Wyszukaj produkt
Substancję czynną zawierają również leki:

tabl. powl.
80/12,5 mg
28 szt.
Doustnie
Rx
100%
14,14
30%
5,63
S
bezpł.

Co-Dipper

Valsartan + Hydrochlorothiazide

tabl. powl.
80/12,5 mg
28 szt.
Doustnie
Rx
100%
14,29
30% (1)
6,77
(2)
bezpł.
Co-Dipper
tabl. powl.
80/12,5 mg
56 szt.
Doustnie
Rx
100%
23,51
30% (1)
8,46
(2)
bezpł.
Co-Dipper
tabl. powl.
320/25 mg
28 szt.
Doustnie
Rx
100%
48,33
30% (1)
18,23
(2)
bezpł.
Co-Dipper
tabl. powl.
320/12,5 mg
28 szt.
Doustnie
Rx
100%
48,33
30% (1)
18,23
(2)
bezpł.
Co-Dipper
tabl. powl.
160/25 mg
28 szt.
Doustnie
Rx
100%
27,50
30% (1)
12,45
(2)
bezpł.
Co-Dipper
tabl. powl.
160/25 mg
56 szt.
Doustnie
Rx
100%
44,34
30% (1)
14,24
(2)
bezpł.
Co-Dipper
tabl. powl.
160/12,5 mg
28 szt.
Doustnie
Rx
100%
27,50
30% (1)
12,45
(2)
bezpł.
Co-Dipper
tabl. powl.
160/12,5 mg
56 szt.
Doustnie
Rx
100%
40,96
30% (1)
12,29
(2)
bezpł.

Vanatex® HCT - złożony lek przeciwnadciśnieniowy

Vanatex® HCT to złożony produkt leczniczy stosowany w terapii nadciśnienia tętniczego u dorosłych pacjentów. Zawiera on dwie substancje czynne: walsartan (antagonista receptora angiotensyny II) oraz hydrochlorotiazyd (tiazydowy lek moczopędny). Lek ten jest wskazany do stosowania u pacjentów, u których monoterapia walsartanem lub hydrochlorotiazydem nie zapewnia wystarczającej kontroli ciśnienia tętniczego.

Wskazania do stosowania

Vanatex® HCT jest przeznaczony do leczenia samoistnego nadciśnienia tętniczego u osób dorosłych. Stosuje się go u pacjentów, u których ciśnienie tętnicze krwi nie jest odpowiednio kontrolowane podczas monoterapii walsartanem lub hydrochlorotiazydem.

Lek ten stanowi opcję terapeutyczną dla pacjentów, którzy nie osiągają docelowych wartości ciśnienia tętniczego przy stosowaniu pojedynczych leków przeciwnadciśnieniowych.

Dawkowanie i sposób podawania

Zalecana dawka Vanatex® HCT to 1 tabletka raz na dobę. Dawkowanie powinno być dostosowane indywidualnie dla każdego pacjenta. Aby zminimalizować ryzyko wystąpienia niedociśnienia tętniczego i innych działań niepożądanych, zaleca się stopniowe zwiększanie dawki poszczególnych składników leku.

Dawka początkowa Dawka maksymalna
1 tabletka raz na dobę 320 mg walsartanu + 25 mg hydrochlorotiazydu

Tabela 1. Dawkowanie preparatu Vanatex® HCT

Istotne działanie przeciwnadciśnieniowe pojawia się w ciągu 2 tygodni, a maksymalny efekt terapeutyczny osiągany jest u większości pacjentów po 4 tygodniach leczenia. W niektórych przypadkach może być konieczne leczenie trwające 4-8 tygodni, co należy uwzględnić podczas zwiększania dawki.

Jeśli po 8 tygodniach leczenia maksymalną dawką (320 mg + 25 mg) nie obserwuje się istotnej dodatkowej korzyści, należy rozważyć zastosowanie dodatkowego lub innego leku przeciwnadciśnieniowego.

Dawkowanie Vanatex® HCT wymaga indywidualnego podejścia i stopniowego zwiększania dawki, z uwzględnieniem odpowiedzi klinicznej pacjenta na leczenie.

Szczególne grupy pacjentów

  • Pacjenci z zaburzeniami czynności nerek: U pacjentów z łagodnymi do umiarkowanych zaburzeniami czynności nerek (GFR ≥30 ml/min) nie jest konieczne dostosowanie dawki. Stosowanie leku jest przeciwwskazane u pacjentów z ciężkimi zaburzeniami czynności nerek (GFR <30 ml/min) i bezmoczem.
  • Pacjenci z zaburzeniami czynności wątroby: U pacjentów z łagodnymi do umiarkowanych zaburzeniami czynności wątroby bez zastoju żółci dawka walsartanu nie powinna przekraczać 80 mg. Lek jest przeciwwskazany u pacjentów z ciężkimi zaburzeniami czynności wątroby lub marskością wątroby i zastojem żółci.
  • Pacjenci w podeszłym wieku: Nie jest konieczne dostosowanie dawki.
  • Dzieci i młodzież: Stosowanie leku nie jest zalecane u osób poniżej 18 roku życia ze względu na brak danych dotyczących bezpieczeństwa i skuteczności.

