Wyszukaj produkt

Clindamycin-MIP 300; -600

Clindamycin

tabl. powl.
600 mg
16 szt.
Doustnie
Rx
100%
40,39
50% (1)
20,20
(2)
bezpł.
DZ (3)
bezpł.
Clindamycin-MIP 300
tabl. powl.
300 mg
16 szt.
Doustnie
Rx
100%
21,58
50% (1)
11,20
(2)
bezpł.
DZ (3)
bezpł.
Clindamycin-MIP 600
tabl. powl.
600 mg
30 szt.
Doustnie
Rx
100%
71,92
50% (1)
35,96
(2)
bezpł.
DZ (3)
bezpł.
Clindamycin-MIP 600
tabl. powl.
600 mg
12 szt.
Doustnie
Rx
100%
31,24
50% (1)
15,67
(2)
bezpł.
DZ (3)
bezpł.

Clindamycin-MIP 300; -600 - Charakterystyka produktu leczniczego

Wskazania do stosowania

Clindamycin-MIP jest wskazany w leczeniu zakażeń bakteryjnych wywołanych przez szczepy wrażliwe na klindamycynę. Spektrum działania obejmuje:

  • Zakażenia kości i stawów
  • Zakażenia ucha, nosa i gardła
  • Zakażenia zębów i odzębowe zapalenia kości szczęki i żuchwy
  • Zakażenia dolnych dróg oddechowych
  • Zakażenia w obrębie jamy brzusznej
  • Zakażenia miednicy i żeńskich narządów płciowych
  • Zakażenia skóry i tkanek miękkich
  • Płonica

W przypadku ciężkich zakażeń zaleca się zastosowanie formy dożylnej leku zamiast doustnej.

Clindamycin-MIP wykazuje skuteczność w leczeniu szerokiego spektrum zakażeń bakteryjnych, co czyni go cennym antybiotykiem w praktyce klinicznej. Należy jednak pamiętać o konieczności określenia wrażliwości patogenu na klindamycynę przed rozpoczęciem terapii.

Dawkowanie i sposób podawania

Dzieci powyżej 5 lat:
Dawka Częstotliwość podawania
8-25 mg/kg masy ciała 3-4 dawki podzielone na dobę

Uwaga: Tabletki powlekane nie są odpowiednie dla dzieci poniżej 5-6 lat ze względu na potencjalne trudności w połykaniu.

Dorośli i młodzież powyżej 14 lat:
Dawka dobowa Częstotliwość podawania
600 mg - 1,8 g 3-4 dawki podzielone

Uwaga: Przy dawkach mniejszych niż 1,2 g/dobę oraz u dzieci poniżej 14 lat należy stosować produkt o mniejszej zawartości substancji czynnej.

Pacjenci z niewydolnością wątroby:

U pacjentów ze średnio ciężką lub ciężką niewydolnością wątroby okres półtrwania klindamycyny w surowicy jest wydłużony. Przy podawaniu co 8 godzin zwykle nie jest konieczna modyfikacja dawki. W przypadku ciężkiej niewydolności wątroby zaleca się monitorowanie stężenia leku w osoczu i ewentualne dostosowanie dawkowania.

Pacjenci z niewydolnością nerek:

Przy lekkiej lub średnio ciężkiej niewydolności nerek modyfikacja dawki nie jest konieczna. U pacjentów z ciężką niewydolnością lub bezmoczem należy kontrolować stężenie leku w osoczu i rozważyć wydłużenie odstępów między dawkami do 8-12 godzin.

Pacjenci hemodializowani:

Hemodializa nie usuwa klindamycyny z krwi, dlatego nie są wymagane dodatkowe dawki przed lub po dializie.

Precyzyjne dawkowanie Clindamycin-MIP jest kluczowe dla osiągnięcia optymalnego efektu terapeutycznego przy minimalizacji ryzyka działań niepożądanych. Należy zwrócić szczególną uwagę na dostosowanie dawki u pacjentów z zaburzeniami czynności wątroby i nerek.

Sposób podawania

Tabletki należy połykać w całości, popijając odpowiednią ilością płynu (np. szklanką wody). Lek można przyjmować niezależnie od posiłków, co zwiększa elastyczność terapii i ułatwia przestrzeganie zaleceń przez pacjenta.

