Wyszukaj produkt
Substancję czynną zawierają również leki:

tabl. powl.
80/12,5 mg
28 szt.
Doustnie
Rx
100%
14,14
30%
5,63
S
bezpł.

Co-Valsacor

Valsartan + Hydrochlorothiazide

tabl. powl.
80/12,5 mg
98 szt.
Doustnie
Rx
100%
43,15
30% (1)
16,81
(2)
bezpł.
Co-Valsacor
tabl. powl.
80/12,5 mg
28 szt.
Doustnie
Rx
100%
13,40
30% (1)
5,88
(2)
bezpł.
Co-Valsacor
tabl. powl.
80/12,5 mg
56 szt.
Doustnie
Rx
100%
25,73
30% (1)
10,68
(2)
bezpł.
Co-Valsacor
tabl. powl.
320/25 mg
28 szt.
Doustnie
Rx
100%
51,72
30% (1)
21,62
(2)
bezpł.
Co-Valsacor
tabl. powl.
320/12,5 mg
28 szt.
Doustnie
Rx
100%
51,72
30% (1)
21,62
(2)
bezpł.
Co-Valsacor
tabl. powl.
160/25 mg
28 szt.
Doustnie
Rx
100%
26,52
30% (1)
11,47
(2)
bezpł.
Co-Valsacor
tabl. powl.
160/25 mg
56 szt.
Doustnie
Rx
100%
48,82
30% (1)
18,72
(2)
bezpł.
Co-Valsacor
tabl. powl.
160/25 mg
98 szt.
Doustnie
Rx
100%
82,04
30% (1)
29,37
(2)
bezpł.
Co-Valsacor
tabl. powl.
160/12,5 mg
28 szt.
Doustnie
Rx
100%
26,52
30% (1)
11,47
(2)
bezpł.
Co-Valsacor
tabl. powl.
160/12,5 mg
56 szt.
Doustnie
Rx
100%
48,82
30% (1)
18,72
(2)
bezpł.
Co-Valsacor
tabl. powl.
160/12,5 mg
98 szt.
Doustnie
Rx
100%
82,04
30% (1)
29,37
(2)
bezpł.

Vanatex® HCT - złożony lek przeciwnadciśnieniowy

Wskazania do stosowania

Vanatex® HCT jest wskazany w leczeniu nadciśnienia tętniczego pierwotnego u osób dorosłych. Jest to produkt złożony o ustalonej dawce, przeznaczony dla pacjentów, u których monoterapia walsartanem lub hydrochlorotiazydem nie zapewnia odpowiedniej kontroli ciśnienia tętniczego krwi.

Połączenie walsartanu (antagonisty receptora angiotensyny II) z hydrochlorotiazydem (tiazydowym lekiem moczopędnym) zapewnia synergistyczne działanie hipotensyjne, co pozwala na skuteczniejszą kontrolę ciśnienia tętniczego.

Dawk>
Dawka Częstotliwość Uwagi
1 tabletka powlekana Raz na dobę Można przyjmować z posiłkiem lub niezależnie od posiłków

Tabletki należy popijać wodą. Zaleca się stopniowe zwiększanie dawki poszczególnych składników w celu zminimalizowania ryzyka niedociśnienia i innych działań niepożądanych.

U pacjentów niereagujących odpowiednio na monoterapię walsartanem lub hydrochlorotiazydem można rozważyć bezpośrednią zmianę na Vanatex® HCT, pod warunkiem właściwego dostosowania dawki składników.

Maksymalna dawka to 320 mg walsartanu i 25 mg hydrochlorotiazydu. Pełne działanie hipotensyjne obserwuje się zazwyczaj po 4 tygodniach leczenia, choć u niektórych pacjentów może być konieczne wydłużenie terapii do 4-8 tygodni.

Nie ma konieczności modyfikacji dawkowania u pacjentów z łagodnymi do umiarkowanych zaburzeniami czynności nerek (GFR ≥30 ml/min) oraz u osób w podeszłym wieku.

Dawkowanie Vanatex® HCT powinno być zindywidualizowane i stopniowo dostosowywane do odpowiedzi klinicznej pacjenta, z uwzględnieniem maksymalnych dawek składników oraz czasu potrzebnego do osiągnięcia pełnego efektu terapeutycznego.

Przeciwwskazania

Stosowanie Vanatex® HCT jest przeciwwskazane w następujących przypadkach:

  • Nadwrażliwość na którykolwiek składnik preparatu
  • Ciężkie zaburzenia czynności wątroby, marskość żółciowa wątroby, cholestaza
  • Bezmocz, ciężkie zaburzenia czynności nerek (klirens kreatyniny <30 ml/min), dializoterapia
  • Pierwotny hiperaldosteronizm
  • Objawowa hiperurykemia
  • Zespoły przebiegające z oporną hiponatremią, hipokaliemią i hiperkalcemią

Przed rozpoczęciem terapii Vanatex® HCT należy dokładnie ocenić stan pacjenta, zwracając szczególną uwagę na funkcję nerek, wątroby oraz gospodarkę wodno-elektrolitową.

Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności

Należy zachować szczególną ostrożność podczas stosowania Vanatex® HCT u pacjentów z:

  • Jednostronnym lub obustronnym zwężeniem tętnicy nerkowej
  • Zwężeniem tętnicy zaopatrującej jedyną nerkę
  • Ciężką zastoinową niewydolnością serca
  • Umiarkowaną niewydolnością wątroby bez cholestazy
  • Zmniejszoną objętością krwi krążącej
  • Niedoborem sodu
  • Hiper- i hipokaliemią
  • Zwężeniem zastawki aortalnej lub mitralnej
  • Kardiomiopatią przerostową z zawężaniem drogi odpływu

Nie ustalono bezpieczeństwa stosowania leku u dzieci poniżej 18 roku życia.

Stosowanie Vanatex® HCT u pacjentów z wymienionymi schorzeniami wymaga ścisłego monitorowania parametrów klinicznych i biochemicznych oraz indywidualnego dostosowania dawki.

Interakcje z innymi lekami

Vanatex® HCT może wchodzić w istotne interakcje z wieloma grupami leków:

  • Inne leki przeciwnadciśnieniowe - możliwe nasilenie efektu hipotensyjnego
  • Preparaty potasu, leki moczopędne oszczędzające potas - ryzyko hiperkaliemii
  • Lit - możliwe zwiększenie toksyczności litu
  • NLPZ - osłabienie działania moczopędnego i przeciwnadciśnieniowego hydrochlorotiazydu
  • Kortykosteroidy, ACTH, amfoterycyna, karbenoksolon - nasilenie działania hipokaliemicznego hydrochlorotiazydu
  • Insulina i doustne leki przeciwcukrzycowe - może być konieczna modyfikacja dawkowania ze względu na działanie hiperglikemizujące hydrochlorotiazydu
  • Allopurinol - zwiększone ryzyko reakcji nadwrażliwości
  • Leki cytotoksyczne (np. cyklofosfamid, metotreksat) - zmniejszone wydalanie nerkowe i nasilenie działania supresyjnego na szpik kostny
  • Cholestyramina - zmniejszone wchłanianie hydrochlorotiazydu
  • Cyklosporyna - zwiększone ryzyko hiperurykemii i zaostrzenia dny

Ze względu na liczne potencjalne interakcje, stosowanie Vanatex® HCT wymaga dokładnej analizy farmakoterapii pacjenta i monitorowania potencjalnych działań niepożądanych.

Wpływ na ciążę i laktację

Stosowanie Vanatex® HCT jest przeciwwskazane w okresie ciąży i karmienia piersią. Lek może mieć szkodliwy wpływ na rozwój płodu, a także przenikać do mleka matki.

Kobiety w wieku rozrodczym powinny stosować skuteczną antykoncepcję podczas terapii Vanatex® HCT. W przypadku zajścia w ciążę należy niezwłocznie przerwać leczenie i skonsultować się z lekarzem.

Działania niepożądane

Najczęściej obserwowane działania niepożądane Vanatex® HCT to:

  • Bóle i zawroty głowy
  • Uczucie zmęczenia
  • Zapalenie gardła i zatok
  • Zakażenia górnych dróg oddechowych
  • Zaburzenia żołądkowo-jelitowe (biegunka, nudności, bóle brzucha)
  • Bóle w klatce piersiowej, pleców i stawów

Rzadziej mogą wystąpić reakcje nadwrażliwości (wysypka, świąd, obrzęk naczynioruchowy, zapalenie naczyń) oraz zaburzenia elektrolitowe (hipokaliemia, hiponatremia, hiperurykemia).

Pacjenci powinni być poinformowani o możliwych działaniach niepożądanych i konieczności zgłaszania ich lekarzowi. Szczególną uwagę należy zwrócić na objawy mogące świadczyć o zaburzeniach elektrolitowych.

Warto zapamiętać
  • Vanatex® HCT jest lekiem złożonym, zawierającym walsartan (antagonistę receptora angiotensyny II) i hydrochlorotiazyd (tiazydowy lek moczopędny), co zapewnia synergistyczne działanie hipotensyjne.
  • Pełny efekt hipotensyjny Vanatex® HCT osiągany jest po 2-4 tygodniach leczenia, ale u niektórych pacjentów może być konieczne wydłużenie terapii do 4-8 tygodni.

