Co-Valsacor
Valsartan + Hydrochlorothiazide
Vanatex® HCT - złożony lek przeciwnadciśnieniowy
Wskazania do stosowania
Vanatex® HCT jest wskazany w leczeniu nadciśnienia tętniczego pierwotnego u osób dorosłych. Jest to produkt złożony o ustalonej dawce, przeznaczony dla pacjentów, u których monoterapia walsartanem lub hydrochlorotiazydem nie zapewnia odpowiedniej kontroli ciśnienia tętniczego krwi.
Dawkowanie i sposób podawania
Zalecana dawka to 1 tabletka powlekana raz na dobę. Tabletki można przyjmować niezależnie od posiłków, popijając wodą.
Dawka walsartanu | Dawka hydrochlorotiazydu |
---|---|
80 mg, 160 mg lub 320 mg | 12,5 mg lub 25 mg |
Tabela 1. Dostępne dawki składników preparatu Vanatex® HCT
Zaleca się stopniowe zwiększanie dawki poszczególnych składników w celu zminimalizowania ryzyka niedociśnienia i innych działań niepożądanych. W uzasadnionych przypadkach można rozważyć bezpośrednią zmianę z monoterapii na preparat złożony.
Efekt hipotensyjny staje się widoczny po 2 tygodniach, a maksymalne działanie obserwuje się zazwyczaj po 4 tygodniach. U niektórych pacjentów pełny efekt może wystąpić po 4-8 tygodniach leczenia.
Szczególne grupy pacjentów:
- Pacjenci z zaburzeniami czynności nerek: Nie ma konieczności dostosowania dawki przy łagodnych do umiarkowanych zaburzeniach (GFR ≥30 ml/min). Przeciwwskazany przy ciężkich zaburzeniach (GFR <30 ml/min) i bezmoczu.
- Pacjenci z zaburzeniami czynności wątroby: Przy łagodnych do umiarkowanych zaburzeniach bez cholestazy dawka walsartanu nie powinna przekraczać 80 mg. Przeciwwskazany w ciężkich zaburzeniach, marskości żółciowej i cholestazy.
- Pacjenci w podeszłym wieku: Nie jest konieczna modyfikacja dawkowania.
- Dzieci i młodzież: Nie zaleca się stosowania u osób poniżej 18 roku życia ze względu na brak danych dotyczących bezpieczeństwa i skuteczności.
Kluczowe jest indywidualne dostosowanie dawki i monitorowanie odpowiedzi klinicznej pacjenta na leczenie.
Przeciwwskazania
Stosowanie preparatu Vanatex® HCT jest przeciwwskazane w następujących przypadkach:
- Nadwrażliwość na którykolwiek składnik preparatu
- Ciężkie zaburzenia czynności wątroby, marskość żółciowa, cholestaza
- Ciężkie zaburzenia czynności nerek (GFR <30 ml/min), bezmocz, dializoterapia
- Pierwotny hiperaldosteronizm
- Objawowa hiperurykemia
- Zespoły przebiegające z oporną hiponatremią, hipokaliemią i hiperkalcemią
- Ciąża i okres karmienia piersią
Należy zachować szczególną ostrożność przy kwalifikacji pacjentów do leczenia i dokładnie ocenić potencjalne korzyści oraz ryzyko związane z terapią.
Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności
Przy stosowaniu preparatu Vanatex® HCT należy uwzględnić następujące ostrzeżenia:
- Brak ustalonego bezpieczeństwa u pacjentów ze zwężeniem tętnicy nerkowej (jedno- lub obustronnym) lub zwężeniem tętnicy jedynej nerki
- Ostrożność u pacjentów z ciężką zastoinową niewydolnością serca
- Ostrożność przy umiarkowanej niewydolności wątroby bez cholestazy
- Monitorowanie pacjentów ze zmniejszoną objętością krwi krążącej, niedoborem sodu, zaburzeniami elektrolitowymi (hiper- i hipokaliemia)
- Szczególna uwaga u pacjentów ze zwężeniem zastawki aortalnej lub mitralnej oraz kardiomiopatią przerostową z zawężaniem drogi odpływu
Regularne monitorowanie parametrów nerkowych, wątrobowych oraz elektrolitowych jest kluczowe dla bezpieczeństwa terapii.
Warto zapamiętać
- Vanatex® HCT łączy działanie walsartanu (antagonisty receptora angiotensyny II) i hydrochlorotiazydu (diuretyku tiazydowego), zapewniając skuteczną kontrolę ciśnienia tętniczego.
- Efekt hipotensyjny rozwija się stopniowo, osiągając pełnię działania po 4-8 tygodniach terapii, co należy uwzględnić przy modyfikacji dawkowania.
