Wyszukaj produkt
Substancję czynną zawierają również leki:

tabl. powl.
80/12,5 mg
28 szt.
Doustnie
Rx
100%
14,14
30%
5,63
S
bezpł.

Co-Dipper

Valsartan + Hydrochlorothiazide

tabl. powl.
320/12,5 mg
28 szt.
Doustnie
Rx
100%
48,33
30% (1)
18,23
(2)
bezpł.
Co-Dipper
tabl. powl.
80/12,5 mg
28 szt.
Doustnie
Rx
100%
14,29
30% (1)
6,77
(2)
bezpł.
Co-Dipper
tabl. powl.
80/12,5 mg
56 szt.
Doustnie
Rx
100%
23,51
30% (1)
8,46
(2)
bezpł.
Co-Dipper
tabl. powl.
320/25 mg
28 szt.
Doustnie
Rx
100%
48,33
30% (1)
18,23
(2)
bezpł.
Co-Dipper
tabl. powl.
160/25 mg
28 szt.
Doustnie
Rx
100%
27,50
30% (1)
12,45
(2)
bezpł.
Co-Dipper
tabl. powl.
160/25 mg
56 szt.
Doustnie
Rx
100%
44,34
30% (1)
14,24
(2)
bezpł.
Co-Dipper
tabl. powl.
160/12,5 mg
28 szt.
Doustnie
Rx
100%
27,50
30% (1)
12,45
(2)
bezpł.
Co-Dipper
tabl. powl.
160/12,5 mg
56 szt.
Doustnie
Rx
100%
40,96
30% (1)
12,29
(2)
bezpł.

Vanatex® HCT - złożony lek przeciwnadciśnieniowy

Vanatex® HCT to złożony produkt leczniczy stosowany w terapii nadciśnienia tętniczego u dorosłych pacjentów. Zawiera on dwie substancje czynne: walsartan (antagonista receptora angiotensyny II) oraz hydrochlorotiazyd (tiazydowy lek moczopędny). Połączenie tych składników zapewnia synergistyczne działanie hipotensyjne.

Wskazania

Vanatex® HCT jest wskazany w leczeniu samoistnego nadciśnienia tętniczego u dorosłych pacjentów, u których monoterapia walsartanem lub hydrochlorotiazydem nie zapewnia wystarczającej kontroli ciśnienia tętniczego krwi.

Lek ten stanowi opcję terapeutyczną dla pacjentów wymagających intensyfikacji leczenia przeciwnadciśnieniowego poprzez zastosowanie terapii skojarzonej.

Dawkowanie i sposób podawania

Dawka Częstotliwość Uwagi
1 tabletka Raz na dobę Niezależnie od posiłków, popijając wodą

Tabela 1. Standardowe dawkowanie produktu Vanatex® HCT

Zaleca się indywidualne dostosowanie dawki poszczególnych składników. W celu zminimalizowania ryzyka działań niepożądanych, w tym niedociśnienia, należy stopniowo zwiększać dawkę, rozpoczynając od najmniejszej dostępnej. Maksymalna dawka dobowa to 320 mg walsartanu + 25 mg hydrochlorotiazydu.

Istotny efekt przeciwnadciśnieniowy obserwuje się zwykle po 2 tygodniach terapii, a maksymalny efekt u większości pacjentów występuje po 4 tygodniach. Należy jednak pamiętać, że u niektórych pacjentów pełny efekt terapeutyczny może być widoczny dopiero po 4-8 tygodniach leczenia.

Dawkowanie Vanatex® HCT powinno być dostosowane indywidualnie, z uwzględnieniem stopniowego zwiększania dawki i monitorowania efektów terapeutycznych.

Szczególne grupy pacjentów

Pacjenci z zaburzeniami czynności nerek: - Lekkie do umiarkowanych zaburzenia (GFR ≥30 ml/min): nie wymaga dostosowania dawki - Ciężkie zaburzenia (GFR <30 ml/min) i bezmocz: stosowanie przeciwwskazane

Pacjenci z zaburzeniami czynności wątroby: - Lekkie do umiarkowanych zaburzenia bez zastoju żółci: maksymalna dawka walsartanu 80 mg - Ciężkie zaburzenia lub marskość z zastojem żółci: stosowanie przeciwwskazane

Pacjenci w podeszłym wieku: Nie wymaga dostosowania dawki

Dzieci i młodzież: Nie zaleca się stosowania u osób poniżej 18 roku życia ze względu na brak danych dotyczących bezpieczeństwa i skuteczności

Stosowanie Vanatex® HCT wymaga szczególnej ostrożności u pacjentów z zaburzeniami czynności nerek i wątroby, a w niektórych przypadkach jest przeciwwskazane.

