Wyszukaj produkt

Candepres

Candesartan cilexetil

tabl.
8 mg
28 szt.
Doustnie
Rx
100%
13,56
30% (1)
6,04
(2)
bezpł.
DZ (3)
bezpł.
Candepres
tabl.
32 mg
28 szt.
Doustnie
Rx
100%
44,21
30% (1)
14,11
(2)
bezpł.
DZ (3)
bezpł.
Candepres
tabl.
16 mg
28 szt.
Doustnie
Rx
100%
26,07
30% (1)
11,02
(2)
bezpł.
DZ (3)
bezpł.

Candepres - charakterystyka produktu leczniczego

Wskazania do stosowania

Candepres jest wskazany w następujących przypadkach:

  • Leczenie samoistnego nadciśnienia tętniczego u dorosłych oraz dzieci i młodzieży w wieku od 6 do <18 lat
  • Leczenie dorosłych pacjentów z niewydolnością serca i zaburzoną czynnością skurczową lewej komory (frakcja wyrzutowa lewej komory ≤40%), gdy:
    • inhibitory ACE nie są tolerowane
    • jako lek pomocniczy w skojarzeniu z inhibitorami ACE u pacjentów z objawami niewydolności serca mimo optymalnej terapii, gdy leki z grupy antagonistów receptorów dla mineralokortykosteroidów nie są tolerowane

Candepres wykazuje skuteczne działanie przeciwnadciśnieniowe oraz korzystny wpływ na przebieg niewydolności serca u pacjentów z zaburzoną funkcją skurczową lewej komory.

Dawkowanie i sposób podawania

Dawkowanie w nadciśnieniu tętniczym
Grupa pacjentów Dawka początkowa Dawka podtrzymująca Dawka maksymalna
Dorośli 8 mg raz/dobę 8 mg raz/dobę 32 mg raz/dobę
Osoby w podeszłym wieku 8 mg raz/dobę 8 mg raz/dobę 32 mg raz/dobę
Pacjenci ze zmniejszoną objętością płynu wewnątrznaczyniowego 4 mg raz/dobę 8 mg raz/dobę 32 mg raz/dobę
Zaburzenia czynności nerek 4 mg raz/dobę Dostosować indywidualnie 32 mg raz/dobę
Zaburzenia czynności wątroby (lekkie do umiarkowanych) 4 mg raz/dobę Dostosować indywidualnie 32 mg raz/dobę
Dzieci i młodzież 6-<18 lat, <50 kg 4 mg raz/dobę 4-8 mg raz/dobę 8 mg raz/dobę
Dzieci i młodzież 6-<18 lat, ≥50 kg 4 mg raz/dobę 8-16 mg raz/dobę 32 mg raz/dobę

Dawkowanie należy dostosować indywidualnie w zależności od odpowiedzi na leczenie. Pełne działanie przeciwnadciśnieniowe uzyskuje się w ciągu 4 tygodni.

Dawkowanie w niewydolności serca
Etap leczenia Dawka Częstość podawania
Dawka początkowa 4 mg Raz na dobę
Zwiększanie dawki Podwajanie co najmniej co 2 tygodnie Raz na dobę
Dawka docelowa 32 mg lub maksymalna tolerowana Raz na dobę

Dawkowanie należy dostosować indywidualnie, monitorując stan kliniczny pacjenta oraz parametry nerkowe. Lek można stosować w skojarzeniu z innymi lekami w terapii niewydolności serca.

Sposób podawania

Candepres należy przyjmować doustnie, raz na dobę, niezależnie od posiłków. Pokarm nie wpływa na biodostępność kandesartanu.

Dawkowanie Candepres należy dostosować indywidualnie w zależności od wskazania, wieku pacjenta oraz funkcji nerek i wątroby. Kluczowe jest stopniowe zwiększanie dawki i monitorowanie odpowiedzi na leczenie.

