwacja pacjenta pod kątem odległych powikłań kardiologicznych.

Mechanizm działania

Epirubicyna należy do grupy antybiotyków antracyklinowych. Jej mechanizm działania polega na:

  • Zdolności do wiązania się z DNA
  • Szybkim przenikaniu do komórek i gromadzeniu się w jądrze komórkowym
  • Hamowaniu syntezy kwasów nukleinowych
  • Hamowaniu mitozy

Badania wykazały skuteczność epirubicyny w szerokim spektrum nowotworów eksperymentalnych, w tym białaczkach, mięsakach, czerniaku, raku sutka, płuc, okrężnicy oraz w ludzkich guzach przeszczepionych myszom atymicznym.

Epirubicyna działa poprzez interakcję z DNA komórek nowotworowych, hamując ich podziały i wzrost. Wykazuje szerokie spektrum aktywności przeciwnowotworowej w badaniach przedklinicznych.

Skład

Substancja czynna: 1 ml roztworu zawiera 2 mg chlorowodorku epirubicyny.

Warto zapamiętać
  • Epirubicyna ma szerokie zastosowanie w leczeniu nowotworów litych i hematologicznych, w tym unikalne wskazanie do podania dopęcherzowego w raku pęcherza moczowego.
  • Dawkowanie epirubicyny wymaga indywidualnego dostosowania w zależności od wskazania, schematu leczenia oraz stanu pacjenta, ze szczególnym uwzględnieniem czynności wątroby, nerek i układu krwiotwórczego.

1) Chemioterapia
Załącznik: C.23.


Lek może przenikać do mleka kobiet karmiących piersią.
Istnieją dowody na niekorzystne działanie leku na płód, ale w pewnych sytuacjach klinicznych potencjalne korzyści z jego zastosowania przewyższają ryzyko (np. w stanach zagrażających życiu lub chorobach, w których inne, bezpieczne leki nie mogą być zastosowane lub są nieskuteczne).
Istnieją dowody na niekorzystne działanie leku na płód, ale w pewnych sytuacjach klinicznych potencjalne korzyści z jego zastosowania przewyższają ryzyko (np. w stanach zagrażających życiu lub chorobach, w których inne, bezpieczne leki nie mogą być zastosowane lub są nieskuteczne).
Istnieją dowody na niekorzystne działanie leku na płód, ale w pewnych sytuacjach klinicznych potencjalne korzyści z jego zastosowania przewyższają ryzyko (np. w stanach zagrażających życiu lub chorobach, w których inne, bezpieczne leki nie mogą być zastosowane lub są nieskuteczne).
Produkt leczniczy zawierający substancję czynną bardzo silnie działającą.
Produkt leczniczy, który może wpływać upośledzająco na sprawność psychofizyczną; jeżeli przepisana dawka i droga podania wskazują, że w okresie stosowania może pojawić się wyraźne upośledzenie sprawności psychomotorycznej, to należy udzielić pacjentowi wskazówek co do zachowania szczególnej ostrożności w zakresie prowadzenia pojazdów lub obsługiwania urządzeń mechanicznych w ruchu bądź uprzedzić o konieczności czasowego zaniechania takich czynności.