Wyszukaj produkt

Candepres - (IR)

Candesartan cilexetil

tabl.
16 mg
28 szt.
Doustnie
Rx
100%
X
Candepres - (IR)
tabl.
32 mg
30 szt.
Doustnie
Rx
100%
41,81
30% (1)
12,54
(2)
bezpł.
DZ (3)
bezpł.
Candepres - (IR)
tabl.
32 mg
28 szt.
Doustnie
Rx
100%
39,97
30% (1)
11,99
(2)
bezpł.
DZ (3)
bezpł.
Candepres - (IR)
tabl.
32 mg
30 szt.
Doustnie
Rx
100%
42,84

Candepres - charakterystyka leku dla lekarzy

Wskazania do stosowania

Candepres jest wskazany w następujących przypadkach:

  • Leczenie samoistnego nadciśnienia tętniczego u dorosłych
  • Leczenie nadciśnienia tętniczego u dzieci i młodzieży w wieku od 6 do <18 lat
  • Leczenie dorosłych pacjentów z niewydolnością serca i zaburzoną czynnością skurczową lewej komory (frakcja wyrzutowa lewej komory ≤40%), gdy:
    • inhibitory ACE nie są tolerowane
    • jako lek pomocniczy w skojarzeniu z inhibitorami ACE u pacjentów z objawami niewydolności serca mimo optymalnej terapii, gdy leki z grupy antagonistów receptorów dla mineralokortykosteroidów nie są tolerowane

Candepres wykazuje skuteczność w leczeniu nadciśnienia tętniczego zarówno u dorosłych, jak i u dzieci powyżej 6 roku życia. Jest również cenną opcją terapeutyczną w leczeniu niewydolności serca u dorosłych, szczególnie gdy standardowa terapia jest niewystarczająca lub źle tolerowana.

Dawkowanie i sposób podawania

Dawkowanie w nadciśnieniu tętniczym
Grupa pacjentów Dawka początkowa Dawka podtrzymująca Dawka maksymalna
Dorośli 8 mg raz/dobę 8 mg raz/dobę 32 mg raz/dobę
Osoby w podeszłym wieku 8 mg raz/dobę 8 mg raz/dobę 32 mg raz/dobę
Pacjenci z hipowolemią 4 mg raz/dobę 8 mg raz/dobę 32 mg raz/dobę
Zaburzenia czynności nerek 4 mg raz/dobę Dostosować indywidualnie 32 mg raz/dobę
Zaburzenia czynności wątroby (lekkie do umiarkowanych) 4 mg raz/dobę Dostosować indywidualnie 32 mg raz/dobę
Dzieci i młodzież (6-<18 lat, <50 kg) 4 mg raz/dobę 4 mg raz/dobę 8 mg raz/dobę
Dzieci i młodzież (6-<18 lat, ≥50 kg) 4 mg raz/dobę 8 mg raz/dobę 16 mg raz/dobę

Dawkowanie należy dostosować w zależności od odpowiedzi ciśnienia tętniczego. Pełne działanie przeciwnadciśnieniowe uzyskuje się zwykle w ciągu 4 tygodni.

Candepres można stosować w monoterapii lub w skojarzeniu z innymi lekami przeciwnadciśnieniowymi. Wykazano, że dodanie hydrochlorotiazydu ma addytywne działanie przeciwnadciśnieniowe.

Dawkowanie w niewydolności serca
Etap leczenia Dawka Częstotliwość zwiększania dawki
Dawka początkowa 4 mg raz/dobę -
Zwiększanie dawki Podwajanie dawki Co najmniej 2 tygodnie
Dawka docelowa 32 mg raz/dobę lub maksymalna tolerowana -

W leczeniu niewydolności serca Candepres można stosować w skojarzeniu z inhibitorami ACE, lekami β-adrenolitycznymi, lekami moczopędnymi i glikozydami naparstnicy. Nie zaleca się jednoczesnego stosowania inhibitora ACE, leku moczopędnego oszczędzającego potas i Candepres.

Candepres należy przyjmować raz na dobę, niezależnie od posiłków. Pokarm nie wpływa na biodostępność leku.

Mechanizm działania

Candepres zawiera cyleksetyl kandesartanu, który jest prolekiem szybko przekształcanym do aktywnej formy kandesartanu podczas wchłaniania z przewodu pokarmowego. Kandesartan jest selektywnym antagonistą receptora angiotensyny II typu AT1. Charakteryzuje się silnym wiązaniem z receptorem i powolnym odblokowywaniem tego połączenia.

