Wyszukaj produkt
Substancję czynną zawierają również leki:

tabl. powl.
160/25 mg
28 szt.
Doustnie
Rx
100%
28,30
30%
11,26
S
bezpł.

Co-Valsacor

Valsartan + Hydrochlorothiazide

tabl. powl.
80/12,5 mg
28 szt.
Doustnie
Rx
100%
13,40
30% (1)
5,88
(2)
bezpł.
Co-Valsacor
tabl. powl.
80/12,5 mg
56 szt.
Doustnie
Rx
100%
25,73
30% (1)
10,68
(2)
bezpł.
Co-Valsacor
tabl. powl.
80/12,5 mg
98 szt.
Doustnie
Rx
100%
43,15
30% (1)
16,81
(2)
bezpł.
Co-Valsacor
tabl. powl.
320/25 mg
28 szt.
Doustnie
Rx
100%
51,72
30% (1)
21,62
(2)
bezpł.
Co-Valsacor
tabl. powl.
320/12,5 mg
28 szt.
Doustnie
Rx
100%
51,72
30% (1)
21,62
(2)
bezpł.
Co-Valsacor
tabl. powl.
160/25 mg
28 szt.
Doustnie
Rx
100%
26,52
30% (1)
11,47
(2)
bezpł.
Co-Valsacor
tabl. powl.
160/25 mg
56 szt.
Doustnie
Rx
100%
48,82
30% (1)
18,72
(2)
bezpł.
Co-Valsacor
tabl. powl.
160/25 mg
98 szt.
Doustnie
Rx
100%
82,04
30% (1)
29,37
(2)
bezpł.
Co-Valsacor
tabl. powl.
160/12,5 mg
28 szt.
Doustnie
Rx
100%
26,52
30% (1)
11,47
(2)
bezpł.
Co-Valsacor
tabl. powl.
160/12,5 mg
56 szt.
Doustnie
Rx
100%
48,82
30% (1)
18,72
(2)
bezpł.
Co-Valsacor
tabl. powl.
160/12,5 mg
98 szt.
Doustnie
Rx
100%
82,04
30% (1)
29,37
(2)
bezpł.

Vanatex® HCT - złożony lek przeciwnadciśnieniowy

Wskazania do stosowania

Vanatex® HCT jest wskazany w leczeniu nadciśnienia tętniczego pierwotnego u osób dorosłych. Ten produkt leczniczy o ustalonej dawce składników jest przeznaczony dla pacjentów, u których monoterapia walsartanem lub hydrochlorotiazydem nie zapewnia odpowiedniej kontroli ciśnienia tętniczego krwi.

Połączenie walsartanu (antagonisty receptora angiotensyny II) z hydrochlorotiazydem (tiazydowym lekiem moczopędnym) zapewnia synergistyczne działanie hipotensyjne, co pozwala na skuteczniejszą kontrolę ciśnienia tętniczego.

Dawkowanie i sposób podawania

Dawka Częstotliwość Sposób podania
1 tabletka powlekana Raz na dobę Doustnie, popijając wodą

Tabela 1. Zalecane dawkowanie produktu Vanatex® HCT

Zaleca się indywidualne dostosowanie dawki poszczególnych składników przed zastosowaniem preparatu złożonego. Dawkę należy zwiększać stopniowo, aby zminimalizować ryzyko niedociśnienia i innych działań niepożądanych. W uzasadnionych przypadkach klinicznych można rozważyć bezpośrednią zmianę z monoterapii na preparat złożony.

Po rozpoczęciu leczenia należy monitorować odpowiedź kliniczną. W przypadku niedostatecznej kontroli ciśnienia tętniczego, można zwiększyć dawkę poprzez zwiększenie dawki któregokolwiek ze składników, maksymalnie do 320 mg walsartanu i 25 mg hydrochlorotiazydu.

Efekt hipotensyjny staje się widoczny w ciągu 2 tygodni, a maksymalne działanie obserwuje się zazwyczaj po 4 tygodniach. Niektórzy pacjenci mogą wymagać 4-8 tygodni leczenia do osiągnięcia pełnego efektu, co należy uwzględnić przy modyfikacji dawkowania.

Vanatex® HCT można przyjmować niezależnie od posiłków.

Dawkowanie Vanatex® HCT powinno być zindywidualizowane, z uwzględnieniem stopniowego zwiększania dawki i monitorowania odpowiedzi klinicznej. Maksymalny efekt terapeutyczny może wymagać kilku tygodni leczenia.