Przeciwwskazania

Stosowanie Clindamycin-MIP jest przeciwwskazane w przypadku:

  • Nadwrażliwości na klindamycynę
  • Nadwrażliwości na linkomycynę (ze względu na możliwość wystąpienia alergii krzyżowej)
  • Nadwrażliwości na którąkolwiek substancję pomocniczą preparatu

Znajomość przeciwwskazań jest kluczowa dla bezpiecznego stosowania leku. Przed rozpoczęciem terapii należy dokładnie zebrać wywiad alergologiczny pacjenta.

Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności

Stosowanie Clindamycin-MIP wymaga szczególnej ostrożności w następujących przypadkach:

  • Zaburzenia czynności wątroby
  • Zaburzenia przewodnictwa nerwowo-mięśniowego (np. miastenia, choroba Parkinsona)
  • Przebyte choroby żołądka i jelit (np. wcześniejsze zapalenie jelita grubego)

Długotrwałe stosowanie (powyżej 3 tygodni) wymaga okresowej kontroli morfologii krwi oraz funkcji wątroby i nerek. Istnieje ryzyko rozwoju oporności bakterii i nadmiernego namnażania drożdżaków, szczególnie na skórze i błonach śluzowych.

Szczególną uwagę należy zwrócić na możliwość wystąpienia rzekomobłoniastego zapalenia jelit wywołanego przez Clostridium difficile. W takim przypadku należy przerwać leczenie klindamycyną i wdrożyć odpowiednią antybiotykoterapię.

Klindamycyna może być stosowana u pacjentów uczulonych na penicylinę, jednak należy zachować ostrożność ze względu na rzadkie przypadki reakcji krzyżowych.

Lek nie jest skuteczny w leczeniu ostrych wirusowych zakażeń dróg oddechowych i nie osiąga stężenia terapeutycznego w płynie mózgowo-rdzeniowym, co wyklucza jego stosowanie w zapaleniu opon mózgowo-rdzeniowych.

Świadomość potencjalnych zagrożeń i odpowiednie monitorowanie pacjenta podczas terapii Clindamycin-MIP pozwala na maksymalizację korzyści terapeutycznych przy jednoczesnej minimalizacji ryzyka.

Interakcje z innymi produktami leczniczymi

Clindamycin-MIP wchodzi w istotne interakcje z innymi lekami:

  • Antybiotyki makrolidowe (np. erytromycyna) - antagonizm działania, nie należy stosować jednocześnie
  • Środki zwiotczające mięśnie (np. eter, tubokuraryna) - klindamycyna może nasilać ich działanie, co stwarza ryzyko podczas zabiegów operacyjnych
  • Hormonalne środki antykoncepcyjne - możliwe zmniejszenie ich skuteczności, zaleca się stosowanie dodatkowej metody antykoncepcji

Znajomość interakcji lekowych jest kluczowa dla bezpiecznego stosowania Clindamycin-MIP, szczególnie u pacjentów poddawanych politerapii.

Stosowanie w ciąży i okresie karmienia piersią

Dotychczasowe badania nie wykazały działania teratogennego klindamycyny. Jednak stosowanie leku w ciąży i podczas karmienia piersią wymaga starannego rozważenia stosunku korzyści do ryzyka.

Klindamycyna przenika do mleka matki. U noworodków karmionych piersią przez matki przyjmujące lek mogą wystąpić: nadwrażliwość, biegunka oraz zakażenia drożdżakowe.

Decyzja o stosowaniu Clindamycin-MIP u kobiet w ciąży lub karmiących piersią powinna być podejmowana indywidualnie, po dokładnej analizie potencjalnych korzyści i zagrożeń.

Warto zapamiętać
  • Clindamycin-MIP jest skuteczny w leczeniu szerokiego spektrum zakażeń bakteryjnych, w tym zakażeń kości, skóry i tkanek miękkich.
  • Lek wymaga ostrożnego stosowania u pacjentów z zaburzeniami czynności wątroby i nerek oraz może wchodzić w interakcje z antybiotykami makrolidowymi i środkami zwiotczającymi mięśnie.

