Wyszukaj produkt
Substancję czynną zawierają również leki:

tabl. powl.
80/12,5 mg
28 szt.
Doustnie
Rx
100%
14,14
30%
5,63
S
bezpł.

Co-Dipper

Valsartan + Hydrochlorothiazide

tabl. powl.
80/12,5 mg
56 szt.
Doustnie
Rx
100%
23,51
30% (1)
8,46
(2)
bezpł.
Co-Dipper
tabl. powl.
80/12,5 mg
28 szt.
Doustnie
Rx
100%
14,29
30% (1)
6,77
(2)
bezpł.
Co-Dipper
tabl. powl.
320/25 mg
28 szt.
Doustnie
Rx
100%
48,33
30% (1)
18,23
(2)
bezpł.
Co-Dipper
tabl. powl.
320/12,5 mg
28 szt.
Doustnie
Rx
100%
48,33
30% (1)
18,23
(2)
bezpł.
Co-Dipper
tabl. powl.
160/25 mg
28 szt.
Doustnie
Rx
100%
27,50
30% (1)
12,45
(2)
bezpł.
Co-Dipper
tabl. powl.
160/25 mg
56 szt.
Doustnie
Rx
100%
44,34
30% (1)
14,24
(2)
bezpł.
Co-Dipper
tabl. powl.
160/12,5 mg
28 szt.
Doustnie
Rx
100%
27,50
30% (1)
12,45
(2)
bezpł.
Co-Dipper
tabl. powl.
160/12,5 mg
56 szt.
Doustnie
Rx
100%
40,96
30% (1)
12,29
(2)
bezpł.

Vanatex® HCT - charakterystyka produktu leczniczego

Wskazania do stosowania

Vanatex® HCT jest wskazany w leczeniu samoistnego nadciśnienia tętniczego u pacjentów dorosłych. Produkt ten o ustalonej dawce stosuje się u osób, u których monoterapia walsartanem lub hydrochlorotiazydem nie zapewnia wystarczającej kontroli ciśnienia tętniczego krwi.

Vanatex® HCT jest lekiem złożonym przeznaczonym do leczenia nadciśnienia tętniczego u dorosłych, gdy monoterapia jest nieskuteczna.

Dawkowanie i sposób podawania

Zalecana dawka to 1 tabletka raz na dobę. Kluczowe jest indywidualne dostosowanie dawki poszczególnych składników. Aby zminimalizować ryzyko niedociśnienia i innych działań niepożądanych, należy stopniowo zwiększać dawkę, przechodząc na kolejne, większe dawki.

Sytuacja kliniczna Zalecane postępowanie
Niewystarczająca kontrola ciśnienia przy monoterapii Rozważyć bezpośrednią zmianę na Vanatex® HCT
Rozpoczęcie leczenia Ocenić reakcję kliniczną pacjenta
Brak kontroli ciśnienia Zwiększyć dawkę do maksymalnie 320 mg + 25 mg

Tabela 1. Zalecenia dotyczące dawkowania Vanatex® HCT

Istotne działanie przeciwnadciśnieniowe pojawia się w ciągu 2 tygodni, a maksymalny efekt u większości pacjentów osiągany jest po 4 tygodniach leczenia. U niektórych osób może być konieczne leczenie trwające 4-8 tygodni, co należy uwzględnić podczas zwiększania dawki.

Jeśli po 8 tygodniach stosowania maksymalnej dawki (320 mg + 25 mg) nie obserwuje się istotnej dodatkowej korzyści, należy rozważyć dodanie innego leku przeciwnadciśnieniowego lub zmianę terapii.

Dawkowanie Vanatex® HCT wymaga indywidualnego podejścia, stopniowego zwiększania dawki i regularnej oceny efektów leczenia.

Szczególne grupy pacjentów
  • Pacjenci z zaburzeniami czynności nerek:
    • Lekkie do umiarkowanych zaburzenia (GFR ≥30 ml/min): nie wymaga dostosowania dawki
    • Ciężkie zaburzenia (GFR <30 ml/min) i bezmocz: przeciwwskazane
  • Pacjenci z zaburzeniami czynności wątroby:
    • Lekkie do umiarkowanych bez zastoju żółci: dawka walsartanu nie powinna przekraczać 80 mg
    • Ciężkie zaburzenia lub marskość z zastojem żółci: przeciwwskazane
  • Pacjenci w podeszłym wieku: Nie wymaga dostosowania dawki
  • Dzieci i młodzież poniżej 18 lat: Nie zaleca się stosowania ze względu na brak danych dotyczących bezpieczeństwa i skuteczności

Stosowanie Vanatex® HCT wymaga szczególnej ostrożności u pacjentów z zaburzeniami czynności nerek i wątroby, a także jest przeciwwskazane w ciężkich przypadkach tych zaburzeń.

