Wyszukaj produkt
Substancję czynną zawierają również leki:

tabl. powl.
80/12,5 mg
28 szt.
Doustnie
Rx
100%
14,14
30%
5,63
S
bezpł.

Co-Dipper

Valsartan + Hydrochlorothiazide

tabl. powl.
160/25 mg
56 szt.
Doustnie
Rx
100%
44,34
30% (1)
14,24
(2)
bezpł.
Co-Dipper
tabl. powl.
80/12,5 mg
28 szt.
Doustnie
Rx
100%
14,29
30% (1)
6,77
(2)
bezpł.
Co-Dipper
tabl. powl.
80/12,5 mg
56 szt.
Doustnie
Rx
100%
23,51
30% (1)
8,46
(2)
bezpł.
Co-Dipper
tabl. powl.
320/25 mg
28 szt.
Doustnie
Rx
100%
48,33
30% (1)
18,23
(2)
bezpł.
Co-Dipper
tabl. powl.
320/12,5 mg
28 szt.
Doustnie
Rx
100%
48,33
30% (1)
18,23
(2)
bezpł.
Co-Dipper
tabl. powl.
160/25 mg
28 szt.
Doustnie
Rx
100%
27,50
30% (1)
12,45
(2)
bezpł.
Co-Dipper
tabl. powl.
160/12,5 mg
28 szt.
Doustnie
Rx
100%
27,50
30% (1)
12,45
(2)
bezpł.
Co-Dipper
tabl. powl.
160/12,5 mg
56 szt.
Doustnie
Rx
100%
40,96
30% (1)
12,29
(2)
bezpł.

Vanatex® HCT - złożony lek przeciwnadciśnieniowy

Vanatex® HCT to złożony produkt leczniczy stosowany w terapii nadciśnienia tętniczego u dorosłych pacjentów. Zawiera on dwie substancje czynne: walsartan (antagonista receptora angiotensyny II) oraz hydrochlorotiazyd (tiazydowy lek moczopędny). Połączenie tych składników zapewnia synergistyczne działanie hipotensyjne.

Wskazania do stosowania

Vanatex® HCT jest wskazany w leczeniu samoistnego nadciśnienia tętniczego u dorosłych pacjentów, u których monoterapia walsartanem lub hydrochlorotiazydem nie zapewnia wystarczającej kontroli ciśnienia tętniczego krwi.

Lek ten stanowi opcję terapeutyczną dla pacjentów wymagających intensyfikacji leczenia przeciwnadciśnieniowego poprzez zastosowanie terapii skojarzonej.

Dawkowanie i sposób podawania

Dawka Częstotliwość Uwagi
1 tabletka Raz na dobę Niezależnie od posiłków, popijając wodą

Tabela 1. Standardowe dawkowanie produktu Vanatex® HCT

Zaleca się indywidualne dostosowanie dawki poszczególnych składników. W celu zminimalizowania ryzyka działań niepożądanych, w tym niedociśnienia, należy stopniowo zwiększać dawkę, rozpoczynając od najmniejszej dostępnej. Maksymalna dawka dobowa to 320 mg walsartanu + 25 mg hydrochlorotiazydu.

Istotny efekt przeciwnadciśnieniowy obserwuje się zwykle po 2 tygodniach terapii, a maksymalne działanie u większości pacjentów występuje po 4 tygodniach. Należy jednak pamiętać, że u niektórych osób pełny efekt terapeutyczny może wymagać 4-8 tygodni leczenia.

Kluczowe jest stopniowe zwiększanie dawki oraz cierpliwość w oczekiwaniu na pełny efekt terapeutyczny, który może wystąpić nawet po 2 miesiącach leczenia.