Przeciwwskazania

Stosowanie produktu Candepres jest przeciwwskazane w następujących przypadkach:

  • Nadwrażliwość na kandesartan lub którykolwiek ze składników preparatu
  • Ciąża i okres karmienia piersią
  • Ciężka niewydolność wątroby lub zastój żółci (cholestaza)
  • Stosowanie u dzieci poniżej 1 roku życia

Przed rozpoczęciem terapii należy wykluczyć powyższe przeciwwskazania, ze szczególnym uwzględnieniem stanu wątroby oraz wykluczenia ciąży u kobiet w wieku rozrodczym.

Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności

Podczas stosowania produktu Candepres należy zachować szczególną ostrożność w następujących przypadkach:

  • Pacjenci z bardzo ciężką lub schyłkową niewydolnością nerek - konieczne ścisłe monitorowanie ciśnienia tętniczego
  • Pacjenci po przeszczepie nerki - brak danych dotyczących stosowania
  • Pacjenci ze zmniejszoną objętością krwi krążącej
  • Pacjenci z obustronnym zwężeniem tętnic nerkowych lub zwężeniem tętnicy jedynej nerki
  • Pacjenci z hemodynamicznie istotnym zwężeniem zastawki aortalnej lub mitralnej
  • Pacjenci z kardiomiopatią przerostową ze zwężeniem drogi odpływu z lewej komory
  • Pacjenci z chorobą niedokrwienną serca lub objawami niedokrwienia mózgu - ryzyko nadmiernego obniżenia ciśnienia
  • Pacjenci z hiperaldosteronizmem pierwotnym - nie zaleca się stosowania
  • Pacjenci w podeszłym wieku
  • Pacjenci z łagodnie lub umiarkowanie upośledzoną czynnością nerek lub wątroby

Podczas leczenia zaleca się:

  • Okresowe badanie stężenia potasu i kreatyniny we krwi, szczególnie u pacjentów z niewydolnością nerek
  • Monitorowanie czynności nerek u pacjentów z niewydolnością serca, zwłaszcza u osób powyżej 75 lat
  • Kontrolę stężenia kreatyniny i potasu podczas zwiększania dawki

Stosowanie Candepres wymaga indywidualnego podejścia do pacjenta, z uwzględnieniem chorób współistniejących oraz regularnego monitorowania parametrów nerkowych i elektrolitowych.

Interakcje z innymi produktami leczniczymi

Candepres może wchodzić w interakcje z następującymi lekami:

  • Inne leki hipotensyjne - możliwe nasilenie działania przeciwnadciśnieniowego
  • Leki moczopędne oszczędzające potas, preparaty potasu, zamienniki soli zawierające potas - ryzyko hiperkaliemii
  • Lit - zwiększenie stężenia litu we krwi, konieczne monitorowanie
  • Niesteroidowe leki przeciwzapalne (NLPZ) - możliwe osłabienie działania hipotensyjnego kandesartanu

Nie stwierdzono istotnych klinicznie interakcji z digoksyną, warfaryną, hydrochlorotiazydem, nifedypiną, enalaprylem, glibenklamidem i doustnymi środkami antykoncepcyjnymi.

Podczas stosowania Candepres należy zwrócić szczególną uwagę na jednoczesne przyjmowanie innych leków wpływających na ciśnienie tętnicze oraz gospodarkę potasową.

Wpływ na ciążę i laktację

Stosowanie Candepres jest przeciwwskazane w ciąży i okresie karmienia piersią. Lek może powodować poważne uszkodzenia płodu, szczególnie w II i III trymestrze ciąży. Przed rozpoczęciem leczenia u kobiet w wieku rozrodczym należy wykluczyć ciążę. W przypadku planowania ciąży lub jej stwierdzenia w trakcie leczenia, należy niezwłocznie przerwać stosowanie Candepres i zastąpić go innym lekiem.

Candepres nie powinien być stosowany u kobiet w ciąży i karmiących piersią ze względu na ryzyko poważnych powikłań dla płodu i noworodka.

