Dipeptiven
Alanyl glutamine
Dipeptiven - charakterystyka produktu leczniczego
Wskazania do stosowania
Dipeptiven jest przeznaczony do stosowania w żywieniu pozajelitowym jako dodatek do roztworu aminokwasów lub składnik mieszaniny odżywczej. Szczególnie zalecany jest u pacjentów w stanach hiperkatabolizmu lub hipermetabolizmu.
Produkt dostarcza organizmowi glutaminę w postaci dipeptydowej, co ma kluczowe znaczenie w stanach zwiększonego zapotrzebowania na ten aminokwas.
Dawkowanie i sposób podawania
Dipeptiven jest koncentratem do sporządzania roztworu do infuzji i nie może być podawany bezpośrednio. Przed podaniem należy go zmieszać z kompatybilnym roztworem aminokwasów lub mieszaniną odżywczą zawierającą aminokwasy.
Roztwory o osmolarności powyżej 800 mOsm/l powinny być podawane wyłącznie do żyły centralnej.
Dawkowanie u dorosłych:
Parametr | Wartość |
---|---|
Dawka dobowa | 1,5-2,5 ml/kg mc. (0,3-0,5 g N(2)-L-alanylo-L-glutaminy/kg mc.) |
Maksymalna dawka dobowa | 2,5 ml/kg mc. (0,5 g N(2)-L-alanylo-L-glutaminy/kg mc.) |
Proporcja aminokwasów z Dipeptivenu | ≤30% całkowitej podaży aminokwasów/białek |
Tabela 1. Dawkowanie Dipeptivenu u dorosłych pacjentów
Maksymalna dawka dobowa 0,5 g N(2)-L-alanylo-L-glutaminy/kg mc. powinna być podawana w mieszaninie z co najmniej 1,0 g aminokwasów/białek/kg mc./dobę. Uwzględniając aminokwasy zawarte w Dipeptivenie, minimalna całkowita dawka dobowa aminokwasów/białek powinna wynosić 1,5 g/kg mc.
Przykładowe schematy podaży:
- Zapotrzebowanie 1,2 g aminokwasów/białek/kg mc./dobę: 0,8 g aminokwasów + 0,4 g N(2)-L-alanylo-L-glutaminy/kg mc./dobę
- Zapotrzebowanie 1,5 g aminokwasów/białek/kg mc./dobę: 1,0 g aminokwasów + 0,5 g N(2)-L-alanylo-L-glutaminy/kg mc./dobę
- Zapotrzebowanie 2,0 g aminokwasów/białek/kg mc./dobę: 1,5 g aminokwasów + 0,5 g N(2)-L-alanylo-L-glutaminy/kg mc./dobę
Szybkość infuzji zależy od rodzaju roztworu nośnikowego i nie powinna przekraczać 0,1 g aminokwasów/kg mc./h.
Sposób podawania w zależności od rodzaju żywienia:
- Żywienie pozajelitowe: Zmieszać z kompatybilnym roztworem aminokwasów lub mieszaniną odżywczą zawierającą aminokwasy przed podaniem.
- Żywienie dojelitowe: Podawać w ciągłej infuzji trwającej 20-24 h/dobę. Przy infuzji do żył obwodowych rozcieńczyć do osmolarności ≤800 mOsm/l.
- Żywienie mieszane (dojelitowe i pozajelitowe): Podawać całkowitą dawkę dobową w żywieniu pozajelitowym, mieszając z kompatybilnym roztworem aminokwasów lub mieszaniną odżywczą.
Czas stosowania nie powinien przekraczać 3 tygodni.
Dawkowanie Dipeptivenu wymaga precyzyjnego dostosowania do indywidualnych potrzeb pacjenta, uwzględniając jego stan kliniczny, masę ciała oraz całkowite zapotrzebowanie na aminokwasy i białka. Kluczowe jest przestrzeganie maksymalnych dawek i proporcji w stosunku do innych źródeł aminokwasów.
Przeciwwskazania
Stosowanie Dipeptivenu jest przeciwwskazane w następujących przypadkach:
- Nadwrażliwość na składniki preparatu
- Ciężka niewydolność nerek (klirens kreatyniny <25 ml/min)
- Ciężka niewydolność wątroby
- Ciężka kwasica metaboliczna
- Ciąża i okres karmienia piersią
- Stosowanie u dzieci
Przed zastosowaniem Dipeptivenu należy dokładnie ocenić stan pacjenta, zwracając szczególną uwagę na funkcję nerek i wątroby oraz równowagę kwasowo-zasadową. Produkt nie powinien być stosowany u kobiet w ciąży, karmiących piersią oraz u dzieci.
Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności
Podczas stosowania Dipeptivenu należy regularnie monitorować następujące parametry:
- Bilans płynów
- Równowaga kwasowo-zasadowa
- Osmolarność surowicy
- Stężenie elektrolitów
- Stężenie bilirubiny
- Stężenie amoniaku
- Aktywność fosfatazy alkalicznej
- Aktywność aminotransferaz
Stosowanie Dipeptivenu wymaga ścisłego monitorowania parametrów biochemicznych i klinicznych pacjenta. Regularne badania laboratoryjne pozwalają na wczesne wykrycie ewentualnych zaburzeń metabolicznych i dostosowanie terapii.
Działania niepożądane
Główne działania niepożądane związane ze stosowaniem Dipeptivenu to:
- Dreszcze
- Nudności
- Wymioty
Wymienione objawy mogą wystąpić przy zbyt szybkim wlewie preparatu. W przypadku ich pojawienia się należy natychmiast przerwać podawanie Dipeptivenu.
Kluczowe znaczenie ma odpowiednie dostosowanie szybkości infuzji Dipeptivenu. Personel medyczny powinien być przygotowany na możliwość wystąpienia działań niepożądanych i odpowiednio zareagować, włącznie z natychmiastowym przerwaniem podawania leku.
Właściwości farmakologiczne
Dipeptiven jest koncentratem dipeptydowym dostarczającym glutaminę w postaci N(2)-L-alanylo-L-glutaminy. Okres półtrwania (T0,5) wynosi 2,4-3,8 min, a w ciężkiej niewydolności nerek wydłuża się do 4,2 min.
Skład i właściwości fizykochemiczne
100 ml roztworu Dipeptivenu zawiera:
- 20 g N(2)-L-alanylo-L-glutaminy
Właściwości fizykochemiczne:
- Osmolarność: 921 mOsm/l
- pH: 5,4-6,0
Warto zapamiętać
- Dipeptiven dostarcza glutaminę w postaci dipeptydowej, co ma kluczowe znaczenie w stanach zwiększonego zapotrzebowania na ten aminokwas.
- Maksymalna dawka dobowa Dipeptivenu wynosi 2,5 ml/kg mc., co odpowiada 0,5 g N(2)-L-alanylo-L-glutaminy/kg mc., i powinna być podawana w mieszaninie z co najmniej 1,0 g aminokwasów/białek/kg mc./dobę.
Wniosek końcowy: Dipeptiven jest specjalistycznym produktem leczniczym stosowanym w żywieniu pozajelitowym, dostarczającym glutaminę w postaci dipeptydowej. Jego stosowanie wymaga precyzyjnego dawkowania, ścisłego monitorowania parametrów pacjenta oraz uwzględnienia przeciwwskazań i potencjalnych działań niepożądanych. Właściwe zastosowanie Dipeptivenu może przynieść istotne korzyści kliniczne u pacjentów w stanach hiperkatabolizmu lub hipermetabolizmu.