Stosowanie Vanatex® HCT wymaga szczególnej ostrożności u pacjentów z zaburzeniami czynności nerek i wątroby, a także jest przeciwwskazane w określonych grupach pacjentów.

Przeciwwskazania

Stosowanie Vanatex® HCT jest przeciwwskazane w następujących przypadkach:

  • Nadwrażliwość na którykolwiek składnik preparatu
  • Ciężkie zaburzenie czynności wątroby, marskość żółciowa wątroby, zastój żółci
  • Bezmocz, ciężkie zaburzenie czynności nerek (klirens kreatyniny <30 ml/min), dializoterapia
  • Pierwotny hiperaldosteronizm
  • Objawowa hiperurykemia
  • Zespoły przebiegające z oporną hiponatremią, hipokaliemią i hiperkalcemią

Przed rozpoczęciem terapii Vanatex® HCT należy dokładnie ocenić stan pacjenta pod kątem występowania przeciwwskazań, szczególnie w zakresie funkcji nerek i wątroby oraz zaburzeń elektrolitowych.

Ostrzeżenia i środki ostrożności

Podczas stosowania Vanatex® HCT należy zachować szczególną ostrożność w następujących przypadkach:

  • Pacjenci z jednostronnym lub obustronnym zwężeniem tętnicy nerkowej lub zwężeniem tętnicy zaopatrującej jedyną nerkę
  • Pacjenci z ciężką zastoinową niewydolnością serca
  • Pacjenci z umiarkowaną niewydolnością wątroby bez cholestazy
  • Pacjenci ze zmniejszoną objętością krwi krążącej
  • Pacjenci z niedoborem sodu
  • Pacjenci z hiper- i hipokaliemią
  • Pacjenci ze zwężeniem zastawki aortalnej lub mitralnej
  • Pacjenci z kardiomiopatią przerostową z zawężaniem drogi odpływu

Stosowanie Vanatex® HCT wymaga ścisłego monitorowania pacjentów z określonymi schorzeniami układu sercowo-naczyniowego i zaburzeniami metabolicznymi.

Interakcje lekowe

Vanatex® HCT może wchodzić w interakcje z wieloma lekami. Najważniejsze z nich to:

  • Inne leki przeciwnadciśnieniowe - możliwe nasilenie efektu hipotensyjnego
  • Preparaty potasu, leki moczopędne oszczędzające potas - ryzyko hiperkaliemii
  • Preparaty litu - ryzyko zatrucia litem
  • NLPZ - możliwe osłabienie działania moczopędnego i przeciwnadciśnieniowego hydrochlorotiazydu
  • Insulina i doustne leki przeciwcukrzycowe - może być konieczna zmiana dawkowania ze względu na działanie hiperglikemizujące hydrochlorotiazydu
  • Leki cytotoksyczne - możliwe zmniejszenie wydalania przez nerki i nasilenie działania supresyjnego na szpik kostny

Przed rozpoczęciem terapii Vanatex® HCT należy dokładnie przeanalizować wszystkie leki przyjmowane przez pacjenta i monitorować potencjalne interakcje w trakcie leczenia.

Ciąża i laktacja

Stosowanie Vanatex® HCT jest przeciwwskazane w okresie ciąży i karmienia piersią.

Działania niepożądane

Najczęściej występujące działania niepożądane to:

  • Bóle i zawroty głowy
  • Uczucie zmęczenia
  • Zapalenie gardła i zatok
  • Zakażenia górnych dróg oddechowych
  • Dolegliwości żołądkowo-jelitowe (biegunka, nudności, bóle brzucha)
  • Bóle w klatce piersiowej, pleców i stawów

Rzadziej mogą wystąpić reakcje nadwrażliwości, zaburzenia elektrolitowe oraz zmiany w parametrach laboratoryjnych.

Pacjenci przyjmujący Vanatex® HCT powinni być monitorowani pod kątem występowania działań niepożądanych, szczególnie w początkowym okresie leczenia.

Warto zapamiętać
  • Vanatex® HCT jest lekiem złożonym, zawierającym walsartan (antagonista receptora angiotensyny II) i hydrochlorotiazyd (tiazydowy lek moczopędny).
  • Dawkowanie leku powinno być dostosowane indywidualnie, a jego efekt terapeutyczny ocenia się po 4-8 tygodniach stosowania.

Mechanizm działania

Vanatex® HCT zawiera dwie substancje czynne o komplementarnym mechanizmie działania:

Walsartan: Jest wybiórczym antagonistą receptora angiotensyny II typu AT1. Blokuje działanie angiotensyny II, co prowadzi do rozszerzenia naczyń krwionośnych i obniżenia ciśnienia tętniczego. Walsartan nie hamuje kininazy II, dzięki czemu nie wywołuje typowych dla inhibitorów ACE działań niepożądanych, takich jak suchy kaszel czy obrzęk naczynioruchowy.

