Wyszukaj produkt
Substancję czynną zawierają również leki:

tabl. powl.
160/12,5 mg
28 szt.
Doustnie
Rx
100%
28,30
30%
11,26
S
bezpł.

Co-Valsacor

Valsartan + Hydrochlorothiazide

tabl. powl.
160/25 mg
56 szt.
Doustnie
Rx
100%
48,82
30% (1)
18,72
(2)
bezpł.
Co-Valsacor
tabl. powl.
80/12,5 mg
28 szt.
Doustnie
Rx
100%
13,40
30% (1)
5,88
(2)
bezpł.
Co-Valsacor
tabl. powl.
80/12,5 mg
56 szt.
Doustnie
Rx
100%
25,73
30% (1)
10,68
(2)
bezpł.
Co-Valsacor
tabl. powl.
80/12,5 mg
98 szt.
Doustnie
Rx
100%
43,15
30% (1)
16,81
(2)
bezpł.
Co-Valsacor
tabl. powl.
320/25 mg
28 szt.
Doustnie
Rx
100%
51,72
30% (1)
21,62
(2)
bezpł.
Co-Valsacor
tabl. powl.
320/12,5 mg
28 szt.
Doustnie
Rx
100%
51,72
30% (1)
21,62
(2)
bezpł.
Co-Valsacor
tabl. powl.
160/25 mg
28 szt.
Doustnie
Rx
100%
26,52
30% (1)
11,47
(2)
bezpł.
Co-Valsacor
tabl. powl.
160/25 mg
98 szt.
Doustnie
Rx
100%
82,04
30% (1)
29,37
(2)
bezpł.
Co-Valsacor
tabl. powl.
160/12,5 mg
28 szt.
Doustnie
Rx
100%
26,52
30% (1)
11,47
(2)
bezpł.
Co-Valsacor
tabl. powl.
160/12,5 mg
56 szt.
Doustnie
Rx
100%
48,82
30% (1)
18,72
(2)
bezpł.
Co-Valsacor
tabl. powl.
160/12,5 mg
98 szt.
Doustnie
Rx
100%
82,04
30% (1)
29,37
(2)
bezpł.

Vanatex® HCT - złożony lek przeciwnadciśnieniowy

Wskazania do stosowania

Vanatex® HCT jest wskazany w leczeniu nadciśnienia tętniczego pierwotnego u osób dorosłych. Jest to produkt złożony o ustalonej dawce składników, przeznaczony dla pacjentów, u których monoterapia walsartanem lub hydrochlorotiazydem nie zapewnia odpowiedniej kontroli ciśnienia tętniczego krwi.

Połączenie walsartanu (antagonisty receptora angiotensyny II) z hydrochlorotiazydem (tiazydowym lekiem moczopędnym) zapewnia synergistyczne działanie hipotensyjne, co pozwala na skuteczniejszą kontrolę ciśnienia tętniczego.

Dawkowanie i sposób podawania

Dawka Częstotliwość Uwagi
1 tabletka powlekana Raz na dobę Można przyjmować z posiłkiem lub niezależnie od posiłków

Tabletki należy popijać wodą.

Zaleca się indywidualne dostosowanie dawki poszczególnych składników. Dawkę należy zwiększać stopniowo, aby zminimalizować ryzyko niedociśnienia tętniczego i innych działań niepożądanych. U pacjentów, u których monoterapia nie zapewnia prawidłowej kontroli ciśnienia, można rozważyć bezpośrednią zmianę na produkt złożony, pod warunkiem odpowiedniego dostosowania dawek składników.

Maksymalna dawka to 320 mg walsartanu i 25 mg hydrochlorotiazydu. Działanie hipotensyjne jest widoczne po 2 tygodniach, a maksymalny efekt obserwuje się zwykle po 4 tygodniach leczenia. Niektórzy pacjenci mogą wymagać 4-8 tygodni terapii do osiągnięcia pełnego efektu.

Dawkowanie Vanatex® HCT wymaga indywidualnego podejścia i stopniowej optymalizacji, z uwzględnieniem odpowiedzi klinicznej pacjenta. Kluczowe jest monitorowanie efektów leczenia przez co najmniej 4-8 tygodni od rozpoczęcia terapii lub zmiany dawki.