Szczególne grupy pacjentów

Pacjenci z zaburzeniami czynności nerek:
  • Łagodne do umiarkowanych zaburzenia (GFR ≥30 ml/min): nie ma konieczności dostosowania dawki
  • Ciężkie zaburzenia (GFR <30 ml/min) i bezmocz: stosowanie przeciwwskazane
Pacjenci z zaburzeniami czynności wątroby:
  • Łagodne do umiarkowanych zaburzenia bez cholestazy: maksymalna dawka walsartanu 80 mg
  • Ciężkie zaburzenia, marskość żółciowa i cholestaza: stosowanie przeciwwskazane
Pacjenci w podeszłym wieku:

Nie jest konieczna modyfikacja dawkowania.

Dzieci i młodzież:

Nie zaleca się stosowania u osób poniżej 18 roku życia ze względu na brak danych dotyczących bezpieczeństwa i skuteczności.

Stosowanie Vanatex® HCT wymaga szczególnej ostrożności u pacjentów z zaburzeniami czynności nerek i wątroby. Lek jest przeciwwskazany w ciężkich postaciach tych zaburzeń.

Przeciwwskazania

Stosowanie Vanatex® HCT jest przeciwwskazane w następujących przypadkach:

  • Nadwrażliwość na którykolwiek składnik preparatu
  • Ciężkie zaburzenia czynności wątroby, marskość żółciowa, cholestaza
  • Ciężkie zaburzenia czynności nerek (klirens kreatyniny <30 ml/min), bezmocz, dializoterapia
  • Pierwotny hiperaldosteronizm
  • Objawowa hiperurykemia
  • Zespoły przebiegające z oporną hiponatremią, hipokaliemią i hiperkalcemią

Vanatex® HCT nie powinien być stosowany u pacjentów z ciężkimi zaburzeniami czynności nerek i wątroby oraz w przypadku zaburzeń elektrolitowych i metabolicznych wymienionych powyżej.

Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności

Należy zachować szczególną ostrożność podczas stosowania Vanatex® HCT u pacjentów z:

  • Jednostronnym lub obustronnym zwężeniem tętnicy nerkowej
  • Zwężeniem tętnicy zaopatrującej jedyną nerkę
  • Ciężką zastoinową niewydolnością serca
  • Umiarkowaną niewydolnością wątroby bez cholestazy
  • Zmniejszoną objętością krwi krążącej
  • Niedoborem sodu
  • Hiper- i hipokaliemią
  • Zwężeniem zastawki aortalnej lub mitralnej
  • Kardiomiopatią przerostową z zawężaniem drogi odpływu

Nie ustalono bezpieczeństwa stosowania leku u dzieci.

Stosowanie Vanatex® HCT u pacjentów z wymienionymi schorzeniami wymaga ścisłego monitorowania i indywidualnego podejścia terapeutycznego.

Warto zapamiętać
  • Vanatex® HCT łączy działanie antagonisty receptora angiotensyny II (walsartan) z tiazydowym lekiem moczopędnym (hydrochlorotiazyd), zapewniając synergistyczny efekt hipotensyjny.
  • Lek jest przeciwwskazany u pacjentów z ciężkimi zaburzeniami czynności nerek (GFR <30 ml/min) i wątroby oraz w przypadku opornych zaburzeń elektrolitowych.

Interakcje lekowe

Vanatex® HCT może wchodzić w interakcje z wieloma grupami leków, co wymaga szczególnej uwagi przy jego stosowaniu:

  • Inne leki przeciwnadciśnieniowe: możliwe nasilenie efektu hipotensyjnego
  • Preparaty potasu, leki moczopędne oszczędzające potas, substytuty soli zawierające potas: ryzyko hiperkaliemii
  • Preparaty litu: możliwe objawy zatrucia litem, konieczna kontrola stężenia litu w osoczu
  • Niesteroidowe leki przeciwzapalne (NLPZ): możliwe osłabienie działania moczopędnego i przeciwnadciśnieniowego hydrochlorotiazydu
  • Kortykosteroidy, ACTH, amfoterycyna, karbenoksolon, penicylina G, pochodne kwasu salicylowego: nasilenie działania hipokaliemicznego hydrochlorotiazydu
  • Insulina i doustne leki przeciwcukrzycowe: może być konieczna modyfikacja dawkowania ze względu na działanie hiperglikemizujące hydrochlorotiazydu
  • Allopurinol: zwiększone ryzyko reakcji nadwrażliwości
  • Amantadyna: zwiększone ryzyko działań niepożądanych
  • Leki cytotoksyczne (np. cyklofosfamid, metotreksat): zmniejszone wydalanie nerkowe i nasilenie działania supresyjnego na szpik kostny
  • Środki antycholinergiczne (atropina, biperyden): zwiększona biodostępność tiazydowych leków moczopędnych
  • Cholestyramina: zmniejszone wchłanianie tiazydowych leków moczopędnych
  • Witamina D, sole wapnia: nasilenie wzrostu stężenia wapnia w surowicy
  • Cyklosporyna: zwiększone ryzyko hiperurykemii i zaostrzenia napadów dny

