Diprogenta - (IR)
Betamethasone dipropionate + Gentamicin sulphate
Diprogenta - złożony produkt leczniczy o działaniu przeciwzapalnym i przeciwbakteryjnym
Diprogenta to preparat łączący silnie działający kortykosteroid (dipropionian betametazonu) z antybiotykiem aminoglikozydowym (gentamycyna). Produkt dostępny jest w postaci kremu i maści do stosowania miejscowego na skórę.
Wskazania do stosowania
Diprogenta znajduje zastosowanie w leczeniu objawowym zmian zapalnych skóry reagujących na kortykosteroidy, powikłanych wtórnymi zakażeniami wywołanymi przez drobnoustroje wrażliwe na gentamycynę. Do schorzeń, w których stosuje się ten preparat, należą:
- Łuszczyca
- Kontaktowe zapalenie skóry (toksyczne zapalenie skóry)
- Atopowe zapalenie skóry (wyprysk dziecięcy, alergiczne zapalenie skóry)
- Neurodermit (przewlekły liszaj prosty)
- Liszaj płaski
- Różne postacie wyprysku (w tym wyprysk pieniążkowaty, wyprysk skóry rąk)
- Wyprzenia i odparzenia
- Nagły, odczynowy wysiew pęcherzyków na dłoniach i stopach (potówki)
- Łojotokowe zapalenie skóry
- Złuszczające zapalenie skóry
- Zapalenie skóry wywołane promieniowaniem słonecznym
- Plamica na tle zastoju żylnego
Gentamycyna zawarta w preparacie wykazuje skuteczność wobec szerokiego spektrum bakterii, w tym paciorkowców (grupy A: β-hemolizujące, α-hemolizujące), gronkowca złocistego (szczepy koagulazo-dodatnie, koagulazo-ujemne oraz niektóre szczepy wytwarzające penicylinazę) oraz bakterii Gram-ujemnych, takich jak: Pseudomonas aeruginosa, Aerobacter aerogenes, Escherichia coli, Proteus vulgaris i Klebsiella pneumoniae.
Diprogenta jest skutecznym preparatem w leczeniu szerokiego spektrum zapalnych chorób skóry, szczególnie w przypadkach powikłanych wtórnymi zakażeniami bakteryjnymi.
Dawkowanie i sposób podawania
Grupa pacjentów | Sposób stosowania | Częstotliwość | Czas trwania terapii |
---|---|---|---|
Dorośli | Cienka warstwa na zmienione chorobowo miejsca i otaczającą skórę | 2 razy dziennie (rano i wieczorem) | Do 3-4 tygodni, następnie weryfikacja diagnozy |
Dzieci powyżej 2 lat | Cienka warstwa na zmienione chorobowo miejsca i otaczającą skórę | 2 razy dziennie (rano i wieczorem) | Maksymalnie 5 dni |
W leczeniu podtrzymującym u niektórych pacjentów można rozważyć rzadsze stosowanie preparatu. Czas leczenia zależy od rozmiaru i umiejscowienia zmian chorobowych oraz odpowiedzi pacjenta na terapię.
Prawidłowe dawkowanie i czas stosowania Diprogentu są kluczowe dla osiągnięcia optymalnych efektów terapeutycznych przy minimalizacji ryzyka działań niepożądanych.
Przeciwwskazania
Stosowanie Diprogentu jest przeciwwskazane w następujących przypadkach:
- Nadwrażliwość na dipropionian betametazonu, gentamycynę, inne kortykosteroidy, antybiotyki aminoglikozydowe lub którykolwiek składnik preparatu
- Wirusowe zakażenia skóry (np. ospa wietrzna, opryszczka)
- Grzybicze zakażenia skóry
- Pierwotne bakteryjne zakażenia skóry
- Trądzik różowaty
- Trądzik pospolity
- Rany i uszkodzona skóra
- Okolice odbytu i narządów płciowych
- Zapalenie skóry wokół ust
- Długotrwałe stosowanie
- Dzieci poniżej 2 roku życia
Znajomość przeciwwskazań do stosowania Diprogentu jest niezbędna dla zapewnienia bezpieczeństwa pacjentów i uniknięcia potencjalnych powikłań.
Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności
Podczas stosowania Diprogentu należy zachować szczególną ostrożność i mieć na uwadze następujące kwestie:
- W przypadku wystąpienia podrażnienia, uczulenia lub wtórnego zakażenia należy przerwać stosowanie preparatu i wdrożyć odpowiednie leczenie.
- Długotrwałe miejscowe stosowanie może prowadzić do rozwoju szczepów drobnoustrojów opornych na gentamycynę i inne antybiotyki aminoglikozydowe.
- Istnieje ryzyko alergii krzyżowej na antybiotyki aminoglikozydowe.
- Nie należy stosować preparatu do oczu, wokół oczu oraz na błony śluzowe.
- Istnieje ryzyko ogólnoustrojowych działań niepożądanych kortykosteroidów (w tym zahamowanie czynności kory nadnerczy) oraz gentamycyny (oto- i nefrotoksyczność) z powodu wchłaniania przez skórę.