Warto zapamiętać
  • Candepres jest skuteczny w leczeniu nadciśnienia tętniczego i niewydolności serca z obniżoną frakcją wyrzutową lewej komory.
  • Dawkowanie należy dostosować indywidualnie, rozpoczynając od niskich dawek i stopniowo je zwiększając, monitorując odpowiedź na leczenie i parametry nerkowe.

Działania niepożądane

Najczęstsze działania niepożądane Candepres obejmują:

  • W nadciśnieniu tętniczym: ból i zawroty głowy, zakażenia układu oddechowego
  • W niewydolności serca: niedociśnienie tętnicze, hiperkaliemia, zaburzenie czynności nerek

Obserwowano również zmiany w parametrach laboratoryjnych, takie jak zmniejszenie stężenia hemoglobiny, zwiększenie stężenia kreatyniny, mocznika i potasu, hiponatremię oraz zwiększenie aktywności AlAT.

Rzadko występujące, ale potencjalnie poważne działania niepożądane to:

  • Leukopenia, neutropenia, agranulocytoza
  • Zaburzenia czynności wątroby lub zapalenie wątroby
  • Obrzęk naczynioruchowy

Podczas stosowania Candepres należy monitorować pacjenta pod kątem występowania działań niepożądanych, ze szczególnym uwzględnieniem parametrów nerkowych, wątrobowych i hematologicznych.

Przedawkowanie

Objawy przedawkowania Candepres mogą obejmować:

  • Jawne niedociśnienie tętnicze
  • Zawroty głowy

W przypadku przedawkowania zaleca się:

  • Leczenie objawowe
  • Monitorowanie parametrów życiowych
  • Ułożenie pacjenta w pozycji leżącej z uniesionymi nogami
  • W razie potrzeby zwiększenie objętości łożyska naczyniowego przez podanie płynów dożylnych
  • W przypadku nieskuteczności powyższych działań - podanie leków sympatykomimetycznych

Kandesartan nie jest usuwany z organizmu metodą dializy.

Przedawkowanie Candepres wymaga szybkiej interwencji medycznej, skupionej na normalizacji ciśnienia tętniczego i stabilizacji stanu pacjenta.

Mechanizm działania

Candepres zawiera cyleksetyl kandesartanu, który jest prolekiem szybko przekształcanym do aktywnej formy - kandesartanu. Kandesartan działa jako selektywny antagonista receptora angiotensyny II typu AT1. Mechanizm działania obejmuje:

  • Silne i długotrwałe wiązanie z receptorem AT1
  • Powolne odblokowywanie receptora
  • Brak aktywności agonistycznej
  • Brak wpływu na aktywność konwertazy angiotensyny

W rezultacie Candepres powoduje:

  • W nadciśnieniu tętniczym: zależne od dawki, długotrwałe obniżenie ciśnienia tętniczego poprzez zmniejszenie całkowitego oporu naczyniowego, bez odruchowego przyspieszenia rytmu serca
  • W niewydolności serca: zmniejszenie umieralności, konieczności hospitalizacji oraz poprawę stanu klinicznego pacjentów z zaburzoną czynnością skurczową lewej komory serca

Candepres, poprzez selektywne blokowanie receptorów AT1, skutecznie obniża ciśnienie tętnicze i poprawia rokowanie w niewydolności serca, wykazując korzystny profil farmakodynamiczny.

Właściwości farmakokinetyczne

Candepres charakteryzuje się następującymi właściwościami farmakokinetycznymi:

  • Szybkie przekształcanie do aktywnej formy (kandesartanu) podczas wchłaniania z przewodu pokarmowego
  • Maksymalne stężenie we krwi osiągane po 3-4 godzinach od podania
  • Silne wiązanie z białkami osocza (ponad 99%)
  • Wydalanie głównie w postaci niezmienionej z moczem i żółcią
  • Niewielki metabolizm wątrobowy
  • Okres półtrwania w fazie eliminacji wynosi około 9 godzin

Profil farmakokinetyczny Candepres umożliwia wygodne dawkowanie raz na dobę, zapewniając stabilne stężenie leku w organizmie i długotrwałe działanie terapeutyczne.

