Dicopeg Junior free
Dicopeg Junior free - Wyrób medyczny w leczeniu przewlekłego zaparcia u dzieci
Dicopeg Junior free to wyrób medyczny w postaci proszku do sporządzania roztworu doustnego, zawierający makrogol 3350 jako substancję czynną. Produkt jest dostępny w dwóch wariantach: saszetki 5 g oraz puszka 100 g.
Skład i mechanizm działania
Głównym składnikiem aktywnym jest makrogol 3350 (glikol polietylenowy). Jedna saszetka zawiera 5 g makrogolu 3350, natomiast puszka zawiera 100 g substancji czynnej. Wyrób działa na zasadzie osmotycznego efektu przeczyszczającego, regulując w naturalny sposób pracę jelit. Makrogol 3350 nie ulega wchłanianiu ani fermentacji w jelitach, nie podrażnia błony śluzowej i jest wydalany z kałem w niezmienionej formie.
Dzięki właściwościom hydrofilowym, Dicopeg Junior free zmiękcza stolec, ułatwiając wypróżnianie. Co istotne, nie powoduje skurczów, bólów brzucha ani nagłego parcia. Skuteczność wyrobu utrzymuje się w czasie i nie zmniejsza się przy długotrwałym stosowaniu.
Wskazania
Wyrób medyczny jest zalecany w następujących przypadkach:
- Leczenie przewlekłego zaparcia u dzieci
- Sporadyczne przypadki nieregularnej pracy jelit
Dawkowanie
Wiek i masa ciała | Dawkowanie (saszetki 5 g) | Dawkowanie (puszka 100 g) |
---|---|---|
6 m-cy - 2 lata (do 12 kg) | 1-2 saszetki/dobę | 0,8 g/kg mc./dobę |
2-11 lat (12-20 kg) | 2-4 saszetki/dobę | 1 g/kg mc./dobę |
Powyżej 11 lat (lub >20 kg) | 2-6 saszetek/dobę | 10-30 g/dobę |
Dawkowanie należy dostosować indywidualnie w zależności od odpowiedzi pacjenta na wyrób medyczny. Maksymalna dzienna dawka zazwyczaj nie przekracza 30 g (6 saszetek).
Sposób przygotowania i podawania
Saszetki 5 g: Rozpuścić zawartość saszetki w około 62,5 ml wody lub innego płynu (herbata, mleko, napary ziołowe, rosół, soki owocowe). Dawkę dzienną można podzielić na kilka podań.
Puszka 100 g: Używając dozownika z zaznaczonymi dawkami (0,5 g, 1 g, 2 g), odmierzyć odpowiednią ilość proszku. Rozpuścić pełną miarkę (2 g) w około 25 ml płynu.
Zaleca się przyjmowanie wyrobu w długich odstępach czasu od posiłków. Roztwór można przechowywać w lodówce maksymalnie przez 24 godziny.
Działania niepożądane
Najczęściej występujące działania niepożądane, szczególnie w początkowej fazie stosowania, to:
- Zaburzenia ze strony układu pokarmowego (ból brzucha, burczenie w brzuchu, biegunka, nietrzymanie stolca)
- Nudności, lekkie wymioty
- Wzdęcia, gazy jelitowe
- Zapalenie i podrażnienie okolicy odbytu
Bardzo rzadko mogą wystąpić reakcje alergiczne, w tym wstrząs anafilaktyczny, świąd, pokrzywka i duszność. W przypadku utrzymywania się działań niepożądanych należy przerwać stosowanie wyrobu i skonsultować się z lekarzem.
Przeciwwskazania i środki ostrożności
Nie należy stosować wyrobu medycznego w następujących przypadkach:
- U dzieci poniżej 6. miesiąca życia
- Perforacja lub niedrożność jelit
- Schorzenia jelit o charakterze zapalnym (np. choroba Leśniowskiego-Crohna, wrzodziejące zapalenie jelita grubego)
- Nadwrażliwość na makrogol
- Uszkodzenia żołądka lub jelit
Nie należy stosować wyrobu dłużej niż 30 dni bez konsultacji z lekarzem. Podczas terapii zaleca się przestrzeganie odpowiedniej diety i spożywanie doustnego płynu nawadniającego (DPN) w celu uniknięcia odwodnienia.
Interakcje
Nie stwierdzono interakcji wyrobu z lekami, wyrobami medycznymi i suplementami diety. Jednakże zaleca się przyjmowanie Dicopeg Junior free w odstępie co najmniej 2 godzin od momentu zażycia innych preparatów, ze względu na możliwy wpływ na ich wchłanianie.
Warto zapamiętać
- Dicopeg Junior free jest wyrobem medycznym zawierającym makrogol 3350, skutecznym w leczeniu przewlekłego zaparcia u dzieci od 6. miesiąca życia.
- Dawkowanie należy dostosować indywidualnie, a maksymalna dzienna dawka zazwyczaj nie przekracza 30 g (6 saszetek).
Wyrób medyczny Dicopeg Junior free stanowi skuteczne rozwiązanie w leczeniu przewlekłego zaparcia u dzieci. Jego osmotyczne działanie przeczyszczające pozwala na naturalną regulację pracy jelit, bez ryzyka uzależnienia czy zmniejszenia skuteczności w czasie. Kluczowe jest indywidualne dostosowanie dawki oraz regularne monitorowanie efektów terapii, szczególnie u najmłodszych pacjentów. W przypadku braku poprawy lub wystąpienia niepokojących objawów, niezbędna jest konsultacja z lekarzem pediatrą.