Wyszukaj produkt

Dificlir

Fidaxomicin

tabl. powl.
200 mg
20 szt.
Doustnie
Rx
100%
X

Dificlir - charakterystyka produktu leczniczego dla lekarzy

Wskazania do stosowania

Dificlir w postaci tabletek powlekanych jest wskazany w leczeniu zakażeń wywołanych przez Clostridioides difficile (CDI), znanych również jako biegunka związana z Clostridium difficile (CDAD) u następujących grup pacjentów:

  • Dorośli
  • Młodzież i dzieci o masie ciała co najmniej 12,5 kg

Przy stosowaniu leku należy uwzględnić oficjalne wytyczne dotyczące właściwego stos>

Dificlir wykazuje działanie bakteriobójcze poprzez hamowanie syntezy RNA bakteryjnego. Mechanizm działania polega na wpływie na polimerazę RNA w miejscu innym niż ryfamycyna, co zapewnia wysoką specyficzność wobec C. difficile.

Dawkowanie i sposób podawania

Grupa pacjentów Dawkowanie Czas trwania terapii
Dorośli 200 mg (1 tabletka) dwa razy na dobę 10 dni
Dzieci i młodzież ≥12,5 kg 200 mg (1 tabletka) dwa razy na dobę 10 dni
Pacjenci z zaburzeniami czynności nerek Bez modyfikacji dawki 10 dni
Pacjenci z zaburzeniami czynności wątroby Bez modyfikacji dawki 10 dni
Osoby w podeszłym wieku Bez modyfikacji dawki 10 dni

Tabletki należy przyjmować w całości, popijając wodą. Lek można przyjmować niezależnie od posiłków.

U pacjentów z trudnościami w połykaniu tabletek można rozważyć zastosowanie produktu w postaci granulatu do sporządzania zawiesiny doustnej.

W przypadku dzieci o masie ciała poniżej 12,5 kg zaleca się zmniejszenie dawki. Szczegółowe informacje znajdują się w Charakterystyce Produktu Leczniczego dla postaci granulatu.

Przeciwwskazania

Nadwrażliwość na substancję czynną (fidaksomycynę) lub na którąkolwiek substancję pomocniczą zawartą w preparacie.

Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności

Reakcje nadwrażliwości: Zgłaszano przypadki reakcji nadwrażliwości, w tym ciężkiego obrzęku naczynioruchowego. W przypadku wystąpienia ciężkiej reakcji alergicznej należy natychmiast przerwać stosowanie leku i wdrożyć odpowiednie leczenie. Szczególną ostrożność należy zachować u pacjentów z wywiadem alergii na antybiotyki makrolidowe.

Zaburzenia czynności nerek i wątroby: Ze względu na ograniczone dane kliniczne, fidaksomycynę należy stosować ostrożnie u pacjentów z ciężkimi zaburzeniami czynności nerek lub z umiarkowanymi do ciężkich zaburzeniami czynności wątroby.

Rzekomobłoniaste zapalenie okrężnicy: Ostrożność zalecana jest również u pacjentów z rzekomobłoniastym zapaleniem okrężnicy oraz piorunującym lub zagrażającym życiu CDI.

Choroby zapalne jelit: Brak danych dotyczących stosowania u pacjentów ze współistniejącą chorobą zapalną jelita. U tych pacjentów fidaksomycynę należy stosować ostrożnie ze względu na potencjalne ryzyko zwiększonego wchłaniania i wystąpienia ogólnoustrojowych działań niepożądanych.

Interakcje z inhibitorami P-gp: Nie zaleca się jednoczesnego stosowania silnych inhibitorów glikoproteiny P, takich jak cyklosporyna, ketokonazol, erytromycyna, klarytromycyna, werapamil, dronedaron i amiodaron.

Dificlir nie ma istotnego wpływu na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn.

Warto zapamiętać
  • Dificlir jest skuteczny w leczeniu zakażeń wywołanych przez Clostridioides difficile (CDI)
  • Standardowa dawka to 200 mg dwa razy na dobę przez 10 dni, zarówno u dorosłych, jak i u dzieci o masie ciała ≥12,5 kg

Interakcje lekowe

Fidaksomycyna jest substratem glikoproteiny P (P-gp). Jednoczesne stosowanie silnych inhibitorów P-gp może prowadzić do zwiększenia ekspozycji na fidaksomycynę i jej główny metabolit OP-1118. Z tego powodu nie zaleca się jednoczesnego stosowania z takimi lekami jak cyklosporyna, ketokonazol, erytromycyna, klarytromycyna, werapamil, dronedaron i amiodaron.