W nadciśnieniu tętniczym kandesartan wywołuje zależne od dawki, długotrwałe obniżenie ciśnienia tętniczego poprzez zmniejszenie całkowitego oporu naczyniowego, bez odruchowego przyspieszenia rytmu serca. W niewydolności serca kandesartan zmniejsza umieralność, konieczność hospitalizacji oraz poprawia stan pacjentów z zaburzoną czynnością skurczową lewej komory serca.

Działanie hipotensyjne pojawia się zwykle w ciągu 2 godzin po podaniu, a pełny efekt występuje po około 4 tygodniach leczenia.

Farmakokinetyka

Po podaniu doustnym cyleksetyl kandesartanu jest szybko przekształcany do aktywnej formy kandesartanu. Maksymalne stężenie we krwi występuje po 3-4 godzinach od podania. Kandesartan silnie wiąże się z białkami osocza (>99%). Jest wydalany głównie w postaci niezmienionej z moczem i żółcią, z niewielkim udziałem metabolizmu wątrobowego. Okres półtrwania w fazie eliminacji wynosi około 9 godzin.

Przeciwwskazania

  • Nadwrażliwość na kandesartan lub pozostałe składniki preparatu
  • Ciąża i okres karmienia piersią
  • Ciężka niewydolność wątroby lub zastój żółci (cholestaza)

Candepres jest przeciwwskazany u pacjentów z ciężkimi zaburzeniami czynności wątroby oraz w okresie ciąży i karmienia piersią ze względu na potencjalne ryzyko dla płodu i noworodka.

Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności

  • Ostrożność u pacjentów z zaburzeniami czynności nerek, szczególnie przy bardzo ciężkiej lub schyłkowej niewydolności nerek
  • Monitorowanie pacjentów ze zmniejszoną objętością krwi krążącej
  • Ostrożność u pacjentów z obustronnym zwężeniem tętnic nerkowych lub zwężeniem tętnicy jedynej nerki
  • Monitorowanie pacjentów z hemodynamicznie istotnym zwężeniem zastawki aortalnej lub mitralnej
  • Ostrożność u pacjentów z chorobą niedokrwienną serca lub objawami niedokrwienia mózgu
  • Nie zaleca się stosowania u pacjentów z hiperaldosteronizmem pierwotnym
  • Okresowe kontrolowanie stężenia potasu i kreatyniny we krwi, szczególnie u pacjentów z niewydolnością nerek i serca

Należy zachować szczególną ostrożność przy stosowaniu Candepres u pacjentów z zaburzeniami czynności nerek, wątroby oraz u osób z ryzykiem hipowolemii. Konieczne jest regularne monitorowanie parametrów nerkowych i elektrolitowych, zwłaszcza u pacjentów z niewydolnością serca.

Warto zapamiętać
  • Candepres wykazuje pełne działanie przeciwnadciśnieniowe po około 4 tygodniach leczenia
  • U pacjentów z niewydolnością serca dawkę należy zwiększać stopniowo, nie częściej niż co 2 tygodnie

Interakcje z innymi lekami

  • Leki hipotensyjne mogą nasilać działanie przeciwnadciśnieniowe kandesartanu
  • Jednoczesne stosowanie z lekami zwiększającymi stężenie potasu może prowadzić do hiperkaliemii
  • Kandesartan może zwiększać stężenie litu we krwi - konieczne monitorowanie
  • NLPZ mogą osłabiać działanie hipotensyjne kandesartanu

Przy stosowaniu Candepres należy zwrócić szczególną uwagę na interakcje z lekami wpływającymi na gospodarkę potasową oraz z NLPZ. W przypadku konieczności łączenia tych leków, wskazane jest ścisłe monitorowanie pacjenta.

Działania niepożądane

Najczęstsze działania niepożądane obejmują:

  • Ból i zawroty głowy
  • Zakażenia układu oddechowego
  • Niedociśnienie tętnicze (w leczeniu niewydolności serca)
  • Hiperkaliemia
  • Zaburzenia czynności nerek

Rzadziej obserwowano: leukopenia, neutropenia, agranulocytoza, nudności, zaburzenia czynności wątroby, obrzęk naczynioruchowy, wysypka, bóle mięśniowo-szkieletowe.

Większość działań niepożądanych ma charakter łagodny i przemijający. Należy jednak zwrócić szczególną uwagę na możliwość wystąpienia hiperkaliemii i zaburzeń czynności nerek, zwłaszcza u pacjentów z grupy ryzyka.