Szczególne grupy pacjentów

Pacjenci z zaburzeniami czynności nerek:
  • Łagodne do umiarkowanych zaburzenia (GFR ≥30 ml/min): nie ma konieczności dostosowania dawki
  • Ciężkie zaburzenia (GFR <30 ml/min) i bezmocz: stosowanie przeciwwskazane
Pacjenci z zaburzeniami czynności wątroby:
  • Łagodne do umiarkowanych zaburzenia bez cholestazy: maksymalna dawka walsartanu 80 mg
  • Ciężkie zaburzenia, żółciowa marskość wątroby, cholestaza: stosowanie przeciwwskazane
Pacjenci w podeszłym wieku:

Nie jest konieczna zmiana dawkowania.

Dzieci i młodzież:

Nie zaleca się stosowania u osób poniżej 18 roku życia ze względu na brak danych dotyczących bezpieczeństwa i skuteczności.

Stosowanie Vanatex® HCT wymaga szczególnej ostrożności u pacjentów z zaburzeniami czynności nerek i wątroby. W przypadku ciężkich zaburzeń lek jest przeciwwskazany. Brak konieczności modyfikacji dawki u osób starszych, natomiast nie zaleca się stosowania u dzieci i młodzieży.

Przeciwwskazania

  • Nadwrażliwość na którykolwiek składnik preparatu
  • Ciężkie zaburzenie czynności wątroby, marskość żółciowa wątroby, zastój żółci
  • Bezmocz, ciężkie zaburzenie czynności nerek (klirens kreatyniny <30 ml/min), dializoterapia
  • Pierwotny hiperaldosteronizm
  • Objawowa hiperurykemia
  • Zespoły przebiegające z oporną hiponatremią, hipokaliemią i hiperkalcemią
  • Ciąża i karmienie piersią

Vanatex® HCT ma szereg istotnych przeciwwskazań, szczególnie związanych z ciężkimi zaburzeniami czynności nerek i wątroby oraz zaburzeniami elektrolitowymi. Lek nie powinien być stosowany u kobiet w ciąży i karmiących piersią.

Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności

Należy zachować szczególną ostrożność u pacjentów z:

  • Jednostronnym lub obustronnym zwężeniem tętnicy nerkowej
  • Zwężeniem tętnicy zaopatrującej jedyną nerkę
  • Ciężką zastoinową niewydolnością serca
  • Umiarkowaną niewydolnością wątroby bez cholestazy
  • Zmniejszoną objętością krwi krążącej
  • Niedoborem sodu
  • Hiper- i hipokaliemią
  • Zwężeniem zastawki aortalnej lub mitralnej
  • Kardiomiopatią przerostową z zawężaniem drogi odpływu

Stosowanie Vanatex® HCT wymaga szczególnej uwagi u pacjentów z chorobami układu sercowo-naczyniowego, zaburzeniami czynności nerek i wątroby oraz zaburzeniami elektrolitowymi. Konieczne jest indywidualne podejście i staranna ocena korzyści i ryzyka przed rozpoczęciem leczenia.

Interakcje z innymi lekami

Vanatex® HCT może wchodzić w interakcje z wieloma grupami leków:

  • Inne leki przeciwnadciśnieniowe - nasilenie efektu hipotensyjnego
  • Preparaty potasu, leki moczopędne oszczędzające potas, substytuty soli - ryzyko hiperkaliemii
  • Lit - ryzyko zatrucia litem
  • NLPZ - osłabienie działania moczopędnego i przeciwnadciśnieniowego hydrochlorotiazydu
  • Kortykosteroidy, ACTH, amfoterycyna, karbenoksolon, penicylina G, pochodne kwasu salicylowego - nasilenie działania hipokaliemicznego
  • Insulina i doustne leki przeciwcukrzycowe - może być konieczna zmiana dawkowania ze względu na działanie hiperglikemizujące hydrochlorotiazydu
  • Allopurinol - zwiększone ryzyko reakcji nadwrażliwości
  • Amantadyna - zwiększone ryzyko działań niepożądanych
  • Leki cytotoksyczne (np. cyklofosfamid, metotreksat) - zmniejszone wydalanie nerkowe i nasilenie działania supresyjnego na szpik kostny
  • Środki antycholinergiczne - zwiększona biodostępność tiazydowych leków moczopędnych
  • Cholestyramina - zmniejszone wchłanianie tiazydowych leków moczopędnych
  • Witamina D, sole wapnia - ryzyko hiperkalcemii
  • Cyklosporyna - zwiększone ryzyko hiperurykemii i zaostrzenia napadów dny