Fidaksomycyna może być łagodnym lub umiarkowanym inhibitorem jelitowej P-gp. Wykazano niewielki, klinicznie nieistotny wpływ na całkowite działanie digoksyny. Należy jednak zachować ostrożność przy stosowaniu z substratami P-gp o mniejszej dostępności biologicznej, takimi jak eteksylan dabigatranu.

Nie stwierdzono klinicznie istotnych interakcji z rozuwastatyną, substratem dla nośników OATP2B1 i BCRP.

Stosowanie w ciąży i podczas karmienia piersią

Ciąża: Brak danych dotyczących stosowania fidaksomycyny u kobiet w ciąży. Badania na zwierzętach nie wykazały szkodliwego wpływu na reprodukcję. Jako środek ostrożności zaleca się unikanie stosowania produktu w okresie ciąży.

Karmienie piersią: Nie wiadomo, czy fidaksomycyna i jej metabolity przenikają do mleka ludzkiego. Chociaż ogólnoustrojowe narażenie na fidaksomycynę jest małe, nie można wykluczyć ryzyka dla noworodków i niemowląt. Należy podjąć decyzję o przerwaniu karmienia piersią lub przerwaniu/niepodejmowaniu leczenia, biorąc pod uwagę korzyści z karmienia piersią dla dziecka i korzyści z leczenia dla matki.

Działania niepożądane

Najczęściej występujące działania niepożądane to:

  • Wymioty
  • Nudności
  • Zaparcia

Inne zgłaszane działania niepożądane obejmują:

  • Zaburzenia układu immunologicznego: wysypka, świąd, reakcje nadwrażliwości (obrzęk naczynioruchowy, duszność)
  • Zaburzenia metabolizmu i odżywiania: zmniejszenie apetytu
  • Zaburzenia układu nerwowego: zawroty głowy, ból głowy, zaburzenia smaku
  • Zaburzenia żołądka i jelit: rozdęcie jelit, wzdęcia, suchość w jamie ustnej
  • Zaburzenia wątroby i dróg żółciowych: zwiększenie aktywności AlAT we krwi

Po wprowadzeniu produktu do obrotu zgłaszano przypadki ciężkich reakcji nadwrażliwości, w tym obrzęk naczynioruchowy i duszność.

Przedawkowanie

Nie zgłoszono przypadków ostrego przedawkowania podczas badań klinicznych ani po wprowadzeniu produktu do obrotu. W przypadku podejrzenia przedawkowania zaleca się zastosowanie ogólnych środków wspomagających i monitorowanie stanu pacjenta.

Właściwości farmakodynamiczne i farmakokinetyczne

Fidaksomycyna jest antybiotykiem makrocyklicznym o działaniu bakteriobójczym. Mechanizm działania polega na hamowaniu syntezy RNA poprzez wpływ na bakteryjną polimerazę RNA. Hamowanie polimerazy RNA Clostridium następuje w stężeniu 20-krotnie mniejszym niż hamowanie enzymu E. coli, co wyjaśnia wysoką specyficzność działania fidaksomycyny.

Wykazano również, że fidaksomycyna hamuje sporulację C. difficile w warunkach in vitro.

Skład

Jedna tabletka powlekana zawiera 200 mg fidaksomycyny jako substancję czynną.

Dificlir jest skutecznym i bezpiecznym antybiotykiem w leczeniu zakażeń wywołanych przez Clostridioides difficile. Jego unikalna specyficzność działania i korzystny profil bezpieczeństwa czynią go wartościową opcją terapeutyczną, szczególnie w przypadkach opornych na standardowe leczenie.



Badania na zwierzętach wykazały działanie teratogenne lub zabójcze dla płodu, ale nie przeprowadzono badań z grupą kontrolną kobiet, lub nie przeprowadzono odpowiednich badań ani na zwierzętach, ani u ludzi.
Badania na zwierzętach wykazały działanie teratogenne lub zabójcze dla płodu, ale nie przeprowadzono badań z grupą kontrolną kobiet, lub nie przeprowadzono odpowiednich badań ani na zwierzętach, ani u ludzi.
Badania na zwierzętach wykazały działanie teratogenne lub zabójcze dla płodu, ale nie przeprowadzono badań z grupą kontrolną kobiet, lub nie przeprowadzono odpowiednich badań ani na zwierzętach, ani u ludzi.
Pacjentów i pracowników opieki zdrowotnej szczególnie zachęca się do zgłaszania wszelkich działań niepożądanych leków oznaczonych symbolem czarnego trójkąta tak, by możliwa była efektywna analiza wszystkich nowych informacji.