Szczególne grupy pacjentów

Pacjenci z zaburzeniami czynności nerek:
  • Lekkie do umiarkowanych zaburzenia (GFR ≥30 ml/min): nie wymaga dostosowania dawki
  • Ciężkie zaburzenia (GFR <30 ml/min) i bezmocz: przeciwwskazane
Pacjenci z zaburzeniami czynności wątroby:
  • Lekkie do umiarkowanych bez zastoju żółci: maksymalna dawka walsartanu 80 mg
  • Ciężkie zaburzenia lub marskość z zastojem żółci: przeciwwskazane
Pacjenci w podeszłym wieku:

Nie wymaga dostosowania dawki

Dzieci i młodzież:

Nie zaleca się stosowania u osób poniżej 18 roku życia

Stosowanie Vanatex® HCT wymaga szczególnej ostrożności u pacjentów z zaburzeniami czynności nerek i wątroby. Lek jest przeciwwskazany w ciężkich postaciach tych zaburzeń.

Przeciwwskazania

  • Nadwrażliwość na składniki preparatu
  • Ciężkie zaburzenia czynności wątroby, marskość żółciowa, zastój żółci
  • Bezmocz, ciężkie zaburzenia czynności nerek (klirens kreatyniny <30 ml/min), dializoterapia
  • Pierwotny hiperaldosteronizm
  • Objawowa hiperurykemia
  • Zespoły przebiegające z oporną hiponatremią, hipokaliemią i hiperkalcemią

Przed włączeniem leku należy dokładnie ocenić stan pacjenta, zwracając szczególną uwagę na funkcję nerek, wątroby oraz gospodarkę elektrolitową.

Warto zapamiętać
  • Vanatex® HCT łączy działanie antagonisty receptora angiotensyny II (walsartan) z tiazydowym lekiem moczopędnym (hydrochlorotiazyd), zapewniając synergistyczny efekt hipotensyjny.
  • Maksymalny efekt terapeutyczny może wystąpić dopiero po 4-8 tygodniach leczenia, co należy uwzględnić przy ocenie skuteczności terapii.

Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności

Należy zachować szczególną ostrożność stosując Vanatex® HCT u pacjentów z:

  • Jednostronnym lub obustronnym zwężeniem tętnicy nerkowej
  • Zwężeniem tętnicy zaopatrującej jedyną nerkę
  • Ciężką zastoinową niewydolnością serca
  • Umiarkowaną niewydolnością wątroby bez cholestazy
  • Zmniejszoną objętością krwi krążącej
  • Niedoborem sodu
  • Hiper- i hipokaliemią
  • Zwężeniem zastawki aortalnej lub mitralnej
  • Kardiomiopatią przerostową z zawężaniem drogi odpływu

Stosowanie leku wymaga indywidualnego podejścia i dokładnego monitorowania pacjenta, szczególnie w przypadku współistniejących chorób układu sercowo-naczyniowego i zaburzeń elektrolitowych.

Interakcje lekowe

Vanatex® HCT może wchodzić w interakcje z wieloma grupami leków, co wymaga szczególnej uwagi przy jego stosowaniu:

  • Inne leki przeciwnadciśnieniowe - możliwe nasilenie efektu hipotensyjnego
  • Preparaty potasu, leki moczopędne oszczędzające potas - ryzyko hiperkaliemii
  • Lit - możliwe objawy zatrucia litem
  • NLPZ - osłabienie działania moczopędnego i przeciwnadciśnieniowego hydrochlorotiazydu
  • Kortykosteroidy, ACTH, amfoterycyna, karbenoksolon, penicylina G, pochodne kwasu salicylowego - nasilenie działania hipokaliemicznego
  • Insulina i doustne leki przeciwcukrzycowe - może być konieczna zmiana dawkowania ze względu na działanie hiperglikemizujące hydrochlorotiazydu
  • Allopurinol - zwiększone ryzyko reakcji nadwrażliwości
  • Amantadyna - zwiększone ryzyko działań niepożądanych
  • Leki cytotoksyczne (np. cyklofosfamid, metotreksat) - zmniejszone wydalanie nerkowe i nasilenie działania supresyjnego na szpik kostny
  • Środki antycholinergiczne - zwiększona biodostępność tiazydowych leków moczopędnych
  • Cholestyramina - zmniejszone wchłanianie tiazydowych leków moczopędnych
  • Witamina D lub sole wapnia - nasilony wzrost stężenia wapnia w surowicy krwi
  • Cyklosporyna - zwiększone ryzyko hiperurykemii i zaostrzenia napadów dny