Hydrochlorotiazyd: Jest tiazydowym lekiem moczopędnym, który działa w dystalnych nerkowych kanalikach krętych. Hamuje wchłanianie zwrotne jonów sodu i chloru, zwiększając ich wydalanie z moczem. Prowadzi to do zwiększenia diurezy i obniżenia ciśnienia tętniczego.

Połączenie obu substancji zapewnia synergistyczny efekt hipotensyjny, przy jednoczesnym zmniejszeniu ryzyka zaburzeń elektrolitowych.

Vanatex® HCT łączy dwa mechanizmy działania przeciwnadciśnieniowego, co pozwala na skuteczniejszą kontrolę ciśnienia tętniczego u pacjentów, u których monoterapia jest niewystarczająca.

Właściwości farmakokinetyczne

Walsartan:

  • Dobrze wchłania się z przewodu pokarmowego
  • Biodostępność wynosi 23%
  • Silnie wiąże się z białkami surowicy (94-97%)
  • Początek działania hipotensyjnego występuje w ciągu 2 godzin
  • Maksymalny efekt osiągany jest po 4-6 godzinach
  • Wydalany głównie w postaci niezmienionej (70% z żółcią, 30% z moczem)

Hydrochlorotiazyd:

  • Szybko wchłania się z przewodu pokarmowego
  • Maksymalne stężenie osiąga po około 2 godzinach
  • W około 50% wiąże się z białkami osocza
  • Początek działania występuje po 2-3 godzinach
  • Czas działania wynosi 6-12 godzin
  • Wydalany jest z moczem w postaci niezmienionej (T0,5 = 6-15 godzin)

Właściwości farmakokinetyczne obu składników Vanatex® HCT pozwalają na wygodne dawkowanie raz na dobę, zapewniając 24-godzinną kontrolę ciśnienia tętniczego.

Podsumowanie

Vanatex® HCT jest skutecznym lekiem złożonym stosowanym w terapii nadciśnienia tętniczego u dorosłych pacjentów. Połączenie walsartanu i hydrochlorotiazydu zapewnia synergistyczny efekt hipotensyjny, co pozwala na lepszą kontrolę ciśnienia tętniczego u pacjentów, u których monoterapia jest niewystarczająca. Stosowanie leku wymaga indywidualnego podejścia do dawkowania oraz ścisłego monitorowania pacjenta, szczególnie w początkowym okresie leczenia. Należy pamiętać o potencjalnych interakcjach lekowych oraz przeciwwskazaniach, zwłaszcza u pacjentów z zaburzeniami czynności nerek i wątroby.


1) Refundacja we wszystkich zarejestrowanych wskazaniach: Pokaż wskazania z ChPL

Co-Dipper

Wskazania wg ChPL

Wskazania pozarejestracyjne: Nadciśnienie tętnicze u osób dorosłych, w przypadkach innych niż określono w ChPL
2) Pacjenci 65+
Przysługuje uprawnionym pacjentom we wskazaniach określonych w decyzji o objęciu refundacją. Jeżeli lek jest refundowany we wszystkich zarejestrowanych wskazaniach, to jest w nich wszystkich bezpłatny dla pacjenta. Jeżeli natomiast lek jest refundowany w określonych wskazaniach, to jest bezpłatny dla seniorów tylko i wyłącznie w tych właśnie wskazaniach.

Nie należy spożywać alkoholu podczas stosowania leku. Alkohol może oddziaływać na wchłanianie leku, wiązanie z białkami krwi i jego dystrybucję w ustroju także metabolizm i wydalanie. W przypadku jednych leków może dojść do wzmocnienia, w przypadku innych do zahamowania ich działania. Wpływ alkoholu na ten sam lek może być inny w przypadku sporadycznego, a inny w przypadku przewlekłego picia.
Środek uznany za dopingowy.
Lek może przenikać do mleka kobiet karmiących piersią.
Jednym z niepożądanych działań leku jakie mogą wystąpić jest nadwrażliwość na światło.
Badania na zwierzętach wykazały działanie teratogenne lub zabójcze dla płodu, ale nie przeprowadzono badań z grupą kontrolną kobiet, lub nie przeprowadzono odpowiednich badań ani na zwierzętach, ani u ludzi.
Istnieją dowody na niekorzystne działanie leku na płód, ale w pewnych sytuacjach klinicznych potencjalne korzyści z jego zastosowania przewyższają ryzyko (np. w stanach zagrażających życiu lub chorobach, w których inne, bezpieczne leki nie mogą być zastosowane lub są nieskuteczne).
Istnieją dowody na niekorzystne działanie leku na płód, ale w pewnych sytuacjach klinicznych potencjalne korzyści z jego zastosowania przewyższają ryzyko (np. w stanach zagrażających życiu lub chorobach, w których inne, bezpieczne leki nie mogą być zastosowane lub są nieskuteczne).
Produkt leczniczy zawierający substancję czynną silnie działającą.