Duracef
Cefadroxil
Duracef - charakterystyka produktu leczniczego
Wskazania do stosowania
Cefadroksyl (Duracef) jest antybiotykiem cefalosporynowym wskazanym w leczeniu następujących zakażeń wywołanych przez wrażliwe szczepy bakteryjne:
- Zakażenia górnych i dolnych dróg oddechowych, w szczególności:
- Zapalenie gardła i migdałków podniebiennych wywołane przez paciorkowce β-hemolizujące grupy A
- Zakażenia układu moczowego wywołane przez E. coli, P. mirabilis i Klebsiella spp.
- Zakażenia skóry i tkanek miękkich powodowane przez gronkowce i/lub paciorkowce
- Zapalenie szpiku
- Bakteryjne zapalenie stawów
Należy zauważyć, że chociaż lek skutecznie eliminuje paciorkowce z jamy ustnej i gardła, nie ma danych potwierdzających jego skuteczność w zapobieganiu nawrotom gorączki reumatycznej.
Dawkowanie i sposób podawania
Duracef podaje się doustnie raz lub dwa razy na dobę, w zależności od rodzaju i nasilenia zakażenia. Leczenie należy kontynuować przez co najmniej 48-72 godziny po ustąpieniu objawów klinicznych lub potwierdzeniu eradykacji drobnoustrojów. W przypadku zakażeń wywołanych przez paciorkowce β-hemolizujące, terapia powinna trwać minimum 10 dni. Ciężkie zakażenia, takie jak zapalenie szpiku, mogą wymagać leczenia przez 4-6 tygodni lub dłużej.
Grupa pacjentów | Postać leku | Dawkowanie |
---|---|---|
Dorośli i dzieci >12 lat (>40 kg) | Kapsułki 500 mg | 1-2 g (2-4 kaps.) raz/dobę lub 1-2 kaps. 2x/dobę |
Dzieci | Kapsułki 500 mg | 25-50 mg/kg mc./dobę w 2 dawkach podzielonych |
Dorośli i dzieci >12 lat (>40 kg) | Zawiesina doustna 500 mg/5 ml | 10-20 ml raz/dobę lub 5-10 ml 2x/dobę |
Dzieci | Zawiesina doustna 250 mg/5 ml lub 500 mg/5 ml | 25-50 mg/kg mc./dobę w 2 dawkach podzielonych |
Dorośli i dzieci >12 lat (>40 kg) | Tabletki 1 g | 1-2 g (1-2 tabl.) raz/dobę lub 1 tabl. 2x/dobę |
Dawkowanie należy dostosować do rodzaju zakażenia, masy ciała pacjenta oraz funkcji nerek. Szczegółowe zalecenia dotyczące dawkowania w poszczególnych wskazaniach znajdują się w charakterystyce produktu leczniczego.
Modyfikacja dawkowania u pacjentów z zaburzeniami czynności nerek
U pacjentów z niewydolnością nerek dawkowanie Duracefu należy dostosować w zależności od klirensu kreatyniny (ClCr), aby zapobiec kumulacji leku:
- ClCr 50-25 ml/min/1,73 m2: dawka początkowa 1 g, następnie 500 mg co 12 h
- ClCr 10-25 ml/min/1,73 m2: dawka początkowa 1 g, następnie 500 mg co 24 h
- ClCr 0-10 ml/min/1,73 m2: dawka początkowa 1 g, następnie 500 mg co 36 h
Pacjenci z ClCr >50 ml/min/1,73 m2 mogą być leczeni standardowymi dawkami jak osoby z prawidłową funkcją nerek.
Sposób podawania
Duracef można przyjmować niezależnie od posiłków, gdyż pokarm nie wpływa istotnie na jego biodostępność. Lek należy podawać o stałych porach, zachowując równe odstępy czasu między dawkami.
Przeciwwskazania
Stosowanie Duracefu jest przeciwwskazane w przypadku:
- Rozpoznanej nadwrażliwości na cefalosporyny
- Podejrzenia nadwrażliwości na cefalosporyny
Należy zachować szczególną ostrożność u pacjentów z nadwrażliwością na penicyliny ze względu na możliwość wystąpienia alergii krzyżowej (5-10% przypadków).
Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności
Przed rozpoczęciem leczenia Duracefem należy zebrać dokładny wywiad w kierunku wcześniejszych reakcji nadwrażliwości na antybiotyki β-laktamowe. W przypadku wystąpienia reakcji alergicznej, należy natychmiast przerwać leczenie i wdrożyć odpowiednie postępowanie.
U pacjentów z zaburzeniami czynności nerek konieczne jest dostosowanie dawkowania leku. Należy monitorować czynność nerek podczas terapii, szczególnie u osób otrzymujących wysokie dawki lub długotrwale leczonych.
Długotrwałe stosowanie Duracefu może prowadzić do nadmiernego wzrostu niewrażliwych drobnoustrojów. W przypadku wystąpienia nadkażenia należy wdrożyć odpowiednie leczenie.
Interakcje z innymi produktami leczniczymi
Należy unikać jednoczesnego stosowania Duracefu z:
- Antybiotykami aminoglikozydowymi
- Polimiksyną B
- Kolistyną
- Dużymi dawkami diuretyków pętlowych
Powyższe połączenia mogą nasilać działanie nefrotoksyczne. W przypadku konieczności stosowania tych leków, należy ściśle monitorować czynność nerek.