Vanatex® HCT wchodzi w liczne interakcje z innymi lekami, co wymaga szczególnej uwagi przy jego stosowaniu u pacjentów przyjmujących wiele leków. Konieczne jest monitorowanie stanu klinicznego i parametrów laboratoryjnych oraz ewentualne dostosowanie dawkowania leków.

Warto zapamiętać
  • Vanatex® HCT jest lekiem złożonym, zawierającym walsartan (antagonistę receptora angiotensyny II) i hydrochlorotiazyd (tiazydowy lek moczopędny), co zapewnia synergistyczne działanie hipotensyjne.
  • Lek wymaga indywidualnego dostosowania dawki, a pełny efekt terapeutyczny może być widoczny dopiero po 4-8 tygodniach leczenia.

Działania niepożądane

Najczęściej występujące działania niepożądane to:

  • Bóle i zawroty głowy
  • Uczucie zmęczenia
  • Zapalenie gardła i zatok
  • Zakażenia górnych dróg oddechowych
  • Biegunka, nudności, bóle brzucha
  • Bóle w klatce piersiowej, pleców, stawów

Rzadziej mogą wystąpić:

  • Reakcje nadwrażliwości: wysypka, świąd, obrzęk naczynioruchowy, zapalenie naczyń
  • Zaburzenia elektrolitowe: hipokaliemia, hiponatremia
  • Hiperurykemia
  • Zmiany w parametrach laboratoryjnych: obniżenie stężenia hemoglobiny i wartości hematokrytu, wzrost poziomu kreatyniny, bilirubiny, transaminaz

Warto zauważyć, że kaszel występuje znacznie rzadziej niż podczas leczenia inhibitorami ACE.

Profil działań niepożądanych Vanatex® HCT jest typowy dla leków z grupy antagonistów receptora angiotensyny II i tiazydowych leków moczopędnych. Większość działań niepożądanych ma charakter łagodny do umiarkowanego. Istotne jest monitorowanie stanu pacjenta, szczególnie pod kątem zaburzeń elektrolitowych i parametrów nerkowych.

Mechanizm działania

Vanatex® HCT zawiera dwa składniki aktywne o uzupełniających się mechanizmach działania:

Walsartan:
  • Wybiórczy antagonista podtypu AT1 receptora angiotensyny II
  • Nie wykazuje aktywności agonistycznej
  • Nie hamuje kininazy II, co eliminuje typowe dla inhibitorów ACE działania niepożądane (suchy kaszel, obrzęk naczynioruchowy)
  • Powoduje zmniejszenie ciśnienia tętniczego krwi bez wpływu na częstość tętna
  • Początek działania hipotensyjnego: 2 godziny
  • Maksymalny efekt: 4-6 godzin
  • Pełny efekt hipotensyjny: 2-4 tygodnie leczenia
Hydrochlorotiazyd:
  • Tiazydowy lek moczopędny
  • Działa w dystalnych nerkowych kanalikach krętych
  • Hamuje wchłanianie zwrotne jonów Na+ i Cl-
  • Zwiększa wydalanie NaCl i wody
  • Aktywuje układ renina-angiotensyna-aldosteron
  • Zwiększa wydalanie K+, H+, HCO3-, Mg2+ i fosforanów
  • Zmniejsza wydalanie Ca2+
  • Początek działania: 2-3 godziny
  • Czas działania: 6-12 godzin

Połączenie walsartanu i hydrochlorotiazydu w preparacie Vanatex® HCT zapewnia kompleksowe działanie hipotensyjne poprzez blokadę układu renina-angiotensyna-aldosteron oraz zwiększenie diurezy. Synergistyczne działanie obu składników pozwala na skuteczniejszą kontrolę ciśnienia tętniczego przy jednoczesnym zmniejszeniu ryzyka niektórych działań niepożądanych.