Przedawkowanie

Objawami przedawkowania mogą być znaczne niedociśnienie tętnicze i zawroty głowy. W przypadku wystąpienia objawowego niedociśnienia należy zastosować leczenie objawowe i monitorować parametry życiowe. Pacjenta należy ułożyć w pozycji leżącej z uniesionymi nogami. W razie potrzeby należy zwiększyć objętość płynów lub zastosować leki sympatykomimetyczne. Kandesartan nie jest usuwany przez hemodializę.

W przypadku przedawkowania Candepres kluczowe jest szybkie wdrożenie leczenia objawowego i monitorowanie pacjenta, ze szczególnym uwzględnieniem parametrów hemodynamicznych.

Podsumowanie

Candepres jest skutecznym lekiem w terapii nadciśnienia tętniczego i niewydolności serca. Jego selektywne działanie na receptory AT1 angiotensyny II zapewnia długotrwały efekt hipotensyjny przy stosunkowo niewielkiej liczbie działań niepożądanych. Kluczowe jest indywidualne dostosowanie dawki oraz regularne monitorowanie pacjenta, szczególnie w zakresie funkcji nerek i poziomu elektrolitów. Candepres stanowi wartościową opcję terapeutyczną, zwłaszcza u pacjentów nietolerujących inhibitorów ACE lub wymagających terapii skojarzonej w leczeniu niewydolności serca.


1) Refundacja we wszystkich zarejestrowanych wskazaniach: Pokaż wskazania z ChPL

Candepres - (IR)

Wskazania wg ChPL

Wskazania pozarejestracyjne: Nadciśnienie tętnicze u dzieci do 6 rż.; przewlekła choroba nerek u dzieci do 18 rż.; leczenie renoprotekcyjne u dzieci do 18 rż.
2) Pacjenci 65+
Przysługuje uprawnionym pacjentom we wskazaniach określonych w decyzji o objęciu refundacją. Jeżeli lek jest refundowany we wszystkich zarejestrowanych wskazaniach, to jest w nich wszystkich bezpłatny dla pacjenta. Jeżeli natomiast lek jest refundowany w określonych wskazaniach, to jest bezpłatny dla seniorów tylko i wyłącznie w tych właśnie wskazaniach.
3) Pacjenci do ukończenia 18 roku życia

Nie należy spożywać alkoholu podczas stosowania leku. Alkohol może oddziaływać na wchłanianie leku, wiązanie z białkami krwi i jego dystrybucję w ustroju także metabolizm i wydalanie. W przypadku jednych leków może dojść do wzmocnienia, w przypadku innych do zahamowania ich działania. Wpływ alkoholu na ten sam lek może być inny w przypadku sporadycznego, a inny w przypadku przewlekłego picia.
Lek może przenikać do mleka kobiet karmiących piersią.
Istnieją dowody na niekorzystne działanie leku na płód, ale w pewnych sytuacjach klinicznych potencjalne korzyści z jego zastosowania przewyższają ryzyko (np. w stanach zagrażających życiu lub chorobach, w których inne, bezpieczne leki nie mogą być zastosowane lub są nieskuteczne).
Istnieją dowody na niekorzystne działanie leku na płód, ale w pewnych sytuacjach klinicznych potencjalne korzyści z jego zastosowania przewyższają ryzyko (np. w stanach zagrażających życiu lub chorobach, w których inne, bezpieczne leki nie mogą być zastosowane lub są nieskuteczne).
Istnieją dowody na niekorzystne działanie leku na płód, ale w pewnych sytuacjach klinicznych potencjalne korzyści z jego zastosowania przewyższają ryzyko (np. w stanach zagrażających życiu lub chorobach, w których inne, bezpieczne leki nie mogą być zastosowane lub są nieskuteczne).
Produkt leczniczy zawierający substancję czynną silnie działającą.
Lukrecja (glycyrrhizina) w cukierkach, tabletkach wykrztuśnych i innych produktach prowadzi do nadmiernej utraty potasu przez organizm, prowadzącej do hipokaliemii. Diuretyk pętlowy zwiększa wydalanie jonów potasowych, chlorkowych, magnezowych, wapniowych i fosforanowych, co może powodować osłabienie, kurcze i bóle mięśni, porażenia, zaburzenia przewodzenia i rytmu serca oraz zatrzymanie krążenia. Hipokaliemia powoduje zwiększenie toksycznego działania glikozydów naparstnicy na mięsień sercowy (potas współzawodniczy z naparstnicą o miejsce wiązania z enzymem warunkującym działanie pompy sodowo-potasowej. Interakcja lukrecja-naparstnica może powodować bradykardię, blok zatokowo-przedsionkowy, częstoskurcz przedsionkowy z blokiem i częstoskurcz węzłowy.