Ze względu na liczne interakcje, stosowanie Vanatex® HCT wymaga dokładnej analizy wszystkich przyjmowanych przez pacjenta leków i suplementów oraz ścisłego monitorowania terapii.

Ciąża i laktacja

Stosowanie Vanatex® HCT jest przeciwwskazane w okresie ciąży i karmienia piersią ze względu na potencjalne ryzyko dla płodu i noworodka.

Działania niepożądane

Najczęściej zgłaszane działania niepożądane to:

  • Bóle i zawroty głowy
  • Uczucie zmęczenia
  • Zapalenie gardła i zatok
  • Zakażenia górnych dróg oddechowych
  • Dolegliwości żołądkowo-jelitowe (biegunka, nudności, bóle brzucha)
  • Bóle w klatce piersiowej, pleców i stawów

Rzadziej mogą wystąpić:

  • Reakcje nadwrażliwości (wysypka, świąd, obrzęk naczynioruchowy, zapalenie naczyń)
  • Zaburzenia elektrolitowe (hipokaliemia, hiponatremia)
  • Hiperurykemia
  • Zmiany w parametrach laboratoryjnych (obniżenie stężenia hemoglobiny i wartości hematokrytu, wzrost poziomu kreatyniny, bilirubiny, transaminaz)

Profil działań niepożądanych Vanatex® HCT jest typowy dla leków z grupy antagonistów receptora angiotensyny II i tiazydowych leków moczopędnych. Warto zwrócić uwagę, że kaszel występuje znacznie rzadziej niż w przypadku inhibitorów ACE.

Przedawkowanie

W przypadku przedawkowania mogą wystąpić:

  • Hipotonia
  • Zmniejszenie objętości krwi krążącej
  • Zaburzenia równowagi elektrolitowej
  • Zaburzenia rytmu serca
  • Kurcze mięśni
  • Nudności
  • Senność

Należy pamiętać, że walsartan, w przeciwieństwie do hydrochlorotiazydu, nie może być usunięty z krążenia przez hemodializę.

W przypadku podejrzenia przedawkowania konieczne jest natychmiastowe wdrożenie leczenia objawowego i monitorowanie pacjenta w warunkach szpitalnych.

Mechanizm działania

Vanatex® HCT zawiera dwie substancje czynne o komplementarnym mechanizmie działania:

Walsartan:
  • Wybiórczy antagonista podtypu AT1 receptora angiotensyny II
  • Nie hamuje kininazy II, nie wywołuje objawów związanych z działaniem bradykininy (suchy kaszel, obrzęk naczynioruchowy)
  • Powoduje zmniejszenie ciśnienia tętniczego krwi bez wpływu na częstość tętna
  • Biodostępność: 23%
  • Silne wiązanie z białkami surowicy (94-97%)
  • Początek działania hipotensyjnego: 2h, utrzymuje się przez 24h
  • Maksymalne obniżenie ciśnienia: 4-6h
  • Pełny efekt hipotensyjny: 2-4 tygodnie leczenia
  • Wydalanie: głównie w postaci niezmienionej (70% z żółcią, 30% z moczem)
Hydrochlorotiazyd:
  • Tiazydowy lek moczopędny
  • Działa w dystalnych nerkowych kanalikach krętych poprzez hamowanie wchłaniania zwrotnego jonów Na+ i Cl-
  • Zwiększa wydalanie NaCl i wody
  • Aktywuje układ renina-angiotensyna-aldosteron
  • Zwiększa wydalanie K+, H+, HCO3-, Mg2+ i fosforanów
  • Zmniejsza wydalanie Ca2+
  • Szybkie wchłanianie z przewodu pokarmowego (maksymalne stężenie po ok. 2h)
  • Wiązanie z białkami osocza: ok. 50%
  • Początek działania: 2-3h
  • Czas działania: 6-12h
  • Wydalanie: z moczem w postaci niezmienionej (T0,5=6-15h)