Przeciwwskazania

  • Nadwrażliwość na którykolwiek składnik preparatu
  • Ciężkie zaburzenie czynności wątroby, marskość żółciowa, zastój żółci
  • Bezmocz, ciężkie zaburzenie czynności nerek (klirens kreatyniny <30 ml/min), dializoterapia
  • Pierwotny hiperaldosteronizm
  • Objawowa hiperurykemia
  • Zespoły przebiegające z oporną hiponatremią, hipokaliemią i hiperkalcemią

Vanatex® HCT ma szereg przeciwwskazań, głównie związanych z ciężkimi zaburzeniami czynności wątroby i nerek oraz zaburzeniami elektrolitowymi.

Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności

Należy zachować szczególną ostrożność przy stosowaniu Vanatex® HCT u pacjentów z:

  • Jednostronnym lub obustronnym zwężeniem tętnicy nerkowej
  • Zwężeniem tętnicy zaopatrującej jedyną nerkę
  • Ciężką zastoinową niewydolnością serca
  • Umiarkowaną niewydolnością wątroby bez cholestazy
  • Zmniejszoną objętością krwi krążącej
  • Niedoborem sodu
  • Hiper- i hipokaliemią
  • Zwężeniem zastawki aortalnej lub mitralnej
  • Kardiomiopatią przerostową z zawężaniem drogi odpływu

Stosowanie Vanatex® HCT wymaga szczególnej uwagi u pacjentów z różnorodnymi schorzeniami układu sercowo-naczyniowego i zaburzeniami elektrolitowymi.

Warto zapamiętać
  • Vanatex® HCT jest lekiem złożonym, zawierającym walsartan (antagonista receptora angiotensyny II) i hydrochlorotiazyd (tiazydowy lek moczopędny).
  • Lek wymaga indywidualnego dostosowania dawki i regularnej oceny efektów leczenia, z maksymalnym działaniem osiąganym po 4-8 tygodniach terapii.

Interakcje z innymi produktami leczniczymi

Vanatex® HCT może wchodzić w interakcje z wieloma lekami, co wymaga szczególnej uwagi przy jego stosowaniu:

  • Inne leki przeciwnadciśnieniowe: możliwe nasilenie efektu hipotensyjnego
  • Preparaty zawierające potas, leki moczopędne oszczędzające potas: ryzyko hiperkaliemii
  • Preparaty litu: możliwe objawy zatrucia litem
  • NLPZ: możliwe osłabienie działania moczopędnego i przeciwnadciśnieniowego hydrochlorotiazydu
  • Insulina i doustne leki przeciwcukrzycowe: może być konieczna zmiana dawkowania ze względu na działanie hiperglikemizujące hydrochlorotiazydu
  • Allopurinol: zwiększone ryzyko reakcji nadwrażliwości
  • Amantadyna: zwiększone ryzyko działań niepożądanych
  • Leki cytotoksyczne: zmniejszone wydalanie przez nerki i nasilenie działania supresyjnego na szpik kostny
  • Środki antycholinergiczne: zwiększona biodostępność tiazydowych leków moczopędnych
  • Cholestyramina: zmniejszone wchłanianie tiazydowych leków moczopędnych
  • Witamina D i sole wapnia: ryzyko hiperkalcemii
  • Cyklosporyna: zwiększone ryzyko hiperurykemii i zaostrzenia napadów dny

Stosowanie Vanatex® HCT wymaga dokładnej analizy innych przyjmowanych przez pacjenta leków ze względu na liczne potencjalne interakcje.

Ciąża i laktacja

Stosowanie Vanatex® HCT jest przeciwwskazane w okresie ciąży i karmienia piersią.

Kobiety w ciąży i karmiące piersią nie powinny przyjmować Vanatex® HCT.

Działania niepożądane

Podczas stosowania Vanatex® HCT mogą wystąpić następujące działania niepożądane:

  • Często: bóle i zawroty głowy, uczucie zmęczenia, zapalenie gardła i zatok, zakażenia górnych dróg oddechowych, biegunka, nudności, bóle brzucha, bóle w klatce piersiowej, bóle pleców, bóle stawów
  • Rzadko: reakcje nadwrażliwości (wysypka, świąd, obrzęk naczynioruchowy), zapalenie naczyń
  • Sporadycznie: zaburzenia elektrolitowe (hipokaliemia, hiponatremia), hiperurykemia, zmiany w parametrach laboratoryjnych (obniżenie stężenia hemoglobiny i wartości hematokrytu, wzrost poziomu kreatyniny, bilirubiny, transaminaz)
  • Kaszel - występuje znacznie rzadziej niż podczas leczenia inhibitorami ACE

Vanatex® HCT może powodować różnorodne działania niepożądane, ale większość z nich ma charakter łagodny do umiarkowanego.

Przedawkowanie

W przypadku przedawkowania Vanatex® HCT mogą wystąpić następujące objawy:

  • Hipotonia
  • Zmniejszenie objętości krwi krążącej
  • Zaburzenia równowagi elektrolitowej
  • Zaburzenia rytmu serca
  • Kurcze mięśni
  • Nudności
  • Senność

Należy pamiętać, że walsartan, w przeciwieństwie do hydrochlorotiazydu, nie może być usunięty z krążenia przez hemodializę.