Stosowanie Vanatex® HCT wymaga dokładnej analizy wszystkich przyjmowanych przez pacjenta leków i suplementów, ze względu na liczne potencjalne interakcje. Konieczne może być dostosowanie dawkowania lub ścisłe monitorowanie parametrów klinicznych i laboratoryjnych.

Ciąża i laktacja

Stosowanie Vanatex® HCT jest przeciwwskazane w okresie ciąży i karmienia piersią. Lek może mieć szkodliwy wpływ na rozwój płodu i noworodka.

Działania niepożądane

Podczas stosowania Vanatex® HCT mogą wystąpić następujące działania niepożądane:

  • Często: bóle i zawroty głowy, uczucie zmęczenia, zapalenie gardła i zatok, zakażenia górnych dróg oddechowych, biegunka, nudności, bóle brzucha, bóle w klatce piersiowej, bóle pleców, bóle stawów
  • Rzadko: reakcje nadwrażliwości (wysypka, świąd, obrzęk naczynioruchowy), zapalenie naczyń
  • Sporadycznie: zaburzenia elektrolitowe (hipokaliemia, hiponatremia), hiperurykemia, zmiany w morfologii krwi (obniżenie stężenia hemoglobiny i wartości hematokrytu), wzrost poziomu kreatyniny, bilirubiny i transaminaz
  • Kaszel - występuje znacznie rzadziej niż podczas leczenia inhibitorami ACE

Większość działań niepożądanych Vanatex® HCT ma charakter łagodny do umiarkowanego. Należy jednak zwrócić szczególną uwagę na możliwość wystąpienia zaburzeń elektrolitowych i reakcji nadwrażliwości.

Przedawkowanie

W przypadku przedawkowania Vanatex® HCT mogą wystąpić następujące objawy:

  • Hipotonia
  • Zmniejszenie objętości krwi krążącej
  • Zaburzenia równowagi elektrolitowej
  • Zaburzenia rytmu serca
  • Kurcze mięśni
  • Nudności
  • Senność

Należy pamiętać, że walsartan, w przeciwieństwie do hydrochlorotiazydu, nie może być usunięty z krążenia przez hemodializę.

Przedawkowanie Vanatex® HCT wymaga natychmiastowej interwencji medycznej, ze szczególnym uwzględnieniem monitorowania funkcji układu krążenia i równowagi elektrolitowej.

Mechanizm działania

Vanatex® HCT zawiera dwa składniki aktywne o uzupełniających się mechanizmach działania:

Walsartan:
  • Wybiórczy antagonista receptora AT1 dla angiotensyny II
  • Nie wykazuje aktywności agonistycznej
  • Nie hamuje kininazy II (brak objawów związanych z działaniem bradykininy, takich jak suchy kaszel czy obrzęk naczynioruchowy)
  • Nie wpływa na inne receptory hormonalne ani kanały jonowe istotne w regulacji układu sercowo-naczyniowego
  • Powoduje zmniejszenie ciśnienia tętniczego bez wpływu na częstość tętna
  • Biodostępność: 23%
  • Silne wiązanie z białkami surowicy (94-97%), głównie z albuminami
  • Początek działania hipotensyjnego: 2 godziny
  • Utrzymywanie się efektu: 24 godziny
  • Maksymalne obniżenie ciśnienia: 4-6 godzin po podaniu
  • Pełny efekt hipotensyjny: po 2-4 tygodniach leczenia
  • Wydalanie: głównie w postaci niezmienionej, 70% z żółcią, 30% z moczem
Hydrochlorotiazyd:
  • Tiazydowy lek moczopędny
  • Działa w dystalnych nerkowych kanalikach krętych
  • Hamuje wchłanianie zwrotne jonów Na+ i Cl-
  • Zwiększa wydalanie NaCl i wody
  • Zmniejsza objętość krwi krążącej
  • Podwyższa aktywność reninową osocza, aktywując układ renina-angiotensyna-aldosteron
  • Zwiększa wydalanie K+, H+, HCO3-, Mg2+ i fosforanów
  • Zmniejsza wydalanie Ca2+
  • Szybkie wchłanianie z przewodu pokarmowego
  • Maksymalne stężenie w osoczu: po około 2 godzinach
  • Wiązanie z białkami osocza: około 50%
  • Początek działania: 2-3 godziny
  • Czas działania: 6-12 godzin
  • Wydalanie: z moczem w postaci niezmienionej (T0,5 = 6-15 godzin)