Połączenie walsartanu i hydrochlorotiazydu zapewnia synergistyczne działanie hipotensyjne poprzez blokadę układu renina-angiotensyna-aldosteron oraz zwiększenie diurezy. Jednoczesne podawanie antagonisty receptora angiotensyny II zmniejsza działanie hipokaliemiczne hydrochlorotiazydu.

Skład

Vanatex® HCT dostępny jest w różnych dawkach:

  • 80 mg walsartanu + 12,5 mg hydrochlorotiazydu
  • 160 mg walsartanu + 12,5 mg hydrochlorotiazydu
  • 160 mg walsartanu + 25 mg hydrochlorotiazydu
  • 320 mg walsartanu + 12,5 mg hydrochlorotiazydu
  • 320 mg walsartanu + 25 mg hydrochlorotiazydu

Różnorodność dostępnych dawek umożliwia indywidualne dostosowanie terapii do potrzeb pacjenta i stopniowe zwiększanie dawki w celu osiągnięcia optymalnej kontroli ciśnienia tętniczego.


1) Refundacja we wszystkich zarejestrowanych wskazaniach: Pokaż wskazania z ChPL

Co-Dipper

Wskazania wg ChPL

Wskazania pozarejestracyjne: Nadciśnienie tętnicze u osób dorosłych, w przypadkach innych niż określono w ChPL
2) Pacjenci 65+
Przysługuje uprawnionym pacjentom we wskazaniach określonych w decyzji o objęciu refundacją. Jeżeli lek jest refundowany we wszystkich zarejestrowanych wskazaniach, to jest w nich wszystkich bezpłatny dla pacjenta. Jeżeli natomiast lek jest refundowany w określonych wskazaniach, to jest bezpłatny dla seniorów tylko i wyłącznie w tych właśnie wskazaniach.

Nie należy spożywać alkoholu podczas stosowania leku. Alkohol może oddziaływać na wchłanianie leku, wiązanie z białkami krwi i jego dystrybucję w ustroju także metabolizm i wydalanie. W przypadku jednych leków może dojść do wzmocnienia, w przypadku innych do zahamowania ich działania. Wpływ alkoholu na ten sam lek może być inny w przypadku sporadycznego, a inny w przypadku przewlekłego picia.
Środek uznany za dopingowy.
Lek może przenikać do mleka kobiet karmiących piersią.
Jednym z niepożądanych działań leku jakie mogą wystąpić jest nadwrażliwość na światło.
Badania na zwierzętach wykazały działanie teratogenne lub zabójcze dla płodu, ale nie przeprowadzono badań z grupą kontrolną kobiet, lub nie przeprowadzono odpowiednich badań ani na zwierzętach, ani u ludzi.
Istnieją dowody na niekorzystne działanie leku na płód, ale w pewnych sytuacjach klinicznych potencjalne korzyści z jego zastosowania przewyższają ryzyko (np. w stanach zagrażających życiu lub chorobach, w których inne, bezpieczne leki nie mogą być zastosowane lub są nieskuteczne).
Istnieją dowody na niekorzystne działanie leku na płód, ale w pewnych sytuacjach klinicznych potencjalne korzyści z jego zastosowania przewyższają ryzyko (np. w stanach zagrażających życiu lub chorobach, w których inne, bezpieczne leki nie mogą być zastosowane lub są nieskuteczne).
Produkt leczniczy zawierający substancję czynną silnie działającą.