Podczas jednoczesnego stosowania Duracefu z lekami przeciwzakrzepowymi lub inhibitorami agregacji płytek krwi, niezbędne jest częste kontrolowanie parametrów krzepnięcia w celu uniknięcia powikłań krwotocznych.
Cefadroksyl może osłabiać działanie doustnych środków antykoncepcyjnych, dlatego zaleca się stosowanie dodatkowych metod antykoncepcji podczas terapii i przez 7 dni po jej zakończeniu.
Wpływ na wyniki badań laboratoryjnych
Stosowanie Duracefu może wpływać na wyniki niektórych badań laboratoryjnych:
- Fałszywie dodatni wynik pośredniego testu Coombsa
- Fałszywie zawyżone wartości cukru w moczu przy użyciu metod redukcyjnych (zaleca się stosowanie metod enzymatycznych)
Ciąża i karmienie piersią
Brak wystarczających danych dotyczących bezpieczeństwa stosowania Duracefu u kobiet w ciąży. Lek należy stosować w ciąży tylko wtedy, gdy potencjalne korzyści przewyższają ryzyko dla płodu.
Cefadroksyl przenika do mleka matki. Podczas leczenia oraz przez 2 dni po jego zakończeniu zaleca się odciąganie i wyrzucanie pokarmu.
Działania niepożądane
Działania niepożądane występują u około 6% pacjentów leczonych Duracefem. Najczęściej obserwowane to:
- Zaburzenia żołądkowo-jelitowe (nudności, wymioty, biegunka, bóle brzucha)
- Reakcje skórne (świąd, wysypka alergiczna)
- Rzadko: zapalenie języka, zawroty głowy, nerwowość, bezsenność
- Bardzo rzadko: wstrząs anafilaktyczny
W pojedynczych przypadkach mogą wystąpić objawy nadkażenia drobnoustrojami oportunistycznymi, takie jak grzybica pochwy czy pleśniawki.
Właściwości farmakodynamiczne i farmakokinetyczne
Duracef jest antybiotykiem β-laktamowym z grupy cefalosporyn I generacji. Działa bakteriobójczo poprzez hamowanie syntezy ściany komórkowej bakterii. Wykazuje aktywność wobec szerokiego spektrum bakterii Gram-dodatnich i niektórych Gram-ujemnych, w tym:
- Paciorkowce β-hemolizujące (Streptococcus pyogenes)
- Pneumokoki (z wyjątkiem szczepów o obniżonej wrażliwości na penicylinę)
- Gronkowce (z wyjątkiem szczepów opornych na metycylinę)
- Klebsiella spp.
- Escherichia coli
- Proteus mirabilis
- Haemophilus influenzae
- Salmonella spp.
- Shigella spp.
Cefadroksyl nie wykazuje aktywności wobec Enterobacter spp., Pseudomonas spp. oraz Enterococcus spp.
Po podaniu doustnym cefadroksyl wchłania się szybko i prawie całkowicie z przewodu pokarmowego. Maksymalne stężenie w osoczu osiąga po 1-2 godzinach. Pokarm nie wpływa istotnie na wchłanianie leku. Cefadroksyl w 15-20% wiąże się z białkami osocza. Przenika do większości tkanek i płynów ustrojowych, osiągając stężenia terapeutyczne m.in. w migdałkach, tkankach układu oddechowego, skórze, kościach, stawach i układzie moczowo-płciowym.
Cefadroksyl jest wydalany głównie przez nerki w postaci niezmienionej (około 90% dawki). Okres półtrwania leku wynosi 1,5-2 godziny u osób z prawidłową czynnością nerek. U pacjentów z niewydolnością nerek wydalanie jest opóźnione, co wymaga modyfikacji dawkowania.
Warto zapamiętać
- Duracef jest skuteczny w leczeniu zakażeń wywołanych przez paciorkowce β-hemolizujące grupy A, w tym zapalenia gardła i migdałków.
- Lek można podawać niezależnie od posiłków, co ułatwia stosowanie, szczególnie u dzieci.
Przedawkowanie
Brak doniesień o przypadkach przedawkowania cefadroksylu. Na podstawie doświadczeń z innymi cefalosporynami, w przypadku przedawkowania mogą wystąpić:
- Nudności
- Wymioty
- Bóle brzucha
- Biegunka
- Zaburzenia elektrolitowe
- Drgawki (w przypadku bardzo wysokich dawek)
Postępowanie w przypadku przedawkowania obejmuje:
- Wywołanie wymiotów lub płukanie żołądka (jeśli od przyjęcia leku nie upłynęło zbyt wiele czasu)
- Leczenie objawowe i podtrzymujące
- Monitorowanie i wyrównywanie zaburzeń wodno-elektrolitowych
- W ciężkich przypadkach - hemodializa (około 63% dawki 1 g usuwa się podczas 6-8 godzinnej sesji hemodializy)
Należy ściśle monitorować czynność nerek u pacjentów, którzy przedawkowali Duracef.
Podsumowanie
Duracef (cefadroksyl) jest skutecznym antybiotykiem cefalosporynowym I generacji, stosowanym w leczeniu zakażeń bakteryjnych dróg oddechowych, układu moczowego, skóry i tkanek miękkich. Charakteryzuje się dobrą biodostępnością po podaniu doustnym i korzystnym profilem bezpieczeństwa. Wymaga dostosowania dawkowania u pacjentów z zaburzeniami czynności nerek. Podczas stosowania leku należy monitorować pacjenta pod kątem możliwych działań niepożądanych i interakcji z innymi lekami.