Wyszukaj produkt

Ceprotin

Protein C

inj. [roztw.]
500 j.m.
1 fiol.
Iniekcje
Lz
100%
-
Ceprotin
inj. [roztw.]
1000 j.m.
1 fiol.
Iniekcje
Lz
100%
-

Ceprotin - charakterystyka produktu leczniczego

Wskazania do stosowania

Ceprotin jest wskazany w następujących przypadkach:

  • Leczenie plamicy piorunującej (purpura fulminans) i martwicy skóry wywołanej kumaryną u pacjentów z ciężkim wrodzonym niedoborem białka C
  • Krótkotrwała profilaktyka u pacjentów z ciężkim wrodzonym niedoborem białka C w sytuacjach:
    • Zagrażającego lub nieuchronnego zabiegu operacyjnego lub leczenia inwazyjnego
    • Rozpoczynania leczenia pochodnymi kumaryny, gdy samo leczenie pochodnymi kumaryny jest niewystarczające
    • Braku możliwości zastosowania pochodnych kumaryny

Ceprotin stanowi istotną opcję terapeutyczną w leczeniu poważnych powikłań zakrzepowych u pacjentów z wrodzonym niedoborem białka C, zwłaszcza w sytuacjach nagłych lub gdy standardowe leczenie przeciwzakrzepowe jest niewystarczające.

Dawkowanie i sposób podawania

Leczenie preparatem Ceprotin powinno być rozpoczynane i nadzorowane przez lekarza specjalistę doświadczonego w terapii substytucyjnej czynnikami/inhibitorami krzepnięcia. Konieczne jest prowadzenie leczenia w ośrodkach umożliwiających monitorowanie aktywności białka C.

Dawkowanie należy ustalać indywidualnie dla każdego pacjenta w oparciu o wyniki badań laboratoryjnych. Celem terapeutycznym jest uzyskanie 100% aktywności białka C na początku leczenia, a następnie utrzymanie jej powyżej 25% przez cały okres terapii.

dawki podtrzymujące
Etap leczenia Dawkowanie Cel terapeutyczny
Dawka początkowa 60-80 j.m./kg mc. Uzyskanie 100% aktywności białka C
Indywidualnie, w oparciu o wyniki badań Utrzymanie aktywności białka C >25%

Tabela 1. Schemat dawkowania preparatu Ceprotin

Przed rozpoczęciem i w trakcie leczenia zaleca się monitorowanie poziomu białka C w osoczu pacjenta poprzez oznaczanie jego aktywności z wykorzystaniem chromogennego substratu. W ostrych stanach zakrzepowych oznaczenia należy wykonywać co 6 godzin do czasu stabilizacji stanu pacjenta, a następnie 2 razy dziennie, zawsze bezpośrednio przed podaniem kolejnej dawki leku.

Należy pamiętać, że biologiczny okres półtrwania białka C może być znacząco skrócony w niektórych stanach klinicznych, takich jak ostra zakrzepica z plamicą piorunującą i martwicą skóry. U pacjentów leczonych w ostrej fazie choroby może dochodzić do znacznie mniejszych przyrostów aktywności białka C po podaniu leku.

Szczególne grupy pacjentów

Pacjenci z zaburzeniami czynności nerek i/lub wątroby: Wymagają szczególnie dokładnej obserwacji w trakcie leczenia ze względu na potencjalne zmiany w farmakokinetyce leku.

Dzieci: Wskazówki dotyczące dawkowania u osób dorosłych uważa się za obowiązujące również w populacji pediatrycznej, w tym u noworodków. W wyjątkowych przypadkach, przy braku dostępu żylnego, podskórne podanie 250-350 j.m./kg mc. prowadziło do uzyskania terapeutycznych poziomów białka C w osoczu.

Zmiana leczenia na doustne antykoagulanty

Przy przestawianiu pacjenta na stałe leczenie profilaktyczne doustnymi antykoagulantami, podawanie białka C można przerwać dopiero po osiągnięciu stabilnego efektu przeciwzakrzepowego. Zaleca się rozpoczynanie terapii doustnymi antykoagulantami od niskich dawek, a następnie stopniowe zwiększanie do osiągnięcia odpowiedniego poziomu, zamiast podawania od razu standardowej dawki nasycającej.