Interakcje z innymi produktami leczniczymi
Vanatex® HCT może wchodzić w istotne interakcje z wieloma lekami, co wymaga szczególnej uwagi przy planowaniu terapii:
- Nasilenie efektu hipotensyjnego przy jednoczesnym stosowaniu z innymi lekami przeciwnadciśnieniowymi
- Ryzyko hiperkaliemii przy stosowaniu z suplementami potasu, lekami moczopędnymi oszczędzającymi potas lub substytutami soli zawierającymi potas
- Możliwość nasilenia toksyczności litu - konieczne monitorowanie stężenia litu w osoczu
- Interakcje z NLPZ - osłabienie działania moczopędnego i przeciwnadciśnieniowego hydrochlorotiazydu
- Wpływ na metabolizm glukozy - może być konieczna modyfikacja dawkowania insuliny i doustnych leków przeciwcukrzycowych
- Zwiększone ryzyko działań niepożądanych przy stosowaniu z allopurinolem, amantadyną, diazoksydem
- Wpływ na farmakokinetykę leków cytotoksycznych (np. cyklofosfamid, metotreksat)
- Interakcje z cholestyraminą, witaminą D, solami wapnia, cyklosporyną
Konieczna jest dokładna analiza stosowanych przez pacjenta leków i suplementów przed włączeniem preparatu Vanatex® HCT oraz regularne monitorowanie potencjalnych interakcji w trakcie terapii.
Działania niepożądane
Podczas stosowania preparatu Vanatex® HCT mogą wystąpić następujące działania niepożądane:
- Często: bóle i zawroty głowy, uczucie zmęczenia, zapalenie gardła i zatok, zakażenia górnych dróg oddechowych, biegunka, nudności, bóle brzucha, bóle w klatce piersiowej, bóle pleców, bóle stawów
- Rzadko: reakcje nadwrażliwości (wysypka, świąd, obrzęk naczynioruchowy), zapalenie naczyń
- Sporadycznie: zaburzenia elektrolitowe (hipokaliemia, hiponatremia), hiperurykemia, zmiany w morfologii krwi (obniżenie stężenia hemoglobiny i wartości hematokrytu), wzrost poziomu kreatyniny, bilirubiny, transaminaz
- Kaszel - występuje znacznie rzadziej niż w przypadku inhibitorów ACE
Pacjenci powinni być poinformowani o możliwości wystąpienia działań niepożądanych i konieczności zgłaszania ich lekarzowi prowadzącemu.
Mechanizm działania
Vanatex® HCT zawiera dwa składniki aktywne o komplementarnym mechanizmie działania:
Walsartan - selektywny antagonista receptora AT1 dla angiotensyny II:
- Blokuje działanie angiotensyny II, prowadząc do rozszerzenia naczyń i obniżenia ciśnienia tętniczego
- Nie wpływa na aktywność kininazy II, co minimalizuje ryzyko wystąpienia kaszlu
- Początek działania po 2 godzinach, efekt utrzymuje się przez 24 godziny
- Maksymalne obniżenie ciśnienia osiągane po 4-6 godzinach
Hydrochlorotiazyd - tiazydowy lek moczopędny:
- Działa w dystalnych kanalikach nerkowych, hamując reabsorpcję sodu i chlorków
- Zwiększa wydalanie sodu, chlorków i wody, co prowadzi do zmniejszenia objętości krwi krążącej
- Wpływa na gospodarkę elektrolitową (może powodować hipokaliemię)
- Początek działania po 2-3 godzinach, efekt utrzymuje się przez 6-12 godzin
Połączenie walsartanu i hydrochlorotiazydu zapewnia synergistyczne działanie hipotensyjne, przy jednoczesnym zmniejszeniu ryzyka zaburzeń elektrolitowych.
Właściwości farmakokinetyczne
Walsartan:
- Biodostępność: 23%
- Wiązanie z białkami osocza: 94-97%
- Metabolizm: głównie w niezmienionej formie
- Wydalanie: 70% z żółcią, 30% z moczem
- Czas półtrwania: 6-9 godzin
Hydrochlorotiazyd:
- Wchłanianie: szybkie z przewodu pokarmowego
- Maksymalne stężenie w osoczu: po około 2 godzinach
- Wiązanie z białkami osocza: około 50%
- Wydalanie: w postaci niezmienionej z moczem
- Czas półtrwania: 6-15 godzin
Znajomość właściwości farmakokinetycznych obu składników pozwala na optymalne dawkowanie i przewidywanie potencjalnych interakcji z innymi lekami.
Podsumowanie
Vanatex® HCT jest skutecznym preparatem złożonym stosowanym w leczeniu nadciśnienia tętniczego pierwotnego u dorosłych. Połączenie walsartanu i hydrochlorotiazydu zapewnia kompleksowe działanie hipotensyjne poprzez blokadę układu renina-angiotensyna-aldosteron oraz zwiększenie diurezy. Lek charakteryzuje się korzystnym profilem bezpieczeństwa, jednak wymaga starannego monitorowania pacjenta, szczególnie pod kątem funkcji nerek, wątroby oraz gospodarki elektrolitowej. Indywidualizacja terapii, uwzględnienie potencjalnych interakcji lekowych oraz regularna ocena skuteczności i tolerancji leczenia są kluczowe dla osiągnięcia optymalnych efektów terapeutycznych.
Co-Valsacor

Wskazania pozarejestracyjne: Nadciśnienie tętnicze u osób dorosłych, w przypadkach innych niż określono w ChPL
2) Pacjenci 65+
Przysługuje uprawnionym pacjentom we wskazaniach określonych w decyzji o objęciu refundacją. Jeżeli lek jest refundowany we wszystkich zarejestrowanych wskazaniach, to jest w nich wszystkich bezpłatny dla pacjenta. Jeżeli natomiast lek jest refundowany w określonych wskazaniach, to jest bezpłatny dla seniorów tylko i wyłącznie w tych właśnie wskazaniach.