Przeciwwskazania

  • Nadwrażliwość na składniki preparatu
  • Ciężkie zaburzenia czynności wątroby, marskość żółciowa, zastój żółci
  • Ciężkie zaburzenia czynności nerek (GFR <30 ml/min), bezmocz, dializoterapia
  • Pierwotny hiperaldosteronizm
  • Objawowa hiperurykemia
  • Zespoły przebiegające z oporną hiponatremią, hipokaliemią i hiperkalcemią

Przed zastosowaniem leku należy dokładnie ocenić stan pacjenta, zwracając szczególną uwagę na funkcję nerek, wątroby oraz gospodarkę elektrolitową.

Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności

Należy zachować szczególną ostrożność stosując Vanatex® HCT u pacjentów z:

  • Jednostronnym lub obustronnym zwężeniem tętnicy nerkowej
  • Ciężką zastoinową niewydolnością serca
  • Umiarkowaną niewydolnością wątroby bez cholestazy
  • Zmniejszoną objętością krwi krążącej
  • Niedoborem sodu
  • Hiper- i hipokaliemią
  • Zwężeniem zastawki aortalnej lub mitralnej
  • Kardiomiopatią przerostową z zawężaniem drogi odpływu

Stosowanie leku wymaga indywidualnego podejścia i monitorowania pacjenta, szczególnie w przypadku współistniejących chorób układu sercowo-naczyniowego i zaburzeń metabolicznych.

Warto zapamiętać
  • Vanatex® HCT łączy działanie antagonisty receptora angiotensyny II (walsartan) z tiazydowym lekiem moczopędnym (hydrochlorotiazyd), zapewniając synergistyczny efekt hipotensyjny.
  • Lek wymaga ostrożnego stosowania u pacjentów z zaburzeniami czynności nerek i wątroby, a jego dawkowanie powinno być dostosowane indywidualnie, z uwzględnieniem stopniowego zwiększania dawki.

Interakcje lekowe

Vanatex® HCT może wchodzić w istotne interakcje z wieloma lekami, co wymaga szczególnej uwagi przy jego stosowaniu:

  • Inne leki przeciwnadciśnieniowe: możliwe nasilenie efektu hipotensyjnego
  • Preparaty potasu, leki moczopędne oszczędzające potas: ryzyko hiperkaliemii
  • Lit: możliwe zwiększenie toksyczności litu
  • NLPZ: osłabienie działania moczopędnego i przeciwnadciśnieniowego hydrochlorotiazydu
  • Insulina i doustne leki przeciwcukrzycowe: może być konieczna zmiana dawkowania ze względu na działanie hiperglikemizujące hydrochlorotiazydu
  • Leki cytotoksyczne: zmniejszenie wydalania przez nerki i nasilenie działania supresyjnego na szpik kostny
  • Cyklosporyna: zwiększone ryzyko hiperurykemii i zaostrzenia napadów dny

Przy stosowaniu Vanatex® HCT konieczne jest uwzględnienie potencjalnych interakcji lekowych i odpowiednie dostosowanie terapii.

Ciąża i laktacja

Stosowanie Vanatex® HCT jest przeciwwskazane w okresie ciąży i karmienia piersią ze względu na potencjalne ryzyko dla płodu i noworodka.

Działania niepożądane

Najczęściej zgłaszane działania niepożądane obejmują:

  • Bóle i zawroty głowy
  • Uczucie zmęczenia
  • Zapalenie gardła i zatok
  • Zakażenia górnych dróg oddechowych
  • Zaburzenia żołądkowo-jelitowe (biegunka, nudności, bóle brzucha)
  • Bóle w klatce piersiowej, pleców i stawów

Rzadziej mogą wystąpić reakcje nadwrażliwości (wysypka, świąd, obrzęk naczynioruchowy) oraz zaburzenia elektrolitowe (hipokaliemia, hiponatremia, hiperurykemia).

Profil działań niepożądanych Vanatex® HCT jest typowy dla leków z grupy antagonistów receptora angiotensyny II i tiazydowych leków moczopędnych. Warto zauważyć, że kaszel występuje znacznie rzadziej niż w przypadku inhibitorów ACE.

