Bunorfin
Buprenorphine hydrochloride
Bunorfin - charakterystyka leku dla lekarzy
Wskazania do stosowania
Bunorfin jest wskazany w leczeniu substytucyjnym uzależnienia od narkotyków opioidowych. Terapia powinna obejmować kompleksowe podejście, łączące leczenie farmakologiczne z interwencjami społecznymi i psychologicznymi.
Bunorfin stanowi element złożonej terapii uzależnienia od opioidów, wymagającej holistycznego podejścia do pacjenta.
Dawkowanie i sposób podawania
Leczenie Bunorfinem w postaci tabletek podjęzykowych jest przeznaczone wyłącznie dla osób dorosłych, które wyraziły świadomą zgodę na terapię uzależnienia od opioidów. Terapia musi odbywać się pod ścisłą kontrolą lekarza specjalisty doświadczonego w leczeniu zależności/uzależnienia od opioidów.
Rozpoczynając leczenie buprenorfiną, lekarz musi mieć świadomość, że substancja ta jest częściowym agonistą receptorów opioidowych. Buprenorfina wiąże się z receptorami opioidowymi μ i κ, co może prowadzić do wystąpienia zespołu abstynencyjnego u pacjentów uzależnionych od opioidów.
Dawkowanie początkowe:
Grupa pacjentów | Dawkowanie |
---|---|
Dorośli - dawka początkowa | 0,8-4 mg raz na dobę |
Pacjenci uzależnieni od opioidów, którzy nie zaprzestali ich przyjmowania | Pierwsza dawka co najmniej 6h po ostatnim zażyciu opioidu lub po wystąpieniu pierwszych objawów odstawiennych |
Pacjenci przyjmujący metadon | Zmniejszyć dawkę metadonu do maks. 30 mg/dobę przed rozpoczęciem terapii Bunorfinem |
Uwaga: W przypadku konieczności zastosowania dawki początkowej poniżej 2 mg, należy użyć innego preparatu zawierającego buprenorfinę w postaci tabletek podjęzykowych.
Dostosowanie dawki i dawka podtrzymująca:
Dawkę Bunorfinu należy zwiększać stopniowo, dostosowując ją do indywidualnej odpowiedzi klinicznej pacjenta. Zazwyczaj dawka 16 mg/dobę jest wystarczająca. Maksymalna dawka dobowa nie powinna przekraczać 24 mg.
Na początku leczenia zaleca się codzienne wydawanie leku pacjentowi. Po osiągnięciu stabilizacji stanu klinicznego, pacjenci godni zaufania mogą otrzymać zapas tabletek wystarczający na kilka dni terapii. Należy przestrzegać lokalnych wytycznych dotyczących wydawania leku.
Zmniejszanie dawki i zakończenie leczenia:
Po osiągnięciu zadowalającego okresu stabilizacji można stopniowo zmniejszać dawkę do poziomu dawki podtrzymującej. W przypadku decyzji o przerwaniu kuracji, należy monitorować pacjentów ze względu na ryzyko nawrotu uzależnienia.
Dawkowanie Bunorfinu wymaga indywidualnego podejścia i ścisłego monitorowania pacjenta, ze szczególnym uwzględnieniem fazy początkowej leczenia oraz okresu odstawiania leku.
Sposób podawania
Bunorfin stosuje się wyłącznie podjęzykowo. Lekarz ma obowiązek poinformować pacjenta, że podanie podjęzykowe jest jedyną skuteczną i bezpieczną drogą podania tego leku. Tabletkę podjęzykową należy trzymać pod językiem aż do całkowitego rozpuszczenia, co zazwyczaj następuje po 5-10 minutach. Nie wolno połykać, gryźć ani żuć tabletek.
Prawidłowe stosowanie leku ma kluczowe znaczenie dla jego skuteczności i bezpieczeństwa terapii.
Przeciwwskazania
- Nadwrażliwość na buprenorfinę lub którąkolwiek substancję pomocniczą
- Jednoczesne stosowanie inhibitorów MAO
- Upośledzenie oddychania
- Nadciśnienie śródczaszkowe
- Ciąża i okres karmienia piersią
- Stosowanie u niemowląt
Należy zachować szczególną ostrożność u pacjentów z:
- Chorobami wątroby i nerek
- Niedoczynnością tarczycy
- Wstrząsem
- Miastenią (myasthenia gravis)
Przed rozpoczęciem terapii Bunorfinem konieczna jest dokładna ocena stanu klinicznego pacjenta i wykluczenie przeciwwskazań.
Interakcje lekowe
Bunorfin może wchodzić w istotne interakcje z innymi lekami:
- Nasila działanie środków uspokajających, nasennych oraz innych leków działających depresyjnie na OUN
- Alkohol potęguje depresyjne działanie preparatu na OUN
- U osób przyjmujących leki z grupy morfiny Bunorfin może wywoływać objawy abstynencji na skutek swojego działania antagonistycznego
Konieczne jest dokładne zebranie wywiadu farmakologicznego i monitorowanie potencjalnych interakcji lekowych podczas terapii Bunorfinem.
Ciąża i laktacja
Bunorfin jest przeciwwskazany w ciąży i w okresie karmienia piersią.
Działania niepożądane
Najczęściej obserwowane działania niepożądane obejmują:
- Nudności i wymioty
- Bóle i zawroty głowy
- Nadmierne pocenie się
- Obniżenie ciśnienia tętniczego
- Senność
Uwaga: Może wystąpić upośledzenie czynności oddechowej, co wymaga szczególnej uwagi i monitorowania pacjenta.
Pacjenci powinni być poinformowani o możliwych działaniach niepożądanych i instruowani, aby niezwłocznie zgłaszali wszelkie niepokojące objawy.
Przedawkowanie
Objawy przedawkowania Bunorfinu obejmują:
- Senność
- Nudności
- Wymioty
- Znaczne zwężenie źrenic
W przypadku podejrzenia przedawkowania konieczne jest natychmiastowe wdrożenie odpowiedniego postępowania medycznego.
Mechanizm działania
Buprenorfina, będąca pochodną tebainy, charakteryzuje się silnym powinowactwem do receptorów opioidowych i wykazuje właściwości agonistyczno-antagonistyczne. Cechuje ją silne i długotrwałe działanie przeciwbólowe. Po podaniu podjęzykowym efekt terapeutyczny pojawia się po około 15 minutach i utrzymuje się przez 6-8 godzin.
Buprenorfina wykazuje słabsze właściwości uzależniające niż morfina. Objawy abstynencji po jej odstawieniu mają zazwyczaj niewielkie nasilenie i pojawiają się po 10-14 dniach od zaprzestania stosowania.
Uwaga: Mimo niskiego potencjału uzależniającego, należy pamiętać, że lek może prowadzić do uzależnienia.
Unikalny profil farmakologiczny buprenorfiny czyni ją cennym narzędziem w terapii uzależnienia od opioidów, jednak wymaga ostrożnego stosowania i monitorowania pacjenta.
Skład
Jedna tabletka podjęzykowa Bunorfinu zawiera 0,2 mg lub 0,4 mg buprenorfiny.
Warto zapamiętać
- Bunorfin jest stosowany wyłącznie podjęzykowo w leczeniu substytucyjnym uzależnienia od opioidów u dorosłych.
- Maksymalna dawka dobowa nie powinna przekraczać 24 mg, a terapia wymaga ścisłego nadzoru lekarza specjalisty.