U pacjentów otrzymujących Ceprotin w celach profilaktycznych może być uzasadnione zapewnienie wyższego poziomu białka C w sytuacjach zwiększonego ryzyka zakrzepicy, takich jak zakażenie, uraz czy interwencja chirurgiczna.

Sposób podawania

Ceprotin podaje się we wstrzyknięciu dożylnym po uprzednim rozpuszczeniu proszku w jałowej wodzie do wstrzykiwań. Szybkość podawania nie powinna przekraczać 2 ml/min u dorosłych oraz 0,2 ml/kg mc./min u dzieci o masie ciała poniżej 10 kg.

Warto zapamiętać
  • Ceprotin jest wskazany w leczeniu plamicy piorunującej i martwicy skóry u pacjentów z ciężkim wrodzonym niedoborem białka C
  • Dawkowanie należy ustalać indywidualnie, dążąc do uzyskania 100% aktywności białka C na początku leczenia i utrzymania jej powyżej 25% w trakcie terapii

Kluczowe znaczenie dla skuteczności i bezpieczeństwa terapii ma indywidualizacja dawkowania oraz ścisłe monitorowanie aktywności białka C w trakcie leczenia. Szczególną ostrożność należy zachować u pacjentów z zaburzeniami czynności nerek i wątroby oraz przy zmianie leczenia na doustne antykoagulanty.

Przeciwwskazania

Stosowanie preparatu Ceprotin jest przeciwwskazane w następujących przypadkach:

  • Nadwrażliwość na substancję czynną (białko C)
  • Nadwrażliwość na którąkolwiek substancję pomocniczą
  • Nadwrażliwość na białko mysie
  • Nadwrażliwość na heparynę (z wyjątkiem sytuacji zagrażających życiu powikłań zakrzepowych)

Należy zachować szczególną ostrożność przy kwalifikacji pacjentów do leczenia, uwzględniając potencjalne ryzyko reakcji alergicznych, zwłaszcza u osób z wywiadem nadwrażliwości na składniki preparatu lub białka pochodzenia zwierzęcego.

Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności

Ryzyko reakcji nadwrażliwości

Istnieje ryzyko wystąpienia reakcji nadwrażliwości typu alergicznego po podaniu preparatu Ceprotin. Pacjenci powinni być poinformowani o wczesnych objawach reakcji nadwrażliwości, takich jak:

  • Wysypka
  • Uogólniona pokrzywka
  • Ucisk w klatce piersiowej
  • Trudności w oddychaniu
  • Spadek ciśnienia tętniczego
  • Anafilaksja

W przypadku wystąpienia któregokolwiek z tych objawów, pacjent powinien natychmiast poinformować o tym lekarza. Zaleca się natychmiastowe przerwanie podawania leku. W przypadku wstrząsu anafilaktycznego należy wdrożyć standardowe postępowanie w leczeniu wstrząsu.

Pacjenci z zaburzeniami czynności nerek i/lub wątroby

Ze względu na brak doświadczenia w leczeniu pacjentów z zaburzeniami funkcji nerek i/lub wątroby, zaleca się szczególnie dokładne monitorowanie takich pacjentów podczas terapii preparatem Ceprotin.

Ryzyko przeniesienia czynników zakaźnych

Pomimo stosowania standardowych procedur w celu zapobiegania zakażeniom związanym ze stosowaniem produktów leczniczych przygotowywanych z ludzkiej krwi lub osocza, nie można całkowicie wykluczyć możliwości przeniesienia czynników zakaźnych. Dotyczy to również nieznanych lub nowo pojawiających się wirusów oraz innych czynników chorobotwórczych.

Podejmowane środki ostrożności są uważane za skuteczne wobec wirusów otoczkowych (HIV, HBV, HCV) oraz wirusa HAV. Ich skuteczność może być ograniczona w przypadku wirusów bezotoczkowych, takich jak parwowirus B19.

U pacjentów otrzymujących regularnie lub powtarzalnie produkty zawierające białko C zaleca się rozważenie przeprowadzenia szczepień przeciwko wirusowemu zapaleniu wątroby typu A i B.