Przedawkowanie Vanatex® HCT może prowadzić do poważnych zaburzeń hemodynamicznych i elektrolitowych, wymagających natychmiastowej interwencji medycznej.

Mechanizm działania

Vanatex® HCT jest lekiem złożonym, zawierającym dwa składniki aktywne o komplementarnym działaniu:

  • Walsartan:
    • Wybiórczy antagonista podtypu AT1 receptora angiotensyny II
    • Nie hamuje kininazy II, nie wywołuje objawów związanych z działaniem bradykininy
    • Powoduje zmniejszenie ciśnienia tętniczego krwi bez wpływu na częstość tętna
    • Biodostępność wynosi 23%
    • Silnie wiąże się z białkami surowicy (94-97%)
    • Początek działania hipotensyjnego w ciągu 2 godzin, utrzymuje się przez 24 godziny
    • Maksymalne obniżenie ciśnienia tętniczego osiągane w ciągu 4-6 godzin
    • Pełny efekt hipotensyjny po 2-4 tygodniach leczenia
    • Wydalany głównie w postaci niezmienionej (70% z żółcią, 30% z moczem)
  • Hydrochlorotiazyd:
    • Tiazydowy lek moczopędny
    • Działa w dystalnych nerkowych kanalikach krętych, hamując wchłanianie zwrotne jonów Na+ i Cl-
    • Zwiększa wydalanie NaCl i wody
    • Aktywuje układ renina-angiotensyna-aldosteron
    • Zwiększa wydalanie K+, H+, HCO3-, Mg++ i fosforanów
    • Zmniejsza wydalanie Ca++
    • Wchłania się szybko z przewodu pokarmowego
    • Wiąże się w około 50% z białkami osocza
    • Początek działania po 2-3 godzinach, czas działania 6-12 godzin
    • Wydalany z moczem w postaci niezmienionej (T0,5 = 6-15 godzin)

Vanatex® HCT łączy działanie antagonisty receptora angiotensyny II (walsartan) z efektem moczopędnym tiazydów (hydrochlorotiazyd), zapewniając skuteczne obniżenie ciśnienia tętniczego poprzez różne mechanizmy.

Skład

Vanatex® HCT dostępny jest w różnych dawkach:

  • 80 mg walsartanu + 12,5 mg hydrochlorotiazydu
  • 160 mg walsartanu + 12,5 mg hydrochlorotiazydu
  • 160 mg walsartanu + 25 mg hydrochlorotiazydu
  • 320 mg walsartanu + 12,5 mg hydrochlorotiazydu
  • 320 mg walsartanu + 25 mg hydrochlorotiazydu

Różnorodność dostępnych dawek Vanatex® HCT umożliwia precyzyjne dostosowanie terapii do indywidualnych potrzeb pacjenta.


1) Refundacja we wszystkich zarejestrowanych wskazaniach: Pokaż wskazania z ChPL

Co-Dipper

Wskazania wg ChPL

Wskazania pozarejestracyjne: Nadciśnienie tętnicze u osób dorosłych, w przypadkach innych niż określono w ChPL
2) Pacjenci 65+
Przysługuje uprawnionym pacjentom we wskazaniach określonych w decyzji o objęciu refundacją. Jeżeli lek jest refundowany we wszystkich zarejestrowanych wskazaniach, to jest w nich wszystkich bezpłatny dla pacjenta. Jeżeli natomiast lek jest refundowany w określonych wskazaniach, to jest bezpłatny dla seniorów tylko i wyłącznie w tych właśnie wskazaniach.

Nie należy spożywać alkoholu podczas stosowania leku. Alkohol może oddziaływać na wchłanianie leku, wiązanie z białkami krwi i jego dystrybucję w ustroju także metabolizm i wydalanie. W przypadku jednych leków może dojść do wzmocnienia, w przypadku innych do zahamowania ich działania. Wpływ alkoholu na ten sam lek może być inny w przypadku sporadycznego, a inny w przypadku przewlekłego picia.
Środek uznany za dopingowy.
Lek może przenikać do mleka kobiet karmiących piersią.
Jednym z niepożądanych działań leku jakie mogą wystąpić jest nadwrażliwość na światło.
Badania na zwierzętach wykazały działanie teratogenne lub zabójcze dla płodu, ale nie przeprowadzono badań z grupą kontrolną kobiet, lub nie przeprowadzono odpowiednich badań ani na zwierzętach, ani u ludzi.
Istnieją dowody na niekorzystne działanie leku na płód, ale w pewnych sytuacjach klinicznych potencjalne korzyści z jego zastosowania przewyższają ryzyko (np. w stanach zagrażających życiu lub chorobach, w których inne, bezpieczne leki nie mogą być zastosowane lub są nieskuteczne).
Istnieją dowody na niekorzystne działanie leku na płód, ale w pewnych sytuacjach klinicznych potencjalne korzyści z jego zastosowania przewyższają ryzyko (np. w stanach zagrażających życiu lub chorobach, w których inne, bezpieczne leki nie mogą być zastosowane lub są nieskuteczne).
Produkt leczniczy zawierający substancję czynną silnie działającą.