Połączenie walsartanu z hydrochlorotiazydem zapewnia synergistyczne działanie hipotensyjne. Jednoczesne podawanie antagonisty receptora angiotensyny II zmniejsza działanie hipokaliemiczne hydrochlorotiazydu.

Vanatex® HCT łączy dwa mechanizmy działania przeciwnadciśnieniowego: blokadę układu renina-angiotensyna-aldosteron oraz efekt moczopędny. Pozwala to na skuteczniejszą kontrolę ciśnienia tętniczego przy jednoczesnym zmniejszeniu ryzyka zaburzeń elektrolitowych.

Skład

Vanatex® HCT dostępny jest w trzech wariantach dawek:

  • 80 mg walsartanu + 12,5 mg hydrochlorotiazydu
  • 160 mg walsartanu + 12,5 mg hydrochlorotiazydu
  • 320 mg walsartanu + 25 mg hydrochlorotiazydu

Każda tabletka powlekana zawiera odpowiednią kombinację substancji czynnych.

Różne warianty dawek Vanatex® HCT umożliwiają indywidualne dostosowanie terapii do potrzeb pacjenta, zgodnie z zasadą stopniowego zwiększania dawki w leczeniu nadciśnienia tętniczego.


1) Refundacja we wszystkich zarejestrowanych wskazaniach: Pokaż wskazania z ChPL

Co-Valsacor

Wskazania wg ChPL

Wskazania pozarejestracyjne: Nadciśnienie tętnicze u osób dorosłych, w przypadkach innych niż określono w ChPL
2) Pacjenci 65+
Przysługuje uprawnionym pacjentom we wskazaniach określonych w decyzji o objęciu refundacją. Jeżeli lek jest refundowany we wszystkich zarejestrowanych wskazaniach, to jest w nich wszystkich bezpłatny dla pacjenta. Jeżeli natomiast lek jest refundowany w określonych wskazaniach, to jest bezpłatny dla seniorów tylko i wyłącznie w tych właśnie wskazaniach.

Nie należy spożywać alkoholu podczas stosowania leku. Alkohol może oddziaływać na wchłanianie leku, wiązanie z białkami krwi i jego dystrybucję w ustroju także metabolizm i wydalanie. W przypadku jednych leków może dojść do wzmocnienia, w przypadku innych do zahamowania ich działania. Wpływ alkoholu na ten sam lek może być inny w przypadku sporadycznego, a inny w przypadku przewlekłego picia.
Środek uznany za dopingowy.
Jednym z niepożądanych działań leku jakie mogą wystąpić jest nadwrażliwość na światło.
Badania na zwierzętach wykazały działanie teratogenne lub zabójcze dla płodu, ale nie przeprowadzono badań z grupą kontrolną kobiet, lub nie przeprowadzono odpowiednich badań ani na zwierzętach, ani u ludzi.
Istnieją dowody na niekorzystne działanie leku na płód, ale w pewnych sytuacjach klinicznych potencjalne korzyści z jego zastosowania przewyższają ryzyko (np. w stanach zagrażających życiu lub chorobach, w których inne, bezpieczne leki nie mogą być zastosowane lub są nieskuteczne).
Istnieją dowody na niekorzystne działanie leku na płód, ale w pewnych sytuacjach klinicznych potencjalne korzyści z jego zastosowania przewyższają ryzyko (np. w stanach zagrażających życiu lub chorobach, w których inne, bezpieczne leki nie mogą być zastosowane lub są nieskuteczne).
Produkt leczniczy zawierający substancję czynną silnie działającą.