Ryzyko małopłytkowości indukowanej heparyną (HIT)

Ceprotin może zawierać śladowe ilości heparyny, która może wywoływać reakcje alergiczne i małopłytkowość indukowaną heparyną (HIT). U pacjentów z HIT mogą wystąpić następujące objawy:

  • Zakrzepica tętnicza i żylna
  • Zespół rozsianego wykrzepiania śródnaczyniowego (DIC)
  • Plamica
  • Wybroczyny krwawe
  • Krwawienie z przewodu pokarmowego (smoliste stolce)

W przypadku podejrzenia HIT należy niezwłocznie oznaczyć liczbę płytek krwi i w razie konieczności przerwać podawanie preparatu Ceprotin. Pacjenci z HIT powinni w przyszłości unikać leków zawierających heparynę.

Ryzyko krwawienia

W praktyce klinicznej zaobserwowano epizody krwawienia u pacjentów leczonych preparatem Ceprotin. Mogły one być wynikiem jednoczesnego podawania leków hamujących krzepnięcie krwi (np. heparyny), jednak nie można całkowicie wykluczyć wpływu samego preparatu Ceprotin na ich wystąpienie.

Zawartość sodu

Maksymalna dawka dzienna preparatu Ceprotin może zawierać ponad 200 mg sodu, co należy uwzględnić u pacjentów na diecie niskosodowej.

Stosowanie preparatu Ceprotin wymaga ścisłego nadzoru medycznego i regularnego monitorowania parametrów krzepnięcia oraz stanu klinicznego pacjenta. Szczególną uwagę należy zwrócić na potencjalne powikłania związane z reakcjami nadwrażliwości, ryzykiem zakażeń oraz zaburzeniami hemostazy.

Interakcje z innymi produktami leczniczymi

Dotychczas nie stwierdzono istotnych interakcji preparatu Ceprotin z innymi lekami. Należy jednak zwrócić uwagę na potencjalne interakcje z doustnymi antykoagulantami z grupy antagonistów witaminy K (np. warfaryną).

Interakcja z antagonistami witaminy K: U pacjentów rozpoczynających leczenie doustnymi antykoagulantami z grupy antagonistów witaminy K może wystąpić przejściowy stan nadkrzepliwości, zanim pojawi się pożądany efekt przeciwzakrzepowy. Wynika to z faktu, że białko C, będące jednym z białek osoczowych zależnych od witaminy K, ma krótszy biologiczny okres półtrwania niż większość czynników krzepnięcia zależnych od witaminy K (takich jak czynnik II, IX i X).

W związku z tym, w początkowej fazie leczenia antagonistami witaminy K, aktywność białka C jest hamowana bardziej gwałtownie niż aktywność czynników krzepnięcia. To zjawisko może prowadzić do paradoksalnego nasilenia procesu krzepnięcia.

Zalecenia dotyczące jednoczesnego stosowania Ceprotin i antagonistów witaminy K:

  • Przy przestawianiu pacjenta na leczenie doustnymi antykoagulantami, podawanie preparatu Ceprotin należy kontynuować do czasu osiągnięcia stabilnego efektu przeciwzakrzepowego
  • Zaleca się rozpoczynanie terapii antagonistami witaminy K od niskich dawek, a następnie stopniowe ich zwiększanie do osiągnięcia odpowiedniego poziomu antykoagulacji
  • Należy unikać stosowania wysokich dawek nasycających antagonistów witaminy K na początku leczenia
  • Konieczne jest ścisłe monitorowanie parametrów krzepnięcia, zwłaszcza w okresie zmiany leczenia

Szczególną ostrożność należy zachować u pacjentów z wrodzonym niedoborem białka C, u których ryzyko wystąpienia martwicy skóry indukowanej warfaryną jest znacznie podwyższone podczas wprowadzania leczenia doustnymi antykoagulantami.