Mechanizm działania

Vanatex® HCT zawiera dwa składniki aktywne o komplementarnym mechanizmie działania:

Walsartan:

  • Wybiórczy antagonista podtypu AT1 receptora angiotensyny II
  • Nie wykazuje aktywności agonistycznej
  • Nie hamuje kininazy II, co eliminuje typowe dla inhibitorów ACE działania niepożądane (suchy kaszel, obrzęk naczynioruchowy)
  • Powoduje zmniejszenie ciśnienia tętniczego krwi bez wpływu na częstość tętna
  • Początek działania hipotensyjnego: 2 godziny, utrzymuje się przez 24 godziny
  • Maksymalne obniżenie ciśnienia tętniczego: 4-6 godzin po podaniu

Hydrochlorotiazyd:

  • Tiazydowy lek moczopędny
  • Działa w dystalnych nerkowych kanalikach krętych, hamując wchłanianie zwrotne jonów Na+ i Cl-
  • Zwiększa wydalanie NaCl i wody, zmniejszając objętość krwi krążącej
  • Aktywuje układ renina-angiotensyna-aldosteron, co może prowadzić do hipokaliemii
  • Początek działania: 2-3 godziny po podaniu
  • Czas działania: 6-12 godzin

Połączenie walsartanu i hydrochlorotiazydu w preparacie Vanatex® HCT zapewnia kompleksowe działanie hipotensyjne poprzez blokadę układu renina-angiotensyna-aldosteron oraz zwiększenie diurezy. Jednoczesne podawanie antagonisty receptora angiotensyny II zmniejsza ryzyko hipokaliemii związanej ze stosowaniem hydrochlorotiazydu.

Właściwości farmakokinetyczne

Walsartan:

  • Biodostępność: 23%
  • Wiązanie z białkami osocza: 94-97% (głównie z albuminami)
  • Wydalanie: 70% z żółcią, 30% z moczem, głównie w postaci niezmienionej

Hydrochlorotiazyd:

  • Szybkie wchłanianie z przewodu pokarmowego
  • Maksymalne stężenie w osoczu: po około 2 godzinach
  • Wiązanie z białkami osocza: około 50%
  • Wydalanie: z moczem w postaci niezmienionej
  • Okres półtrwania: 6-15 godzin

Znajomość właściwości farmakokinetycznych składników Vanatex® HCT pozwala na optymalne dostosowanie schematu dawkowania do indywidualnych potrzeb pacjenta.

Podsumowanie

Vanatex® HCT jest skutecznym lekiem złożonym stosowanym w terapii nadciśnienia tętniczego pierwotnego u dorosłych. Połączenie walsartanu i hydrochlorotiazydu zapewnia synergistyczne działanie hipotensyjne, co pozwala na lepszą kontrolę ciśnienia tętniczego u pacjentów niereagujących odpowiednio na monoterapię. Stosowanie leku wymaga jednak uwzględnienia licznych przeciwwskazań, ostrzeżeń i potencjalnych interakcji. Kluczowe znaczenie ma indywidualizacja terapii oraz regularne monitorowanie parametrów klinicznych i biochemicznych pacjenta.


1) Refundacja we wszystkich zarejestrowanych wskazaniach: Pokaż wskazania z ChPL

Co-Valsacor

Wskazania wg ChPL

Wskazania pozarejestracyjne: Nadciśnienie tętnicze u osób dorosłych, w przypadkach innych niż określono w ChPL
2) Pacjenci 65+
Przysługuje uprawnionym pacjentom we wskazaniach określonych w decyzji o objęciu refundacją. Jeżeli lek jest refundowany we wszystkich zarejestrowanych wskazaniach, to jest w nich wszystkich bezpłatny dla pacjenta. Jeżeli natomiast lek jest refundowany w określonych wskazaniach, to jest bezpłatny dla seniorów tylko i wyłącznie w tych właśnie wskazaniach.

Nie należy spożywać alkoholu podczas stosowania leku. Alkohol może oddziaływać na wchłanianie leku, wiązanie z białkami krwi i jego dystrybucję w ustroju także metabolizm i wydalanie. W przypadku jednych leków może dojść do wzmocnienia, w przypadku innych do zahamowania ich działania. Wpływ alkoholu na ten sam lek może być inny w przypadku sporadycznego, a inny w przypadku przewlekłego picia.
Środek uznany za dopingowy.
Jednym z niepożądanych działań leku jakie mogą wystąpić jest nadwrażliwość na światło.
Badania na zwierzętach wykazały działanie teratogenne lub zabójcze dla płodu, ale nie przeprowadzono badań z grupą kontrolną kobiet, lub nie przeprowadzono odpowiednich badań ani na zwierzętach, ani u ludzi.
Istnieją dowody na niekorzystne działanie leku na płód, ale w pewnych sytuacjach klinicznych potencjalne korzyści z jego zastosowania przewyższają ryzyko (np. w stanach zagrażających życiu lub chorobach, w których inne, bezpieczne leki nie mogą być zastosowane lub są nieskuteczne).
Istnieją dowody na niekorzystne działanie leku na płód, ale w pewnych sytuacjach klinicznych potencjalne korzyści z jego zastosowania przewyższają ryzyko (np. w stanach zagrażających życiu lub chorobach, w których inne, bezpieczne leki nie mogą być zastosowane lub są nieskuteczne).
Produkt leczniczy zawierający substancję czynną silnie działającą.