Skład

Candepres dostępny jest w tabletkach zawierających:

  • 4 mg cyleksetylu kandesartanu
  • 8 mg cyleksetylu kandesartanu
  • 16 mg cyleksetylu kandesartanu
  • 32 mg cyleksetylu kandesartanu

Różne dostępne dawki Candepres umożliwiają indywidualne dostosowanie terapii do potrzeb pacjenta i stopniowe zwiększanie dawki w celu osiągnięcia optymalnego efektu terapeutycznego.


1) Refundacja we wszystkich zarejestrowanych wskazaniach: Pokaż wskazania z ChPL

Candepres

Wskazania wg ChPL

Wskazania pozarejestracyjne: Nadciśnienie tętnicze u dzieci do 6 rż.; przewlekła choroba nerek u dzieci do 18 rż.; leczenie renoprotekcyjne u dzieci do 18 rż.
2) Pacjenci 65+
Przysługuje uprawnionym pacjentom we wskazaniach określonych w decyzji o objęciu refundacją. Jeżeli lek jest refundowany we wszystkich zarejestrowanych wskazaniach, to jest w nich wszystkich bezpłatny dla pacjenta. Jeżeli natomiast lek jest refundowany w określonych wskazaniach, to jest bezpłatny dla seniorów tylko i wyłącznie w tych właśnie wskazaniach.
3) Pacjenci do ukończenia 18 roku życia

Nie należy spożywać alkoholu podczas stosowania leku. Alkohol może oddziaływać na wchłanianie leku, wiązanie z białkami krwi i jego dystrybucję w ustroju także metabolizm i wydalanie. W przypadku jednych leków może dojść do wzmocnienia, w przypadku innych do zahamowania ich działania. Wpływ alkoholu na ten sam lek może być inny w przypadku sporadycznego, a inny w przypadku przewlekłego picia.
Lek może przenikać do mleka kobiet karmiących piersią.
Istnieją dowody na niekorzystne działanie leku na płód, ale w pewnych sytuacjach klinicznych potencjalne korzyści z jego zastosowania przewyższają ryzyko (np. w stanach zagrażających życiu lub chorobach, w których inne, bezpieczne leki nie mogą być zastosowane lub są nieskuteczne).
Istnieją dowody na niekorzystne działanie leku na płód, ale w pewnych sytuacjach klinicznych potencjalne korzyści z jego zastosowania przewyższają ryzyko (np. w stanach zagrażających życiu lub chorobach, w których inne, bezpieczne leki nie mogą być zastosowane lub są nieskuteczne).
Istnieją dowody na niekorzystne działanie leku na płód, ale w pewnych sytuacjach klinicznych potencjalne korzyści z jego zastosowania przewyższają ryzyko (np. w stanach zagrażających życiu lub chorobach, w których inne, bezpieczne leki nie mogą być zastosowane lub są nieskuteczne).
Produkt leczniczy zawierający substancję czynną silnie działającą.
Lukrecja (glycyrrhizina) w cukierkach, tabletkach wykrztuśnych i innych produktach prowadzi do nadmiernej utraty potasu przez organizm, prowadzącej do hipokaliemii. Diuretyk pętlowy zwiększa wydalanie jonów potasowych, chlorkowych, magnezowych, wapniowych i fosforanowych, co może powodować osłabienie, kurcze i bóle mięśni, porażenia, zaburzenia przewodzenia i rytmu serca oraz zatrzymanie krążenia. Hipokaliemia powoduje zwiększenie toksycznego działania glikozydów naparstnicy na mięsień sercowy (potas współzawodniczy z naparstnicą o miejsce wiązania z enzymem warunkującym działanie pompy sodowo-potasowej. Interakcja lukrecja-naparstnica może powodować bradykardię, blok zatokowo-przedsionkowy, częstoskurcz przedsionkowy z blokiem i częstoskurcz węzłowy.