Warto zapamiętać
  • Ceprotin może wchodzić w interakcje z doustnymi antykoagulantami z grupy antagonistów witaminy K, prowadząc do przejściowego stanu nadkrzepliwości
  • Konieczne jest stopniowe wprowadzanie antagonistów witaminy K i ścisłe monitorowanie parametrów krzepnięcia podczas zmiany leczenia

Świadomość potencjalnych interakcji oraz odpowiednie postępowanie podczas zmiany leczenia pozwalają zminimalizować ryzyko powikłań zakrzepowych i krwotocznych u pacjentów otrzymujących preparat Ceprotin.

Wpływ na płodność, ciążę i laktację

Ciąża: Pomimo udokumentowanych przypadków skutecznego leczenia ciężarnych kobiet z niedoborem białka C preparatem Ceprotin, bezpieczeństwo jego stosowania w ciąży nie zostało ostatecznie potwierdzone w kontrolowanych badaniach klinicznych. Brak jest wystarczających danych dotyczących potencjalnego wpływu leku na przebieg ciąży i rozwój płodu.

Laktacja: Brak jest informacji na temat przenikania białka C do mleka kobiecego. Nie można wykluczyć potencjalnego wpływu leku na organizm karmionego piersią dziecka.

Zalecenia dotyczące stosowania w ciąży i podczas karmienia piersią:

  • Należy dokładnie rozważyć stosunek potencjalnych korzyści do ryzyka związanego z podaniem preparatu Ceprotin w trakcie ciąży lub karmienia piersią
  • Lek powinien być stosowany u kobiet w ciąży i karmiących piersią wyłącznie w sytuacjach, gdy jest to bezwzględnie konieczne
  • Decyzję o zastosowaniu preparatu Ceprotin u kobiet w ciąży lub karmiących piersią należy podejmować indywidualnie, uwzględniając stan kliniczny pacjentki i potencjalne zagrożenia związane z niedoborem białka C
  • W przypadku konieczności zastosowania leku u kobiety karmiącej piersią, należy rozważyć czasowe przerwanie karmienia piersią

Ze względu na brak jednoznacznych danych dotyczących bezpieczeństwa stosowania preparatu Ceprotin w ciąży i podczas laktacji, kluczowe znaczenie ma indywidualna ocena korzyści i ryzyka oraz ścisłe monitorowanie stanu pacjentki i dziecka w przypadku podjęcia decyzji o leczeniu.

Działania niepożądane

Stosowanie preparatu Ceprotin może wiązać się z wystąpieniem działań niepożądanych. Na podstawie danych z badań klinicznych oraz zgłoszeń spontanicznych po wprowadzeniu produktu do obrotu zidentyfikowano następujące działania niepożądane:

Reakcje nadwrażliwości

Możliwe jest wystąpienie reakcji nadwrażliwości, których objawy mogą obejmować:

  • Obrzęk naczynioruchowy
  • Pieczenie i kłujący ból w miejscu podania
  • Dreszcze
  • Nagłe zaczerwienienie twarzy
  • Wysypkę
  • Uogólnioną pokrzywkę
  • Ból głowy
  • Spadek ciśnienia tętniczego
  • Letarg
  • Nudności
  • Niepokój ruchowy
  • Tachykardię
  • Ucisk w klatce piersiowej
  • Mrowienie
  • Wymioty
  • Trudności w oddychaniu
Działania niepożądane obserwowane w badaniach klinicznych

W trakcie badań klinicznych z udziałem 225 pacjentów zgłoszono łącznie 6 nieciężkich działań niepożądanych u 3 pacjentów. Częstość występowania tych działań niepożądanych sklasyfikowano jako bardzo rzadkie (≤1/10 000 podań):

  • Gorączka
  • Wzrost stężenia białka C-reaktywnego
  • Pokrzywka
  • Świąd
  • Wysypka
  • Zawroty głowy
Działania niepożądane zgłaszane po wprowadzeniu do obrotu

W bazie danych spontanicznych doniesień odnotowano następujące działania niepożądane:

  • Niepokój
  • Krwiak opłucnej
  • Nadmierne pocenie się
  • Podwyższona temperatura ciała
  • Zwiększone zapotrzebowanie na katecholaminy w celu utrzymania ciśnienia krwi
Wytwarzanie przeciwciał

U pacjentów z ciężkim wrodzonym niedoborem białka C istnieje teoretyczne ryzyko wytworzenia przeciwciał hamujących białko C. Jednak dotychczas nie odnotowano klinicznie istotnych przypadków wytworzenia takich przeciwciał u pacjentów leczonych preparatem Ceprotin.