Działania niepożądane

Podczas stosowania Clindamycin-MIP mogą wystąpić następujące działania niepożądane:

Zaburzenia krwi i układu chłonnego (rzadko):
  • Małopłytkowość
  • Leukopenia
  • Eozynofilia
  • Neutropenia
  • Granulocytopenia

Powyższe zaburzenia są zwykle przemijające i mogą mieć podłoże toksyczne lub alergiczne.

Zaburzenia układu immunologicznego:
  • Rzadko: wysypka odropodobna, świąd, pokrzywka
  • Bardzo rzadko: obrzęk Quinckego, obrzęki stawów, gorączka polekowa, rumień wielopostaciowy (np. zespół Stevens-Johnsona), zespół Lyella, wstrząs anafilaktyczny
Zaburzenia układu nerwowego:
  • Rzadko: blokada nerwowo-mięśniowa
  • Bardzo rzadko: zmiany smaku i zapachu
Zaburzenia żołądka i jelit:
  • Niezbyt często: bóle brzucha, nudności, wymioty, łagodna biegunka
  • Bardzo rzadko: zapalenie przełyku, języka lub błony śluzowej jamy ustnej, rzekomobłoniaste zapalenie jelit
Zaburzenia wątroby i dróg żółciowych:
  • Rzadko: przemijające podwyższenie aktywności aminotransferaz
  • Bardzo rzadko: przemijające zapalenie wątroby z żółtaczką cholestatyczną
Inne rzadkie działania niepożądane:
  • Zapalenie wielostawowe
  • Zapalenie pochwy

Monitorowanie pacjenta pod kątem potencjalnych działań niepożądanych jest kluczowe dla bezpiecznego stosowania Clindamycin-MIP. W przypadku wystąpienia poważnych reakcji należy rozważyć modyfikację lub przerwanie terapii.

Przedawkowanie

Objawy przedawkowania i zatrucia klindamycyną nie są dokładnie poznane. W przypadku przedawkowania doustnego zaleca się płukanie żołądka. Klindamycyny nie można usunąć z krwi poprzez dializę lub dializę otrzewnową. Nie istnieje specyficzne antidotum.

W przypadku podejrzenia przedawkowania należy niezwłocznie skontaktować się z lekarzem lub centrum toksykologicznym. Leczenie powinno być objawowe i podtrzymujące.

Mechanizm działania

Klindamycyna jest półsyntetyczną pochodną linkomycyny, należącą do grupy linkozamidów. Wykazuje działanie bakteriostatyczne lub bakteriobójcze, w zależności od wrażliwości drobnoustroju i stężenia antybiotyku. Mechanizm działania polega na hamowaniu syntezy białek bakteryjnych poprzez wiązanie się z podjednostką 50S rybosomu.

Zrozumienie mechanizmu działania klindamycyny pozwala na lepsze przewidywanie jej skuteczności w różnych typach zakażeń oraz potencjalnych interakcji z innymi antybiotykami.

Skład

Clindamycin-MIP dostępny jest w dwóch dawkach:

  • 1 tabletka powlekana zawiera 300 mg klindamycyny (w postaci 344 mg chlorowodorku klindamycyny)
  • 1 tabletka powlekana zawiera 600 mg klindamycyny (w postaci 688 mg chlorowodorku klindamycyny)

Znajomość składu preparatu jest istotna dla prawidłowego dawkowania oraz identyfikacji potencjalnych alergenów u pacjentów z nadwrażliwością na składniki leku.

Clindamycin-MIP jest skutecznym antybiotykiem o szerokim spektrum działania, szczególnie cennym w leczeniu zakażeń tkanek miękkich, kości i stawów. Jego stosowanie wymaga jednak ostrożności, szczególnie u pacjentów z zaburzeniami czynności wątroby i nerek oraz w przypadku długotrwałej terapii. Monitorowanie pacjenta pod kątem potencjalnych działań niepożądanych oraz interakcji lekowych jest kluczowe dla zapewnienia bezpieczeństwa i skuteczności leczenia.