Właściwości farmakokinetyczne

Walsartan:
  • Biodostępność: 23%
  • Wiązanie z białkami osocza: 94-97% (głównie z albuminami)
  • Wydalanie: 70% z żółcią, 30% z moczem (głównie w postaci niezmienionej)
Hydrochlorotiazyd:
  • Szybkie wchłanianie z przewodu pokarmowego
  • Maksymalne stężenie w osoczu: po około 2 godzinach
  • Wiązanie z białkami osocza: około 50%
  • Okres półtrwania: 6-15 godzin
  • Wydalanie: z moczem w postaci niezmienionej

Właściwości farmakokinetyczne obu składników Vanatex® HCT umożliwiają wygodne dawkowanie raz na dobę. Walsartan charakteryzuje się niską biodostępnością, ale silnym wiązaniem z białkami osocza, co zapewnia długotrwałe działanie. Hydrochlorotiazyd jest szybko wchłaniany i wydalany przez nerki, co wpływa na jego profil działania moczopędnego.

Skład preparatu

Vanatex® HCT dostępny jest w trzech wariantach dawek:

  • 80 mg walsartanu + 12,5 mg hydrochlorotiazydu
  • 160 mg walsartanu + 12,5 mg lub 25 mg hydrochlorotiazydu
  • 320 mg walsartanu + 12,5 mg lub 25 mg hydrochlorotiazydu

Różnorodność dostępnych dawek umożliwia indywidualne dostosowanie terapii do potrzeb pacjenta, zgodnie z zasadą stopniowego zwiększania dawki w celu osiągnięcia optymalnej kontroli ciśnienia tętniczego przy minimalizacji ryzyka działań niepożądanych.


1) Refundacja we wszystkich zarejestrowanych wskazaniach: Pokaż wskazania z ChPL

Co-Valsacor

Wskazania wg ChPL

Wskazania pozarejestracyjne: Nadciśnienie tętnicze u osób dorosłych, w przypadkach innych niż określono w ChPL
2) Pacjenci 65+
Przysługuje uprawnionym pacjentom we wskazaniach określonych w decyzji o objęciu refundacją. Jeżeli lek jest refundowany we wszystkich zarejestrowanych wskazaniach, to jest w nich wszystkich bezpłatny dla pacjenta. Jeżeli natomiast lek jest refundowany w określonych wskazaniach, to jest bezpłatny dla seniorów tylko i wyłącznie w tych właśnie wskazaniach.

Nie należy spożywać alkoholu podczas stosowania leku. Alkohol może oddziaływać na wchłanianie leku, wiązanie z białkami krwi i jego dystrybucję w ustroju także metabolizm i wydalanie. W przypadku jednych leków może dojść do wzmocnienia, w przypadku innych do zahamowania ich działania. Wpływ alkoholu na ten sam lek może być inny w przypadku sporadycznego, a inny w przypadku przewlekłego picia.
Środek uznany za dopingowy.
Jednym z niepożądanych działań leku jakie mogą wystąpić jest nadwrażliwość na światło.
Badania na zwierzętach wykazały działanie teratogenne lub zabójcze dla płodu, ale nie przeprowadzono badań z grupą kontrolną kobiet, lub nie przeprowadzono odpowiednich badań ani na zwierzętach, ani u ludzi.
Istnieją dowody na niekorzystne działanie leku na płód, ale w pewnych sytuacjach klinicznych potencjalne korzyści z jego zastosowania przewyższają ryzyko (np. w stanach zagrażających życiu lub chorobach, w których inne, bezpieczne leki nie mogą być zastosowane lub są nieskuteczne).
Istnieją dowody na niekorzystne działanie leku na płód, ale w pewnych sytuacjach klinicznych potencjalne korzyści z jego zastosowania przewyższają ryzyko (np. w stanach zagrażających życiu lub chorobach, w których inne, bezpieczne leki nie mogą być zastosowane lub są nieskuteczne).
Produkt leczniczy zawierający substancję czynną silnie działającą.