Warto zapamiętać
  • Najczęstsze działania niepożądane związane ze stosowaniem preparatu Ceprotin to reakcje nadwrażliwości
  • Częstość występowania działań niepożądanych jest bardzo niska (≤1/10 000 podań)

Monitorowanie pacjenta pod kątem potencjalnych działań niepożądanych, zwłaszcza reakcji nadwrażliwości, jest kluczowe dla zapewnienia bezpieczeństwa terapii preparatem Ceprotin. W przypadku wystąpienia objawów niepożądanych należy niezwłocznie skontaktować się z lekarzem prowadzącym.

Przedawkowanie

Dotychczas nie odnotowano przypadków przedawkowania preparatu Ceprotin. Brak jest danych na temat objawów, które mogłyby wystąpić w wyniku podania zbyt dużej dawki leku.

Pomimo braku udokumentowanych przypadków przedawkowania, należy zachować ostrożność i ściśle przestrzegać zaleceń dotyczących dawkowania. W przypadku podejrzenia przedawkowania, pacjent powinien być poddany ścisłej obserwacji pod kątem potencjalnych działań niepożądanych i zaburzeń krzepnięcia.

Właściwości farmakologiczne

Mechanizm działania

Białko C, będące substancją czynną preparatu Ceprotin, jest glikoproteiną o właściwościach antykoagulacyjnych. Jest ono wytwarzane w wątrobie przy udziale witaminy K. Mechanizm działania białka C obejmuje następujące etapy:

  1. Na powierzchni komórek śródbłonka, pod wpływem działania kompleksu trombina/trombomodulina, białko C ulega przemianie do aktywowanej formy (APC)
  2. APC jest proteazą serynową, która wywołuje silne hamowanie krzepnięcia krwi, zwłaszcza w obecności kofaktora - białka S
  3. Główne działanie APC polega na unieczynnieniu aktywowanych form czynników krzepnięcia V i VIII, co prowadzi do zmniejszenia tworzenia trombiny
  4. Dodatkowo wykazano, że APC może mieć działanie profibrynolityczne

Dzięki tym mechanizmom, podanie preparatu Ceprotin pacjentom z niedoborem białka C pozwala na przywrócenie prawidłowej równowagi układu krzepnięcia i zapobiega powikłaniom zakrzepowym.

Skład preparatu

Substancja czynna: Białko C z osocza ludzkiego, oczyszczone za pomocą mysich przeciwciał monoklonalnych.

Dostępne dawki:

  • 500 j.m. białka C w fiolce
  • 1000 j.m. białka C w fiolce

Preparat Ceprotin jest produktem leczniczym pochodzenia ludzkiego, uzyskiwanym z osocza dawców. Proces oczyszczania z wykorzystaniem mysich przeciwciał monoklonalnych zapewnia wysoką czystość i specyficzność uzyskanego białka C.

Znajomość składu i właściwości farmakologicznych preparatu Ceprotin jest kluczowa dla zrozumienia jego działania terapeutycznego oraz potencjalnych działań niepożądanych. Umożliwia to optymalne wykorzystanie leku w leczeniu pacjentów z ciężkim wrodzonym niedoborem białka C.



Lek może przenikać do mleka kobiet karmiących piersią.
Badania na zwierzętach wykazały działanie teratogenne lub zabójcze dla płodu, ale nie przeprowadzono badań z grupą kontrolną kobiet, lub nie przeprowadzono odpowiednich badań ani na zwierzętach, ani u ludzi.
Badania na zwierzętach wykazały działanie teratogenne lub zabójcze dla płodu, ale nie przeprowadzono badań z grupą kontrolną kobiet, lub nie przeprowadzono odpowiednich badań ani na zwierzętach, ani u ludzi.
Badania na zwierzętach wykazały działanie teratogenne lub zabójcze dla płodu, ale nie przeprowadzono badań z grupą kontrolną kobiet, lub nie przeprowadzono odpowiednich badań ani na zwierzętach, ani u ludzi.