1) Refundacja we wszystkich zarejestrowanych wskazaniach: Pokaż wskazania z ChPL

Clindamycin-MIP 300; -600

Wskazania wg ChPL

2) Pacjenci 65+
Przysługuje uprawnionym pacjentom we wskazaniach określonych w decyzji o objęciu refundacją. Jeżeli lek jest refundowany we wszystkich zarejestrowanych wskazaniach, to jest w nich wszystkich bezpłatny dla pacjenta. Jeżeli natomiast lek jest refundowany w określonych wskazaniach, to jest bezpłatny dla seniorów tylko i wyłącznie w tych właśnie wskazaniach.
3) Pacjenci do ukończenia 18 roku życia

Posocznica wywołana przez Staphylococcus aureus A41.0
Posocznica wywołana przez inne określone gronkowce A41.1
Róża A46
Toksoplazmozowe zapalenie opon mózgowo-rdzeniowych i mózgu (G05.2*) B58.2
Streptococcus pneumoniae jako przyczyna chorób sklasyfikowanych w innych rozdziałach B95.3
Staphylococcus aureus jako przyczyna chorób sklasyfikowanych w innych rozdziałach B95.6
Zapalenie mózgu, rdzenia kręgowego oraz mózgu i rdzenia kręgowego w przebiegu innych chorób zakaźnych i pasożytniczych sklasyfikowanych gdzie indziej G05.2
Rozlane zapalenie ucha zewnętrznego H60.1
Ostre surowicze zapalenie ucha środkowego H65.0
Inne ostre, nieropne zapalenie ucha środkowego H65.1
Ostre ropne zapalenie ucha środkowego H66.0
Ostre i podostre zakaźne zapalenie wsierdzia I33.0
Ostre zapalenie zatok J01
Ostre zapalenie gardła J02
Ostre zapalenie migdałków podniebiennych J03
Zapalenie płuc wywołane przez Streptococcus pneumoniae J13
Ropień płuca i śródpiersia J85
Ropniak opłucnej J86
Ostre przywierzchołkowe zapalenie ozębnej, pochodzenia miazgowego K04.4
Przewlekłe przywierzchołkowe zapalenie ozębnej K04.5
Ropień przywierzchołkowy z zajęciem zatoki K04.6
Ropień przywierzchołkowy bez zajęcia zatoki K04.7
Zapalenie otrzewnej K65
Liszajec L01
Ropień skóry, czyrak, czyrak gromadny L02
Zapalenie tkanki łącznej L03
Trądzik L70
Ropne zapalenia stawów M00
Zapalenie stawów w przebiegu innych chorób bakteryjnych sklasyfikowanych gdzie indziej M01.3
Zapalenie kości i szpiku M86
Choroby zapalne macicy, z wyłączeniem szyjki N71
Inne choroby zapalne miednicy u kobiet N73
Ostre zapalenie pochwy N76.0
Podostre i przewlekłe zapalenie pochwy N76.1
Nie należy spożywać alkoholu podczas stosowania leku. Alkohol może oddziaływać na wchłanianie leku, wiązanie z białkami krwi i jego dystrybucję w ustroju także metabolizm i wydalanie. W przypadku jednych leków może dojść do wzmocnienia, w przypadku innych do zahamowania ich działania. Wpływ alkoholu na ten sam lek może być inny w przypadku sporadycznego, a inny w przypadku przewlekłego picia.
Lek może wpływać na skuteczność antykoncepcji. Podczas przyjmowania leku zaleca się stosowanie dodatkowych metod zapobiegania ciąży.
Lek może przenikać do mleka kobiet karmiących piersią.
Badania na zwierzętach nie wskazują na istnienie ryzyka dla płodu, ale nie przeprowadzono badań z grupą kontrolną u ludzi, lub badania na zwierzętach wykazały działanie niepożądane na płód, ale badania w grupie kobiet ciężarnych nie potwierdziły istnienia ryzyka dla płodu.
Badania na zwierzętach nie wskazują na istnienie ryzyka dla płodu, ale nie przeprowadzono badań z grupą kontrolną u ludzi, lub badania na zwierzętach wykazały działanie niepożądane na płód, ale badania w grupie kobiet ciężarnych nie potwierdziły istnienia ryzyka dla płodu.
Badania na zwierzętach nie wskazują na istnienie ryzyka dla płodu, ale nie przeprowadzono badań z grupą kontrolną u ludzi, lub badania na zwierzętach wykazały działanie niepożądane na płód, ale badania w grupie kobiet ciężarnych nie potwierdziły istnienia ryzyka dla płodu.
Produkt leczniczy zawierający substancję czynną silnie działającą.
Lek może być przyjmowany niezależnie od posiłków.