- Należy unikać stosowania na dużą powierzchnię ciała, w dużych dawkach oraz pod opatrunkami okluzyjnymi.
- U dzieci istnieje zwiększone ryzyko zahamowania czynności osi podwzgórze-przysadka-nadnercza z powodu większego wchłaniania przez skórę.
- Produkt zawiera alkohol cetostearylowy, który może powodować miejscowe reakcje skórne, oraz chlorokrezol, mogący wywoływać reakcje alergiczne.
Stosowanie Diprogentu wymaga ścisłego monitorowania pacjenta pod kątem potencjalnych działań niepożądanych, szczególnie w przypadku długotrwałej terapii lub stosowania u dzieci.
Warto zapamiętać
- Diprogenta łączy silny kortykosteroid (betametazon) z antybiotykiem aminoglikozydowym (gentamycyna), co czyni go skutecznym w leczeniu zapalnych chorób skóry powikłanych zakażeniami bakteryjnymi.
- Preparat nie powinien być stosowany długotrwale, u dzieci poniżej 2 roku życia oraz na duże powierzchnie skóry ze względu na ryzyko ogólnoustrojowych działań niepożądanych.
Interakcje, ciąża i laktacja
Nie przeprowadzono badań dotyczących interakcji Diprogentu z innymi lekami. W odniesieniu do stosowania w ciąży i podczas karmienia piersią:
- Brak danych dotyczących bezpieczeństwa stosowania u kobiet w ciąży. Produkt można stosować tylko wtedy, gdy potencjalna korzyść dla matki przewyższa potencjalne ryzyko dla płodu lub noworodka.
- Nie wiadomo, czy substancje czynne przenikają do mleka ludzkiego po miejscowym zastosowaniu. Należy podjąć decyzję o przerwaniu karmienia piersią lub odstąpieniu od terapii, biorąc pod uwagę korzyści z leczenia dla matki.
- W okresie karmienia piersią nie należy stosować preparatu na skórę piersi.
Stosowanie Diprogentu u kobiet w ciąży i karmiących piersią powinno być starannie rozważone, a decyzja o terapii powinna być podjęta indywidualnie, z uwzględnieniem potencjalnych korzyści i ryzyka.
Działania niepożądane
Podczas stosowania Diprogentu obserwowano następujące działania niepożądane:
- Bardzo rzadko (<1/10 000): nadwrażliwość i odbarwienie skóry
- Związane z miejscowym stosowaniem kortykosteroidów: uczucie pieczenia, świąd, podrażnienie, suchość skóry, zapalenie mieszków włosowych, nadmierne owłosienie, trądzik posteroidowy, odbarwienie skóry, zapalenie skóry wokół ust, alergiczne kontaktowe zapalenie skóry, maceracja skóry, wtórne zakażenia, zanik skóry, rozstępy i potówki
- Związane z zawartością gentamycyny: podrażnienie skóry (rumień i świąd)
Mimo że działania niepożądane występują rzadko, pacjenci powinni być poinformowani o możliwości ich wystąpienia i konieczności zgłaszania wszelkich niepokojących objawów lekarzowi.
Przedawkowanie
Nadmierne lub długotrwałe stosowanie miejscowe Diprogentu może prowadzić do:
- Zahamowania czynności osi podwzgórze-przysadka-nadnercza
- Wtórnej niedoczynności nadnerczy
- Wystąpienia ogólnoustrojowych objawów niepożądanych kortykosteroidów
- Zespołu Cushinga
- Rozwoju opornych szczepów bakterii
- Uszkodzenia słuchu i nerek (związane z gentamycyną)
W przypadku przedawkowania zaleca się odpowiednie leczenie objawowe, w tym stopniowe zmniejszanie dawki kortykosteroidów w przypadku przewlekłego zatrucia. W razie wzrostu niewrażliwych drobnoustrojów należy przerwać stosowanie preparatu i wdrożyć odpowiednie leczenie.
Przestrzeganie zalecanego dawkowania i czasu stosowania Diprogentu jest kluczowe dla uniknięcia potencjalnych powikłań związanych z przedawkowaniem.
Mechanizm działania
Diprogenta zawiera dwie substancje czynne o komplementarnym działaniu:
- Dipropionian betametazonu: silnie działający kortykosteroid, który po zastosowaniu miejscowym wywiera szybkie i długotrwałe działanie przeciwzapalne, przeciwświądowe i obkurczające naczynia krwionośne.
- Gentamycyna: antybiotyk aminoglikozydowy o szerokim spektrum działania przeciwbakteryjnego.
Połączenie betametazonu i gentamycyny w jednym preparacie pozwala na jednoczesne zwalczanie stanu zapalnego i zakażenia bakteryjnego, co zwiększa skuteczność terapii w przypadku powikłanych zmian skórnych.
Skład preparatu
1 g kremu lub maści Diprogenta zawiera:
- 0,64 mg betametazonu dipropionianu (co odpowiada 0,5 mg betametazonu)
- 1 mg gentamycyny w postaci gentamycyny siarczanu
Znajomość dokładnego składu preparatu jest istotna dla lekarza, szczególnie w kontekście potencjalnych alergii pacjenta lub konieczności dostosowania dawki.