Mechanizm działania

Vanatex® HCT zawiera dwie substancje czynne o komplementarnym mechanizmie działania:

Walsartan: - Selektywny antagonista receptora AT1 dla angiotensyny II - Blokuje działanie angiotensyny II, prowadząc do rozszerzenia naczyń i obniżenia ciśnienia tętniczego - Nie wpływa na aktywność kininazy II, co minimalizuje ryzyko wystąpienia kaszlu

Hydrochlorotiazyd: - Tiazydowy lek moczopędny - Działa w dystalnych kanalikach nerkowych, hamując reabsorpcję sodu i chlorków - Zwiększa wydalanie sodu, chlorków i wody, co prowadzi do zmniejszenia objętości krwi krążącej i obniżenia ciśnienia tętniczego

Połączenie walsartanu i hydrochlorotiazydu zapewnia synergistyczne działanie hipotensyjne poprzez blokadę układu renina-angiotensyna-aldosteron oraz zwiększenie diurezy.

Właściwości farmakokinetyczne

Walsartan: - Biodostępność: 23% - Wiązanie z białkami osocza: 94-97% - Początek działania: 2 godziny - Maksymalny efekt: 4-6 godzin - Czas działania: 24 godziny - Wydalanie: 70% z żółcią, 30% z moczem

Hydrochlorotiazyd: - Szybkie wchłanianie z przewodu pokarmowego - Maksymalne stężenie: po około 2 godzinach - Wiązanie z białkami osocza: około 50% - Początek działania: 2-3 godziny - Czas działania: 6-12 godzin - Wydalanie: z moczem w postaci niezmienionej - Okres półtrwania: 6-15 godzin

Profil farmakokinetyczny obu składników Vanatex® HCT umożliwia wygodne dawkowanie raz na dobę, zapewniając 24-godzinną kontrolę ciśnienia tętniczego.

Podsumowanie

Vanatex® HCT jest skutecznym lekiem złożonym stosowanym w terapii nadciśnienia tętniczego. Połączenie walsartanu i hydrochlorotiazydu zapewnia kompleksowe działanie hipotensyjne poprzez blokadę układu renina-angiotensyna-aldosteron oraz zwiększenie diurezy. Lek wymaga indywidualnego doboru dawki i ostrożnego stosowania, szczególnie u pacjentów z zaburzeniami czynności nerek i wątroby. Kluczowe jest monitorowanie efektów terapeutycznych oraz potencjalnych działań niepożądanych, zwłaszcza w kontekście gospodarki wodno-elektrolitowej.


1) Refundacja we wszystkich zarejestrowanych wskazaniach: Pokaż wskazania z ChPL

Co-Dipper

Wskazania wg ChPL

Wskazania pozarejestracyjne: Nadciśnienie tętnicze u osób dorosłych, w przypadkach innych niż określono w ChPL
2) Pacjenci 65+
Przysługuje uprawnionym pacjentom we wskazaniach określonych w decyzji o objęciu refundacją. Jeżeli lek jest refundowany we wszystkich zarejestrowanych wskazaniach, to jest w nich wszystkich bezpłatny dla pacjenta. Jeżeli natomiast lek jest refundowany w określonych wskazaniach, to jest bezpłatny dla seniorów tylko i wyłącznie w tych właśnie wskazaniach.

Nie należy spożywać alkoholu podczas stosowania leku. Alkohol może oddziaływać na wchłanianie leku, wiązanie z białkami krwi i jego dystrybucję w ustroju także metabolizm i wydalanie. W przypadku jednych leków może dojść do wzmocnienia, w przypadku innych do zahamowania ich działania. Wpływ alkoholu na ten sam lek może być inny w przypadku sporadycznego, a inny w przypadku przewlekłego picia.
Środek uznany za dopingowy.
Lek może przenikać do mleka kobiet karmiących piersią.
Jednym z niepożądanych działań leku jakie mogą wystąpić jest nadwrażliwość na światło.
Badania na zwierzętach wykazały działanie teratogenne lub zabójcze dla płodu, ale nie przeprowadzono badań z grupą kontrolną kobiet, lub nie przeprowadzono odpowiednich badań ani na zwierzętach, ani u ludzi.
Istnieją dowody na niekorzystne działanie leku na płód, ale w pewnych sytuacjach klinicznych potencjalne korzyści z jego zastosowania przewyższają ryzyko (np. w stanach zagrażających życiu lub chorobach, w których inne, bezpieczne leki nie mogą być zastosowane lub są nieskuteczne).
Istnieją dowody na niekorzystne działanie leku na płód, ale w pewnych sytuacjach klinicznych potencjalne korzyści z jego zastosowania przewyższają ryzyko (np. w stanach zagrażających życiu lub chorobach, w których inne, bezpieczne leki nie mogą być zastosowane lub są nieskuteczne).
Produkt leczniczy zawierający substancję czynną silnie działającą.